ಸನ್ತತಿಂ ಚಿರಕಾಲೀನಾಂ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಮಯೀಂ ಶುಭಾಮ್ । ಧರ್ಮಾನ್ವ್ಯಸ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪ್ಯ ವಿಷಯಾನುಪಭುಜ್ಯ ಚ । ಜಗಾಮಾಪ್ರತಿಮಃ ಶೂರೋ ಮಹೇನ್ದ್ರಾಲಯಮುತ್ತಮಮ್
ಅವನು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಂತಾನವನ್ನು, ಮಕ್ಕಳೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೂ ಕೂಡಿದ ಶುಭವಂಶವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿ, ಅಪಾರ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಮಹೇಂದ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದನು.
ಚಾಕ್ಷುಷಮನುವೃತ್ತವರ್ಣನಮ್ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಅಥಾತಃ ಶ್ರೂಯತಾಂ ಚಿತ್ರಂ ದೇವೀಮಾಹಾಕ್ತ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ । ಅಙ್ಗಪುತ್ರೇಣ ಮನುನಾ ಯಥಾಽಽಪ್ತಂ ರಾಜ್ಯಮುತ್ತಮಮ್
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ದೇವಿಯ ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಅಂಗನ ಮಗನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನುವು ಹೇಗೆ ಉನ್ನತವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಙ್ಗಸ್ಯ ರಾಜ್ಞಃ ಪುತ್ರೋಽಭೂಚ್ಚಾಕ್ಷುಷೋ ಮನುರುತ್ತಮಃ । ಷಷ್ಠಃ ಸುಪುಲಹಂ ನಾಮ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಂ ಶರಣಂ ಗತಃ
ಅಂಗನ ರಾಜನ ಮಗನು ಚಾಕ್ಷುಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆರನೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನುವಾಗಿ ಜನಿಸಿದನು. ಅವನು ಸುಪುಲಹ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗತನು ಆಯಿತು.
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೇ ತ್ವಾಮಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶರಣಂ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿಹನ್ । ಶಾಧಿ ಮಾಂ ಕಿಙ್ಕರಂಸ್ವಾಮಿನ್ ಯೇನಾಹಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾಂ ಶ್ರಿಯಮ್
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಶರಣಾಗತನು. ಭಕ್ತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವರೇ, ಸ್ವಾಮಿಯೇ, ನನಗೆ ಶ್ರಿಯು ದೊರಕುವಂತೆ ದಾಸನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ.'
ಮೇದಿನ್ಯಾಶ್ಚಾಧಿಪತ್ಯಂ ಮೇ ಸ್ಯಾದ್ಯಥಾವದಖಣ್ಡಿತಮ್ । ಅವ್ಯಾಹತಂ ಭುಜಬಲಂ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರನಿಪುಣಂ ಕ್ಷಮಮ್
ನನಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಭಜನೆ ಇಲ್ಲದ ರಾಜಕೀಯ ಅಧಿಕಾರ, ಅಡ್ಡಿಯಾಗದ ಬಲ, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ, ಹಾಗೂ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಲಿ.
ಸನ್ತತಿಶ್ಚಿರಕಾಲೀನಾಪ್ಯಖಣ್ಡಂ ವಯ ಉತ್ತಮಮ್ । ಅನ್ತೇಽಪವರ್ಗಲಾಭಶ್ಚ ಸ್ಯಾತ್ತಥೋಪದಿಶಾದ್ಯ ಮೇ
ನಮ್ಮ ವಂಶವು ದೀರ್ಘ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉನ್ನತವಾಗಿರಲಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶಿಸು.
ಇತ್ಯೇವಂ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ಮನೋಃ ಕರ್ಣಪಥೇಽಭವತ್ । ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಮುನಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ದೇವ್ಯಾಃ ಸಂರಾಧನಂ ಪರಮ್
ಅವನ ಈ ಮಾತುಗಳು ಮನುವಿನ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದವು; ಅದಕ್ಕೆ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯು ದೇವಿಯ ಪರಮ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ರಾಜನ್ನಾಕರ್ಣಯ ವಚೋ ಮಮ ಶ್ರೋತ್ರಸುಖಂ ಮಹತ್ । ಶಿವಾಮಾರಾಧಯಾದ್ಯ ತ್ವಂ ತತ್ಪ್ರಸಾದಾದಿದಂ ಭವೇತ್
ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು, ಇದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ: ನೀನು ಇಂದು ಶಿವೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸು, ಅವಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾಗುತ್ತದೆ.
ಚಾಕ್ಷುಷ ಉವಾಚ ಕೀದೃಗಾರಾಧನಂ ದೇವ್ಯಾಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಪರಮಪಾವನಮ್ । ಕೇನಾಕಾರೇಣ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕಾರುಣ್ಯಾದ್ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ಚಾಕ್ಷುಷನು ಕೇಳಿದನು: ದೇವಿಯ ಪರಮ ಪವಿತ್ರವಾದ ಆರಾಧನೆ ಯಾವುದು? ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು? ದಯೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸು.
ಮುನಿರುವಾಚ ರಾಜನ್ನಾಕರ್ಣ್ಯತಾಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಪೂಜನಂ ಪರಮವ್ಯಯಮ್ । ವಾಗ್ಭವಂ ಬೀಜಮವ್ಯಕ್ತಂ ಸಞ್ಜಪ್ಯಮನಿಶಂ ತಥಾ
ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ದೇವಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಕ್ಷಯವಾಗದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ವಾಗ್ಭವ ಬೀಜವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಜಪಿಸು.
ತ್ರಿಕಾಲಂ ಸಞ್ಜಪನ್ಮರ್ತ್ಯೋ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತೀ ಲಭೇತ್ತು ಹಿ । ನ ಬೀಜಂ ವಾಗ್ಭವಾದನ್ಯದಸ್ತಿ ರಾಜನ್ಯನನ್ದನ
ಮನುಷ್ಯನು ದಿನಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಭೋಗವೂ ಮುಕ್ತಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ವಾಗ್ಭವ ಬೀಜಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬೀಜವಿಲ್ಲ.
ಜಪಾತ್ಸಿದ್ಧಿಕರಂ ವೀರ್ಯಬಲವೃದ್ಧಿಕರಂ ಪರಮ್ । ಏತಸ್ಯ ಜಾಪಾತ್ಪಾದ್ಮೋಽಪಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಾ ಮಹಾಬಲಃ
ಅದರ ಜಪದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಈ ಜಪದಿಂದಲೇ ಪದ್ಮನು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದನು.
ವಿಷ್ಣುರ್ಯಜ್ಜಪತಃ ಸೃಷ್ಟಿಪಾಲಕಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ । ಮಹೇಶ್ವರೋಽಪಿ ಸಂಹರ್ತಾ ಯಜ್ಜಪಾದಭವನ್ನೃಪ
ವಿಷ್ಣುನು ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಿದುದರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಕ್ಷಕನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಮಹೇಶ್ವರನು ಅದನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಸಂಹಾರಕನಾದನು, ರಾಜನೇ.
ಲೋಕಪಾಲಾಸ್ತಥಾನ್ಯೇಽಪಿ ನಿಗ್ರಹಾನುಗ್ರಹಕ್ಷಮಾಃ । ಯದಾಶ್ರಯಾದಭೂವಂಸ್ತೇ ಬಲವೀರ್ಯಮದೋದ್ಧತಾಃ
ಹಾಗೆಯೇ ಲೋಕಪಾಲರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೂಡಾ, ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾದರು.
ಏವಂ ತ್ವಮಪಿ ರಾಜನ್ಯ ಮಹೇಶೀಂ ಜಗದಮ್ಬಿಕಾಮ್ । ಸಮಾರಾಧ್ಯ ಮಹರ್ದ್ಧಿಂ ಚ ಲಪ್ಸ್ಯಸೇಽಚಿರಕಾಲತಃ
ಇದೇ ರೀತಿ, ರಾಜನೇ, ನೀನು ಜಗದಂಬೆಯಾದ ಮಹೇಶಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.
ಏವಂ ಸ ಮುನಿವರ್ಯೇಣ ಪುಲಹೇನ ಪ್ರಬೋಧಿತಃ । ಅಙ್ಗಪುತ್ರಸ್ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಜಗಾಮ ವಿರಜಾಂ ನದೀಮ್
ಹೀಗೆ ಪುಲಹ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ಉಪದೇಶ ಪಡೆದ ಆ ಅಂಗಪುತ್ರನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ವಿರಜಾ ನದಿಗೆ ಹೋದನು.
ಸ ಚ ತೇಪೇ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ವಾಗ್ಭವಸ್ಯ ಜಪೇ ರತಃ । ಬೀಜಸ್ಯ ಪೃಥಿವೀಪಾಲಃ ಶೀರ್ಣಪರ್ಣಾಶನೋ ವಿಭುಃ
ಅವನು ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ವಾಗ್ಭವ ಬೀಜ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಬಿದ್ದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ರಾಜನೇ.
ಪ್ರಥಮೇಽಬ್ದೇ ಪಲ್ಲವಾಶೋ ದ್ವಿತೀಯೇ ತೋಯಭಕ್ಷಣಃ । ತೃತೀಯೇಽಬ್ದೇ ಪವನಭುಕ್ ತಸ್ಥೌ ಸ್ಥಾಣುರಿವಾಚಲಃ
ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತಿಂದನು, ಎರಡನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಮೂರನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಂಡು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಏವಂ ದ್ವಾದಶ ವರ್ಷಾಣಿ ತ್ಯಕ್ತಾಹಾರಸ್ಯ ಭೂಭುಜಃ । ವಾಗ್ಭವಂ ಜಪತೋ ನಿತ್ಯಂ ಮತಿರಾಸೀಚ್ಛುಭಾನ್ವಿತಾ
ಹೀಗೆ ಭೂಪಾಲನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಆಹಾರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಿತ್ಯವೂ ವಾಗ್ಭವ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಶುಭಯುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ತಥಾ ಚ ದೇವ್ಯಾಃ ಪರಮಂ ಮನ್ತ್ರಂ ಸಜ್ಜಪತೋ ರಹಃ । ಪ್ರಾದುರಾಸೀಜ್ಜಗನ್ಮಾತಾ ಸಾಕ್ಷಾಚ್ಛ್ರೀಪರಮೇಶ್ವರೀ
ಹೀಗೆ ಅವನು ದೇವಿಯ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜಗದ್ಜನನಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಸ್ವತಃ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು.
ತೇಜೋಮಯೀ ದುರಾಧರ್ಷಾ ಸರ್ವದೇವಮಯೀಶ್ವರೀ । ಉವಾಚಾಙ್ಗತನೂಜಂ ತಂ ಪ್ರಸನ್ನಾ ಲಲಿತಾಕ್ಷರಮ್
ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ, ಅಪ್ರಾಪ್ಯಳು, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಅವಳು ಅಂಗನಂದನನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ದೇವ್ಯುವಾಚ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ತೇ ಯತ್ಸ್ಯಾಚ್ಚಿನ್ತಿತಂ ಪರಮಂ ವರಮ್ । ತದ್ ಬ್ರೂಹಿ ಸಮ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ತಪಸಾ ತೇ ಸುತೋಷಿತಾ
ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದರು: ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮ ವರವನ್ನು ಹೇಳು; ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನಾನು ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಚಾಕ್ಷುಷ ಉವಾಚ ಜಾನಾಸಿ ದೇವದೇವೇಶಿ ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಂ ಮನಸೇಪ್ಸಿತಮ್ । ಅನ್ತರ್ಯಾಮಿಸ್ವರೂಪೇಣ ತತ್ಸರ್ವಂ ದೇವಪೂಜಿತೇ
ಚಾಕ್ಷುಷನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಆಶಿಸಿದ್ದೇನೋ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೀನು ಒಳಗಿಂದಲೇ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವವಳಾದ ನೀನು, ಎಲ್ಲದರನ್ನೂ ಅರಿತವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತಥಾಪಿ ಮಮ ಭಾಗ್ಯೇನ ಜಾತಂ ಯತ್ತವ ದರ್ಶನಮ್ । ಬ್ರವೀಮಿ ದೇವಿ ಮೇ ದೇಹಿ ರಾಜ್ಯಂ ಮನ್ವನ್ತರಾಶ್ರಿತಮ್
ಆದರೂ ನನ್ನ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ನನಗೆ ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದ ಕಾಲದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಯಮಾಡು.
ದೇವ್ಯುವಾಚ ದತ್ತಂ ಮನ್ವನ್ತರಸ್ಯಾಸ್ಯ ರಾಜ್ಯಂ ರಾಜನ್ಯಸತ್ತಮ । ಪುತ್ರಾ ಮಹಾಬಲಾಸ್ತೇ ಚ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಗುಣಾಧಿಕಾಃ
ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಈ ಮನ್ವಂತರದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ರಾಜರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿಯೂ, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿಯೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
ರಾಜ್ಯಂ ನಿಷ್ಕಣ್ಟಕಂ ಭಾವಿ ಮೋಕ್ಷೋಽನ್ತೇ ಚಾಪಿ ನಿಶ್ಚಿತಃ । ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ಪರಂ ದೇವೀ ಮನವೇ ವರಮುತ್ತಮಮ್
ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆ ಇರದು; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ದೇವಿಯು ಮನುವಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.
ಜಗಾಮಾದರ್ಶನಂ ಸದ್ಯಸ್ತೇನ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಸಂಸ್ತುತಾ । ಸೋಽಪಿ ರಾಜಾ ಮನುಃ ಷಷ್ಠಃ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತು ತದಾಶ್ರಯಾತ್
ಆ ದೇವಿಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲೇ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಆರಾಧನೆಯ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ಆ ರಾಜನು, ಆರನೆಯ ಮನುವಾದನು, ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ—
ಬಭೂವ ಮನುಮಾನ್ಯೋಽಸೌ ಸಾರ್ವಭೌಮಸುಖೈರ್ವೃತಃ । ಪುತ್ರಾಸ್ತಸ್ಯ ಬಲೋದ್ಯುಕ್ತಾಃ ಕಾರ್ಯಭಾರಸಹಾದೃತಾಃ
ಮನುವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವಪಾತ್ರನಾಗಿ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದನು. ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಬಲಶಾಲಿಗಳೂ, ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡವರೂ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊರುವ ಶಕ್ತಿಯವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
ದೇವೀಭಕ್ತಾಶ್ಚ ಶೂರಾಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಪರಾಕ್ರಮಾಃ । ಅನ್ಯತ್ರ ಮಾನನೀಯಾಶ್ಚ ಮಹಾರಾಜ್ಯಸುಖಾಸ್ಪದಾಃ
ಅವರು ದೇವಿಯ ಭಕ್ತರೂ, ಶೂರರೂ, ಅಪಾರ ಬಲ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಕೂಡಿದವರೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗೌರವಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದು, ಮಹಾರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
ಏವಂ ಚ ಚಾಕ್ಷುಷಮನುರ್ದೇವ್ಯಾರಾಧನತಃ ಪ್ರಭುಃ । ಬಭೂವ ಮನುವರ್ಯೋಽಸೌ ಜಗಾಮಾನ್ತೇ ಶಿವಾಪದಮ್
ಹೀಗೆ ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನುವು ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನುವಾಗಿ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.