ಮಾಮೂಚತುಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಃ ಕೋಽಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸನಾತನಃ । ತಾವವೋಚಮಹಂ ನೈವ ಜಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಪತಿಂ ಪತಿಮ್
ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ, 'ಈ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ನಾನು ಉತ್ತರವಾಗಿ, 'ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಒಡೆಯನನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದೆನು.
ಕೋಽಹಂ ಕೋಽಯಂ ಕಿಮರ್ಥಂ ವಾ ಭ್ರಮೋಽಯಂ ಮಮ ಚೇಶ್ವರೌ । ಕ್ಷಣಾದಥ ವಿಮಾನಂ ತಚ್ಚಚಾಲಾಶು ಮನೋಜವಮ್
'ನಾನು ಯಾರು? ಅವನು ಯಾರು? ಈ ಗೊಂದಲ ನನಗೆ ಏಕೆ ಬಂದಿದೆ, ಓ ದೇವರೇ?' ಎಂದು ನಾನು ಅಚಾನಕ್ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಆಗ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಮಾನವು ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಂತೆ ನಡುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.
ಕೈಲಾಸಶಿಖರೇ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ರಮ್ಯೇ ಯಕ್ಷಗಣಾನ್ವಿತೇ । ಮನ್ದಾರವಾಟಿಕಾರಮ್ಯೇ ಕೀರಕೋಕಿಲಕೂಜಿತೇ
ಆ ವಿಮಾನವು ಯಕ್ಷರ ಸಮೂಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ, ಮಂದಾರವನದಲ್ಲಿ, ನವಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕೂಗುವ ಕೋಗಿಲೆಗಳ ನಡುವೆ ತಲುಪಿತು.
ವೀಣಾಮುರಜವಾದ್ಯೈಶ್ಚ ನಾದಿತೇ ಸುಖದೇ ಶಿವೇ । ಯದಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿಮಾನಂ ತತ್ತದೈವ ಸದನಾಚ್ಛುಭಾತ್
ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಮೃದಂಗಗಳ ಸಿಹಿ ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ, ಶುಭಕರವಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನವು ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿತು.
ನಿರ್ಗತೋ ಭಗವಾಞ್ಛಮ್ಭುರ್ವೃಷಾರೂಢಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ಪಞ್ಚಾನನೋ ದಶಭುಜಃ ಕೃತಸೋಮಾರ್ಧಶೇಖರಃ
ಆಗ ಭಗವಂತನಾದ ಶಂಭು, ಎಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮೂರು ಕಣ್ಣು, ಐದು ಮುಖ, ಹತ್ತು ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಕಲೆಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ ಹೊರಬಂದನು.
ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮಪರೀಧಾನೋ ಗಜಚರ್ಮೋತ್ತರೀಯಕಃ । ಪಾರ್ಷ್ಣಿರಕ್ಷೌ ಮಹಾವೀರೌ ಗಜಾನನಷಡಾನನೌ
ಅವನು ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಆನೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲಂಗಿಯಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಶೂರ ಪುತ್ರರು—ಒಬ್ಬನು ಆನೆಮುಖ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಆರು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ—ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಶಿವೇನ ಸಹ ಪುತ್ರೌ ದ್ವೌ ವ್ರಜಮಾನೌ ವಿರೇಜತುಃ । ನನ್ದಿಪ್ರಭೃತಯಃ ಸರ್ವೇ ಗಣಪಾಶ್ಚ ವರಾಶ್ಚ ತೇ
ಶಿವನ ಜೊತೆಗೆ ಅವನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂದಿಯನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಗಣಪರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಗಣರು ಕೂಡಿದ್ದರು.
ಜಯಶಬ್ದಂ ಪ್ರಯುಞ್ಜಾನಾ ವ್ರಜನ್ತಿ ಶಿವಪೃಷ್ಠಗಾಃ । ತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಶಙ್ಕರಂ ಚಾನ್ಯಂ ವಿಸ್ಮಿತಾಸ್ತತ್ರ ನಾರದ
'ಜಯ' ಎಂಬ ಘೋಷವನ್ನೆತ್ತುತ್ತಾ ಅವರು ಶಿವನ ಹಿಂದೆ ಸಾಗಿದರು. ಆ ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಓ ನಾರದ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡೆವು.
ಮಾತೃಭಿಃ ಸಂಶಯಾವಿಷ್ಟಸ್ತತ್ರಾಹಂ ನ್ಯವಸಂ ಮುನೇ । ಕ್ಷಣಾತ್ತಸ್ಮಾದ್ಗಿರೇಃ ಶೃಙ್ಗಾದ್ವಿಮಾನಂ ವಾತರಂಹಸಾ
ಮಾತೃಗಳ ಸಂಶಯದಿಂದ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡೆನು, ಓ ಮುನಿಯೇ. ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಮಾನವು ಆ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಿಂದ ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹೊರಟಿತು.
ವೈಕುಣ್ಠಸದನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ರಮಾರಮಣಮನ್ದಿರಮ್ । ಅಸಮ್ಭಾವ್ಯಾ ವಿಭೂತಿಶ್ಚ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟಾ ಮಯಾ ಸುತ
ಅದು ವೈಕುಂಠದ ಮನೆಗೆ, ರಾಮಳ ಪ್ರಿಯನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು. ಅಲ್ಲೆ, ಮಗನೇ, ನಾನು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ವೈಭವವನ್ನು ಕಂಡೆನು.
ವಿಸಿಷ್ಮಿಯೇ ತದಾ ವಿಷ್ಣುರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ಪುರಮುತ್ತಮಮ್ । ಸದನಾಗ್ರೇ ಯಯೌ ತಾವದ್ಧರಿಃ ಕಮಲಲೋಚನಃ
ಆಗ ವಿಷ್ಣು ಆ ಮಹಾನಗರವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು. ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಹರಿಯು ಆ ಮನೆಯ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಅತಸೀಕುಸುಮಾಭಾಸಃ ಪೀತವಾಸಾಶ್ಚತುರ್ಭುಜಃ । ದ್ವಿಜರಾಜಾಧಿರೂಢಶ್ಚ ದಿವ್ಯಾಭರಣಭೂಷಿತಃ
ಅವನ ದೇಹವು ಆತಸಿ ಹೂವಿನ ಬಣ್ಣದಂತೆ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದ, ಪಕ್ಷಿರಾಜನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು.
ವೀಜ್ಯಮಾನಸ್ತದಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಕಾಮಿನ್ಯಾ ಚಾಮರೈಃ ಶುಭೈಃ । ತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ವಯಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಸನಾತನಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ ಶುಭಕರವಾದ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಅವನಿಗೆ ವಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆ ಶಾಶ್ವತ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟೆವು.
ಪರಸ್ಪರಂ ನಿರೀಕ್ಷನ್ತಃ ಸ್ಥಿತಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ವರಾಸನೇ । ತತಶ್ಚಚಾಲ ತರಸಾ ವಿಮಾನಂ ವಾತರಂಹಸಾ
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ನೋಡುತ್ತಾ ನಾವು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೆವು. ಆಗ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ವಿಮಾನವು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋದಿತು.
ಸುಧಾಸಮುದ್ರಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಮಿಷ್ಟವಾರಿಮಹೋರ್ಮಿಮಾನ್ । ಯಾದೋಗಣಸಮಾಕೀರ್ಣಶ್ಚಲದ್ವೀಚಿವಿರಾಜಿತಃ
ನಾವು ಅಮೃತದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು. ಅದು ಸಿಹಿ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳು, ಅನೇಕ ಜಲಚರಗಳು, ಚಲಿಸುವ ಅಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಮನ್ದಾರಪಾರಿಜಾತಾದ್ಯೈಃ ಪಾದಪೈರತಿಶೋಭಿತಃ । ನಾನಾಸ್ತರಣಸಂಯುಕ್ತೋ ನಾನಾಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರಿತಃ
ಅದು ಮಂದಾರ, ಪಾರಿಜಾತ ಮತ್ತು ಇತರ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಆಸನಗಳು, ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಅಲಂಕಾರಗಳಿದ್ದವು.
ಮುಕ್ತಾದಾಮಪರಿಕ್ಲಿಷ್ಟೋ ನಾನಾದಾಮವಿರಾಜಿತಃ । ಅಶೋಕಬಕುಲಾಖ್ಯೈಶ್ಚ ವೃಕ್ಷೈಃ ಕುರುಬಕಾದಿಭಿಃ
ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೂ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೂ, ಅಶೋಕ, ಬಕುಲ, ಕುರಬಕ ಮತ್ತು ಇತರ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ದ್ವೀಪವು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
ಸಂವೃತಃ ಸರ್ವತಃ ಸೌಮ್ಯೈಃ ಕೇತಕೀಚಮ್ಪಕೈರ್ವೃತಃ । ಕೋಕಿಲಾರಾವಸಙ್ಘುಷ್ಟೋ ದಿವ್ಯಗನ್ಧಸಮನ್ವಿತಃ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮೃದುವಾದ ಕೇತಕಿ ಮತ್ತು ಚಂಪಕ ಮರಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೂ, ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಕೂಗಿನ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೂ, ದಿವ್ಯವಾದ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದೂ ಆ ಸ್ಥಳವು ಮನೋಹರವಾಗಿತ್ತು.
ದ್ವಿರೇಫಾತಿರಣತ್ಕಾರೈರಞ್ಜಿತಃ ಪರಮಾದ್ಭುತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ದ್ವೀಪೇ ಶಿವಾಕಾರಃ ಪರ್ಯಙ್ಕಃ ಸುಮನೋಹರಃ
ಮೆಣಗುಣಿಸುವ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಹೂಂಕರದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವು ಜೀವಂತವಾಗಿತ್ತು, ಅದ್ಭುತವಾಗಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಆಕಾರದ ಸುಂದರವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯೊಂದು ಇತ್ತು.
ರತ್ನಾಲಿಖಚಿತೋಽತ್ಯರ್ಥಂ ನಾನಾರತ್ನವಿರಾಜಿತಃ । ದೃಷ್ಟೋಽಸ್ಮಾಭಿರ್ವಿಮಾನಸ್ಥೈರ್ದೂರತಃ ಪರಿಮಣ್ಡಿತಃ
ಅದು ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೂ, ವಿವಿಧ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೂ, ನಾವು ಆ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ದೂರದಿಂದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನೋಡಿದಾಗ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ನಾನಾಸ್ತರಣಸಂಛನ್ನ ಇನ್ದ್ರಚಾಪಸಮನ್ವಿತಃ । ಪರ್ಯಙ್ಕಪ್ರವರೇ ತಸ್ಮಿನ್ನುಪವಿಷ್ಟಾ ವರಾಙ್ಗನಾ
ಅದು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಮೃದುವಾದ ಹಾಸುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿದ್ದೂ, ಇಂದ್ರಧನುಷಿನ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೂ, ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ರಕ್ತಮಾಲ್ಯಾಮ್ಬರಧರಾ ರಕ್ತಗನ್ಧಾನುಲೇಪನಾ । ಸುರಕ್ತನಯನಾ ಕಾನ್ತಾ ವಿದ್ಯುತ್ಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಾ
ಅವಳು ಕೆಂಪು ಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಕೆಂಪು ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು, ಆಳವಾದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು, ಆಕರ್ಷಕಳೂ, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು.
ಸುಚಾರುವದನಾ ರಕ್ತದನ್ತಚ್ಛದವಿರಾಜಿತಾ । ರಮಾಕೋಟ್ಯಧಿಕಾ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ಸೂರ್ಯಬಿಮ್ಬನಿಭಾಖಿಲಾ
ಅವಳ ಮುಖ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ಕೆಂಪು ತುಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಲಕ್ಷಾಂತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು, ಅವಳ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಬಿಂಬದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ವರಪಾಶಾಙ್ಕುಶಾಭೀಷ್ಟಧರಾ ಶ್ರೀಭುವನೇಶ್ವರೀ । ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾ ದೃಷ್ಟಾ ಸಾ ಸುನ್ದರೀ ಸ್ಮಿತಭೂಷಣಾ
ಅವಳು ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛಿತ ವರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಶ್ರೀ ಭುವನೇಶ್ವರಿ, ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ನೋಡಿರದಂತಹ, ಮೃದುವಾದ ನಗುವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಹ್ರೀಙ್ಕಾರಜಪನಿಷ್ಠೈಸ್ತು ಪಕ್ಷಿವೃನ್ದೈರ್ನಿಷೇವಿತಾ । ಅರುಣಾ ಕರುಣಾಮೂರ್ತಿಃ ಕುಮಾರೀ ನವಯೌವನಾ
ಹ್ರೀಂ ಜಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿತ್ತು. ಅವಳು ಅರಳಿದ ಕೆಂಪು ವರ್ಣದವಳೂ, ದಯೆಯ ರೂಪವಾಗಿದ್ದಳೂ, ಯುವತಿಯೂ, ಯೌವನದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳೂ ಆಗಿದ್ದಳು.
ಸರ್ವಶೃಙ್ಗಾರವೇಷಾಢ್ಯಾ ಮನ್ದಸ್ಮಿತಮುಖಾಮ್ಬುಜಾ । ಉದ್ಯತ್ಪೀನಕುಚದ್ವನ್ದ್ವನಿರ್ಜಿತಾಮ್ಭೋಜಕುಡ್ಮಲಾ
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು, ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿರುವ ಅವಳ ಮುಖವು ಕಮಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳ ಎತ್ತಿನ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಉಡುಪುಗಳು ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುವಂತಿದ್ದವು.
ನಾನಾಮಣಿಗಣಾಕೀರ್ಣಭೂಷಣೈರುಪಶೋಭಿತಾ । ಕನಕಾಙ್ಗದಕೇಯೂರಕಿರೀಟಪರಿಶೋಭಿತಾ
ಅವಳು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಬಂಗಾರದ ಅಂಗದ, ಕೆಯೂರ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟದಿಂದ ಅವಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕನಕಚ್ಛ್ರೀಚಕ್ರತಾಟಙ್ಕವಿಟಙ್ಕವದನಾಮ್ಬುಜಾ । ಹೃಲ್ಲೇಖಾ ಭುವನೇಶೀತಿ ನಾಮಜಾಪಪರಾಯಣೈಃ
ಅವಳ ಮುಖವು ಬಂಗಾರದ ಶ್ರೀಚಕ್ರ ಆಕಾರದ ಕಿವೊಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅವಳನ್ನು ಹೃಲ್ಲೇಖಾ ಭುವನೇಶಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳು ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು.
ಸಖೀವೃನ್ದೈಃ ಸ್ತುತಾ ನಿತ್ಯಂ ಭುವನೇಶೀ ಮಹೇಶ್ವರೀ । ಹೃಲ್ಲೇಖಾದ್ಯಾಭಿರಮರಕನ್ಯಾಭಿಃ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಾ
ಅವಳ ಸಖಿಯರು ಸದಾ ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಭುವನೇಶಿ ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಹೃಲ್ಲೇಖಾದಿ ಅಮರಕನ್ಯೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು.
ಅನಙ್ಗಕುಸುಮಾದ್ಯಾಭಿರ್ದೇವೀಭಿಃ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಾ । ದೇವೀ ಷಟ್ಕೋಣಮಧ್ಯಸ್ಥಾ ಯನ್ತ್ರರಾಜೋಪರಿ ಸ್ಥಿತಾ
ಅನಂಗಕುಸುಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಳು, ಆ ದೇವಿ ಷಟ್ಕೋಣದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಂತ್ರರಾಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.