ಸೂತ ಉವಾಚ ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ವ್ಯಾಸಸ್ಯಾಮಿತತೇಜಸಃ । ಸಾಶ್ರುಕಣ್ಠೋಽತಿದುಃಖಾರ್ತೋ ಬಭೂವ ಜನಮೇಜಯಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಜನಮೇಜಯನು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ, ಮಾತು ಅಡಕಾಯಿತು.
ಧಿಗಿದಂ ಜೀವಿತಂ ಮೇಽದ್ಯ ಪಿತಾ ಮೇ ನರಕೇ ಸ್ಥಿತಃ । ತತ್ಕರೋಮಿ ಯಥೈವಾದ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾತ್ಯುತ್ತರಾಸುತಃ
'ಇಂತಹ ಜೀವನ ನನಗೆ ಇಂದೇ ವ್ಯರ್ಥ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಕೂಡ ಉತ್ತರನ ಮಗನಂತೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ವಿಷ್ಣುನಾನುಷ್ಠಾನವರ್ಣನಮ್ ರಾಜೋವಾಚ ಹರಿಣಾ ತು ಕಥಂ ಯಜ್ಞಃ ಕೃತಃ ಪೂರ್ವಂ ಪಿತಾಮಹ । ಜಗತ್ಕಾರಣರೂಪೇಣ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣನಾಗಿರುವ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು, ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಪಿತಾಮಹನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳು.
ಕೇ ಸಹಾಯಾಸ್ತು ತತ್ರಾಸನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕೇ ಮಹಾಮತೇ । ಋತ್ವಿಜೋ ವೇದತತ್ತ್ವಜ್ಞಾಸ್ತನ್ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ಪರನ್ತಪ
ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು, ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ? ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಯಾವ ಋತ್ವಿಜರು, ವೇದಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು ಯಾರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳು.
ಪಶ್ಚಾತ್ಕರೋಮ್ಯಹಂ ಯಜ್ಞಂ ವಿಧಿದೃಷ್ಟೇನ ಕರ್ಮಣಾ । ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಕೃತಂ ಯಾಗಮಮ್ಬಿಕಾಯಾಃ ಸಮಾಹಿತಃ
ವಿಷ್ಣುವು ಅಂಬಿಕೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಯಜ್ಞದ ಕಥೆಯನ್ನು ನಾನು ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಕೂಡ ವಿಧಿಯಂತೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ರಾಜಞ್ಛೃಣು ಮಹಾಭಾಗ ವಿಸ್ತರಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ । ಯಥಾ ಭಗವತಾ ಯಜ್ಞಃ ಕೃತಶ್ಚ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಭಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ನೀನು, ಭಗವಂತನು ಹೇಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಿದನೆಂಬ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳು.
ವಿಸರ್ಜಿತಾ ಯದಾ ದೇವ್ಯಾ ದತ್ತ್ವಾ ಶಕ್ತೀಶ್ಚ ತಾಸ್ತ್ರಯಃ । ಕಾಜೇಶಾಃ ಪುರುಷಾ ಜಾತಾ ವಿಮಾನವರಮಾಸ್ಥಿತಾಃ
ಅವಳು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಕಾರ್ಯದ ದೇವರುಗಳು ಮಾನವರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಸುಂದರ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಆಸೀನರಾದರು.
ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮಹಾರ್ಣವಂ ಘೋರಂ ತ್ರಯಸ್ತೇ ವಿಬುಧೋತ್ತಮಾಃ । ಚಕ್ರುಃ ಸ್ಥಾನಾನಿ ವಾಸಾರ್ಥಂ ಸಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಧರಾಂ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಆ ಮೂವರು ಮಹಾದೇವರುಗಳು ಭಯಾನಕವಾದ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ವಾಸಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
ಆಧಾರಶಕ್ತಿರಚಲಾ ಮುಕ್ತಾ ದೇವ್ಯಾ ಸ್ವಯಂ ತತಃ । ತದಾಧಾರಾ ಸ್ಥಿತಾ ಜಾತಾ ಧರಾ ಮೇದಃಸಮನ್ವಿತಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯು ಸ್ವತಃ ಸ್ಥಿರವಾದ ಆಧಾರಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದರು; ಆ ಶಕ್ತಿ ಮೇದಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.
ಮಧುಕೈಟಭಯೋರ್ಮೇದಃ ಸಂಯೋಗಾನ್ಮೇದಿನೀ ಸ್ಮೃತಾ । ಧಾರಣಾಚ್ಚ ಧರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಪೃಥ್ವೀ ವಿಸ್ತಾರಯೋಗತಃ
ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರ ಮೇದಸ್ಸಿನ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಭೂಮಿ ಹುಟ್ಟಿದುದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಮೇದಿನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಧಾರಣೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಧರಾ ಎಂದು, ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಪೃಥ್ವಿ ಎಂದು ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.
ಮಹೀ ಚಾಪಿ ಮಹೀಯಸ್ತ್ವಾದ್ಧೃತಾ ಸಾ ಶೇಷಮಸ್ತಕೇ । ಗಿರಯಶ್ಚ ಕೃತಾಃ ಸರ್ವೇ ಧಾರಣಾರ್ಥ ಪ್ರವಿಸ್ತರಾಃ
ಆ ಭೂಮಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವವಿರುವದರಿಂದ ಶೇಷನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.
ಲೋಹಕೀಲಂ ಯಥಾ ಕಾಷ್ಠೇ ತಥಾ ತೇ ಗಿರಯಃ ಕೃತಾಃ । ಮಹೀಧರೋ ಮಹಾರಾಜ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ವಿಬುಧೈರ್ಜನೈಃ
ಹೆಬ್ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೀಲನ್ನು ಹಾಯಿಸುವಂತೆ, ಆ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು; ಮಹೀಧರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಜನರು ಆ ಮಹಾಪರ್ವತವನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜಾತರೂಪಮಯೋ ಮೇರುರ್ಬಹುಯೋಜನವಿಸ್ತರಃ । ಕೃತೋ ಮಣಿಮಯೈಃ ಶೃಙ್ಗೈಃ ಶೋಭಿತಃ ಪರಮಾದ್ಭುತಃ
ಮೇರುಪರ್ವತವು ಬಂಗಾರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶೃಂಗಗಳು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತವೆ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.
ಮರೀಚಿರ್ನಾರದೋಽತ್ರಿಶ್ಚ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಃ । ದಕ್ಷೋ ವಸಿಷ್ಠ ಇತ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಥಿತಾಃ ಸುತಾಃ
ಮರೀಚಿ, ನಾರದ, ಅತ್ರಿ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ದಕ್ಷ, ವಸಿಷ್ಠ—ಇವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುತ್ರರು.
ಮರೀಚೇಃ ಕಶ್ಯಪೋ ಜಾತೋ ದಕ್ಷಕನ್ಯಾಸ್ತ್ರಯೋದಶ । ತಾಭ್ಯೋ ದೇವಾಶ್ಚ ದೈತ್ಯಾಶ್ಚ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಹ್ಯನೇಕಶಃ
ಮರೀಚಿಯಿಂದ ಕಶ್ಯಪನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ದಕ್ಷನ ಹದಿಮೂರು ಪುತ್ರಿಯರಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು.
ತತಸ್ತು ಕಾಶ್ಯಪೀ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರವೃತ್ತಾ ಚಾತಿವಿಸ್ತರಾ । ಮನುಷ್ಯಪಶುಸರ್ಪಾದಿಜಾತಿಭೇದೈರನೇಕಧಾ
ಆಮೇಲೆ ಕಶ್ಯಪನಿಂದ ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾದ ಸೃಷ್ಟಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ವಿಧದ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ಚಾರ್ಧದೇಹಾತ್ತು ಮನುಃ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೋಽಭವತ್ । ಶತರೂಪಾ ತಥಾ ನಾರೀ ಸಞ್ಜಾತಾ ವಾಮಭಾಗತಃ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಅರ್ಧದೇಹದಿಂದ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನ ಎಡ ಭಾಗದಿಂದ ಶತರೂಪಾ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣು ಹುಟ್ಟಿದಳು.
ಪ್ರಿಯವ್ರತೋತ್ತಾನಪಾದೌ ಸುತೌ ತಸ್ಯಾ ಬಭೂವತುಃ । ತಿಸ್ತ್ರಃ ಕನ್ಯಾ ವರಾರೋಹಾ ಹ್ಯಭವನ್ನತಿಸುನ್ದರೀಃ
ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವ್ರತ ಮತ್ತು ಉತ್ತಾನಪಾದ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಮೂರು ಅಪರೂಪದ ಸುಂದರವಾದ ಪುತ್ರಿಯರೂ ಹುಟ್ಟಿದರು.
ಏವಂ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಸಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಭಗವಾನ್ಕಮಲೋದ್ಭವಃ । ಚಕಾರ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಞ್ಚ ಮೇರುಶೃಙ್ಗೇ ಮನೋಹರಮ್
ಈ ರೀತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಭಗವಂತನು ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶೃಂಗದಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ವೈಕುಣ್ಠಂ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣೂ ರಮಾರಮಣಮುತ್ತಮಮ್ । ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಾನಂ ಸುರಮ್ಯಞ್ಚ ಸರ್ವಲೋಕೋಪರಿಸ್ಥಿತಮ್
ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಆನಂದದ ಪರಮಸ್ಥಾನವಾದ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಸುಂದರವಾದ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಥಾನವಾಗಿದೆ.
ಶಿವೋಽಪಿ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಕೈಲಾಸಾಖ್ಯಂ ಚಕಾರ ಹ । ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಭೂತಗಣಂ ವಿಜಹಾರ ಯಥಾರುಚಿ
ಶಿವನು ತನ್ನ ಪರಮವಾದ ನಿವಾಸವನ್ನು ಕೈಲಾಸ ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಭೂತಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸವನ್ನಾಡಿದನು.
ಸ್ವರ್ಗಸ್ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೋ ಮೇರುಶಿಖರೋಪರಿ ಕಲ್ಪಿತಃ । ತಚ್ಚ ಸ್ಥಾನಂ ಸುರೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ನಾನಾರತ್ನವಿರಾಜಿತಮ್
ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು, ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸ್ಥಳವು ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೇವೇಂದ್ರನ ನಿವಾಸವಾಯಿತು.
ಸಮುದ್ರಮಥನಾತ್ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪಾರಿಜಾತಸ್ತರುತ್ತಮಃ । ಚತುರ್ದನ್ತಸ್ತಥಾ ನಾಗಃ ಕಾಮಧೇನುಶ್ಚ ಕಾಮದಾ
ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷ, ನಾಲ್ಕು ದಂತಗಳಿರುವ ಹಸ್ತಿಯು, ನಾಗ ಮತ್ತು ಕಾಮಧೇನು ಎಂಬ ಇಷ್ಟಾರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವ ಹಸು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.
ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಾಸ್ತಥಾಶ್ವೋ ವೈ ರಮ್ಭಾದ್ಯಪ್ಸರಸಸ್ತಥಾ । ಇನ್ದ್ರೇಣೋಪಾತ್ತಮಖಿಲಂ ಜಾತಂ ವೈ ಸ್ವರ್ಗಭೂಷಣಮ್
ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಾಸು ಎಂಬ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಕುದುರೆ, ರಂಭೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಅಪ್ಸರಸರು ಕೂಡ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದರು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಂದ್ರನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗದ ಆಭರಣಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಧನ್ವನ್ತರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾಶ್ಚ ಸಾಗರಾಚ್ಚ ಸಮುದ್ಬಭೌ । ಸ್ವರ್ಗಸ್ಥಿತೌ ವಿರಾಜೇತೇ ದೇವೌ ಬಹುಗಣೈರ್ವೃತೌ
ಧನ್ವಂತರಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನು ಕೂಡ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ಈ ಇಬ್ಬರು ದೇವರುಗಳು ಅನೇಕ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಏವಂ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ತ್ರಿವಿಧಾ ನೃಪಸತ್ತಮ । ದೇವತಿರ್ಯಙ್ಮನುಷ್ಯಾದಿಭೇದೈರ್ವಿವಿಧಕಲ್ಪಿತಾ
ಹೀಗೆ, ಒತ್ತಮ ರಾಜನೆ, ದೇವತೆಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧದ ಸೃಷ್ಟಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಅಣ್ಡಜಾಃ ಸ್ವೇದಜಾಶ್ಚೈವ ಚೋದ್ಭಿಜ್ಜಾಶ್ಚ ಜರಾಯುಜಾಃ । ಚತುರ್ಭೇದೈಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಜೀವಾಃ ಕರ್ಮಯುತಾಃ ಕಿಲ
ಜೀವಿಗಳು ನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು: ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಬೆವರುದಿಂದ, ಮೊಳೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗರ್ಭದಿಂದ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಏವಂ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ವಿಹಾರಂ ಸ್ವೇಷು ಸ್ಥಾನೇಷು ಚಕ್ರುಃ ಸರ್ವೇ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರು ತಮತಮ ನಿವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದಂತೆ ವಿಹರಿಸಿದರು.
ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತಿತೇ ಸರ್ಗೇ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಭುರಚ್ಯುತಃ । ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮಂ ತತ್ರ ಚಿಕ್ರೀಡ ಭುವನೇ ಸ್ವಕೇ
ಸೃಷ್ಟಿ ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಗವಂತನು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ವಿಹರಿಸಿದನು.
ಏಕಸ್ಮಿನ್ಸಮಯೇ ವಿಷ್ಣುರ್ವೈಕುಣ್ಠೇ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪುರಾ । ಸುಧಾಸಿನ್ಧುಸ್ಥಿತಂ ದ್ವೀಪಂ ಸಸ್ಮಾರ ಮಣಿಮಣ್ಡಿತಮ್
ಒಂದು ವೇಳೆ, ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೆ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುನು ಅಮೃತಸಾಗರದಲ್ಲಿರುವ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ದ್ವೀಪವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.