ದೇವೈಃ ಶ್ರುತಸ್ತು ವೃತ್ತಾನ್ತಃ ಸರ್ವೈಶ್ಚಾರಮುಖಾತ್ಕಿಲ । ತತ್ರ ಸಂಮನ್ತ್ರ್ಯ ತೇ ದೇವಾಃ ಶಕ್ರೇಣ ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಈ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಚಾರರಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು; ನಂತರ ಅವರು ಶಕ್ರನೊಡನೆ ಕೂಡಿ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದರು.
ಮನ್ತ್ರಂ ಚಕ್ರುಃ ಸುಸಂವಿಗ್ನಾಃ ಕಾವ್ಯಮನ್ತ್ರಪ್ರಭಾವತಃ । ಯೋದ್ಧುಂ ಗಚ್ಛಾಮಹೇ ತೂರ್ಣಂ ಯಾವನ್ನ ಚ್ಯಾವಯನ್ತಿ ವೈ
ಕಾವ್ಯನ ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಒಂದು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿದರು: 'ನಾವು ಬೇಗನೆ ಹೋದರೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗುವ ಮೊದಲು ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ.' ಎಂದರು.
ಪ್ರಸಹ್ಯ ಹತ್ವಾ ಶಿಷ್ಟಾಂಸ್ತು ಪಾತಾಲಂ ಪ್ರಾಪಯಾಮಹೇ । ದೈತ್ಯಾಞ್ಜಗ್ಮುಸ್ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಂರುಷ್ಟಾಃ ಶಸ್ತ್ರಪಾಣಯಃ
'ಉಳಿದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕೊಂದು, ಅವರನ್ನು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕಳಿಸೋಣ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಕೋಪದಿಂದ, ಆಯುಧ ಹಿಡಿದು ದೈತ್ಯರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಜಗ್ಮುಸ್ತಾನ್ವಿಷ್ಣುಸಹಿತಾ ದಾನವಾನ್ ಹರಿಣೋದಿತಾಃ । ವಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತು ತೇ ದೈತ್ಯಾಃ ಸನ್ತ್ರಸ್ತಾ ಭಯಪೀಡಿತಾಃ
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜೊತೆ, ಹರಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ದಾನವರು ಮೇಲೆ ಹೋರಾಡಲು ಬಂದರು; ದೈತ್ಯರು ಹತರಾಗುತ್ತಾ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು.
ಕಾವ್ಯಸ್ಯ ಶರಣಂ ಜಗ್ಮೂ ರಕ್ಷ ರಕ್ಷೇತಿ ಚಾಬ್ರುವನ್ । ತಾಞ್ಛುಕ್ರಃ ಪೀಡಿತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವೈರ್ದೈತ್ಯಾನ್ಮಹಾಬಲಾನ್
ಅವರು 'ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡು, ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಕಾವ್ಯನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನೋಡಿ,
ಮಾ ಭೈಷ್ಟೇತಿ ವಚಃ ಪ್ರಾಹ ಮನ್ತ್ರೌಷಧಿಬಲಾದ್ವಿಭುಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾವ್ಯಂ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಾನ್ಪ್ರಯಯುಃ ಕಿಲ
ಶುಕ್ರನು ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ 'ಭಯಪಡಬೇಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಕಾವ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಶುಕ್ರಮಾತುರ್ವಧವರ್ಣನಮ್ ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ತಥಾ ಗತೇಷು ದೇವೇಷು ಕಾವ್ಯಸ್ತಾನ್ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ । ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪೂರ್ವಮುಕ್ತಂ ಯಚ್ಛ್ರುಣುಧ್ವಂ ದಾನವೋತ್ತಮಾಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಕಾವ್ಯನು ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರೇ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ವಿಷ್ಣುರ್ದೈತ್ಯವಧೇ ಯುಕ್ತೋ ಹನಿಷ್ಯತಿ ಜನಾರ್ದನಃ । ವಾರಾಹರೂಪಂ ಸಂಸ್ಥಾಯ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೋ ಯಥಾ ಹತಃ
ದಾನವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ವಿಷ್ಣುನು ತಯಾರಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಜನಾರ್ದನನು ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನನ್ನು ಹತ್ತಂತೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸುವನು.
ಯಥಾ ನೃಸಿಂಹರೂಪೇಣ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುರ್ಹತಃ । ತಥಾ ಸರ್ವಾನ್ಕೃತೋತ್ಸಾಹೋ ಹನಿಷ್ಯತಿ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ
ನರಸಿಂಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಂದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರ್ಣ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ರೀತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.
ನ ಮೇ ಮನ್ತ್ರಬಲಂ ಸಮ್ಯಕ್ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಯಥಾ ಹರಿಮ್ । ಜೇತುಂ ಯೂಯಂ ಸಮರ್ಥಾಃ ಸ್ಥ ಮಯಾ ತ್ರಾತಾಃ ಸುರಾನಥ
ನನ್ನ ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ; ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಗೆಲ್ಲಲು ಶಕ್ತರಾಗಿದ್ದೀರಿ.
ತಸ್ಮಾತ್ಕಾಲಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷಧ್ವಂ ಕಿಯನ್ತಂ ದಾನವೋತ್ತಮಾಃ । ಅಹಮದ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ಪ್ರವ್ರಜಾಮಿ ವೈ
ಆದುದರಿಂದ, ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾಯಿರಿ; ನಾನು ಇಂದು ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಮಂತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮನ್ತ್ರಾನ್ಮಹಾದೇವಾದಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಯುಷ್ಮಭ್ಯಂ ತಾನ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಯಥಾರ್ಥಂ ದಾನವೋತ್ತಮಾಃ
ಮಹಾದೇವನಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಬೇಗನೆ ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ದಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.
ದೈತ್ಯಾ ಊಚುಃ ಪರಾಜಿತಾಃ ಕಥಂ ಸ್ಥಾತುಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಶಕ್ತಾ ಭವಾಮೋಽಪ್ಯಬಲಾಸ್ತಾವತ್ಕಾಲಂ ಪ್ರತೀಕ್ಷಿತುಮ್
ದಾನವರು ಹೇಳಿದರು: ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾವು ಸೋತುಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಬಹುದು? ಬಲಹೀನರಾಗಿದ್ದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಕಾಯಲು ನಾವು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
ನಿಹತಾ ಬಲಿನಃ ಸರ್ವೇ ಕೇಚಿಚ್ಛಿಷ್ಟಾಶ್ಚ ದಾನವಾಃ । ನಾದ್ಯ ಯುಕ್ತಾಶ್ಚ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸ್ಥಾತುಮೇವಂ ಸುಖಾವಹಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಹತರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವೇ ದಾನವರು ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ಈಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ನಾವು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ, ಇದರಿಂದ ನಮಗೆ ಸುಖವೂ ಇಲ್ಲ.
ಶುಕ್ರ ಉವಾಚ ಯಾವದಹಂ ಮನ್ತ್ರವಿದ್ಯಾಮಾನಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಶಙ್ಕರಾತ್ । ತಾವದ್ಭವದ್ಭಿಃ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ತಪೋಯುಕ್ತೈಃ ಶಮಾನ್ವಿತೈಃ
ಶುಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಶಂಕರನಿಂದ ಮಂತ್ರವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವವರೆಗೆ, ನೀವು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದು, ಶಾಂತಿಯಿಂದ ಇರಬೇಕು.
ಸಾಮದಾನಾದಯಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ವಿದ್ವದ್ಭಿಃ ಸಮಯೋಚಿತಾಃ । ದೇಶಂ ಕಾಲಂ ಬಲಂ ವೀರೈರ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಕ್ತಿಂ ಬಲಂ ಬುಧೈಃ
ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಸಮದಾನಾದಿ ಮಾರ್ಗಗಳು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿವೆ; ಸ್ಥಳ, ಕಾಲ, ಶಕ್ತಿ, ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸೇವಾಥ ಸಮಯೇ ಕಾರ್ಯಾ ಶತ್ರೂಣಾಂ ಶುಭಕಾಮ್ಯಯಾ । ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯುಪಚಯೇ ಕಾಲೇ ಹನ್ತವ್ಯಾಸ್ತೇ ಮನೀಷಿಭಿಃ
ಶತ್ರುಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕು.
ತದದ್ಯ ವಿನಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಸಾಮಪೂರ್ವಂ ಛಲೇನ ವೈ । ತಿಷ್ಠಧ್ವಂ ಸ್ವನಿಕೇತೇಷು ಮದಾಗಮನಕಾಙ್ಕ್ಷಯಾ
ಆದುದರಿಂದ, ಇಂದು ವಿನಯದಿಂದ, ಸಮದಾನ ಮತ್ತು ವಂಚನೆ ಬಳಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಇರಿ.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮನ್ತ್ರಾನ್ಮಹಾದೇವಾದಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ದಾನವಾಃ । ಯುಧ್ಯಾಮಹೇ ಪುನರ್ದೇವಾನ್ಮಾನ್ತ್ರಮಾಸ್ಥಾಯ ವೈ ಬಲಮ್
ಮಹಾದೇವನಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇನೆ, ದಾನವರೇ; ಆಗ ಮಂತ್ರಬಲವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನಾವು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಥ ಭೃಗುಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಜಗಾಮ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ । ಮಹಾದೇವಂ ಮಹಾರಾಜ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭೃಗು ಮಹರ್ಷಿಯು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಮಂತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟನು, ಮಹಾರಾಜನೇ.
ದಾನವಾಃ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸುಃ ಪ್ರಹ್ಲಾದಂ ಸುರಸನ್ನಿಧೌ । ಸತ್ಯವಾದಿನಮವ್ಯಗ್ರಂ ಸುರಾಣಾಂ ಪ್ರತ್ಯಯಪ್ರದಮ್
ದಾನವರು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು; ಅವನು ಸತ್ಯವಂತ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನು.
ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತು ಸುರಾನ್ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಶ್ರಯಾವನತೋ ನೃಪಃ । ಅಸುರೈಃ ಸಹಿತಸ್ತತ್ರ ವಚನಂ ನಮ್ರತಾಯುತಮ್
ಪ್ರಹ್ಲಾದನು, ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ರಾಜನೇ, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು; ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ರತೆ ತುಂಬಿತ್ತು.
ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರಾ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ನಿಃಸನ್ನಾಹಾಸ್ತಥೈವ ಚ । ದೇವಾಸ್ತಪಶ್ಚರಿಷ್ಯಾಮಃ ಸಂವೃತಾ ವಲ್ಕಲೈರ್ಯುತಾಃ
ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಇಳಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಕವಚವನ್ನೂ ಹಾಕಿದ್ದೇವೆ; ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾವು ಬರ್ಕೊಡು ತೊಟ್ಟು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸತ್ಯಾಭಿವ್ಯಾಹೃತಂ ತು ತತ್ । ತತೋ ದೇವಾ ನ್ಯವರ್ತನ್ತ ವಿಜ್ವರಾ ಮುದಿತಾಶ್ಚ ತೇ
ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ನ್ಯಸ್ತಶಸ್ತ್ರೇಷು ದೈತ್ಯೇಷು ವಿನಿವೃತ್ತಾಸ್ತದಾ ಸುರಾಃ । ವಿಶ್ರಬ್ಧಾಃ ಸ್ವಗೃಹಾನ್ಗತ್ವಾ ಕ್ರೀಡಾಸಕ್ತಾಃ ಸುಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
ದೈತ್ಯಾ ದಮ್ಭಂ ಸಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ತಾಪಸಾಸ್ತಪಿಸಂಯುತಾಃ । ಕಶ್ಯಪಸ್ಯಾಶ್ರಮೇ ವಾಸಂ ಚಕ್ರುಃ ಕಾವ್ಯಾಗಮೇಚ್ಛಯಾ
ದೈತ್ಯರು ಮೋಸದ ಮುಖವಾಡ ಧರಿಸಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಂತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು, ವೇದಪಾಠ ಕಲಿಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಕಶ್ಯಪನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿದರು.
ಕಾವ್ಯೋ ಗತ್ವಾಥ ಕೈಲಾಸಂ ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ । ಉವಾಚ ವಿಭುನಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಕಿಂ ತೇ ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರಭುಃ
ಆಮೇಲೆ ಕಾವ್ಯನು ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು. ಆಗ ಪ್ರಭು 'ನೀನು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಮನ್ತ್ರಾನಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ದೇವ ಯೇ ನ ಸನ್ತಿ ಬೃಹಸ್ಪತೌ । ಪರಾಜಯಾಯ ದೇವಾನಾಮಸುರಾಣಾಂ ಜಯಾಯ ಚ
'ಪ್ರಭು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳ ಸೋಲು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವು ಬೇಕು' ಎಂದು ಕಾವ್ಯನು ಹೇಳಿದನು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಶಙ್ಕರಃ ಶಿವಃ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಮನಸಾ ಕಿಂ ಕರ್ತವ್ಯಮತಃ ಪರಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಂಕರನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ಶಿವನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಸುರೇಷು ದ್ರೋಹಬುದ್ಧ್ಯಾಸೌ ಮನ್ತ್ರಾರ್ಥಮಿಹ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಕಾವ್ಯೋ ಗುರುಸ್ತೇಷಾಂ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ವಿಜಯಾಯ ಚ
ಈಗ ದೈತ್ಯರ ಗುರುವಾದ ಕಾವ್ಯನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ದೈತ್ಯರ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.