ನಿರ್ಗುಣಾ ದುರ್ಗಮಾ ಶಕ್ತಿರ್ನಿರ್ಗುಣಶ್ಚ ತಥಾ ಪುಮಾನ್ । ಜ್ಞಾನಗಮ್ಯೌ ಮುನೀನಾಂ ತು ಭಾವನೀಯೌ ತಥಾ ಪುನಃ
ಗುಣರಹಿತ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಗುಣರಹಿತ ಪುರುಷನೂ ತಲುಪಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ. ಅವುಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅರಿಯಬೇಕು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಅನಾದಿನಿಧನೌ ವಿದ್ಧಿ ಸದಾ ಪ್ರಕೃತಿಪೂರುಷೌ । ವಿಶ್ವಾಸೇನಾಭಿಗಮ್ಯೌ ತೌ ನಾವಿಶ್ವಾಸೇನ ಕರ್ಹಿಚಿತ್
ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಪುರುಷನೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿ. ಅವರನ್ನು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಪಡೆಯಬಹುದು, ಅನುಮಾನದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ.
ಚೈತನ್ಯಂ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಯತ್ತದ್ವಿದ್ಧಿ ಪರಾತ್ಮಕಮ್ । ತೇಜಃ ಸರ್ವತ್ರಗಂ ನಿತ್ಯಂ ನಾನಾಭಾವೇಷು ನಾರದ
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಚೈತನ್ಯವೇ ಪರಮಾತ್ಮನು ಎಂದು ತಿಳಿ, ನಾರದಾ. ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರಕಾಶ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಞ್ಚ ತಾಞ್ಚ ಮಹಾಭಾಗ ವ್ಯಾಪಕೌ ವಿದ್ಧಿ ಸರ್ವಗೌ । ತಾಭ್ಯಾಂ ವಿಹೀನಂ ಸಂಸಾರೇ ನ ಕಿಞ್ಚಿದ್ವಸ್ತು ವಿದ್ಯತೇ
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾರೂ, ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿ. ಇವರಿಲ್ಲದೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ತೌ ವಿಚಿನ್ತ್ಯೌ ಸದಾ ದೇಹೇ ಮಿಶ್ರೀಭೂತೌ ಸದಾವ್ಯಯೌ । ಏಕರೂಪೌ ಚಿದಾತ್ಮಾನೌ ನಿಗುಣೌ ನಿರ್ಮಲಾವುಭೌ
ಅವರು ಸದಾ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದವರು, ಸದಾ ಒಂದಾಗಿ, ಅವಿನಾಶಿಗಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ರೂಪದವರು, ಚೇತನಾತ್ಮರೂ, ಗುಣರಹಿತರೂ, ಶುದ್ಧರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
ಯಾ ಶಕ್ತಿಃ ಪರಮಾತ್ಮಾಽಸೌ ಸಾ ಯೋಽಸೌ ಸಾ ಪರಮಾ ಮತಾ । ಅನ್ತರಂ ನೈತಯೋಃ ಕೋಽಪಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂ ವೇದ ಚ ನಾರದ
ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯೋ ಅದೇ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಮತ್ತು ಆ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಆ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾರದಾ, ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಧೀತ್ಯ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ವೇದಾನ್ಸಾಙ್ಗಾಂಶ್ಚ ನಾರದ । ನ ಜಾನಾತಿ ತಯೋಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮನ್ತರಂ ವಿರತಿಂ ವಿನಾ
ನಾರದಾ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ, ವೇದಗಳನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೂ, ವೈರಾಗ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಭೇದವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಹಙ್ಕಾರಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ವಿಶ್ವಂ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಕಥಂ ತದ್ರಹಿತಂ ಪುತ್ರ ಭವೇತ್ಕಲ್ಪಶತೈರಪಿ
ಮಗನೇ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲವೂ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಅದು ಇಲ್ಲದೆ ನೂರಾರು ಯುಗಗಳಾದರೂ ಏನೂ ಇರದು.
ನಿರ್ಗುಣಂ ಸಗುಣಃ ಪುತ್ರ ಕಥಂ ಪಶ್ಯತಿ ಚಕ್ಷುಷಾ । ಸಗುಣಂ ಚ ಮಹಾಬುದ್ಧೇ ಚೇತಸಾ ಸಂವಿಚಾರಯ
ಮಗನೇ, ಗುಣಗಳಿರುವವನು ಗುಣರಹಿತನನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು? ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಗುಣಗಳಿರುವವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸು.
ಪಿತ್ತೇನಾಚ್ಛಾದಿತಾ ಜಿಹ್ವಾ ಚಕ್ಷುಶ್ಚ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಕಟು ಪಿತ್ತಂ ವಿಜಾನಾತಿ ರಸಂ ರೂಪಂ ನ ತತ್ತಥಾ
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಪಿತ್ತದಿಂದ ನಾಲಿಗೆ ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಅದು ಕಹಿ ರುಚಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ, ನಿಜವಾದ ರುಚಿಯನ್ನು ಅರಿಯದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಣ್ಣುಗಳು ರೂಪವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣವುದು ಇಲ್ಲ.
ಗುಣೈಃ ಸಮಾವೃತಂ ಚೇತಃ ಕಥಂ ಜಾನಾತಿ ನಿರ್ಗುಣಮ್ । ಅಹಙ್ಕಾರೋದ್ಭವಂ ತಚ್ಚ ತದ್ವಿಹೀನಂ ಕಥಂ ಭವೇತ್
ಗುಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡ ಮನಸ್ಸು ಗುಣರಹಿತವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ಅದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದದು; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
ಯಾವನ್ನ ಗುಣವಿಚ್ಛೇದಸ್ತಾವತ್ತದ್ದರ್ಶನಂ ಕುತಃ । ತಂ ಪಶ್ಯತಿ ತದಾ ಚಿತ್ತೇ ಯದಾಽಹಙ್ಕಾರವರ್ಜಿತಃ
ಗುಣಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವುದು ಆಗದವರೆಗೆ ಆ ದರ್ಶನವು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು? ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಸ್ವರೂಪಂ ದೇವದೇವೇಶ ತ್ರಯಾಣಾಮೇವ ವಿಸ್ತರಾತ್ । ಗುಣಾನಾಂ ಯತ್ಸ್ವರೂಪೋಽಸ್ತಿ ಹ್ಯಹಙ್ಕಾರಸ್ತ್ರಿರೂಪಕಃ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವದೇವರೇ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ, ಮೂರು ರೂಪಗಳಿರುವ ಅಹಂಕಾರದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ.
ಸಾತ್ತ್ವಿಕೋ ರಾಜಸಶ್ಚೈವ ತಾಮಸಶ್ಚ ತಥಾಪರಃ । ವಿಭೇದೇನ ಸ್ವರೂಪಾಣಿ ವದಸ್ವ ಪುರುಷೋತ್ತಮ
ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಸಾತ್ವಿಕ, ರಾಜಸ ಮತ್ತು ತಾಮಸ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
ಯಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಪ್ರಮುಚ್ಯೇಽಹಂ ಜ್ಞಾನಂ ತದ್ವದ ಮೇ ಪ್ರಭೋ । ಗುಣಾನಾಂ ಲಕ್ಷಣಾನ್ಯೇವ ವಿತತಾನಿ ವಿಭಾಗಶಃ
ಯಾವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು, ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ ಪ್ರಭುವೇ. ಗುಣಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ತ್ರಯಾಣಾಂ ಶಕ್ತಯಸ್ತಿಸ್ತ್ರಸ್ತದ್ಬ್ರವೀಮಿ ತವಾನಘ । ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಃ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿರರ್ಥಶಕ್ತಿಸ್ತಥಾಪರಾ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ: ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಸ್ತುಶಕ್ತಿ.
ಸಾತ್ತ್ವಿಕಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತೀ ರಾಜಸಸ್ಯ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಿಕಾ । ದ್ರವ್ಯಶಕ್ತಿಸ್ತಾಮಸಸ್ಯ ತಿಸ್ರಶ್ಚ ಕಥಿತಾಸ್ತವ
ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣಕ್ಕೆ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ, ರಾಜಸ ಗುಣಕ್ಕೆ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿ, ತಾಮಸ ಗುಣಕ್ಕೆ ವಸ್ತುಶಕ್ತಿ ಇದೆ — ಈ ಮೂರು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.
ತೇಷಾಂ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣು ನಾರದ ತತ್ತ್ವತಃ । ತಾಮಸ್ಯಾ ದ್ರವ್ಯಶಕ್ತೇಶ್ಚ ಶಬ್ದಸ್ಪರ್ಶಸಮುದ್ಭವಃ
ನಾರದನೇ, ಈ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳು: ತಾಮಸ ವಸ್ತುಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ರೂಪಂ ರಸಶ್ಚ ಗನ್ಧಶ್ಚ ತನ್ಮಾತ್ರಾಣಿ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ । ಶಬ್ದೈಕಗುಣಮಾಕಾಶಂ ವಾಯುಃ ಸ್ಪರ್ಶಗುಣಸ್ತಥಾ
ರೂಪ, ರುಚಿ ಮತ್ತು ವಾಸನೆ — ಇವುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರ ಗುಣ, ಗಾಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶ ಗುಣ.
ಸುರೂಪೈಕಗುಣೋಽಗ್ನಿಶ್ಚ ಜಲಂ ರಸಗುಣಾತ್ಮಕಮ್ । ಪೃಥ್ವೀ ಗನ್ಧಗುಣಾ ಜ್ಞೇಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣ್ಯೇತಾನಿ ನಾರದ
ಅಗ್ನಿಗೆ ರೂಪ ಮಾತ್ರ ಗುಣ, ನೀರಿಗೆ ರುಚಿ ಗುಣ, ಭೂಮಿಗೆ ವಾಸನೆ ಗುಣ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಇವು ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ನಾರದನೇ.
ದಶೈತಾನಿ ಮಿಲಿತ್ವಾ ತು ದ್ರವ್ಯಶಕ್ತಿಯುತಾನಿ ವೈ । ತಾಮಸಾಹಙ್ಕಾರಜಃ ಸ್ಯಾತ್ಸರ್ಗಸ್ತದನುವೃತ್ತಿಕಃ
ಈ ಹತ್ತು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ವಸ್ತುಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವುಗಳಾದಾಗ, ತಾಮಸ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಆಗುತ್ತದೆ.
ರಾಜಸ್ಯಾಶ್ಚ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತೇರುತ್ಪನ್ನಾನಿ ಶೃಣುಷ್ವ ಮೇ । ಶ್ರೋತ್ರಂ ತ್ವಗ್ರಸನಾ ಚಕ್ಷುರ್ಘ್ರಾಣಂ ಚೈವ ಚ ಪಞ್ಚಮಮ್
ರಾಜಸ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವುಗಳನ್ನು ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು: ಕಿವಿ, ಚರ್ಮ, ನಾಲಿಗೆ, ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಐದನೆಯದು ಮೂಗು.
ಜ್ಞಾನೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚೈತಾನಿ ತಥಾ ಕರ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ । ವಾಕ್ಪಾಣಿಪಾದಪಾಯುಶ್ಚ ಗುಹ್ಯಾನ್ತಾನಿ ಚ ಪಞ್ಚ ವೈ
ಇವು ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಐದು ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು: ಮಾತು, ಕೈಗಳು, ಕಾಲುಗಳು, ಗುದ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಾಂಗ.
ಪ್ರಾಣೋಽಪಾನಶ್ಚ ವ್ಯಾನಶ್ಚ ಸಮಾನೋದಾನವಾಯವಃ । ಪಞ್ಚದಶ ಮಿಲಿತ್ವೈವ ರಾಜಸಃ ಸರ್ಗ ಉಚ್ಯತೇ
ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ, ವ್ಯಾನ, ಸಮಾನ ಮತ್ತು ಉದಾನ ಎಂಬ ಐದು ವಾಯುಗಳು; ಈ ಹದಿನೈದು ಸೇರಿ ರಾಜಸ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಧನಾನಿ ಕಿಲೈತಾನಿ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಮಯಾನಿ ಚ । ಉಪಾದಾನಂ ಕಿಲೈತೇಷಾಂ ಚಿದನುವೃತ್ತಿರುಚ್ಯತೇ
ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಾಧನಗಳು, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲವು ಚೇತನದ ನಿರಂತರತೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಸಮಾಯುಕ್ತಾಃ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾಚ್ಚ ಸಮುದ್ಭವಾಃ । ದಿಶೋ ವಾಯುಶ್ಚ ಸೂರ್ಯಶ್ಚ ವರುಣಶ್ಚಾಶ್ವಿನಾವಪಿ
ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವವುಗಳು, ಸಾತ್ವಿಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು: ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಗಾಳಿ, ಸೂರ್ಯ, ವರుణ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು.
ಜ್ಞಾನೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪಞ್ಚಾನಾಂ ಪಞ್ಚಾಧಿಷ್ಠಾತೃದೇವತಾಃ । ಚನ್ದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಥಾ ರುದ್ರಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಶ್ಚ ಚತುರ್ಥಕಃ
ಐದು ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಐದು ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಗಳಿವೆ: ಚಂದ್ರ, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ.
ಇತ್ಯನ್ತಃಕರಣಾಖ್ಯಸ್ಯ ಬುದ್ಧ್ಯಾದೇಶ್ಚಾಧಿದೈವತಮ್ । ಚತ್ವಾರ್ಯೇವ ತಥಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾಃ ಕಿಲಾಧಿಷ್ಠಾತೃದೇವತಾಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ಬುದ್ಧಿ ಮೊದಲಾದ ಅಂತರಂಗಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಗಳೂ ಇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಮನಸಾ ಸಹ ಚೈತಾನಿ ನೂನಂ ಪಞ್ಚದಶೈವ ತು । ಸಾತ್ತ್ವಿಕಸ್ಯ ತು ಸರ್ಗೋಽಯಂ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಾಖ್ಯಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ
ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟು ಹದಿನೈದು ಆಗಿವೆ; ಇದು ಸಾತ್ವಿಕ ಸ್ವಭಾವದ ಸೃಷ್ಟಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ಥೂಲಸೂಕ್ಷ್ಮಾದಿಭೇದೇನ ದ್ವೇ ರೂಪೇ ಪರಮಾತ್ಮನಃ । ಜ್ಞಾನರೂಪಂ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿದಾನಂ ತತ್ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ
ಸ್ಥೂಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಎಂಬ ಭೇದದಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಎರಡು ರೂಪಗಳಿವೆ; ಜ್ಞಾನ ರೂಪವು ಆಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.