ಧನ್ಯಾ ವಯಂ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಃ ಸ್ಮ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಯದತ್ರ ದರ್ಶನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಭಗವತ್ಯಾಃ ಸ್ವಯಂ ತ್ವಿದಮ್
ನಾವು ಧನ್ಯರು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾದವರು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಸ್ವತಃ ಭಗವತಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ.
ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಪುರಾ ಯತ್ನಾತ್ತಸ್ಯೇದಂ ಫಲಮುತ್ತಮಮ್ । ಅನ್ಯಥಾ ದರ್ಶನಂ ಕುತ್ರ ಭವೇದಸ್ಮಾಕಮಾದರಾತ್
ಹಿಂದೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಈ ಭಗವತಿಯ ದರ್ಶನ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು?
ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಪುಣ್ಯಪುಞ್ಜಾ ಯೇ ಯೇ ವದಾನ್ಯಾಸ್ತಪಸ್ವಿನಃ । ರಾಗಿಣೋ ನೈವ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ದೇವೀಂ ಭಗವತೀಂ ಶಿವಾಮ್
ಯಾರು ಪುಣ್ಯಸಂಚಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ದಾನಶೀಲ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಅವರು ಭಗವತಿ ಶಿವಾ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಕಾಮಾಸಕ್ತರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿರೇವೈಷಾ ಸದಾ ಪುರುಷಸಙ್ಗತಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ದರ್ಶಯತ್ಯೇಷಾ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಪರಮಾತ್ಮನೇ
ಈಕೆ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಸದಾ ಪುರುಷನೊಡನೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಪರಮಾತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಈಕೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ದ್ರಷ್ಟಾಽಸೌ ದೃಶ್ಯಮಖಿಲಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ದೇವತಾಃ ಸುರೌ । ತಸ್ಯೈಷಾ ಕಾರಣಂ ಸರ್ವಾ ಮಾಯಾ ಸರ್ವೇಶ್ವರೀ ಶಿವಾ
ಅವನು ದ್ರಷ್ಟಾ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ದೃಶ್ಯ, ದೇವತೆಗಳೇ; ಅವನಿಗೆ ಈಕೆ ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ, ಮಾಯೆ, ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ, ಶಿವಾ.
ಕ್ವಾಹಂ ವಾ ಕ್ವ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ರಮ್ಭಾದ್ಯಾಃ ಸುರಯೋಷಿತಃ । ಲಕ್ಷಾಂಶೇನ ತುಲಾಮಸ್ಯಾ ನ ಭವಾಮಃ ಕಥಞ್ಚನ
ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ರಂಭಾದಿ ದೇವಯಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ನಾವು ಅವಳಿಗೆ ಲಕ್ಷದ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನರಾಗಲಾರೆವು.
ಸೈಷಾ ವರಾಙ್ಗನಾ ನಾಮ ಯಾ ವೈ ದೃಷ್ಟಾ ಮಹಾರ್ಣವೇ । ಬಾಲಭಾವೇ ಮಹಾದೇವೀ ದೋಲಯನ್ತೀವ ಮಾಂ ಮುದಾ
ಈಕೆ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮಹಾದೇವಿ, ಬಾಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಸ್ತ್ರೀಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಶಯನಂ ವಟಪತ್ರೇ ಚ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಸುಸ್ಥಿರೇ ದೃಢೇ । ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠಂ ಕರೇ ಕೃತ್ವಾ ನಿವೇಶ್ಯ ಮುಖಪಙ್ಕಜೇ
ಬಣಣ ಮರದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಸುಧೃಢವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ, ತನ್ನ ಪಾದದ ಬೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಕಮಲಮುಖದ ಬಳಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು.
ಲೇಲಿಹನ್ತಞ್ಚ ಕ್ರೀಡನ್ತಮನೇಕೈಬಾಲಚೇಷ್ಟಿತೈಃ । ರಮಮಾಣಂ ಕೋಮಲಾಙ್ಗಂ ವಟಪತ್ರಪುಟೇ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅವಳು ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಬಾಲಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಸುಖದಿಂದ, কোমಲ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಬಣಣ ಎಲೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ಗಾಯನ್ತೀ ದೋಲಯನ್ತೀ ಚ ಬಾಲಭಾವಾನ್ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ । ಸೇಯಂ ಸುನಿಶ್ಚಿತಂ ಜ್ಞಾತಂ ಜಾತಂ ಮೇ ದರ್ಶನಾದಿವ
ಹಾಡುತ್ತಾ, ತೂಗುತ್ತಾ, ಅವಳು ನನ್ನೊಡನೆ ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು; ಇದು ನನಗೆ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ, ದರ್ಶನದಂತೆ.
ಕಾಮಂ ನೋ ಜನನೀ ಸೈಷಾ ಶೃಣು ತಂ ಪ್ರವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಅನುಭೂತಂ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರತ್ಯಭಿಜ್ಞಾ ಸಮುತ್ಥಿತಾ
ಈಕೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ; ಕೇಳು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸಿದುದನ್ನು, ಈಗ ನೆನಪಾದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ವಿಷ್ಣುನಾ ಕೃತಂ ದೇವೀಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುಃ ಪುನರಾಹ ಜನಾರ್ದನಃ । ವಯಂ ಗಚ್ಛೇಮ ಪಾರ್ಶ್ವೇಽಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಣಮನ್ತಃ ಪುನಃ ಪುನಃ
ವಿಷ್ಣುವು ಮಾಡಿದ ದೇವಿ ಸ್ತೋತ್ರ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಜನಾರ್ದನನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: ನಾವು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.
ಸೇಯಂ ವರಾ ಮಹಾಮಾಯಾ ದಾಸ್ಯತ್ಯೇಷಾ ವರಾನ್ ಹಿ ನಃ । ಸ್ತುವಾಮಃ ಸನ್ನಿಧಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿರ್ಭಯಾಶ್ಚರಣಾನ್ತಿಕೇ
ಈ ಮಹಾ ಮಾಯೆ ನಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವಳು. ನಾವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸೋಣ.
ಯದಿ ನೋ ವಾರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ದ್ವಾರಸ್ಥಾಃ ಪರಿಚಾರಕಾಃ । ಪಠಿಷ್ಯಾಮಶ್ಚ ತತ್ರಸ್ಥಾಃ ಸ್ತುತಿಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಮಾಹಿತಾಃ
ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಸೇವಕರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಿದರೆ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಒಂದಾಗಿಸಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸೋಣ.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ಹರಿಣಾ ವಾಕ್ಯೇ ಸುಪ್ರಹೃಷ್ಟೌ ಸುಸಂಸ್ಥಿತೌ । ಜಾತೌ ಪ್ರಮುದಿತೌ ಕಾಮಂ ನಿಕಟೇ ಗಮನಾಯ ಚ
ಹರಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾದೆವು.
ಓಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿಂ ಸರ್ವೇ ವಿಮಾನಾತ್ತ್ವರಿತಾಸ್ತ್ರಯಃ । ಉತ್ತೀರ್ಯ ನಿರ್ಗತಾ ದ್ವಾರಿ ಶಙ್ಕಮಾನಾ ಮನಸ್ಯಲಮ್
'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಾವು ಮೂವರು ವಜ್ರರಥದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಇಳಿದು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದ್ವಾರಸ್ಥಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ದೇವೀ ಭಗವತೀ ತದಾ । ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಚಕಾರಾಶು ತಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ಸ್ತ್ರೀರೂಪಧಾರಿಣಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಭಗವತಿ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಗಿತು. ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ಮೂವರನ್ನೂ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳು.
ವಯಂ ಯುವತಯೋ ಜಾತಾಃ ಸುರೂಪಾಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಾಃ । ವಿಸ್ಮಯೈ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗತಾಸ್ತತ್ಸನ್ನಿಧಿಂ ಪುನಃ
ನಾವು ಯುವತಿಯರಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋದೆವು.
ಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಃ ಸ್ಥಿತಾಂಸ್ತತ್ರ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಾಂಶ್ಚರಣಾನ್ತಿಕೇ । ವ್ಯಲೋಕಯತ ಚಾರ್ವಙ್ಗೀ ಪ್ರೇಮಸಮ್ಪೂರ್ಣಯಾ ದೃಶಾ
ನಾವು ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸುಂದರದೇಹದ ದೇವಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಾಂ ಮಹಾದೇವೀಂ ಪುರತಃ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ವಯಮ್ । ಪರಸ್ಪರಂ ಲೋಕಯನ್ತಃ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಾಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಾಃ
ಆ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಾವು ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಪಾದಪೀಠಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಾ ನಾನಾಮಣಿವಿಭೂಷಿತಮ್ । ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತತ್ರ ವಯಂ ತ್ರಯಃ
ನಾವು ಮೂವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಅವಳ ಪಾದಪೀಠವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಕಾಶ್ಚಿದ್ರಕ್ತಾಮ್ಬರಾಸ್ತತ್ರ ಸಹಚರ್ಯಃ ಸಹಸ್ರಶಃ । ಕಾಶ್ಚಿನ್ನೀಲಾಮ್ಬರಾ ನಾರ್ಯಸ್ತಥಾ ಪೀತಾಮ್ಬರಾಃ ಶುಭಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಹಚರಿಯರು ಇದ್ದರು. ಕೆಲವರು ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆ, ಮತ್ತವರೂ ಶುಭಕರವಾದ ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದ್ದರು.
ದೇವ್ಯಃ ಸರ್ವಾಃ ಶುಭಾಕಾರಾ ವಿಚಿತ್ರಾಮ್ಬರಭೂಷಣಾಃ । ವಿರೇಜುಃ ಪಾರ್ಶ್ವತಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಪರಿಚರ್ಯಾಪರಾಃ ಕಿಲ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವಿಯರು ಶುಭರೂಪದಿಂದ, ವಿಭಿನ್ನ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ಅವಳ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
ಜಗುಶ್ಚ ನನೃತುಶ್ಚಾನ್ಯಾಃ ಪರ್ಯುಪಾಸನ್ತ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ । ವೀಣಾಮಾರುತವಾದ್ಯಾನಿ ವಾದಯನ್ತೋ ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಕೆಲವರು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಾ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ವೀಣೆ, ಬಾಸರಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶೃಣು ನಾರದ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯದ್ದೃಷ್ಟಂ ತತ್ರ ಚಾದ್ಭುತಮ್ । ನಖದರ್ಪಣಮಧ್ಯೇ ವೈ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚರಣಪಙ್ಕಜೇ
ನಾರದ, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ದೇವಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಂತಹ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮಖಿಲಂ ಸರ್ವಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ಅಹಂ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ವಾಯುರಗ್ನಿರ್ಯಮೋ ರವಿಃ
ಆ ಪಾದಗಳ ನಖದ ಆಿನದೊಳಗೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರಗಳು, ನಾನು, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಯಮ, ಸೂರ್ಯ—ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದೆವು.
ವರುಣಃ ಶೀತಗುಸ್ತ್ವಷ್ಟಾ ಕುಬೇರಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ । ಪರ್ವತಾಃ ಸಾಗರಾ ನದ್ಯೋ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಸ್ತಥಾ
ವರुण, ಚಂದ್ರ, ತ್ವಷ್ಟೃ, ಕುಬೇರ, ಇಂದ್ರ, ಪರ್ವತಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ವಿಶ್ವಾವಸುಶ್ಚಿತ್ರಕೇತುಃ ಶ್ವೇತಶ್ಚಿತ್ರಾಙ್ಗದಸ್ತಥಾ । ನಾರದಸ್ತುಮ್ಬುರುಶ್ಚೈವ ಹಾಹಾಹೂಹೂಸ್ತಥೈವ ಚ
ವಿಶ್ವಾವಸು, ಚಿತ್ರಕೇತು, ಶ್ವೇತ, ಚಿತ್ರಾಂಗದ, ನಾರದ, ತುಂಬೂರು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಹಾ ಮತ್ತು ಹೂಹೂ ಕೂಡ ಇದ್ದರು.
ಅಶ್ವಿನೌ ವಸವಃ ಸಾಧ್ಯಾಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಪಿತರಸ್ತಥಾ । ನಾಗಾಃ ಶೇಷಾದಯಃ ಸರ್ವೇ ಕಿನ್ನರೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ
ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ಸಿದ್ಧರು, ಪಿತೃಗಳು, ಶೇಷನಾಗನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ನಾಗಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಉರಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೂ ಇದ್ದರು.
ವೈಕುಣ್ಠೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಶ್ಚ ಕೈಲಾಸಃ ಪರ್ವತೋತ್ತಮಃ । ಸರ್ವಂ ತದಖಿಲಂ ದೃಷ್ಟಂ ನಖಮಧ್ಯಸ್ಥಿತಂ ಚ ನಃ
ವೈಕುಂಠ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ, ಕೈಲಾಸ ಎಂಬ ಮಹಾಪರ್ವತ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಾವು ದೇವಿಯ ನಖದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆವು.