ತತ್ರ ಗತ್ವಾ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಭಗವನ್ತಂ ಸನಾತನಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇಜಃಸ್ವರೂಪಂ ತಂ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ತಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಪರಬ್ರಹ್ಮನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು, ಶಾಶ್ವತನಾದ ದೇವರನ್ನು, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಗ್ರೀಷ್ಮಮಧ್ಯಾಹ್ನಮಾರ್ತಣ್ಡಶತಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಮ್ । ಶಾನ್ತಮನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಂ ಲಕ್ಷ್ಯೀಕಾನ್ತಮನನ್ತಕಮ್
ಅವನು ಬೇಸಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಶಾಂತನಾದವನು, ಆದಿಯೂ ಮಧ್ಯವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವನು, ಸುಂದರನೂ ಅನಂತನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಚತುರ್ಭುಜೈಃ ಪಾರ್ಷದೈಶ್ಚ ಸರಸ್ವತ್ಯಾ ಯುತಂ ಪ್ರಭುಮ್ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚತುರ್ಭಿರ್ವೇದೈಶ್ಚ ಗಙ್ಗಯಾ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್
ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ ಸೇವಕರೂ, ಸರಸ್ವತಿಯೂ ಅವನೊಡನೆ ಇದ್ದರು. ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಗಂಗೆಯೂ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತ್ತು.
ತಂ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮೂರ್ಧ್ನಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುರೋಗಮಾಃ । ಭಕ್ತಿನಮ್ರಾಃ ಸಾಶ್ರುನೇತ್ರಾಸ್ತುಷ್ಟುವುಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್
ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ನೆಗೆಯಿಟ್ಟು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿನಯದಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ರುರುದುರ್ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸ್ವಾಧಿಕಾರಾಚ್ಚುತಾಶ್ಚ ತಾಃ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಸ್ವತಃ ಆ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅಳಿದರು.
ಸ ದದರ್ಶ ಸುರಗಣಂ ವಿಪದ್ಗ್ರಸ್ತಂ ಭಯಾಕುಲಮ್ । ರತ್ನಭೂಷಣಶೂನ್ಯಂ ಚ ವಾಹನಾದಿವಿವರ್ಜಿತಮ್
ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಸಂಕಟಗೊಂಡವರಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿ, ಆಭರಣವಿಲ್ಲದೆ, ವಾಹನಗಳಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಿದನು.
ಶೋಭಾಶೂನ್ಯಂ ಹತಶ್ರೀಕಂ ನಿಷ್ಪ್ರಭಂ ಸಭಯಂ ಪರಮ್ । ಉವಾಚ ಕಾತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಯಭೀತಿವಿಭಞ್ಜನಃ
ಅವರು ಕಿರಣವಿಲ್ಲದೆ, ಶ್ರೀಹೀನರಾಗಿಯೂ, ಮಂಕಾಗಿಯೂ, ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿದವರಾಗಿಯೂ ಇದ್ದರು. ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅವನು ಅವರ ಆತಂಕವನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ ಮಾ ಭೈರ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಹೇ ಸುರಾಶ್ಚ ಭಯಂ ಕಿಂ ವೋ ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ । ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಮಚಲಾಂ ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯವರ್ಧಿನೀಮ್
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ದೇವತೆಗಳೇ, ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ನಾನು ಇದ್ದಾಗ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಭಯ? ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು, ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಕಿಞ್ಚ ಮದ್ವಚನಂ ಕಿಞ್ಚಿಚ್ಛ್ರೂಯತಾಂ ಸಮಯೋಚಿತಮ್ । ಹಿತಂ ಸತ್ಯಂ ಸಾರಭೂತಂ ಪರಿಣಾಮಸುಖಾವಹಮ್
ಇನ್ನೂ, ಈ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಅವು ನಿಮಗೆ ಹಿತಕರ, ಸತ್ಯವಾದ, ಸಾರಭೂತವಾದವು, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವು.
ಜನಾಶ್ಚಾಸಂಖ್ಯವಿಶ್ವಸ್ಥಾ ಮದಧೀನಾಶ್ಚ ಸನ್ತತಮ್ । ಯಥಾ ತಥಾಹಂ ಮದ್ಭಕ್ತಪರಾಧೀನೋಽಸ್ವತನ್ತ್ರಕಃ
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಸದಾ ನನ್ನ ಅವಲಂಬಿತರು. ಆದರೂ ನಾನು ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲ.
ಯಂ ಯಂ ರುಷ್ಟೋ ಹಿ ಮದ್ಭಕ್ತೋ ಮತ್ಪರೋ ಹಿ ನಿರಙ್ಕುಶಃ । ತದ್ಗೃಹೇಽಹಂ ನ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಪದ್ಮಯಾ ಸಹ ನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಯಾವಾಗ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನಾದು, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ನಾನು ಪದ್ಮೆಯೊಡನೆ ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಇದು ಖಚಿತ.
ದುರ್ವಾಸಾಃ ಶಙ್ಕರಾಂಶಶ್ಚ ವೈಷ್ಣವೋ ಮತ್ಪರಾಯಣಃ । ತಚ್ಛಾಪಾದಾಗತೋಽಹಂ ಚ ಸಲಕ್ಷ್ಮೀಕೋ ಹಿ ವೋ ಗೃಹಾತ್
ದುರ್ವಾಸನು, ಶಿವನ ಭಾಗವಾಗಿಯೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತನಾಗಿಯೂ, ಅವನ ಶಾಪದಿಂದ ನಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಡನೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ.
ಯತ್ರ ಶಙ್ಖಧ್ವನಿರ್ನಾಸ್ತಿ ತುಲಸೀ ನ ಶಿವಾರ್ಚನಮ್ । ನ ಭೋಜನಂ ಚ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ನ ಪದ್ಮಾ ತತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ
ಯಾವ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿ ಇಲ್ಲ, ತುಳಸಿ ಇಲ್ಲ, ಶಿವನ ಪೂಜೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮದ್ಭಕ್ತಾನಾಂ ಚ ಮೇ ನಿನ್ದಾ ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಭವೇತ್ಸುರಾಃ । ಮಹಾರುಷ್ಟಾ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತತೋ ಯಾತಿ ಪರಾಭವಮ್
ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಯಾವ ಕಡೆ ನಿಂದಿಸಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅವಮಾನಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಮದ್ಭಕ್ತಿಹೀನೋ ಯೋ ಮೂಢೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಯೋ ಹರಿವಾಸರೇ । ಮಮ ಜನ್ಮದಿನೇ ವಾಪಿ ಯಾತಿ ಶ್ರೀಸ್ತದ್ಗೃಹಾದಪಿ
ಯಾರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಮೂರ್ಖನಾಗಿ ಹರಿವಾಸರ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಜನ್ಮದಿನದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಆ ಮನೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಮನ್ನಾಮವಿಕ್ರಯೀ ಯಶ್ಚ ವಿಕ್ರೀಣಾತಿ ಸ್ವಕನ್ಯಕಾಮ್ । ಯತ್ರಾತಿಥಿರ್ನ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಚ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾ ಯಾತಿ ತದ್ಗೃಹಾತ್
ಯಾರು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾರುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಗನನ್ನು ಮಾರುತ್ತಾರೆ, ಅಥಿತಿಗೆ ಊಟ ನೀಡದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಯೋ ವಿಪ್ರಃ ಪುಂಶ್ಚಲೀಪುತ್ರೋ ಮಹಾಪಾಪೀ ಚ ತತ್ಪತಿಃ । ಪಾಪಿನೋ ಯೋ ಗೃಹಂ ಯಾತಿ ಶೂದ್ರಶ್ರಾದ್ಧಾನ್ನಭೋಜಕಃ
ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಮಗನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಅಥವಾ ಆಕೆಯ ಪತಿಯು ಮಹಾಪಾತಕಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಶೂದ್ರರ ಶ್ರಾದ್ಧದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪಾಪಿಗಳು ಇದ್ದ ಮನೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮಹಾರುಷ್ಟಾ ತತೋ ಯಾತಿ ಮನ್ದಿರಾತ್ಕಮಲಾಲಯಾ । ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಶವದಾಹೀ ಚ ಭಾಗ್ಯಹೀನೋ ದ್ವಿಜಾಧಮಃ
ಅಂತಹ ಪಾಪಿಗಳ ಮನೆಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು ಕಮಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಶೂದ್ರರ ಶವವನ್ನು ದಹಿಸುವ ದುರ್ಭಾಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯಾತಿ ರುಷ್ಟಾ ತದ್ಗೃಹಾಚ್ಚ ದೇವಾಃ ಕಮಲವಾಸಿನೀ । ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಸೂಪಕಾರೀ ಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವೃಷವಾಹಕಃ
ಯಾವ ಮನೆಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಎತ್ತು ಚಾಲಕನಾಗಿದ್ದಾನೋ, ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲಾ ಕೋಪದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ತೋಯಪಾನಭೀತಾ ಚ ಕಮಲಾ ಯಾತಿ ತದ್ಗೃಹಾತ್ । ಅಶುದ್ಧಹೃದಯಃ ಕ್ರೂರೋ ಹಿಂಸಕೋ ನಿನ್ದಕೋ ದ್ವಿಜಃ
ಯಾವ ಮನೆಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಶುದ್ಧ ಹೃದಯದವನು, ಕ್ರೂರ, ಹಿಂಸಕ ಅಥವಾ ನಿಂದಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಭಯಪಟ್ಟು ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಶೂದ್ರಯಾಜೀ ಚ ಯಾತಿ ದೇವೀ ಚ ತದ್ಗೃಹಾತ್ । ಅವೀರಾನ್ನಂ ಚ ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ತಸ್ಮಾದ್ಯಾತಿ ಜಗತ್ಪ್ರಸೂಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದರೆ, ದೇವಿ ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವವನ ಮನೆಯಿಂದ ಜಗದ್ನಾಯಕಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ತೃಣಂ ಛಿನತ್ತಿ ನಖರೈಸ್ತೈರ್ವಾ ಯೋ ವಿಲಿಖೇನ್ಮಹೀಮ್ । ನಿರಾಶೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಯತ್ರ ತದ್ಗೃಹಾದ್ಯಾತಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾ
ಯಾರು ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ಹುಲ್ಲು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಖಗಳಿಂದ ಉಜ್ಜುತ್ತಾರೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿರಾಶನಾಗಿದ್ದ ಮನೆಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಸೂರ್ಯೋದಯೇ ದ್ವಿಜೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ದಿವಾಸ್ವಾಪೀ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ । ದಿವಾ ಮೈಥುನಕಾರೀ ಚ ಯಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಯಾತಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾ
ಸೂರ್ಯೋದಯದ ವೇಳೆಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಊಟ ಮಾಡಿದರೆ, ಹಗಲು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಹಗಲು ಸಂಭೋಗ ಮಾಡಿದರೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಆಚಾರಹೀನೋ ವಿಪ್ರೋ ಯೋ ಯಶ್ಚ ಶೂದ್ರಪ್ರತಿಗ್ರಹೀ । ಅದೀಕ್ಷಿತೋ ಹಿ ಯೋ ಮೂಢಸ್ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ಯಾತಿ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾ
ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಶೂದ್ರರಿಂದ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನಿಯೂ ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ನಿಗ್ಧಪಾದಶ್ಚ ನಗ್ನೋ ಹಿ ಯಃ ಶೇತೇ ಜ್ಞಾನದುರ್ಬಲಃ । ಶಶ್ವದ್ವದತಿ ವಾಚಾಲೋ ಯಾತಿ ಸಾ ತದ್ಗೃಹಾತ್ಸತೀ
ಯಾರ ಪಾದಗಳು ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ತೇವವಾಗಿವೆ, ಯಾರು ನಗ್ನವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರು, ಸದಾ ಅತಿಯಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ಮನೆಯಿಂದ ಸತೀ ದೇವಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಶಿರಸ್ನಾತಸ್ತು ತೈಲೇನ ಯೋಽನ್ಯಾಙ್ಗಂ ಸಮುಪಸ್ಪೃಶೇತ್ । ಸ್ವಾಙ್ಗಂ ಚ ವಾದಯೇದ್ವಾದ್ಯಂ ರುಷ್ಟಾ ಸಾ ಯಾತಿ ತದ್ಗೃಹಾತ್
ಯಾರು ತಲೆಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಬೇರೆ ಅಂಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ತಮ್ಮದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಾದ್ಯ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕೋಪಗೊಂಡು ಆ ಮನೆಯಿಂದ ದೇವಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ವ್ರತೋಪವಾಸಹೀನೋ ಯಃ ಸನ್ಧ್ಯಾಹೀನೋಽಶುಚಿರ್ದ್ವಿಜಃ । ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿವಿಹೀನಸ್ತು ತಸ್ಮಾದ್ಯಾತಿ ಚ ಮತ್ಪ್ರಿಯಾ
ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ, ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡದೆ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಆ ಮನೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಳು ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ನಿನ್ದಯೇದ್ಯೋ ಹಿ ತಂ ಚ ಯೋ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ಸನ್ತತಮ್ । ಜೀವಹಿಂಸ್ರೋ ದಯಾಹೀನೋ ಯಾತಿ ಸರ್ವಪ್ರಸೂಸ್ತತಃ
ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಸದಾ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ದಯೆಯಿಲ್ಲದವರ ಮನೆಯಿಂದ ಜಗದ್ಜನನಿ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಹರೇರರ್ಚಾ ಹರೇರುತ್ಕೀರ್ತನಂ ತಥಾ । ತತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸಾ ದೇವೀ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮಙ್ಗಲಾ
ಯಾವ ಕಡೆ ಹರಿಯ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳ ಮೂಲವಾದ ದೇವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ರ ಪ್ರಶಂಸಾ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದ್ಭಕ್ತಸ್ಯ ಪಿತಾಮಹ । ಸಾ ಚ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಿಯಾ ದೇವೀ ತತ್ರ ತಿಷ್ಠತಿ ಸನ್ತತಮ್
ಯಾವ ಕಡೆ ಕೃಷ್ಣನ ಮತ್ತು ಅವನ ಭಕ್ತನ ಪ್ರಶಂಸೆ ನಡೆಯುತ್ತದೋ, ಪಿತಾಮಹನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಿಯ ದೇವಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.