ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಣೀಂ ಪರಮವಿಶದಾಂ ವ್ಯೋಮಜಾಂ ಶ್ರೋತ್ರರಮ್ಯಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವೈ ಪ್ರಕೃತಿವಿಷಯೇ ಭಕ್ತಿಭಾವಶ್ಚ ಜಾತಃ । ಚಕ್ರುಃ ಸರ್ವೇ ದ್ವಿಜಮುನಿಗಣಾಃ ಪೂಜನಂ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಾ- ಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಕಾಮಂ ನಿಖಿಲಫಲದಂ ಚಾಗಮೋಕ್ತಂ ಮುನೀನ್ದ್ರಾಃ
ಆ ಪರಮ ಶುದ್ಧವಾದ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಂದ, ಕಿವಿಗೆ ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಆ ಪೂಜೆ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛಿತ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವದು.
ಯುಧಾಜಿದ್ವೀರಸೇನಯೋರ್ಯುದ್ಧಾರ್ಥಂ ಸಜ್ಜೀಭವನಮ್ ಜನಮೇಜಯ ಉವಾಚ ಶ್ರುತೋ ವೈ ಹರಿಣಾ ಕ್ಲೃಪ್ತೋ ಯಜ್ಞೋ ವಿಸ್ತರತೋ ದ್ವಿಜ । ಮಹಿಮಾನಂ ತಥಾಮ್ಬಾಯಾ ವದ ವಿಸ್ತರತೋ ಮಮ
ಜನಮೇಜಯನು ಹೇಳಿದನು: ದ್ವಿಜರೆ, ಹರಿಯು ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞದ ವಿವರವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅಂಬೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳಿ.
ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚರಿತ್ರಂ ವೈ ಕುರ್ವೇ ಮಖಮನುತ್ತಮಮ್ । ಪ್ರಸಾದಾತ್ತವ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಚ ಪಾವನಃ
ದೇವಿಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ವಿಪ್ರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಕೂಡ ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಶೃಣು ರಾಜನ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚರಿತಮುತ್ತಮಮ್ । ಇತಿಹಾಸಂ ಪುರಾಣಞ್ಚ ಕಥಯಾಮಿ ಸುವಿಸ್ತರಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಕೇಳು, ನಾನು ದೇವಿಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಪುರಾಣವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕೋಸಲೇಷು ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸೂರ್ಯವಂಶಸಮುದ್ಭವಃ । ಪುಷ್ಯಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಧ್ರುವಸನ್ಧಿರಿತಿ ಸ್ಮೃತಃ
ಕೋಸಲ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುಷ್ಯನ ಪುತ್ರನಾದ ಧ್ರುವಸಂಧಿ ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜನು ಇದ್ದನು.
ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸತ್ಯಸನ್ಧಶ್ಚ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಹಿತೇ ರತಃ । ಅಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ಸಮೃದ್ಧಾಯಾಂ ರಾಜ್ಯಂ ಚಕ್ರೇ ಶುಚಿವ್ರತಃ
ಅವನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು, ಸತ್ಯವಚನನು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು. ಆಯೋಧ್ಯೆಯ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ನಗರವನ್ನು ಶುದ್ಧವ್ರತದಿಂದ ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವೈಶ್ಯಾಃ ಶೂದ್ರಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ತಥಾ ದ್ವಿಜಾಃ । ಸ್ವಾಂ ಸ್ವಾಂ ವೃತ್ತಿಂ ಸಮಾಸ್ಥಾಯ ತದ್ರಾಜ್ಯೇ ಧರ್ಮತೋಽಭವನ್
ಅವನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರ ದ್ವಿಜರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು ಧರ್ಮಪಾಲಕರಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ನ ಚೌರಾಃ ಪಿಶುನಾ ಧೂರ್ತಾಸ್ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಯೇ ಚ ಕುತ್ರಚಿತ್ । ದಮ್ಭಾಃ ಕೃತಘ್ನಾ ಮೂರ್ಖಾಶ್ಚ ವಸನ್ತಿ ಕಿಲ ಮಾನವಾಃ
ಅವನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವೆಡೆಯಲ್ಲೂ ಕಳ್ಳರು, ನಿಂದಕರು, ಮೋಸಗಾರರು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ, ದಂಭಿಗಳು, ಕೃತಘ್ನರು, ಮೂರ್ಖರು ಜನರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಏವಂ ವೈ ವರ್ತಮಾನಸ್ಯ ನೃಪಸ್ಯ ಕುರುಸತ್ತಮ । ದ್ವೇ ಪತ್ನ್ಯೌ ರೂಪಸಮ್ಪನ್ನೇ ಹ್ಯಾಸತುಃ ಕಾಮಭೋಗದೇ
ಈ ರೀತಿ ಆ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ, ಕಾಮಭೋಗವನ್ನು ನೀಡುವ ಹೆಂಡತಿಗಳು ಇದ್ದರು.
ಮನೋರಮಾ ಧರ್ಮಪತ್ನೀ ಸುರೂಪಾಽತಿವಿಚಕ್ಷಣಾ । ಲೀಲಾವತೀ ದ್ವಿತೀಯಾ ಚ ಸಾಽಪಿ ರೂಪಗುಣಾನ್ವಿತಾ
ಮುಖ್ಯ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ಮನೋರಮಾ ಸುಂದರಳೂ, ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು. ಎರಡನೇ ಲೀಲಾವತಿ ಕೂಡ ರೂಪ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು.
ವಿಜಹಾರ ಸಪತ್ನೀಭ್ಯಾಂ ಗೃಹೇಷೂಪವನೇಷು ಚ । ಕ್ರೀಡಾಗಿರೌ ದೀರ್ಘಿಕಾಸು ಸೌಧೇಷು ವಿವಿಧೇಷು ಚ
ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಡತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ರೀಡಾಗಿರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಭವನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮನೋರಮಾ ಶುಭೇ ಕಾಲೇ ಸುಷುವೇ ಪುತ್ರಮುತ್ತಮಮ್ । ಸುದರ್ಶನಾಭಿಧಂ ಪುತ್ರಂ ರಾಜಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಮ್
ಒಂದು ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನೋರಮಾ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಆ ಮಗನಿಗೆ ಸುದರ್ಶನ ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟು, ರಾಜಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ಲೀಲಾವತ್ಯಪಿ ತತ್ಪತ್ನೀ ಮಾಸೇನೈಕೇನ ಭಾಮಿನೀ । ಸುಷುವೇ ಸುನ್ದರಂ ಪುತ್ರಂ ಶುಭೇ ಪಕ್ಷೇ ದಿನೇ ತಥಾ
ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪತ್ನಿಯಾದ ಲೀಲಾವತಿ ಕೂಡ ಒಂದು ತಿಂಗಳೊಳಗೆ, ಶುಭವಾದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಮಗನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ಚಕಾರ ನೃಪತಿಸ್ತತ್ರ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿಕಂ ದ್ವಯೋಃ । ದದೌ ದಾನಾನಿ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಃ ಪುತ್ರಜನ್ಮಪ್ರಮೋದಿತಃ
ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು. ಪುತ್ರರ ಜನನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಪ್ರೀತಿಂ ತಯೋಃ ಸಮಾಂ ರಾಜಾ ಚಕಾರ ಸುತಯೋರ್ನೃಪ । ನೃಪಶ್ಚಕಾರ ಸೌಹಾರ್ದೇಷ್ವನ್ತರಂ ನ ಕದಾಚನ
ರಾಜನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿದನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಭೇದವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
ಚೂಡಾಕರ್ಮ ತಯೋಶ್ಚಕ್ರೇ ವಿಧಿನಾ ನೃಪಸತ್ತಮಃ । ಯಥಾವಿಭವಮೇವಾಸೌ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ತಃ ಪರನ್ತಪಃ
ಆ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಂತೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಚೂಡಾಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಕೃತಚೂಡೌ ಸುತೌ ಕಾಮಂ ಜಹ್ರತುರ್ನೃಪತೇರ್ಮನಃ । ಕ್ರೀಡಮಾನಾವುಭೌ ಕಾನ್ತೌ ಲೋಕಾನಾಮನುರಞ್ಜಕೌ
ಚೂಡಾಕರ್ಮವಾದ ನಂತರ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಮಕ್ಕಳೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ರಾಜನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರು; ಜನರಿಗೂ ಅವರು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದರು.
ತಯೋಃ ಸುದರ್ಶನೋ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಲೀಲಾವತ್ಯಾಃ ಸುತಃ ಶುಭಃ । ಶತ್ರುಜಿತ್ಸಂಜ್ಞಕಃ ಕಾಮಂ ಚಾಟುವಾಕ್ಯೋ ಬಭೂವ ಹ
ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನು ಸುದರ್ಶನ, ಲೀಲಾವತಿಯ ಮಗನು; ಅವನಿಗೆ ಶತ್ರುಜಿತ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವನು ಸೌಮ್ಯವಾದ ಮಾತಾಡುವವನಾಗಿದ್ದನು.
ನೃಪತೇಃ ಪ್ರೀತಿಜನಕೋ ಮಞ್ಜುವಾಕ್ಚಾರುದರ್ಶನಃ । ಪ್ರಜಾನಾಂ ವಲ್ಲಭಃ ಸೋಽಭೂತ್ತಥಾ ಮನ್ತ್ರಿಜನಸ್ಯ ವೈ
ಅವನು ರಾಜನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದನು, ಜನರಿಗೂ ಮತ್ತು ಸಚಿವರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದನು.
ತಥಾ ತಸ್ಮಿನ್ನೃಪಃ ಪ್ರೀತಿಞ್ಚಕಾರ ಗುಣಯೋಗತಃ । ಮನ್ದಭಾಗ್ಯಾನ್ಮನ್ದಭಾವೋ ನ ತಥಾ ವೈ ಸುದರ್ಶನೇ
ಅವನ ಗುಣಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿದನು; ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವದ ಮಂದಭಾಗನಿಗೆ ಹಾಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಏವಂ ಗಚ್ಛತಿ ಕಾಲೇ ತು ಧ್ರುವಸನ್ಧಿರ್ನೃಪೋತ್ತಮಃ । ಜಗಾಮ ವನಮಧ್ಯೇಽಸೌ ಮೃಗಯಾಭಿರತಃ ಸದಾ
ಹೀಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಾಗ, ಧ್ರುವಸಂಧಿ ಎಂಬ ಮಹಾರಾಜನು ಸದಾ ವನ್ಯಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಹಾಕಲು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ನಿಘ್ನನ್ಮೃಗಾನ್ ರುರೂನ್ಕಮ್ಬೂನ್ಸೂಕರಾನ್ಗವಯಾಞ್ಛಶಾನ್ । ಮಹಿಷಾಞ್ಛರಭಾನ್ಖಡ್ಗಾಂಶ್ಚಿಕ್ರೀಡ ನೃಪತಿರ್ವನೇ
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಜಿಂಕೆ, ರುರು, ಕಂಬು, ಹಂದಿ, ಕಾಡೆಮ್ಮೆ, ಮೊಲ, ಕಾಡುಮಹಿಷಿ, ಶರಭ, ಖಡ್ಗ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಹಾಕುತ್ತಾ ಆಡುವನು.
ಕ್ರೀಡಮಾನೇ ನೃಪೇ ತತ್ರ ವನೇ ಘೋರೇಽತಿದಾರುಣೇ । ಉದತಿಷ್ಠನ್ನಿಕುಞ್ಜಾತ್ತು ಸಿಂಹಃ ಪರಮಕೋಪನಃ
ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಭಯಂಕರ ಕ್ರೋಧಿತ ಸಿಂಹವು ಗುಡ್ಡದೊಳಗಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು.
ರಾಜ್ಞಾ ಶಿಲೀಮುಖೇನಾದೌ ವಿದ್ಧಃ ಕ್ರೋಧವಶಂ ಗತಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾಗ್ರೇ ನೃಪತಿಂ ಸಿಂಹೋ ನನಾದ ಮೇಘನಿಃಸ್ವನಃ
ಆಗ ರಾಜನು ಬಾಣದಿಂದ ಮೊದಲು ಹೊಡೆದಾಗ, ಆ ಸಿಂಹವು ಕೋಪದಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ ಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆ ಹಾಗೆ ಗರ್ಜಿಸಿತು.
ಕೃತ್ವಾ ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಸ ಲಾಙ್ಗೂಲಂ ಪ್ರಸಾರಿತಬೃಹತ್ಸಟಃ । ಹನ್ತುಂ ನೃಪತಿಮಾಕಾಶಾದುತ್ಪಪಾತಾತಿಕೋಪನಃ
ಆ ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ದಟ್ಟವಾದ ಕೇಶವನ್ನು ಹರಡಿ, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಆಕಾಶದಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹಾರಿ ಬಂತು.
ನೃಪತಿಸ್ತರಸಾ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದಧಾರಾಸಿಂ ಕರೇ ತದಾ । ವಾಮೇ ಚರ್ಮ ಸಮಾದಾಯ ಸ್ಥಿತಃ ಸಿಂಹ ಇವಾಪರಃ
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕವಚವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮತ್ತೊಂದು ಸಿಂಹನಂತೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಸೇವಕಾಸ್ತಸ್ಯ ಯೇ ಸರ್ವೇ ತೇಽಪಿ ಬಾಣಾನ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಅಮುಞ್ಚನ್ಕುಪಿತಾಃ ಕಾಮಂ ಸಿಂಹೋಪರಿ ರುಷಾನ್ವಿತಾಃ
ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಆ ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದರು.
ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಾಸೀತ್ಸಮ್ಪ್ರಹಾರಶ್ಚ ದಾರುಣಃ । ಉತ್ಪಪಾತ ತತಃ ಸಿಂಹೋ ನೃಪಸ್ಯೋಪರಿ ದಾರುಣಃ
ಅಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು, ಭಯಂಕರವಾದ ಯುದ್ಧವೂ ನಡೆಯಿತು; ನಂತರ ಆ ಭಯಾನಕ ಸಿಂಹವು ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಬಂತು.
ತಂ ಪತನ್ತಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಖಡ್ಗೇನಾಭ್ಯಹನನ್ನೃಪಃ । ಸೋಽಪಿ ಕ್ರೂರೈರ್ನಖಾಗ್ರೈಶ್ಚ ತತ್ರಾಗತ್ಯ ವಿದಾರಿತಃ
ಆ ಸಿಂಹವು ಹಾರಿಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಆದರೆ ಸಿಂಹವು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ತನ್ನ ಕ್ರೂರವಾದ ಗರಿಗಳಿಂದ ರಾಜನನ್ನು ಹರಿದಿತು.
ಸ ನಖೈರಾಹತೋ ರಾಜಾ ಪಪಾತ ಚ ಮಮಾರ ವೈ । ಚುಕ್ರುಶುಃ ಸೈನಿಕಾಸ್ತೇ ತು ನಿರ್ಜಘ್ನುರ್ವಿಶಿಖೈಸ್ತದಾ
ಸಿಂಹದ ಗರಿಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ರಾಜನು ಬಿದ್ದು ಸತ್ತನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರು ಕೂಗಿ, ಆ ಸಿಂಹವನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಂದರು.