ದುಃಖಂ ಮಹತ್ತರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪೂರ್ವಜನ್ಮಕೃತೇನ ವೈ । ದೇವಾಂಶಾನಾಂ ಕಥಂ ತೇಷಾಂ ಸಂಶಯೋಽಯಂ ಮಹಾನ್ಹಿ ಮೇ
ಅವರು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವರಿಗೂ ಇಂತಹದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು? ನನಗೆ ಇದೊಂದು ಮಹಾ ಸಂಶಯ.
ಸದಾಚಾರೈಸ್ತು ಕೌನ್ತೇಯೈರ್ಭೀಷ್ಮದ್ರೋಣಾದಯೋ ಹತಾಃ । ಛಲೇನ ಧನಲಾಭಾರ್ಥಂ ಜಾನಾನೈರ್ನಶ್ವರಂ ಜಗತ್
ಕೌಂತೇಯರು ಸದಾಚಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಇತರರನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ, ಧನದ ಆಸೆಗೆ ಕೊಂದರು; ಜಗತ್ತು ನಾಶವಾಗುವದೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ.
ಪ್ರೇರಿತಾ ವಾಸುದೇವೇನ ಪಾಪೇ ಘೋರೇ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಕುಲಂ ಕ್ಷಯಿತವನ್ತಸ್ತೇ ಹರಿಣಾ ಪರಮಾತ್ಮನಾ
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಾಸುದೇವನು ಅವರನ್ನು ಆ ಭಯಂಕರ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು; ಹರಿ ಪರಮಾತ್ಮನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿದರು.
ವರಂ ಭಿಕ್ಷಾಟನಂ ಸಾಧೋರ್ನೀವಾರೈರ್ಜೀವನಂ ವರಮ್ । ಯೋಧಾನ್ನ ಹತ್ವಾ ಲೋಭೇನ ಶಿಲ್ಪೇನ ಜೀವನಂ ವರಮ್
ಒಬ್ಬ ಸಜ್ಜನನು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ, ಕಾಡಿನ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಉತ್ತಮ; ಲೋಭದಿಂದ ಯೋಧರನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕೈಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಉತ್ತಮ.
ವಿಚ್ಛಿನ್ನಸ್ತು ತ್ವಯಾ ವಂಶೋ ರಕ್ಷಿತೋ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಸಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಸುತಾನಾಶು ಗೋಲಕಾಚ್ಛತ್ರುನಾಶನಾನ್
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ವಂಶವನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದರೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ತಕ್ಷಣವೇ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ವಂಶವನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದೆ.
ಸೋಽಲ್ಪೇನೈವ ತು ಕಾಲೇನ ವಿರಾಟತನಯಾಸುತಃ । ತಾಪಸಸ್ಯ ಗಲೇ ಸರ್ಪಂ ನ್ಯಸ್ತವಾನ್ಕಥಮದ್ಭುತಮ್
ಆದರೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ವಿರಾಟನ ಮಗಳ ಮಗನು ತಪಸ್ವಿಯ ಗಂಟಲಿಗೆ ಹಾವನ್ನು ಇಟ್ಟನು—ಈ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು?
ನಕೋಽಪಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಯ ಕುಲೋದ್ಭವಃ । ತಾಪಸಂ ಮೌನಸಂಯುಕ್ತಂ ಪಿತ್ರಾ ಕಿಂ ತತ್ಕೃತಂ ಮುನೇ
ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅಥವಾ ಮೌನವ್ರತದಲ್ಲಿರುವ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನ ತಂದೆ ಏನು ಮಾಡಿದನು, ಮುನಿಯೇ?
ಏತೈರನ್ಯೈಶ್ಚ ಸನ್ದೇಹೈರ್ವಿಕಲಂ ಮೇ ಮನೋಽಧುನಾ । ಸ್ಥಿರಂ ಕುರು ಪಿತಃ ಸಾಧೋ ಸರ್ವಜ್ಞೋಽಸಿ ದಯಾನಿಧೇ
ಈ ಸಂಶಯಗಳೂ ಇತರ ಅನುಮಾನಗಳೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಈಗ ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿವೆ. ಪಿತಾಜಿ, ಸದ್ಗುಣಸಂಪನ್ನನೇ, ನೀನು ಸರ್ವಜ್ಞನು, ದಯಾಮಯನು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು.
ಕರ್ಮಣೋ ಜನ್ಮಾದಿಕಾರಣತ್ವನಿರೂಪಣಮ್ ಸೂತ ಉವಾಚ ಏವಂ ಪೃಷ್ಟಃ ಪುರಾಣಜ್ಞೋ ವ್ಯಾಸಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ । ಪರೀಕ್ಷಿತಸುತಂ ಶಾನ್ತಂ ತತೋ ವೈ ಜನಮೇಜಯಮ್
ಕರ್ಮವು ಜನ್ಮಾದಿಗಳ ಕಾರಣವೆಂಬ ವಿಚಾರದ ನಿರೂಪಣೆ.
ಉವಾಚ ಸಂಶಯಚ್ಛೇತ್ತೃ ವಾಕ್ಯಂ ವಾಕ್ಯವಿಶಾರದಃ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ರಾಜನ್ ಕಿಮೇತದ್ವಕ್ತವ್ಯಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಗಹನಾ ಗತಿಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಸತ್ಯವತೀಪುತ್ರ ವ್ಯಾಸನು, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವದ ಪರಿಕ್ಷಿತ್ತನ ಮಗ ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ದುರ್ಜ್ಞೇಯಾ ಕಿಲ ದೇವಾನಾಂ ಮಾನವಾನಾಂ ಚ ಕಾ ಕಥಾ । ಯದಾ ಸಮುತ್ಥಿತಂ ಚೈತದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕಮ್
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೂಡಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಮಾನವರಿಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಉದಯವಾದಾಗ—
ಕರ್ಮಣೈವ ಸಮುತ್ಪತ್ತಿಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ಅನಾದಿನಿಧನಾ ಜೀವಾಃ ಕರ್ಮಬೀಜಸಮುದ್ಭವಾಃ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹುಟ್ಟು ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಜೀವಿಗಳು ಕರ್ಮದ ಬೀಜದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
ನಾನಾಯೋನಿಷು ಜಾಯನ್ತೇ ಮ್ರಿಯನ್ತೇ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಕರ್ಮಣಾ ರಹಿತೋ ದೇಹಸಂಯೋಗೋ ನ ಕದಾಚನ
ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹದ ಸಂಯೋಗ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಶುಭಾಶುಭೈಸ್ತಥಾ ಮಿಶ್ರೈಃ ಕರ್ಮಭಿರ್ವೇಷ್ಟಿತಂ ತ್ವಿದಮ್ । ತ್ರಿವಿಧಾನಿ ಹಿ ತಾನ್ಯಾಹುರ್ಬುಧಾಸ್ತತ್ತ್ವವಿದಶ್ಚ ಯೇ
ಈ ಲೋಕವು ಶುಭ, ಅಶುಭ ಮತ್ತು ಮಿಶ್ರವಾದ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಕರ್ಮಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಸಞ್ಚಿತಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರಾರಬ್ಧಾನಿ ತಥಾ ಪುನಃ । ವರ್ತಮಾನಾನಿ ದೇಹೇಽಸ್ಮಿಂಸ್ತ್ರೈವಿಧ್ಯಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಕಿಲ
ಸಂಚಿತ, ಆಗಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಕರ್ಮಗಳು ಇವೆ. ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಕರ್ಮಗಳು ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ತದ್ವಶತ್ವಂ ನರಾಧಿಪ । ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಜರಾಮೃತ್ಯುಹರ್ಷಶೋಕಾದಯಸ್ತಥಾ
ರಾಜನೇ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ, ಸುಖ, ದುಃಖ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ.
ಕಾಮಕ್ರೋಧೌ ಚ ಲೋಭಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ದೇಹಗತಾ ಗುಣಾಃ । ದೈವಾಧೀನಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಭವನ್ತಿ ನರಾಧಿಪ
ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳು, ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ದೈವದ ಅಧೀನದಲ್ಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
ರಾಗದ್ವೇಷಾದಯೋ ಭಾವಾಃ ಸ್ವರ್ಗೇಽಪಿ ಪ್ರಭವನ್ತಿ ಹಿ । ದೇವಾನಾಂ ಮಾನವಾನಾಞ್ಚ ತಿರಶ್ಚಾಂ ಚ ತಥಾ ಪುನಃ
ಆಸಕ್ತಿ, ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾವನೆಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿ.
ವಿಕಾರಾಃ ಸರ್ವ ಏವೈತೇ ದೇಹೇನ ಸಹ ಸಙ್ಗತಾಃ । ಪೂರ್ವವೈರಾನುಯೋಗೇನ ಸ್ನೇಹಯೋಗೇನ ವೈ ಪುನಃ
ಈ ಎಲ್ಲಾ ವಿಕಾರಗಳು ದೇಹದೊಡನೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಹಿಂದಿನ ವೈರಾಗಳ ಕಾರಣವೂ, ಸ್ನೇಹದ ಬಂಧಗಳ ಕಾರಣವೂ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಉತ್ಪತ್ತಿಃ ಸರ್ವಜನ್ತೂನಾಂ ವಿನಾ ಕರ್ಮ ನ ವಿದ್ಯತೇ । ಕರ್ಮಣಾ ಭ್ರಮತೇ ಸೂರ್ಯಃ ಶಶಾಙ್ಕಃ ಕ್ಷಯರೋಗವಾನ್
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹುಟ್ಟು ಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸೂರ್ಯನು ಸಂಚರಿಸುವುದೂ, ಚಂದ್ರನು ಕ್ಷಯರೋಗದಿಂದ ಕುಗ್ಗುವುದೂ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ.
ಕಪಾಲೀ ಚ ತಥಾ ರುದ್ರಃ ಕರ್ಮಣೈವ ನ ಸಂಶಯಃ । ಅನಾದಿನಿಧನಂ ಚೈತತ್ಕಾರಣಂ ಕರ್ಮ ವಿದ್ಯತೇ
ಕಪಾಲಿ ರುದ್ರನಿಗೂ ಕೂಡ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣವಾದ ಕರ್ಮವು ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇದೆ.
ತೇನೇಹ ಶಾಶ್ವತಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯವಿಚಾರೇಽತ್ರ ನಿಮಗ್ನಾ ಮುನಯಃ ಸದಾ
ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿವೆ. ಸದಾ ಮುನಿಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅಶಾಶ್ವತವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ನ ಜಾನನ್ತಿ ಕಿಮೇತದ್ವೈ ನಿತ್ಯಂ ವಾನಿತ್ಯಮೇವ ಚ । ಮಾಯಾಯಾಂ ವಿದ್ಯಮಾನಾಯಾಂ ಜಗನ್ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರತೀಯತೇ
ಇದು ಶಾಶ್ವತವೋ ಅಥವಾ ಅಶಾಶ್ವತವೋ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾಯೆ ಇದ್ದಾಗ ಜಗತ್ತು ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಕಾರ್ಯಾಭಾವಃ ಕಥಂ ವಾಚ್ಯಃ ಕಾರಣೇ ಸತಿ ಸರ್ವಥಾ । ಮಾಯಾ ನಿತ್ಯಾ ಕಾರಣಞ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದಾ ಕಿಲ
ಕಾರಣ ಇದ್ದಾಗ ಫಲ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಗೆ ಹೇಳಬಹುದು? ಮಾಯೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇರುವದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸದಾ ಕಾರಣವಾಗಿರುವದು.
ಕರ್ಮಬೀಜಂ ತತೋಽನಿತ್ಯಂ ಚಿನ್ತನೀಯಂ ಸದಾ ಬುಧೈಃ । ಭ್ರಮತ್ಯೇವ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ರಾಜನ್ಕರ್ಮನಿಯನ್ತ್ರಿತಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ಮದ ಬೀಜ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸದಾ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ರಾಜನೇ, ಈ ಜಗತ್ತೆಲ್ಲವೂ ಕರ್ಮದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲೇ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ನಾನಾಯೋನಿಷು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ನಾನಾಧರ್ಮಮಯೇಷು ಚ । ಇಚ್ಛಯಾ ಚ ಭವೇಞ್ಚನ್ಮ ವಿಷ್ಣೋರಮಿತತೇಜಸಃ
ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ವಿವಿಧ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲೂ, ವಿಭಿನ್ನ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಜನನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯುಗೇ ಯುಗೇಷ್ವನೇಕಾಸು ನೀಚಯೋನಿಷು ತತ್ಕಥಮ್ । ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈಕುಣ್ಠಸಂವಾಸಂ ಸುಖಭೋಗಾನನೇಕಶಃ
ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ನೀಚ ಯೋನಿಗಳಲ್ಲೂ, ವೈಕುಂಠದ ವಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ—
ವಿಣ್ಮೂತ್ರಮನ್ದಿರೇ ವಾಸಂ ಸಂತ್ರಸ್ತಃ ಕೋಽಭಿವಾಞ್ಛತಿ । ಪುಷ್ಪಾವಚಯಲೀಲಾಂ ಚ ಜಲಕೇಲಿಂ ಸುಖಾಸನಮ್
ಮಲಮೂತ್ರದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದನ್ನು ಭಯದಿಂದ ಯಾರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ಹೂವಿನ ಹರವಾಟ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟ, ಸುಖಾಸನ—ಇವುಗಳನ್ನು ಯಾರು ಇಚ್ಛಿಸುವರು?
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗರ್ಭಗೃಹೇ ವಾಸಂ ಕೋಽಭಿವಾಚ್ಛತಿ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್ । ತೂಲಿಕಾಂ ಮೃದುಸಂಯುಕ್ತಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಶಯ್ಯಾಂ ವಿನಿರ್ಮಿತಾಮ್
ಮನುಷ್ಯನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದರೆ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಎಂತಹ ದಿವ್ಯವಾದ ಮೃದು ಹತ್ತಿನ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾಧೋಮುಖವಾಸಂ ಚ ಕೋಽಭಿವಾಞ್ಛತಿ ಪಣ್ಡಿತಃ । ಗೀತಂ ನೃತ್ಯಞ್ಚ ವಾದ್ಯಞ್ಚ ನಾನಾಭಾವಸಮನ್ವಿತಮ್
ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವನು, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಕೆಳಮುಖ ವಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹಾಡು, ನೃತ್ಯ, ವಾದ್ಯಗಳಂತಹ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರಂಗಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಇಡುವುದಿಲ್ಲ.