ಪರಿಚಿತಾನಿ ಮಯಾ ಹರಿಣಾ ತಥಾ ಕಮಲಜೇನ ವಿಮಾನಗತೇನ ವೈ । ಪಥಿಗತೈರ್ಭುವನಾನಿ ಕೃತಾನಿ ವಾ ಕಥಯ ಕೇನ ಭವಾನಿ ನವಾನಿ ಚ
ನಾನು ಹರಿಯೂ, ಕಮಲಜನನೂ, ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಹೊಸ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಯಾರು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳು.
ಸೃಜಸಿ ಪಾಸಿ ಜಗಜ್ಜಗದಮ್ಬಿಕೇ ಸ್ವಕಲಯಾ ಕಿಯದಿಚ್ಛಸಿ ನಾಶಿತುಮ್ । ರಮಯಸೇ ಸ್ವಪತಿಂ ಪುರುಷಂ ಸದಾ ತವ ಗತಿಂ ನ ಹಿ ವಿದ್ಮ ವಯಂ ಶಿವೇ
ಜಗದಂಬಿಕೆ, ನೀನು ಲೋಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಕಾಯುತ್ತೀ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀ. ಸದಾ ನಿನ್ನ ಪತಿಯನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೀ. ಶಿವೇ, ನಿನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿಯಲಾರೆವು.
ಜನನಿ ದೇಹಿ ಪದಾಮ್ಬುಜಸೇವನಂ ಯುವತಿಭಾಗವತಾನಪಿ ನಃ ಸದಾ । ಪುರುಷತಾಮಧಿಗಮ್ಯ ಪದಾಮ್ಬುಜಾ- ದ್ವಿರಹಿತಾಃ ಕ್ವ ಲಭೇಮ ಸುಖಂ ಸ್ಫುಟಮ್
ತಾಯಿ, ನಮಗೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲ ಸೇವೆಯನ್ನು ಕೊಡು. ನಾವು ಯುವಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಪುರುಷತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲದಿಂದ ದೂರವಾದರೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಂತೋಷ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ನ ರುಚಿರಸ್ತಿ ಮಮಾಮ್ಬ ಪದಾಮ್ಬುಜಂ ತವ ವಿಹಾಯ ಶಿವೇ ಭುವನೇಷ್ವಲಮ್ । ನಿವಸಿತುಂ ನರದೇಹಮವಾಪ್ಯ ಚ ತ್ರಿಭುವನಸ್ಯ ಪತಿತ್ವಮವಾಪ್ಯ ವೈ
ಅಂಬೆ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನನಗೆ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ. ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನಾದರೂ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನಾದರೂ ಪಡೆದರೂ ನನಗೆ ಇಚ್ಛೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಸುದತಿ ನಾಸ್ತಿ ಮನಾಗಪಿ ಮೇ ರತಿ- ರ್ಯುವತಿಭಾವಮವಾಪ್ಯ ತವಾನ್ತಿಕೇ । ಪುರುಷತಾ ಕ್ವ ಸುಖಾಯ ಭವತ್ಯಲಂ ತವ ಪದಂ ನ ಯದೀಕ್ಷಣಗೋಚರಮ್
ಸುಂದರಿ, ನಿನ್ನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಯುವಾವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪಡೆದರೂ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಆನಂದವಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಪುರುಷತ್ವದಿಂದ ಯಾವ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ?
ತ್ರಿಭುವನೇಷು ಭವತ್ವಿಯಮಮ್ಬಿಕೇ ಮಮ ಸದೈವ ಹಿ ಕೀರ್ತಿರನಾವಿಲಾ । ಯುವತಿಭಾವಮವಾಪ್ಯ ಪದಾಮ್ಬುಜಂ ಪರಿಚಿತಂ ತವ ಸಂಸೃತಿನಾಶನಮ್
ಅಂಬಿಕೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಮಲಿನವಿಲ್ಲದೆ ಇರಲಿ. ಯುವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಅರಿತು, ಜನ್ಮಚಕ್ರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದೆ.
ಭುವಿ ವಿಹಾಯ ತವಾನ್ತಿಕಸೇವನಂ ಕ ಇಹ ವಾಞ್ಛತಿ ರಾಜ್ಯಮಕಂಟಕಮ್ । ತ್ರುಟಿರಸೌ ಕಿಲ ಯಾತಿ ಯುಗಾತ್ಮತಾಂ ನ ನಿಕಟಂ ಯದಿ ತೇಽಙ್ಘ್ರಿಸರೋರುಹಮ್
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾರು ಕಂಟಕವಿಲ್ಲದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲ ಹತ್ತಿರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ಅದು ಬೇಗ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ತಪಸಿ ಯೇ ನಿರತಾ ಮುನಯೋಽಮಲಾ- ಸ್ತವ ವಿಹಾಯ ಪದಾಮ್ಬುಜಪೂಜನಮ್ । ಜನನಿ ತೇ ವಿಧಿನಾ ಕಿಲ ವಞ್ಚಿತಾಃ ಪರಿಭವೋ ವಿಭವೇ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಃ
ತಾಯಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವ ಶುದ್ಧ ಮುನಿಗಳು ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ವಿಧಿಯಿಂದ ಮೋಸಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಮಾನವುಂಟು.
ನ ತಪಸಾ ನ ದಮೇನ ಸಮಾಧಿನಾ ನ ಚ ತಥಾ ವಿಹಿತೈಃ ಕ್ರತುಭಿರ್ಯಥಾ । ತವ ಪದಾಬ್ಜಪರಾಗನಿಷೇವಣಾ- ದ್ಭವತಿ ಮುಕ್ತಿರಜೇ ಭವಸಾಗರಾತ್
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ದಮನದಿಂದಲೂ, ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೂ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲದ ಧೂಳನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗದು.
ಕುರು ದಯಾಂ ದಯಸೇ ಯದಿ ದೇವಿ ಮಾಂ ಕಥಯ ಮನ್ತ್ರಮನಾವಿಲಮದ್ಭುತಮ್ । ಸಮಭವಂ ಪ್ರಜಪನ್ಸುಖಿತೋ ಹ್ಯಹಂ ಸುವಿಶದಂ ಚ ನವಾರ್ಣಮನುತ್ತಮಮ್
ದೇವಿ, ನೀನು ನನಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಅದ್ಭುತವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳು. ನಾನು ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಿದಾಗ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ನವಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವು ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.
ಪ್ರಥಮಜನ್ಮನಿ ಚಾಧಿಗತೋ ಮಯಾ ತದಧುನಾ ನ ವಿಭಾತಿ ನವಾಕ್ಷರಃ । ಕಥಯ ಮಾಂ ಮನುಮದ್ಯ ಭವಾರ್ಣವಾ- ಜ್ಜನನಿ ತಾರಯ ತಾರಯ ತಾರಕೇ
ನಾನು ಮೊದಲ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಈಗ ಆ ನವಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಾಯಿ, ಇಂದು ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಲು ನನಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡು, ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಸಾ ತದಾ ದೇವೀ ಶಿವೇನಾದ್ಭುತತೇಜಸಾ । ಉಚ್ಚಚಾರಾಮ್ಬಿಕಾ ಮನ್ತ್ರಂ ಪ್ರಸ್ಫುಟಂ ಚ ನವಾಕ್ಷರಮ್
ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅದ್ಭುತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ ದೇವಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನವಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಳು.
ತಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಪರಾಂ ಮುದಮವಾಪ ಹ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚರಣೌ ದೇವ್ಯಾಸ್ತತ್ರೈವಾವಸ್ಥಿತಃ ಶಿವಃ
ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮಹಾದೇವನು ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು. ದೇವಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿವನು ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.
ಜಪನ್ನವಾಕ್ಷರಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಕಾಮದಂ ಮೋಕ್ಷದಂ ತಥಾ । ಬೀಜಯುಕ್ತಂ ಶುಭೋಚ್ಚಾರಂ ಶಙ್ಕರಸ್ತಸ್ಥಿವಾಂಸ್ತದಾ
ಕಾಮವನ್ನು ಪೂರೈಸುವದು, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವದು, ಬೀಜಯುಕ್ತವಾದ, ಶುಭವಾದ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ನವಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಶಿವನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ತಂ ತಥಾಽವಸ್ಥಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಙ್ಕರಂ ಲೋಕಶಙ್ಕರಮ್ । ಅವೋಚಂ ತಾಂ ಮಹಾಮಾಯಾಂ ಸಂಸ್ಥಿತೋಽಹಂ ಪದಾನ್ತಿಕೇ
ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತಕರನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ, ನಾನು ಆ ಮಹಾಮಾಯೆಯ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದೆ.
ನ ವೇದಾಸ್ತ್ವಾಮೇವಂ ಕಲಯಿತುಮಿಹಾಸನ್ನಪಟವೋ ಯತಸ್ತೇ ನೋಚುಸ್ತ್ವಾಂ ಸಕಲಜನಧಾತ್ರೀಮವಿಕಲಾಮ್ । ಸ್ವಧಾಭೂತಾ ದೇವೀ ಸಕಲಮಖಹೋಮೇಷು ವಿಹಿತಾ ತದಾ ತ್ವಂ ಸರ್ವಜ್ಞಾ ಜನನಿ ಖಲು ಜಾತಾ ತ್ರಿಭುವನೇ
ವೇದಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಅರಿಯಲು ಸಮರ್ಥವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ನಿನ್ನನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯಾಗಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೇ ಸ್ವಧಾರೂಪಿಣಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ನೀನೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿಯುವ ತಾಯಿ ಆಗಿದ್ದೆ.
ಕರ್ತಾಽಹಂ ಪ್ರಕರೋಮಿ ಸರ್ವಮಖಿಲಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮತ್ಯದ್ಭುತಂ ಕೋಽನ್ಯೋಸ್ತೀಹ ಚರಾಚರೇ ತ್ರಿಭುವನೇ ಮತ್ತಃ ಸಮರ್ಥಃ ಪುಮಾನ್ । ಧನ್ಯೋಽಸ್ಮ್ಯತ್ರ ನ ಸಂಶಯಃ ಕಿಲ ಯದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಽಸ್ಮಿ ಲೋಕಾತಿಗೋ ಮಗ್ನೋಽಹಂ ಭವಸಾಗರೇ ಪ್ರವಿತತೇ ಗರ್ವಾಭಿವೇಶಾದಿತಿ
ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಈ ಅಪೂರ್ವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿನ ಚರಾಚರಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತೆ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಯಾರು? ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ, ಲೋಕಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ, ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಗರ್ವದಿಂದ ಮುಳುಗಿದ್ದೆ. ಇದರಿಂದ ನಾನು ಧನ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಅದ್ಯಾಹಂ ತವ ಪಾದಪಙ್ಕಜಪರಾಗಾದಾನಗರ್ವೇಣ ವೈ ಧನ್ಯೋಽಸ್ಮೀತಿ ಯಥಾರ್ಥವಾದನಿಪುಣೋ ಜಾತಃ ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ತೇ । ಯಾಚೇ ತ್ವಾಂ ಭವಭೀತಿನಾಶಚತುರಾಂ ಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಂ ಚೇಶ್ವರೀಂ ಹಿತ್ವಾ ಮೋಹಕೃತಂ ಮಹಾರ್ತಿನಿಗಡಂ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಂ ಕುರು
ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಧೂಳಿಯಿಂದ, ಗರ್ವವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನನಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಭವಭಯವನ್ನು ನೀಗಿಸುವವಳೇ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಮಹಾದುಃಖದ ಬಂಧನವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗಲು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡು ಎಂದು ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಅತೋಽಹಞ್ಚ ಜಾತೋ ವಿಮುಕ್ತಃ ಕಥಂ ಸ್ಯಾಂ ಸರೋಜಾದಮೇಯಾತ್ತ್ವದಾವಿಷ್ಕೃತಾದ್ವೈ । ತವಾಜ್ಞಾಕರಃ ಕಿಙ್ಕರೋಽಸ್ಮೀತಿ ನೂನಂ ಶಿವೇ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಮೋಹಮಗ್ನಂ ಭವಾಬ್ಧೌ
ಹೀಗಾಗಿ, ನಾನು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡವನಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು? ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿಧೇಯನಾದ ಸೇವಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಭವಾನಿ, ಭ್ರಮೆಯ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
ನ ಜಾನನ್ತಿ ಯೇ ಮಾನವಾಸ್ತೇ ವದನ್ತಿ ಪ್ರಭುಂ ಮಾಂ ತವಾದ್ಯಂ ಚರಿತ್ರಂ ಪವಿತ್ರಮ್ । ಯಜನ್ತೀಹ ಯೇ ಯಾಜಕಾಃ ಸ್ವರ್ಗಕಾಮಾ ನ ತೇ ತೇ ಪ್ರಭಾವಂ ವಿದನ್ತ್ಯೇವ ಕಾಮಮ್
ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಭುವೆಂದು, ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪ್ರಾಚೀನ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವ ಯಜಮಾನರು ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ತ್ವಯಾ ನಿರ್ಮಿತೋಽಹಂ ವಿಧಿತ್ವೇ ವಿಹಾರಂ ವಿಕರ್ತುಂ ಚತುರ್ಧಾ ವಿಧಾಯಾದಿಸರ್ಗಮ್ । ಅಹಂ ವೇದ್ಮಿ ಕೋಽನ್ಯೋ ವಿವೇದಾತಿಮಾಯೇ ಕ್ಷಮಸ್ವಾಪರಾಧಂ ತ್ವಹಙ್ಕಾರಜಂ ಮೇ
ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತೆಯಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾಡುವ ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನ ಮಹಾಮಾಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತಾರೂ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಾದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.
ಶ್ರಮಂ ಯೇಽಷ್ಟಧಾ ಯೋಗಮಾರ್ಗೇ ಪ್ರವೃತ್ತಾಃ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಿ ಮೂಢಾಃ ಸಮಾಧೌ ಸ್ಥಿತಾ ವೈ । ನ ಜಾನನ್ತಿ ತೇ ನಾಮ ಮೋಕ್ಷಪ್ರದಂ ವಾ ಸಮುಚ್ಚಾರಿತಂ ಜಾತು ಮಾತರ್ಮಿಷೇಣ
ಯೋಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಂಟು ವಿಧದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮೂಢರು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದೆಂಬುದನ್ನೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ತಾಯಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೂ ಕೂಡ.
ವಿಚಾರೇ ಪರೇ ತತ್ತ್ವಸಂಖ್ಯಾವಿಧಾನೇ ಪದೇ ಮೋಹಿತಾ ನಾಮ ತೇ ಸಂವಿಹಾಯ । ನ ಕಿಂ ತೇ ವಿಮೂಢಾ ಭವಾಬ್ಧೌ ಭವಾನಿ ತ್ವಮೇವಾಸಿ ಸಂಸಾರಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾ ವೈ
ಪರಮ ತತ್ತ್ವಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಗಣನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಮೋಹಿತರಾದವರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಮೂಢರು ಅಲ್ಲವೇ? ಭವಾನಿ, ಈ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳು ನೀನೇ.
ಪರಂ ತತ್ತ್ವವಿಜ್ಞಾನಮಾದ್ಯೈರ್ಜನೈರ್ಯೈ- ರಜೇ ಚಾನುಭೂತಂ ತ್ಯಜನ್ತ್ಯೇವ ತೇ ಕಿಮ್ । ನಿಮೇಷಾರ್ಧಮಾತ್ರಂ ಪವಿತ್ರಂ ಚರಿತ್ರಂ ಶಿವಾ ಚಾಮ್ಬಿಕಾ ಶಕ್ತಿರೀಶೇತಿ ನಾಮ
ಪ್ರಾಚೀನರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಪರಮ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಅದನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ? ಕಣ್ಮುಚ್ಚುವ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಚರಿತ್ರೆ, ಶಿವೆ, ಅಂಬಿಕೆ, ಶಕ್ತಿ, ಈಶೆ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ನ ಕಿಂ ತ್ವಂ ಸಮರ್ಥಾಽಸಿ ವಿಶ್ವಂ ವಿಧಾತುಂ ದೃಶೈವಾಶು ಸರ್ವಂ ಚತುರ್ಧಾ ವಿಭಕ್ತಮ್ । ವಿನೋದಾರ್ಥಮೇವಂ ವಿಧಿಂ ಮಾಂ ವಿಧಾಯಾ- ದಿಸರ್ಗೇ ಕಿಲೇದಂ ಕರೋಷೀತಿ ಕಾಮಮ್
ನೀನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಟದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸಮರ್ಥಳಲ್ಲವೇ? ನಿನ್ನ ವಿನೋದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ನೇಮಿಸಿದ್ದೀಯೆಂದು ನಾನು ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಹರಿಃ ಪಾಲಕಃ ಕಿಂ ತ್ವಯಾಽಸೌ ಮಧೋರ್ವಾ ತಥಾ ಕೈಟಭಾದ್ರಕ್ಷಿತಃ ಸಿನ್ಧುಮಧ್ಯೇ । ಹರಃ ಸಂಹೃತಃ ಕಿಂ ತ್ವಯಾಽಸೌ ನ ಕಾಲೇ ಕಥಂ ಮೇ ಭ್ರುವೋರ್ಮಧ್ಯದೇಶಾತ್ಸ ಜಾತಃ
ಹರಿ ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿತನೋ, ಅಥವಾ ಅವನು ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಾಯಿತೋ? ಹರನು ನಿನ್ನಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಲೀನನಾಗಿತ್ತೋ? ಅವನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು?
ನ ತೇ ಜನ್ಮ ಕುತ್ರಾಪಿ ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತಂ ವಾ ಕುತಃ ಸಮ್ಭವಸ್ತೇ ನ ಕೋಽಪೀಹ ವೇದ । ಕಿಲಾದ್ಯಾಸಿ ಶಕ್ತಿಸ್ತ್ವಮೇಕಾ ಭವಾನಿ ಸ್ವತನ್ತ್ರೈಃ ಸಮಸ್ತೈರತೋ ಬೋಧಿತಾಽಸಿ
ನಿನ್ನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಯಾರೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ಕೇಳಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಉದ್ಭವವೇ ಎಲ್ಲಿಗೆಂದೂ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಭವಾನಿ, ನೀನೇ ಆದಿಶಕ್ತಿ, ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಸ್ವತಂತ್ರಳಾಗಿ ಇರುವವಳೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.
ತ್ವಯಾ ಸಂಯುತೋಽಹಂ ವಿಕರ್ತುಂ ಸಮರ್ಥೋ ಹರಿಸ್ತ್ರಾತುಮಮ್ಬ ತ್ವಯಾ ಸಂಯುತಶ್ಚ । ಹರಃ ಸಮ್ಪ್ರಹರ್ತುಂ ತ್ವಯೈವೇಹ ಯುಕ್ತಃ ಕ್ಷಮಾ ನಾದ್ಯ ಸರ್ವೇ ತ್ವಯಾ ವಿಪ್ರಯುಕ್ತಾಃ
ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಇದ್ದಾಗ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಹರಿ ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಹರನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇಂದು ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಯಥಾಽಹಂ ಹರಿಃ ಶಙ್ಕರಃ ಕಿಂ ತಥಾಽನ್ಯೇ ನ ಜಾತಾ ನ ಸನ್ತೀಹ ನೋ ವಾಽಭವಿಷ್ಯನ್ । ನ ಮುಹ್ಯನ್ತಿ ಕೇಽಸ್ಮಿಂಸ್ತವಾತ್ಯನ್ತಚಿತ್ರೇ ವಿನೋದೇ ವಿವಾದಾಸ್ಪದೇಽಲ್ಪಾಶಯಾನಾಮ್
ನಾನು, ಹರಿ, ಶಂಕರನು ಇದ್ದಂತೆ, ಇತರರು ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರು, ಮುಂದೆ ಇರಲೂ ಇಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತ ಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ, ಕಡಿಮೆ ಆಸೆಗಳಿರುವವರು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮೋಹಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ?
ಅಕರ್ತಾ ಗುಣಸ್ಪಷ್ಟ ಏವಾದ್ಯ ದೇವೋ ನಿರೀಹೋಽನುಪಾಧಿಃ ಸದೈವಾಕಲಶ್ಚ । ತಥಾಪೀಶ್ವರಸ್ತೇ ವಿತೀರ್ಣಂ ವಿನೋದಂ ಸುಸಮ್ಪಶ್ಯತೀತ್ಯಾಹುರೇವಂ ವಿಧಿಜ್ಞಾಃ
ಆದಿದೇವನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ, ಗುಣಗಳನ್ನೇ ತೋರಿಸುವವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರ್ಗುಣ, ನಿರಾಕಾರ, ನಿರಪೇಕ್ಷ. ಆದರೂ, ಈ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನೀನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ವಿಧಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.