ಯೇನ ವಿಪ್ರೇಣ ಶಿರಸಿ ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಂ ಭಸ್ಮನಾ ಕೃತಮ್ । ಕೀಕಟೇಷ್ವಪಿ ದೇಶೇಷು ಯತ್ರ ಭೂತಿವಿಭೂಷಣಃ
ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಬೂದಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೋ, ಕೀಕಟ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಗಲಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆ ಬೂದಿ ಅಲಂಕಾರವಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾನವಸ್ತು ವಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಕಾಶೀಕ್ಷೇತ್ರಸಮಂ ಹಿ ತತ್ । ದುಃಶೀಲಃ ಶೀಲಯುಕ್ತೋ ವಾ ಯೋಗಯುಕ್ತೋಽಪ್ಯಲಕ್ಷಣಃ
ಯಾರು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅದು ಕಾಶಿ ಕ್ಷೇತ್ರದಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ. ಅವರ ನಡೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿರಲಿ, ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿರಲಿ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಲಿ ಹೊರಗಿನ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದವರಾಗಿರಲಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ.
ಭೂತಿಶಾಸನಯುಕ್ತೋ ವಾ ಸ ಪೂಜ್ಯೋ ಮಮ ಪುತ್ರವತ್ । ಛದ್ಮನಾಪಿ ಚರೇದ್ಯೋ ಹಿ ಭೂತಿಶಾಸನಮೈಶ್ವರಮ್
ಯಾರು ಬೂದಿಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ಮಗನಂತೆ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾರಾದರೂ ಗುಪ್ತವಾಗಿಯೂ ಆ ದೈವಿಕ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಅದೇ ಗೌರವ.
ಸೋಽಪಿ ಯಾಂ ಗತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ನ ತಾಂ ಯಜ್ಞಶತೈರಪಿ । ಸಮ್ಪರ್ಕಾಲ್ಲೀಲಯಾ ವಾಪಿ ಭಯಾದ್ವಾ ಧಾರಯೇತ್ತು ಯಃ
ಯಾರು ಆ ಬೂದಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನೂರಾರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗದ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಆಗಲಿ, ಆಟದಂತೆ ಆಗಲಿ, ಭಯದಿಂದ ಆಗಲಿ, ಯಾರೇ ಧರಿಸಿದರೂ ಫಲವಿದೆ.
ವಿಧಿಯುಕ್ತೋ ವಿಭೂತಿಂ ತು ಸ ಚ ಪೂಜ್ಯೋ ಯಥಾ ಹ್ಯಹಮ್ । ಶಿವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ದೇವಾನಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತೃಪ್ತಿಕಾರಣಮ್
ಯಾರು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಬೂದಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕೋ ಹಾಗೆಯೇ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅದು ಶಿವ, ವಿಷ್ಣು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯ ಕಾರಣ.
ಪಾರ್ವತ್ಯಾಶ್ಚ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಯಾ ಭಾರತ್ಯಾಸ್ತೃಪ್ತಿಕಾರಣಮ್ । ನ ದಾನೇನ ನ ಯಜ್ಞೇನ ನ ತಪೋಭಿಃ ಸುದುರ್ಲಭೈಃ
ಅದು ಪಾರ್ವತಿ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಭಾರತಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯ ಕಾರಣ. ದಾನದಿಂದಲೂ, ಯಜ್ಞದಿಂದಲೂ, ಅಪರೂಪದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಇದು ಸಿಗದು.
ನ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಯಾ ಪುಣ್ಯಂ ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರೇಣ ಚ ಲಭ್ಯತೇ । ದಾನಂ ಯಜ್ಞಾಶ್ಚ ಧರ್ಮಾಶ್ಚ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಶ್ಚ ನಾರದ
ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯಿಂದಲೂ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗದು, ಆದರೆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಬೂದಿಯಿಂದ ಅದು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ದಾನ, ಯಜ್ಞ, ಧರ್ಮ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ—all ನಾರದನೆ, ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಧ್ಯಾನಂ ತಪಸ್ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಸ್ಯ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಷೋಡಶೀಮ್ । ಯಥಾ ರಾಜಾ ಸ್ವಚಿಹ್ನಾಙ್ಕಂ ಸ್ವಜನಂ ಮನ್ಯತೇ ಸದಾ
ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳು ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಬೂದಿಯ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ. ರಾಜನು ತನ್ನ ಗುರುತು ಹಾಕಿದವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನವರಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ,
ತಥಾ ಶಿವಸ್ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಾಙ್ಕಂ ಸ್ವಕೀಯಮಿವ ಮನ್ಯತೇ । ದ್ವಿಜಾತಿರ್ವಾನ್ಯಜಾತಿರ್ವಾ ಶುದ್ಧಚಿತ್ತೇನ ಭಸ್ಮನಾ
ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವನು ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಗುರುತು ಹಾಕಿದವರನ್ನು ತನ್ನವರಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ದ್ವಿಜರಾಗಿರಲಿ, ಬೇರೆ ಜನ್ಮದವರಾಗಿರಲಿ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೂದಿ ಧರಿಸಿದರೆ ಸಾಕು.
ಧಾರಯೇದ್ಯಸ್ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಾಙ್ಕಂ ರುದ್ರಸ್ತೇನ ವಶೀಕೃತಃ । ತ್ಯಕ್ತಸರ್ವಾಶ್ರಮಾಚಾರೋ ಲುಪ್ತಸರ್ವಕ್ರಿಯೋಽಪಿ ಸಃ
ಯಾರು ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಗುರುತು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಂದ ರುದ್ರನು ವಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲ ಆಶ್ರಮದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ವಿಧಿಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಕೂಡ.
ಸಕೃತ್ತಿರ್ಯಕ್ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಾಙ್ಕಂ ಧಾರಯೇತ್ಸೋಽಪಿ ಮುಚ್ಯತೇ । ನಾಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಂ ಪರೀಕ್ಷೇತ ನ ಕುಲಂ ನ ವ್ರತಂ ತಥಾ
ಒಮ್ಮೆನಾದರೂ ಯಾರು ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಗುರುತು ಹಾಕಿಕೊಂಡಾರೋ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಜ್ಞಾನ, ಕುಲ, ವ್ರತ ಇವುಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಾಙ್ಕಿತಭಾಲೇನ ಪೂಜ್ಯ ಏವ ಹಿ ನಾರದ । ಶಿವಮನ್ತ್ರಾತ್ಪರೋ ಮನ್ತ್ರೋ ನಾಸ್ತಿ ತುಲ್ಯಂ ಶಿವಾತ್ಪರಮ್
ಮೂರು ರೇಖೆಗಳ ಗುರುತು ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜ್ಯ, ನಾರದನೆ. ಶಿವನ ಮಂತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲ, ಶಿವನಿಗೆ ಸಮಾನವೂ ಇಲ್ಲ.
ಶಿವಾರ್ಚನಾತ್ಪರಂ ಪುಣ್ಯಂ ನ ಹಿ ತೀರ್ಥಂ ಚ ಭಸ್ಮನಾ । ರುದ್ರಾಗ್ನೇರ್ಯತ್ಪರಂ ತೀರ್ಥಂ ತದ್ಭಸ್ಮ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್
ಶಿವನ ಆರಾಧನೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬೂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವೂ ಇಲ್ಲ. ರುದ್ರನ ಅಗ್ನಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವೆಂದರೆ ಅದು ಬೂದಿಯೇ.
ಧ್ವಂಸನಂ ಸರ್ವದುಃಖಾನಾಂ ಸರ್ವಪಾಪವಿಶೋಧನಮ್ । ಅನ್ತ್ಯಜೋ ವಾಧಮೋ ವಾಪಿ ಮೂರ್ಖೋ ವಾ ಪಣ್ಡಿತೋಽಪಿ ವಾ
ಇದು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅತೀ ಕೆಳ ಜಾತಿಯವರಾಗಿರಲಿ, ಅಧಮರಾಗಿರಲಿ, ಮೂರ್ಖರಾಗಿರಲಿ, ಪಂಡಿತರಾಗಿರಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ.
ಯಸ್ಮಿನ್ದೇಶೇ ವಸೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಭೂತಿಶಾಸನಸಂಯುತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ಸದಾಶಿವಃ ಸೋಮಃ ಸರ್ವಭೂತಗಣೈರ್ವೃತಃ । ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಶ್ಚ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಂ ಕುರುತೇ ಸದಾ
ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೂದಿಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಲ್ಲಿ ಸದಾಶಿವನು, ಚಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಏತಾನಿ ಪಞ್ಚಶಿವಮನ್ತ್ರಪವಿತ್ರಿತಾನಿ ಭಸ್ಮಾನಿ ಕಾಮದಹನಾಙ್ಗವಿಭೂಷಿತಾನಿ । ತ್ರೈಪುಣ್ಡ್ರಕಾಣಿ ರಚಿತಾನಿ ಲಲಾಟಪಟ್ಟೇ ಲುಮ್ಪನ್ತಿ ದೈವಲಿಖಿತಾನಿ ದುರಕ್ಷರಾಣಿ
ಈ ಐದು ಬೂದಿಗಳು ಶಿವಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡಿವೆ, ಕಾಮದಹನದ ಗುರುತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳಾಗಿ ಹಾಕಿದರೆ, ವಿಧಿಯು ಬರೆಯಿರುವ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಅಳಿಸುತ್ತವೆ.
ವಿಭೂತಿಧಾರಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನಮ್ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಭಸ್ಮದಿಗ್ಧಶರೀರಾಯ ಯೋ ದದಾತಿ ಧನಂ ಮುದಾ । ತಸ್ಯ ಸರ್ವಾಣಿ ಪಾಪಾನಿ ವಿನಶ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ಬೂದಿ ಧರಿಸುವ ಮಹಿಮೆ: ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೀಗೆಂದನು—ಯಾರು ಬೂದಿಯನ್ನು ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡವರಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವನೋ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಿರ್ವಿಕಾರವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಶ್ರುತಯಃ ಸ್ಮೃತಯಃ ಸರ್ವಾಃ ಪುರಾಣಾನ್ಯಖಿಲಾನ್ಯಪಿ । ವದನ್ತಿ ಭೂತಿಮಾಹಾಮ್ಯಂ ತತ್ತಸ್ಮಾದ್ಧಾರಯೇದ್ದ್ವಿಜಃ
ಎಲ್ಲ ಶ್ರುತಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಪುರಾಣಗಳು ಬೂದಿಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಅದನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು.
ಸಿತೇನ ಭಸ್ಮನಾ ಕುರ್ಯಾತ್ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಂ ಯಸ್ತ್ರಿಪುಣ್ಡ್ರಕಮ್ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಶಿವಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ
ಯಾರು ಹತ್ತಿರದ ಬಿಳಿ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶಿವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯೋಗೀ ಸರ್ವಾಙ್ಗಕಂ ಸ್ತಾನಮಾಪಾದತಲಮಸ್ತಕಮ್ । ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಮಾಚರೇನ್ನಿತ್ಯಮಾಶು ಯೋಗಮವಾಪ್ನುಯಾತ್
ಯೋಗಿ ತನ್ನ ಪಾದದ ತುದಿಯಿಂದ ತಲೆಮೇಲೆವರೆಗೆ, ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಹಚ್ಚಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮಾಡಿದರೆ, ಆತನು ಬೇಗನೆ ಯೋಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಭಸ್ಮಸ್ನಾನೇನ ಪುರುಷಃ ಕುಲಸ್ಯೋದ್ಧಾರಕೋ ಭವೇತ್ । ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಂ ಜಲಸ್ನಾನಾದಸಂಖ್ಯೇಯಗುಣಾನ್ವಿತಮ್
ಭಸ್ಮಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ನೀರಿನ ಸ್ನಾನಕ್ಕಿಂತ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳು ಇವೆ.
ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಯತ್ಫಲಮ್ । ತತ್ಫಲಂ ಲಭತೇ ಸರ್ವಂ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ
ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಫಲವನ್ನು ಭಸ್ಮಸ್ನಾನದಿಂದಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಮಹಾಪಾತಕಯುಕ್ತೋ ವಾ ಯುಕ್ತೋ ವಾಪ್ಯುಪಪಾತಕೈಃ । ಭಸ್ಮಸ್ನಾನೇನ ತತ್ಸರ್ವಂ ದಹತ್ಯಗ್ನಿರಿವೇನ್ಧನಮ್
ಯಾರು ದೊಡ್ಡದಾದ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬಹುದಾದರೂ, ಭಸ್ಮಸ್ನಾನದಿಂದ ಆ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೆಂಕಿಯು ಇಂಧನವನ್ನು ಹಗುರವಾಗಿ ಸುಡುವಂತೆ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಾತ್ಪರಂ ಸ್ನಾನಂ ಪವಿತ್ರಂ ನೈವ ವಿದ್ಯತೇ । ಏವಮುಕ್ತಂ ಶಿವೇನಾದೌ ತದಾ ಸ್ನಾತಃ ಸ್ವಯಂ ಶಿವಃ
ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಕ್ಕಿಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ನಾನವೇ ಇಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಮೊದಲೇ ಶಿವನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಶಿವನೇ ಸ್ವತಃ ಹೀಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದನು.
ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾ ಮುನಯಶ್ಚ ಶಿವಾರ್ಥಿನಃ । ಸರ್ವಕರ್ಮಸು ಯತ್ನೇನ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ
ಆಗಿನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಶಿವಭಕ್ತರು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮಸ್ನಾನವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದರು.
ತಸ್ಮಾದೇತಚ್ಛಿರಃಸ್ನಾನಮಾಗ್ನೇಯಂ ಯಃ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಅನೇನೈವ ಶರೀರೇಣ ಸ ಹಿ ರುದ್ರೋ ನ ಸಂಶಯಃ
ಆಗ್ನೇಯ ಭಸ್ಮದಿಂದ ತಲೆಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ರುದ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಯೇ ಭಸ್ಮಧಾರಿಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಿತೃಪ್ತಾ ಭವನ್ತಿ ತೇ । ದೇವಾಸುರಮುನೀನ್ದ್ರೈಶ್ಚ ಪೂಜ್ಯಾ ನಿತ್ಯಂ ನ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರು ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಪಡುವರೋ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಹಾಮುನಿಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ಭಸ್ಮಸಞ್ಛನ್ನಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ದೃಷ್ಟ್ವೋತ್ತಿಷ್ಠತಿ ಯಃ ಪುಮಾನ್ । ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವರಾಜೋಽಪಿ ದಣ್ಡವತ್ಪ್ರಣಮಿಷ್ಯತಿ
ಯಾರ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವನನ್ನು ನೋಡಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೋ, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವೇಂದ್ರನೂ ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಭಕ್ಷ್ಯಭಕ್ಷಣಂ ಯೇಷಾಂ ಭಸ್ಮಧಾರಣಪೂರ್ವಕಮ್ । ತೇಷಾಂ ತದ್ಭಕ್ಷ್ಯಮೇವ ಸ್ಯಾನ್ಮುನೇ ನಾತ್ರ ವಿಚಾರಣಾ
ಮುನಿಯೇ, ಯಾರಿಗೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅಹಿತವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ಸಂಭವಿಸಿದರೂ, ಅದು ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಯಃ ಸ್ನಾತಿ ಭಸ್ಮನಾ ನಿತ್ಯಂ ಜಲೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತತಃ ಪರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಗೃಹಸ್ಥೋ ವಾ ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋಽಽಥವಾದರಾತ್
ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ ಅಥವಾ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿರಬಹುದು.