ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ವಿಸ್ಮಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವಯಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾಽಭವನ್ । ಕೇಯಂ ಕಾನ್ತಾ ಚ ಕಿಂ ನಾಮ ನ ಜಾನೀಮೋಽತ್ರ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೆವು. 'ಈ ಸುಂದರಿ ಯಾರು? ಅವಳ ಹೆಸರು ಏನು?' ಎಂದು ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತಿಳಿಯದೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟೆವು.
ಸಹಸ್ರನಯನಾ ರಾಮಾ ಸಹಸ್ರಕರಸಂಯುತಾ । ಸಹಸ್ರವದನಾ ರಮ್ಯಾ ಭಾತಿ ದೂರಾದಸಂಶಯಮ್
ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದೂ, ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೂ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳಿದ್ದೂ, ಸಾವಿರ ಸುಂದರ ಮುಖಗಳಿದ್ದೂ, ಅವಳು ದೂರದಿಂದಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ನಾಪ್ಸರಾ ನಾಪಿ ಗನ್ಧರ್ವೀ ನೇಯಂ ದೇವಾಙ್ಗನಾ ಕಿಲ । ಇತಿ ಸಂಶಯಮಾಪನ್ನಾಸ್ತತ್ರ ನಾರದ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
'ಅವಳು ಅಪ್ಸರೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳ ಮಹಿಳೆಯೂ ಅಲ್ಲ' ಎಂದು, ನಾರದನೇ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಸಂಶಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೆವು.
ತದಾಽಸೌ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ಚಾರುಹಾಸಿನೀಮ್ । ಉವಾಚಾಮ್ಬಾಂ ಸ್ವವಿಜ್ಞಾನಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಮನಸಿ ನಿಶ್ಚಯಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಆ ಸುಂದರ ನಗುವಿನ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಏಷಾ ಭಗವತೀ ದೇವೀ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕಾರಣಂ ಹಿ ನಃ । ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ಮಹಾಮಾಯಾ ಪೂರ್ಣಾ ಪ್ರಕೃತಿರವ್ಯಯಾ
ಈ ಭಗವತಿ ದೇವಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಿರುವಳು; ಅವಳು ಮಹಾ ಜ್ಞಾನ, ಮಹಾ ಮಾಯೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ, ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ.
ದುರ್ಜ್ಞೇಯಾಽಲ್ಪಧಿಯಾಂ ದೇವೀ ಯೋಗಗಮ್ಯಾ ದುರಾಶಯಾ । ಇಚ್ಛಾ ಪರಾತ್ಮನಃ ಕಾಮಂ ನಿತ್ಯಾನಿತ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣೀ
ಅಲ್ಪ ಬುದ್ಧಿಯವರಿಗೆ ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ; ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಅವಳನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು, ಆದರೆ ಸುಲಭವಲ್ಲ; ಅವಳು ಪರಮಾತ್ಮನ ಮಹಾ ಇಚ್ಛೆ, ಶಾಶ್ವತವೂ ಅಶಾಶ್ವತವೂ ಆಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪ.
ದುರಾರಾಧ್ಯಾಽಲ್ಪಭಾಗ್ಯೈಶ್ಚ ದೇವೀ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೀ ಶಿವಾ । ವೇದಗರ್ಭಾ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ಸರ್ವೇಷಾಮಾದಿರೀಶ್ವರೀ
ಅಲ್ಪ ಭಾಗ್ಯವಿರುವವರಿಗೆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಿ, ಶಿವಾ ದೇವಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ; ಅವಳು ವೇದಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಾಳೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂಲಾಧಿಪತಿ.
ಏಷಾ ಸಂಹೃತ್ಯ ಸಕಲಂ ವಿಶ್ವಂ ಕ್ರೀಡತಿ ಸಂಕ್ಷಯೇ । ಲಿಙ್ಗಾನಿ ಸರ್ವಜೀವಾನಾಂ ಸ್ವಶರೀರೇ ನಿವೇಶ್ಯ ಚ
ಈಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದು, ಲಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾಳೆ.
ಸರ್ವಬೀಜಮಯೀ ಹ್ಯೇಷಾ ರಾಜತೇ ಸಾಮ್ಪ್ರತಂ ಸುರೌ । ವಿಭೂತಯಃ ಸ್ಥಿತಾಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಪಶ್ಯತಾಂ ಕೋಟಿಶಃ ಕ್ರಮಾತ್
ಈಕೆ ಎಲ್ಲ ಬೀಜಗಳ ರೂಪವಳಾಗಿ ಈಗ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ದೇವತೆಗಳೇ; ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿವೆ.
ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಾಢ್ಯಾ ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾನುಲೇಪನಾಃ । ಪರಿಚರ್ಯಾಪರಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪಶ್ಯತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಶಙ್ಕರೌ
ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಲೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ.
ಧನ್ಯಾ ವಯಂ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಕೃತಕೃತ್ಯಾಃ ಸ್ಮ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಯದತ್ರ ದರ್ಶನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಭಗವತ್ಯಾಃ ಸ್ವಯಂ ತ್ವಿದಮ್
ನಾವು ಧನ್ಯರು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತರಾದವರು; ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಸ್ವತಃ ಭಗವತಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ.
ತಪಸ್ತಪ್ತಂ ಪುರಾ ಯತ್ನಾತ್ತಸ್ಯೇದಂ ಫಲಮುತ್ತಮಮ್ । ಅನ್ಯಥಾ ದರ್ಶನಂ ಕುತ್ರ ಭವೇದಸ್ಮಾಕಮಾದರಾತ್
ಹಿಂದೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಈ ಭಗವತಿಯ ದರ್ಶನ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು?
ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಪುಣ್ಯಪುಞ್ಜಾ ಯೇ ಯೇ ವದಾನ್ಯಾಸ್ತಪಸ್ವಿನಃ । ರಾಗಿಣೋ ನೈವ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ದೇವೀಂ ಭಗವತೀಂ ಶಿವಾಮ್
ಯಾರು ಪುಣ್ಯಸಂಚಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ದಾನಶೀಲ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಅವರು ಭಗವತಿ ಶಿವಾ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಕಾಮಾಸಕ್ತರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿರೇವೈಷಾ ಸದಾ ಪುರುಷಸಙ್ಗತಾ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ದರ್ಶಯತ್ಯೇಷಾ ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಪರಮಾತ್ಮನೇ
ಈಕೆ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಸದಾ ಪುರುಷನೊಡನೆ ಏಕವಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ಪರಮಾತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಈಕೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ದ್ರಷ್ಟಾಽಸೌ ದೃಶ್ಯಮಖಿಲಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ದೇವತಾಃ ಸುರೌ । ತಸ್ಯೈಷಾ ಕಾರಣಂ ಸರ್ವಾ ಮಾಯಾ ಸರ್ವೇಶ್ವರೀ ಶಿವಾ
ಅವನು ದ್ರಷ್ಟಾ, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ದೃಶ್ಯ, ದೇವತೆಗಳೇ; ಅವನಿಗೆ ಈಕೆ ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ, ಮಾಯೆ, ಸರ್ವೇಶ್ವರಿ, ಶಿವಾ.
ಕ್ವಾಹಂ ವಾ ಕ್ವ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ರಮ್ಭಾದ್ಯಾಃ ಸುರಯೋಷಿತಃ । ಲಕ್ಷಾಂಶೇನ ತುಲಾಮಸ್ಯಾ ನ ಭವಾಮಃ ಕಥಞ್ಚನ
ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ರಂಭಾದಿ ದೇವಯಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ನಾವು ಅವಳಿಗೆ ಲಕ್ಷದ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನರಾಗಲಾರೆವು.
ಸೈಷಾ ವರಾಙ್ಗನಾ ನಾಮ ಯಾ ವೈ ದೃಷ್ಟಾ ಮಹಾರ್ಣವೇ । ಬಾಲಭಾವೇ ಮಹಾದೇವೀ ದೋಲಯನ್ತೀವ ಮಾಂ ಮುದಾ
ಈಕೆ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮಹಾದೇವಿ, ಬಾಲ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತೂಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಸ್ತ್ರೀಯೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಶಯನಂ ವಟಪತ್ರೇ ಚ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಸುಸ್ಥಿರೇ ದೃಢೇ । ಪಾದಾಙ್ಗುಷ್ಠಂ ಕರೇ ಕೃತ್ವಾ ನಿವೇಶ್ಯ ಮುಖಪಙ್ಕಜೇ
ಬಣಣ ಮರದ ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಸುಧೃಢವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ, ತನ್ನ ಪಾದದ ಬೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಕಮಲಮುಖದ ಬಳಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು.
ಲೇಲಿಹನ್ತಞ್ಚ ಕ್ರೀಡನ್ತಮನೇಕೈಬಾಲಚೇಷ್ಟಿತೈಃ । ರಮಮಾಣಂ ಕೋಮಲಾಙ್ಗಂ ವಟಪತ್ರಪುಟೇ ಸ್ಥಿತಮ್
ಅವಳು ತನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪರಿಸಿ, ಅನೇಕ ಬಾಲಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಸುಖದಿಂದ, কোমಲ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಬಣಣ ಎಲೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ಗಾಯನ್ತೀ ದೋಲಯನ್ತೀ ಚ ಬಾಲಭಾವಾನ್ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ । ಸೇಯಂ ಸುನಿಶ್ಚಿತಂ ಜ್ಞಾತಂ ಜಾತಂ ಮೇ ದರ್ಶನಾದಿವ
ಹಾಡುತ್ತಾ, ತೂಗುತ್ತಾ, ಅವಳು ನನ್ನೊಡನೆ ಬಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು; ಇದು ನನಗೆ ಈಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ, ದರ್ಶನದಂತೆ.
ಕಾಮಂ ನೋ ಜನನೀ ಸೈಷಾ ಶೃಣು ತಂ ಪ್ರವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಅನುಭೂತಂ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರತ್ಯಭಿಜ್ಞಾ ಸಮುತ್ಥಿತಾ
ಈಕೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ; ಕೇಳು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸಿದುದನ್ನು, ಈಗ ನೆನಪಾದಂತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ವಿಷ್ಣುನಾ ಕೃತಂ ದೇವೀಸ್ತೋತ್ರಮ್ ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ವಿಷ್ಣುಃ ಪುನರಾಹ ಜನಾರ್ದನಃ । ವಯಂ ಗಚ್ಛೇಮ ಪಾರ್ಶ್ವೇಽಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಣಮನ್ತಃ ಪುನಃ ಪುನಃ
ವಿಷ್ಣುವು ಮಾಡಿದ ದೇವಿ ಸ್ತೋತ್ರ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಜನಾರ್ದನನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: ನಾವು ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ.
ಸೇಯಂ ವರಾ ಮಹಾಮಾಯಾ ದಾಸ್ಯತ್ಯೇಷಾ ವರಾನ್ ಹಿ ನಃ । ಸ್ತುವಾಮಃ ಸನ್ನಿಧಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ನಿರ್ಭಯಾಶ್ಚರಣಾನ್ತಿಕೇ
ಈ ಮಹಾ ಮಾಯೆ ನಮಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವಳು. ನಾವು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸೋಣ.
ಯದಿ ನೋ ವಾರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ದ್ವಾರಸ್ಥಾಃ ಪರಿಚಾರಕಾಃ । ಪಠಿಷ್ಯಾಮಶ್ಚ ತತ್ರಸ್ಥಾಃ ಸ್ತುತಿಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಮಾಹಿತಾಃ
ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಸೇವಕರು ನಮ್ಮನ್ನು ತಡೆಯಿದರೆ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಒಂದಾಗಿಸಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸೋಣ.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ಹರಿಣಾ ವಾಕ್ಯೇ ಸುಪ್ರಹೃಷ್ಟೌ ಸುಸಂಸ್ಥಿತೌ । ಜಾತೌ ಪ್ರಮುದಿತೌ ಕಾಮಂ ನಿಕಟೇ ಗಮನಾಯ ಚ
ಹರಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾದೆವು.
ಓಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿಂ ಸರ್ವೇ ವಿಮಾನಾತ್ತ್ವರಿತಾಸ್ತ್ರಯಃ । ಉತ್ತೀರ್ಯ ನಿರ್ಗತಾ ದ್ವಾರಿ ಶಙ್ಕಮಾನಾ ಮನಸ್ಯಲಮ್
'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಾವು ಮೂವರು ವಜ್ರರಥದಿಂದ ಬೇಗನೆ ಇಳಿದು ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದ್ವಾರಸ್ಥಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ದೇವೀ ಭಗವತೀ ತದಾ । ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಚಕಾರಾಶು ತಾಂಸ್ತ್ರೀನ್ಸ್ತ್ರೀರೂಪಧಾರಿಣಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಭಗವತಿ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಗಿತು. ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ಮೂವರನ್ನೂ ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಳು.
ವಯಂ ಯುವತಯೋ ಜಾತಾಃ ಸುರೂಪಾಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಾಃ । ವಿಸ್ಮಯೈ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗತಾಸ್ತತ್ಸನ್ನಿಧಿಂ ಪುನಃ
ನಾವು ಯುವತಿಯರಾಗಿ, ಸುಂದರವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿ, ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೋದೆವು.
ಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಃ ಸ್ಥಿತಾಂಸ್ತತ್ರ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಾಂಶ್ಚರಣಾನ್ತಿಕೇ । ವ್ಯಲೋಕಯತ ಚಾರ್ವಙ್ಗೀ ಪ್ರೇಮಸಮ್ಪೂರ್ಣಯಾ ದೃಶಾ
ನಾವು ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸುಂದರದೇಹದ ದೇವಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಾಂ ಮಹಾದೇವೀಂ ಪುರತಃ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ವಯಮ್ । ಪರಸ್ಪರಂ ಲೋಕಯನ್ತಃ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಾಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಾಃ
ಆ ಮಹಾದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಾವು ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ಹೆಂಗಸರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು.