ಕಾಮಂ ನೋ ಜನನೀ ಸೈಷಾ ಶೃಣು ತಂ ಪ್ರವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಅನುಭೂತಂ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರತ್ಯಭಿಜ್ಞಾ ಸಮುತ್ಥಿತಾ
ಈಕೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ; ಕೇಳು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸಿದುದನ್ನು, ಈಗ ನೆನಪಾದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ವಿಷ್ಣುನಾ ಕೃತಂ ದೇವೀಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುಃ ಪುನರಾಹ ಜನಾರ್ದನಃ । ವಯಂ ಗಚ್ಛೇಮ ಪಾರ್ಶ್ವೇಽಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಣಮನ್ತಃ ಪುನಃ ಪುನಃ
ವಿಷ್ಣುವು ಮಾಡಿದ ದೇವಿ ಸ್ತೋತ್ರ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಜನಾರ್ದನನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: ನಾವು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.
ಸೇಯಂ ವರಾ ಮಹಾಮಾಯಾ ದಾಸ್ಯತ್ಯೇಷಾ ವರಾನ್ ಹಿ ನಃ । ಸ್ತುವಾಮಃ ಸನ್ನಿಧಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿರ್ಭಯಾಶ್ಚರಣಾನ್ತಿಕೇ
ಈ ಮಹಾ ಮಾಯೆ ನಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವಳು. ನಾವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸೋಣ.
ಯದಿ ನೋ ವಾರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ದ್ವಾರಸ್ಥಾಃ ಪರಿಚಾರಕಾಃ । ಪಠಿಷ್ಯಾಮಶ್ಚ ತತ್ರಸ್ಥಾಃ ಸ್ತುತಿಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಮಾಹಿತಾಃ
ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಸೇವಕರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಿದರೆ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಒಂದಾಗಿಸಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸೋಣ.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ಹರಿಣಾ ವಾಕ್ಯೇ ಸುಪ್ರಹೃಷ್ಟೌ ಸುಸಂಸ್ಥಿತೌ । ಜಾತೌ ಪ್ರಮುದಿತೌ ಕಾಮಂ ನಿಕಟೇ ಗಮನಾಯ ಚ
ಹರಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾದೆವು.
ಓಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿಂ ಸರ್ವೇ ವಿಮಾನಾತ್ತ್ವರಿತಾಸ್ತ್ರಯಃ । ಉತ್ತೀರ್ಯ ನಿರ್ಗತಾ ದ್ವಾರಿ ಶಙ್ಕಮಾನಾ ಮನಸ್ಯಲಮ್
'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಾವು ಮೂವರು ವಜ್ರರಥದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಇಳಿದು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದ್ವಾರಸ್ಥಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ದೇವೀ ಭಗವತೀ ತದಾ । ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಚಕಾರಾಶು ತಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ಸ್ತ್ರೀರೂಪಧಾರಿಣಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಭಗವತಿ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಗಿತು. ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ಮೂವರನ್ನೂ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳು.
ವಯಂ ಯುವತಯೋ ಜಾತಾಃ ಸುರೂಪಾಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಾಃ । ವಿಸ್ಮಯೈ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗತಾಸ್ತತ್ಸನ್ನಿಧಿಂ ಪುನಃ
ನಾವು ಯುವತಿಯರಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋದೆವು.
ಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಃ ಸ್ಥಿತಾಂಸ್ತತ್ರ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಾಂಶ್ಚರಣಾನ್ತಿಕೇ । ವ್ಯಲೋಕಯತ ಚಾರ್ವಙ್ಗೀ ಪ್ರೇಮಸಮ್ಪೂರ್ಣಯಾ ದೃಶಾ
ನಾವು ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸುಂದರದೇಹದ ದೇವಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಾಂ ಮಹಾದೇವೀಂ ಪುರತಃ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ವಯಮ್ । ಪರಸ್ಪರಂ ಲೋಕಯನ್ತಃ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಾಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಾಃ
ಆ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಾವು ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಪಾದಪೀಠಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಾ ನಾನಾಮಣಿವಿಭೂಷಿತಮ್ । ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತತ್ರ ವಯಂ ತ್ರಯಃ
ನಾವು ಮೂವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ಪಾದಪೀಠವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಕಾಶ್ಚಿದ್ರಕ್ತಾಮ್ಬರಾಸ್ತತ್ರ ಸಹಚರ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಶಃ । ಕಾಶ್ಚಿನ್ನೀಲಾಮ್ಬರಾ ನಾರ್ಯಸ್ತಥಾ ಪೀತಾಮ್ಬರಾಃ ಶುಭಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಹಚರಿಯರು ಇದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ, ಮತ್ತವರೂ ಶುಭಕರವಾದ ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದ್ದರು.
ದೇವ್ಯಃ ಸರ್ವಾಃ ಶುಭಾಕಾರಾ ವಿಚಿತ್ರಾಮ್ಬರಭೂಷಣಾಃ । ವಿರೇಜುಃ ಪಾರ್ಶ್ವತಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಪರಿಚರ್ಯಾಪರಾಃ ಕಿಲ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವಿಯರು ಶುಭರೂಪದಿಂದ, ವಿಭಿನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ಅವಳ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಜಗುಶ್ಚ ನನೃತುಶ್ಚಾನ್ಯಾಃ ಪರ್ಯುಪಾಸನ್ತ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ವೀಣಾಮಾರುತವಾದ್ಯಾನಿ ವಾದಯನ್ತೋ ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ವೀಣೆ, ಬಾಸರಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶೃಣು ನಾರದ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯದ್ದೃಷ್ಟಂ ತತ್ರ ಚಾದ್ಭುತಮ್ । ನಖದರ್ಪಣಮಧ್ಯೇ ವೈ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚರಣಪಙ್ಕಜೇ
ನಾರದ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ದೇವಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಂತಹ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮಖಿಲಂ ಸರ್ವಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಅಹಂ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ವಾಯುರಗ್ನಿರ್ಯಮೋ ರವಿಃ
ಆ ಪಾದಗಳ ನಖದ ಆಿನದೊಳಗೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳು, ನಾನು, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ಸೂರ್ಯ—ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದೆವು.
ವರುಣಃ ಶೀತಗುಸ್ತ್ವಷ್ಟಾ ಕುಬೇರಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ । ಪರ್ವತಾಃ ಸಾಗರಾ ನದ್ಯೋ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಸ್ತಥಾ
ವರुण, ಚಂದ್ರ, ತ್ವಷ್ಟೃ, ಕುಬೇರ, ಇಂದ್ರ, ಪರ್ವತಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ವಿಶ್ವಾವಸುಶ್ಚಿತ್ರಕೇತುಃ ಶ್ವೇತಶ್ಚಿತ್ರಾಙ್ಗದಸ್ತಥಾ । ನಾರದಸ್ತುಮ್ಬುರುಶ್ಚೈವ ಹಾಹಾಹೂಹೂಸ್ತಥೈವ ಚ
ವಿಶ್ವಾವಸು, ಚಿತ್ರಕೇತು, ಶ್ವೇತ, ಚಿತ್ರಾಂಗದ, ನಾರದ, ತುಂಬೂರು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಹಾ ಮತ್ತು ಹೂಹೂ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಅಶ್ವಿನೌ ವಸವಃ ಸಾಧ್ಯಾಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಪಿತರಸ್ತಥಾ । ನಾಗಾಃ ಶೇಷಾದಯಃ ಸರ್ವೇ ಕಿನ್ನರೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ
ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ಸಿದ್ಧರು, ಪಿತೃಗಳು, ಶೇಷನಾಗನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಉರಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೂ ಇದ್ದರು.
ವೈಕುಣ್ಠೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಶ್ಚ ಕೈಲಾಸಃ ಪರ್ವತೋತ್ತಮಃ । ಸರ್ವಂ ತದಖಿಲಂ ದೃಷ್ಟಂ ನಖಮಧ್ಯಸ್ಥಿತಂ ಚ ನಃ
ವೈಕುಂಠ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ, ಕೈಲಾಸ ಎಂಬ ಮಹಾಪರ್ವತ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾವು ದೇವಿಯ ನಖದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆವು.
ಮಜ್ಜನ್ಮಪಙ್ಕಜಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತೋಽಹಂ ಚತುರಾನನಃ । ಶೇಷಶಾಯೀ ಜಗನ್ನಾಥಸ್ತಥಾ ಚ ಮಧುಕೈಟಭೌ
ಅಲ್ಲಿ ಆ ನೀರಿನ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿಯೂ ಇದ್ದೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವವನು ಕೂಡ ಇದ್ದನು, ಅದೇ ರೀತಿ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭರೂ ಇದ್ದರು.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಏವಂ ದೃಷ್ಟಂ ಮಯಾ ತತ್ರ ಪಾದಪದ್ಮನಖೇ ಸ್ಥಿತಮ್ । ವಿಸ್ಮತೋಽಹಂ ತತೋ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕಿಮೇತದಿತಿ ಶಙ್ಕಿತಃ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಪಾದಕಮಲದ ನೇಲಿನ ಬಳಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದೆ.
ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಃ ಶಙ್ಕರಶ್ಚ ತಥಾ ಸ್ಥಿತಃ । ತಾಂ ತದಾ ಮೇನಿರೇ ದೇವೀಂ ವಯಂ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಮಾತರಮ್
ವಿಷ್ಣುವೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು, ಶಿವನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವದ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದ್ದೆವು.
ತತೋ ವರ್ಷಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ವ್ಯತಿಕ್ರಾನ್ತಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಃ । ಸುಧಾಮಯೇ ಶಿವೇ ದ್ವೀಪೇ ವಿಹಾರಂ ವಿವಿಧಂ ತದಾ
ನಾವು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ಆನಂದಮಯ ಶುಭ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಹೋದವು, ನಾವು色色ವಾದ ಆನಂದಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೆವು.
ಸಖ್ಯ ಇವ ತದಾ ತತ್ರ ಮೇನಿರೇಽಸ್ಮಾನವಸ್ಥಿತಾನ್ । ದೇವ್ಯಃ ಪ್ರಮುದಿತಾಕಾರಾ ನಾನಾಭರಣಮಣ್ಡಿತಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸಂತೋಷಭರಿತವಾದ ದೇವತೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವು.
ವಯಮಪ್ಯತಿರಮ್ಯತ್ವಾದ್ಬಭೂವಿಮ ವಿಮೋಹಿತಾಃ । ಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಸಃ ಸರ್ವೇ ಪಶ್ಯನ್ಭಾವಾನ್ಮನೋರಮಾನ್
ನಾವು ಕೂಡ ಆ ಅಪೂರ್ವ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮನೋರಮ ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆವು.
ಏಕದಾ ತಾಂ ಮಹಾದೇವೀಂ ದೇವೀಂ ಶ್ರೀಭುವನೇಶ್ವರೀಮ್ । ತುಷ್ಟಾವ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುರ್ಯುವತೀಭಾವಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಒಂದು ದಿನ, ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು ಯುವತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾದೇವಿಯನ್ನು, ಶ್ರೀ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ ನಮೋ ದೇವ್ಯೈ ಪ್ರಕೃತ್ಯೈ ಚ ವಿಧಾತ್ರ್ಯೈ ಸತತಂ ನಮಃ । ಕಲ್ಯಾಣೈ ಕಾಮದಾಯೈ ಚ ವೃದ್ಧ್ಯೈ ಸಿದ್ಧ್ಯೈ ನಮೋ ನಮಃ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಿಗೆ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತೆಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಶುಭಕರಳಿಗೆ, ಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳಿಗೆ, ವೃದ್ಧಿಗೆ, ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಸಚ್ಚಿದಾನನ್ದರೂಪಿಣ್ಯೈ ಸಂಸಾರಾರಣಯೇ ನಮಃ । ಪಞ್ಚಕೃತ್ಯವಿಧಾತ್ರ್ಯೈ ತೇ ಭುವನೇಶ್ಯೈ ನಮೋ ನಮಃ
ಸತ್ತ್ವ, ಚಿತ್, ಆನಂದ ರೂಪಿಣಿಗೆ, ಈ ಸಂಸಾರದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಐದು ಕೃತ್ಯಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತೆಗೆ, ಭುವನಗಳ ಒಡೆಯಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಸರ್ವಾಧಿಷ್ಟಾನರೂಪಾಯೈ ಕೂಟಸ್ಥಾಯೈ ನಮೋ ನಮಃ । ಅರ್ಧಮಾತ್ರಾರ್ಥಭೂತಾಯೈ ಹೃಲ್ಲೇಖಾಯೈ ನಮೋ ನಮಃ
ಎಲ್ಲಾ ಆಧಾರಗಳ ರೂಪವಳಿಗೆ, ಸ್ಥಿರಳಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅರ್ಧಮಾತ್ರೆಯ ಸಾರವಳಿಗೆ, ಹೃದಯದ ರೇಖೆಯ ರೂಪವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.