ವಾಯುರಜ್ಜ್ವಾ ಮಥೇದಗ್ನಿಂ ಚಕ್ಷುರಧ್ವರ್ಯುರೇವ ಚ । ತರ್ಜನೀಮಧ್ಯಮಾಙ್ಗುಷ್ಠೈಃ ಪ್ರಾಣಸ್ಯೈವಾಹುತಿಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್
ವಾಯು ಜಿಹ್ವೆಯನ್ನು ಮದ್ದುಮರವಾಗಿ ಬಳಸಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉರಿಯಿಸುತ್ತದೆ; ಕಣ್ಣು ಅಧ್ವರ್ಯು. ತರ್ಜನಿ, ಮಧ್ಯಮಾ, ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಪ್ರಾಣನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮಧ್ಯಮಾನಾಮಿಕಾಙ್ಗುಷ್ಠೈರಪಾನಸ್ಯಾಹುತಿಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಕನಿಷ್ಠಾನಾಮಿಕಾಙ್ಗುಷ್ಠೈರ್ವ್ಯಾನಸ್ಯ ತದನನ್ತರಮ್
ಮಧ್ಯಮಾ, ಅನಾಮಿಕಾ, ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಅಪಾನನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಕನಿಷ್ಠಾ, ಅನಾಮಿಕಾ, ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ವ್ಯಾನನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.
ಕನಿಷ್ಠಾತರ್ಜನ್ಯಙ್ಗುಷ್ಠೈರುದಾನಸ್ಯಾಹುತಿಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಸರ್ವಾಙ್ಗುಲೈರ್ಗೃಹೀತ್ವಾನ್ನಂ ಸಮಾನಸ್ಯಾಹುತಿಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್
ಕನಿಷ್ಠಾ, ತರ್ಜನಿ, ಅಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ಉದಾನನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಲ್ಲಾ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ತೆಗೆದು ಸಮಾನನಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸ್ವಾಹಾನ್ತಾನ್ಪ್ರಣವಾದ್ಯಾಂಶ್ಚ ನಾಮಮನ್ತ್ರಾಂಶ್ಚ ವೈ ಪಠೇತ್ । ಮುಖೇ ಚಾಹವನೀಯಸ್ತು ಹೃದಯೇ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯಕಃ
ಓಂ ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಸ್ವಾಹಾ ಎಂದು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಹೆಸರುಗಳ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಆಹವನೀಯ ಅಗ್ನಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಗೃಹಪತ್ಯ ಅಗ್ನಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ನಾಭೌ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿಃ ಸ್ಯಾದಧಃ ಸಭ್ಯಾವಸಥ್ಯಕೌ । ವಾಗ್ಘೋತಾ ಪ್ರಾಣ ಉದ್ಗಾತಾ ಚಕ್ಷುರಧ್ವರ್ಯುರೇವ ಚ
ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ, ಕೆಳಗಡೆ ಸಭ್ಯ ಮತ್ತು ಆವಸಥ್ಯ ಅಗ್ನಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ಮಾತು ಹೊತೃ, ಪ್ರಾಣ ಉದ್ಗಾತೃ, ಕಣ್ಣು ಅಧ್ವರ್ಯು ಆಗಿವೆ.
ಮನೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಭವೇಚ್ಛ್ರೋತ್ರಮಾಗ್ನೀಧ್ರಸ್ಥಾನ ಏವ ಚ । ಅಹಙ್ಕಾರಃ ಪಶುಶ್ಚಾತ್ರ ಪ್ರಣವಃ ಪಯ ಈರಿತಮ್
ಮನಸ್ಸು ಬ್ರಹ್ಮಾ, ಕಿವಿ ಅಗ್ನಿಧ್ರಸ್ಥಾನ; ಇಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವೇ ಪಶು, ಓಂ ಎಂಬುದು ಹಾಲು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಪತ್ನೀ ಸಮ್ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಯದಧೀನೋ ಗೃಹಾಶ್ರಮೀ । ಉರೋ ವೇದಿಸ್ತು ರೋಮಾಣಿ ದರ್ಭಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸ್ರುಕ್ಸ್ರುವೌ ಕರೌ
ಬುದ್ಧಿಯೇ ಪತ್ನಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಮನೆತನದವರು ಅವನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ; ಉರವೇ ವೇದಿ, ರೋಮಗಳು ದರ್ಭೆಗಳು, ಕೈಗಳು ಸ್ರುಕ್ ಮತ್ತು ಸ್ರುವಗಳು.
ಪ್ರಾಣಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ಚ ಋಷೀ ರುಕ್ಮವರ್ಣಃ ಕ್ಷುಧಾಗ್ನಿಕಃ । ದೇವತಾದಿತ್ಯ ಏವಾತ್ರ ಗಾಯತ್ರೀಚ್ಛನ್ದ ಉಚ್ಯತೇ
ಪ್ರಾಣಮಂತ್ರದ ಋಷಿಯಾಗಿರುವವರು ರುಕ್ಮವರ್ಣ, ಅವರ ಅಗ್ನಿಯೇ ಹಸಿವಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆ ಸೂರ್ಯ, ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಾಣಾಯ ಚ ತಥಾ ಸ್ವಾಹಾ ಮನ್ತ್ರಾನ್ತೇ ಕೀರ್ತಯೇದಪಿ । ಇದಮಾದಿತ್ಯದೇವಾಯ ನ ಮಮೇತಿ ವದೇದಪಿ
ಪ್ರಾಣನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಂತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಹಾ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; 'ಇದು ನನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಆದಿತ್ಯ ದೇವರಿಗೆ' ಎಂದು ಕೂಡ ಹೇಳಬೇಕು.
ಅಪಾನಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ತಥಾ ಗೋಕ್ಷೀರಧವಲಾಕೃತಿಃ । ಶ್ರದ್ಧಾಗ್ನಿಋಷಿರೇವಾತ್ರ ಸೋಮೋ ವೈ ದೇವತಾ ಸ್ಮೃತಾ
ಅಪಾನಮಂತ್ರದ ಋಷಿಯು ಹಸುವಿನ ಹಾಲಿನಂತೆ ಬಿಳಿಯ ರೂಪದವನು; ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಅಗ್ನಿ, ಸೋಮನು ದೇವತೆ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಉಷ್ಣಿಕ್ಛನ್ದಸ್ತಥಾಪಾನಾಯ ಸ್ವಾಹೇತ್ಯಪಿ ಕೀರ್ತಯೇತ್ । ಸೋಮಾಯೇದಂ ಚ ನ ಮಮೇತ್ಯತ್ರೋಹಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
ಅಪಾನನಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವಾಗ ಉಷ್ಣಿಕ್ ಎಂಬ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಜಪಿಸಿ, 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. 'ಇದು ಸೋಮನಿಗೆ, ನನಗೆ ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ 'ರೋಹಃ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಕೂಡ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಬೇಕು.
ವ್ಯಾನಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ಚಾಖ್ಯಾತೋಽಮ್ಬುಜವರ್ಣಹುತಾಶನಃ । ಋಷಿರುಕ್ತೋ ದೇವತಾಗ್ನಿರನುಷ್ಟುಪ್ ಛನ್ದ ಈರಿತಮ್
ವ್ಯಾನಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಅಂಬುಜವರ್ಣ-ಹುತಾಶನ ಎಂಬ ಋಷಿ, ಜಪಿಸಬೇಕಾದ ಋಕ್, ದೇವತೆ ಅಗ್ನಿ, ಛಂದಸ್ಸು ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ವ್ಯಾನಾಯ ಚ ತಥಾ ಸ್ವಾಹಾಗ್ನಯೇದಂ ನ ಮಮೇತ್ಯಪಿ । ಉದಾನಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ತಥಾ ಶಕ್ರಗೋಪಸವರ್ಣಕಃ
ವ್ಯಾನನಿಗೆ ಕೂಡ 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, 'ಇದು ಅಗ್ನಿಗೆ, ನನಗೆ ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಉದಾನಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿಯಾಗಿ ಶಕ್ರಗೋಪ-ಸವರ್ಣಕ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇದೆ.
ಋಷಿರಗ್ನಿಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ವಾಯುರ್ವೈ ದೇವತಾ ಸ್ಮೃತಾ । ಬೃಹತೀಚ್ಛನ್ದ ಆಖ್ಯಾತಮುದಾನಾಯ ಚ ಪೂರ್ವವತ್
ಉದಾನಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಅಗ್ನಿಯೇ ಋಷಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ದೇವತೆ ವಾಯು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ, ಛಂದಸ್ಸು ಬೃಹತೀ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಉದಾನನಿಗೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ವಾಯವೇ ಚೇದಂ ನ ಮಮ ಏವಂ ಚೈವೋಚ್ಚರೇದ್ ದ್ವಿಜಃ । ಸಮಾನವಾಯುಮನ್ತ್ರಸ್ಯ ವಿದ್ಯುದ್ವರ್ಣೋ ವಿರೂಪಕಃ
ವಾಯುವಿಗೆ 'ಇದು ನನಗೆ ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಸಮಾನವಾಯುಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಋಷಿಯಾಗಿ ವಿದ್ಯುದ್ವರ್ಣ ವಿರೂಪಕ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಋಷಿರಗ್ನಿಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಃ ಪರ್ಜನ್ಯೋ ದೇವತಾ ಮತಾ । ಪಙ್ಕ್ತಿಶ್ಛನ್ದಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಸಮಾನಾಯ ಚ ಪೂರ್ವವತ್
ಇದರಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯೇ ಋಷಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ದೇವತೆ ಪರ್ಜನ್ಯ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ಛಂದಸ್ಸು ಪಂಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಮಾನನಿಗೆ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಪರ್ಜನ್ಯಾಯೇದಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಷಷ್ಠೀಂ ಚೈವಾಹುತಿಂ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ವೈಶ್ವಾನರೋ ಮಹಾನಗ್ನಿರ್ಋಷಿರ್ವೈ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
'ಪರ್ಜನ್ಯನಿಗೆ ಇದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆರನೆಯ ಹೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ವೈಶ್ವಾನರ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಗಾಯತ್ರೀಚ್ಛನ್ದ ಆಖ್ಯಾತಂ ದೇವಸ್ತ್ವಾತ್ಮಾ ಭವೇದಪಿ । ಸ್ವಾಹಾನ್ತೋ ಮನ್ತ್ರ ಆಖ್ಯಾತಃ ಪರಮಾತ್ಮನ ಉಚ್ಚರೇತ್
ಛಂದಸ್ಸು ಗಾಯತ್ರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ದೇವತೆ ಆತ್ಮನೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮಂತ್ರವು 'ಸ್ವಾಹಾ'ಯಿಂದ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ಪರಮಾತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.
ಇದಂ ನ ಮಮ ಚೇತ್ಯೇವಂ ಜಾತಂ ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಕಮ್ । ಏತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿಧಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಭೂಯಾಯ ಕಲ್ಪತೇ । ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರವಿದ್ಯೇಯಂ ಸಂಕ್ಷೇಪಾತ್ಕಥಿತಾ ಹಿ ತೇ
'ಇದು ನನಗೆ ಅಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಆಚರಿಸಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರಾದಿಲಕ್ಷಣವರ್ಣನಮ್ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಅಮೃತಾಪಿಧಾನಮಿತ್ಯೇವಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಸಾಧಕೋತ್ತಮಃ । ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಭಾಗ್ಭ್ಯಃ ಪಾತ್ರಾನ್ನಂ ದದ್ಯಾದನ್ತೇ ವಿಚಕ್ಷಣಃ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಅಮೃತಾಪಿಧಾನ' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಾಧಕನು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದವರ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
ಯೇ ಕೇ ಚಾಸ್ಮತ್ಕುಲೇ ಜಾತಾ ದಾಸದಾಸ್ಯೋಽನಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ । ತೇ ಸರ್ವೇ ತೃಪ್ತಿಮಾಯಾನ್ತು ಮಯಾ ದತ್ತೇನ ಭೂತಲೇ
ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲರು, ದಾಸರು-ದಾಸಿಯರು, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವರೂ ಸಹ, ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ದಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ.
ರೌರವೇಽಪುಣ್ಯನಿಲಯೇ ಪದ್ಮಾರ್ಬುದನಿವಾಸಿನಾಮ್ । ಅರ್ಥಿನಾಮುದಕಂ ದತ್ತಮಕ್ಷಯ್ಯಮುಪತಿಷ್ಠತು
ರೌರವ ಎಂಬ ಪಾಪಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಭುದದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ, ಬೇಕಾದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ನೀರು ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷಯವಾಗದೆ ದೊರಕಲಿ.
ಪವಿತ್ರಗ್ರನ್ಥಿಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮಣ್ಡಲೇ ಭುವಿ ನಿಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಪಾತ್ರೇ ತು ನಿಕ್ಷಿಪೇದ್ಯಸ್ತು ಸ ವಿಪ್ರಃ ಪಙ್ಕ್ತಿದೂಷಕಃ
ಪವಿತ್ರಗಾಂಠವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಭೂಮಿಯ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಸ್ತೇನ ಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟಃ ಶುನಾ ಶೂದ್ರೇಣ ಚ ದ್ವಿಜಃ । ಉಪೋಷ್ಯ ರಜನೀಮೇಕಾಂ ಪಞ್ಚಗವ್ಯೇನ ಶುಧ್ಯತಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಉಳಿದ ಅನ್ನದಿಂದ, ನಾಯಿಯಿಂದ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೆ, ಅವನು ಅಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಅನುಚ್ಛಿಷ್ಟೇನ ಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟೈಃ ಸ್ನಾನಮೇವ ವಿಧೀಯತೇ । ಏಕಾಹುತಿಪ್ರದಾನೇನ ಕೋಟಿಯಜ್ಞಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಅಶುದ್ಧನಲ್ಲದವನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶವಾದರೆ ಸ್ನಾನ ಮಾತ್ರ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂದು ಹೋಮವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಕೋಟಿ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಪಞ್ಚಭಿಃ ಪಞ್ಚಕೋಟೀನಾಂ ತದನನ್ತಫಲಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರವೇತ್ರೇ ಯೋ ಹ್ಯನ್ನದಾನಂ ಕರೋತಿ ಚ
ಐದು ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಐದು ಕೋಟಿ ಯಜ್ಞಗಳ ಅನಂತ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಕರಂಡದಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಇದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ದಾತುಶ್ಚೈವ ತು ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ಭೋಕ್ತುಶ್ಚೈವ ತು ಯತ್ಫಲಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ನುತಸ್ತೌ ತದೇವ ದ್ವಾವುಭೌ ತೌ ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿನೌ
ಯಾರು ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೋ, ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೋ, ಇಬ್ಬರೂ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಸಪವಿತ್ರಕರೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯಸ್ತು ವಿಪ್ರೋ ವಿಧಾನತಃ । ಗ್ರಾಸೇ ಗ್ರಾಸೇ ಫಲಂ ತಸ್ಯ ಪಞ್ಚಗವ್ಯಸಮಂ ಭವೇತ್
ಪವಿತ್ರವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಪ್ರತಿ ಗಾಸೆಗೆ ಪಂಚಗವ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಪೂಜಾಕಾಲತ್ರಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಜಪಸ್ತರ್ಪಣಮೇವ ಚ । ಹೋಮೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭುಕ್ತಿಶ್ಚ ಪುರಶ್ಚರಣಮುಚ್ಯತೇ
ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪೂಜೆ, ಜಪ ಹಾಗೂ ತರ್ಪಣ, ಜೊತೆಗೆ ಹೋಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಿ ಕ್ರಮವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಧಃಶಯಾನೋ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಜಿತಕ್ರೋಧೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ । ಲಘುಮಿಷ್ಟಹಿತಾಶೀ ಚ ವಿನೀತಃ ಶಾನ್ತಚೇತಸಾ
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವವನಾಗಿದ್ದು, ಧರ್ಮಪರನು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ತೂಕ ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಹಿತವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು, ವಿನೀತನು ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿರಬೇಕು.