ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಮದ್ರದೇಶೇ ಮಹಾರಾಜೋ ಬಭೂವಾಶ್ವಪತಿರ್ಮುನೇ । ವೈರಿಣಾಂ ಬಲಹರ್ತಾ ಚ ಮಿತ್ರಾಣಾಂ ದುಃಖನಾಶನಃ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮದ್ರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾರಾಜನು ಇದ್ದನು, ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದವನು. ಅವನು ಶತ್ರುಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಸ್ನೇಹಿತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆಸೀತ್ತಸ್ಯ ಮಹಾರಾಜ್ಞೀ ಮಹಿಷೀ ಧರ್ಮಚಾರಿಣೀ । ಮಾಲತೀತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಯಥಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಗದಾಭೃತಃ
ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ಮಹಾರಾಣಿ ಇದ್ದಳು, ಅವಳ ಹೆಸರು ಮಾಲತಿ, ಹೇಗೆ ಗದಾಧರನಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಇದ್ದಾಳೋ ಹಾಗೆ.
ಸಾ ಚ ರಾಜ್ಞೀ ಚ ವನ್ಧ್ಯಾ ಚ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯೋಪದೇಶತಃ । ಚಕಾರಾರಾಧನಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾಶ್ಚೈವ ನಾರದ
ಆ ರಾಣಿ ಸಂತಾನಹೀನಳಾಗಿದ್ದಳು. ವಸಿಷ್ಠರ ಉಪದೇಶದಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು, ಹೇಗೆಂದರೆ ನಾರದನೆ.
ಪ್ರತ್ಯಾದೇಶಂ ನ ಸಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮಹಿಷೀ ನ ದದರ್ಶ ತಾಮ್ । ಗೃಹಂ ಜಗಾಮ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಹೃದಯೇನ ವಿದೂಯತಾ
ಆ ರಾಣಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ, ಅವಳು ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು.
ರಾಜಾ ತಾಂ ದುಃಖಿತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬೋಧಯಿತ್ವಾ ನಯೇನ ವೈ । ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾಸ್ತಪಸೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಜಗಾಮ ಪುಷ್ಕರಂ ತದಾ
ರಾಜನು ಅವಳ ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಜ್ಞಾನೋಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತಪಶ್ಚಕಾರ ತತ್ರೈವ ಸಂಯತಃ ಶತವತ್ಸರಮ್ । ನ ದದರ್ಶ ಚ ಸಾವಿತ್ರ್ಯಾ ಪ್ರತ್ಯಾದೇಶೋ ಬಭೂವ ಚ
ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿಯಮದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು; ಆದರೂ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಶುಶ್ರಾವಾಕಾಶವಾಣೀಂ ಚ ನೃಪೇನ್ದ್ರಶ್ಚಾಶರೀರಿಣೀಮ್ । ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ದಶಲಕ್ಷಂ ಚ ಜಪಂ ತ್ವಂ ಕುರು ನಾರದ
ಆ ರಾಜನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನಾರದನೆ, ನೀನು ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡು' ಎಂದು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತತ್ರ ಆಜಗಾಮ ಪರಾಶರಃ । ಪ್ರಣನಾಮ ತತಸ್ತಂ ಚ ಮುನಿರ್ನೃಪಮುವಾಚ ಚ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪರಾಶರರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು; ಅವರು ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಮುನಿಯು ರಾಜನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮುನಿರುವಾಚ ಸಕೃಜ್ಜಪಶ್ಚ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾಃ ಪಾಪಂ ದಿನಭವಂ ಹರೇತ್ । ದಶವಾರಂ ಜಪೇನೈವ ನಶ್ಯೇತ್ಪಾಪಂ ದಿವಾನಿಶಮ್
ಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಜಪಿಸಿದರೆ ಒಂದು ದಿನದ ಪಾಪವು ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶತವಾರಂ ಜಪಶ್ಚೈವ ಪಾಪಂ ಮಾಸಾರ್ಜಿತಂ ಹರೇತ್ । ಸಹಸ್ರಧಾ ಜಪಶ್ಚೈವ ಕಲ್ಮಷಂ ವತ್ಸರಾರ್ಜಿತಮ್
ನೂರಾರು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಪಾಪವು ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಪಾಪವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಲಕ್ಷೋ ಜನ್ಮಕೃತಂ ಪಾಪಂ ದಶಲಕ್ಷೋಽನ್ಯಜನ್ಮಜಮ್ । ಸರ್ವಜನ್ಮಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಶತಲಕ್ಷಾದ್ವಿನಶ್ಯತಿ
ಒಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹತ್ತು ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳು ಶತಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಕರೋತಿ ಮುಕ್ತಿಂ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಜಪೋ ದಶಗುಣಸ್ತತಃ । ಕರಂ ಸರ್ಪಫಣಾಕಾರಂ ಕೃತ್ವಾ ತದ್ರನ್ಧಮುದ್ರಿತಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಮೋಕ್ಷ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾವು ತಲೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೈಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಆನಮ್ರಮೂರ್ಧಮಚಲಂ ಪ್ರಜಪೇತ್ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ದ್ವಿಜಃ । ಅನಾಮಿಕಾಮಧ್ಯದೇಶಾದಧೋಽವಾಮಕ್ರಮೇಣ ಚ
ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ದ್ವಿಜನು ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಅನಾಮಿಕೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಕೆಳಗೆ, ಎಡಕೈ ಬೆರಳುಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜಪವನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ತರ್ಜನೀಮೂಲಪರ್ಯನ್ತಂ ಜಪಸ್ಯೈವಂ ಕ್ರಮಃ ಕರೇ । ಶ್ವೇತಪಙ್ಕಜಬೀಜಾನಾಂ ಸ್ಫಟಿಕಾನಾಂ ಚ ಸಂಸ್ಕೃತಾಮ್
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮ, ತರ್ಜನಿಬೆರಳಿನ ಮೂಲದಿಂದ ತುದಿವರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಸಾಗಬೇಕು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಶುಭ್ರ ಕಮಲದ ಬೀಜ ಅಥವಾ ಸ್ಪಟಿಕದ ಜಪಮಾಲೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಬಳಸಬೇಕು.
ಕೃತ್ವಾ ವೈ ಮಾಲಿಕಾಂ ರಾಜನ್ ಜಪೇತ್ತೀರ್ಥೇ ಸುರಾಲಯೇ । ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಮಾಲಾಮಶ್ವತ್ಥಪತ್ರೇ ಪದ್ಮೇ ಚ ಸಂಯತಃ
ರಾಜನೇ, ಜಪಮಾಲೆ ತಯಾರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆ ಅಥವಾ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.
ಕೃತ್ವಾ ಗೋರೋಚನಾಕ್ತಾಂ ಚ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸ್ನಾಪಯೇತ್ಸುಧೀಃ । ಗಾಯತ್ರೀಶತಕಂ ತಸ್ಯಾಂ ಜಪೇಚ್ಚ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಮ್
ಗೋರುಚನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ, ಗಾಯತ್ರೀ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ನಂತರ ಶತಮಟ್ಟಿಗೆ ಗಾಯತ್ರೀ ಜಪವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಅಥವಾ ಪಞ್ಚಗವ್ಯೇನ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮಾಲಾಂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಾಮ್ । ಅಥ ಗಙ್ಗೋದಕೇನೈವ ಸ್ನಾತ್ವಾ ವಾತಿಸುಸಂಸ್ಕೃತಾಮ್
ಅಥವಾ, ಪಂಚಗವ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಅಥವಾ ಗಂಗಾಜಲದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಬಳಸಿ.
ಏವಂ ಕ್ರಮೇಣ ರಾಜರ್ಷೇ ದಶಲಕ್ಷಂ ಜಪಂ ಕುರು । ಸಾಕ್ಷಾದ್ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಸಾವಿತ್ರೀಂ ತ್ರಿಜನ್ಮಪಾತಕಕ್ಷಯಾತ್
ಈ ಕ್ರಮದಂತೆ, ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡು. ಮೂರು ಜನ್ಮಗಳ ಪಾಪಗಳು ಹೋಗಿ, ನೀನು ಸಾವಿತ್ರೀ ದೇವಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣುವೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಂ ಚ ಹೇ ರಾಜನ್ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ದಿನೇ ದಿನೇ । ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಚಾಪಿ ಸಾಯಾಹ್ನೇ ಪ್ರಾತರೇವ ಶುಚಿಃ ಸದಾ
ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶುದ್ಧರಾಗಿಯೇ ಸಾಯಂಕಾಲ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಸನ್ಧ್ಯಾಹೀನೋಽಶುಚಿರ್ನಿತ್ಯಮನರ್ಹಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು । ಯದಹ್ನಾ ಕುರುತೇ ಕರ್ಮ ನ ತಸ್ಯ ಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್
ಯಾರು ಸಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡದೆ ಇರುವರೋ, ಅವರು ಸದಾ ಅಶುದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಆ ದಿನ ಮಾಡಿದ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯ ಫಲಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನೋಪತಿಷ್ಠತಿ ಯಃ ಪೂರ್ವಾಂ ನೋಪಾಸ್ತೇ ಯಸ್ತು ಪಶ್ಚಿಮಾಮ್ । ಸ ಶೂದ್ರವದ್ಬಹಿಷ್ಕಾರ್ಯಃ ಸರ್ವಸ್ಮಾದ್ ದ್ವಿಜಕರ್ಮಣಃ
ಯಾರು ಬೆಳಗಿನ ಅಥವಾ ಸಂಜೆ ಸಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮಾಡದೆ ಇರುವರೋ, ಅವರು ಶೂದ್ರನಂತೆ ಎಲ್ಲ ದ್ವಿಜಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು.
ಯಾವಜ್ಜೀವನಪರ್ಯನ್ತಂ ತ್ರಿಃಸನ್ಧ್ಯಾಂ ಯಃ ಕರೋತಿ ಚ । ಸ ಚ ಸೂರ್ಯಸಮೋ ವಿಪ್ರಸ್ತೇಜಸಾ ತಪಸಾ ಸದಾ
ಯಾರು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಮೂರು ಸಧ್ಯಾವಂದನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ಪಾದಪದ್ಮರಜಸಾ ಸದ್ಯಃಪೂತಾ ವಸುನ್ಧರಾ । ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಃ ಸ ತೇಜಸ್ವೀ ಸನ್ಧ್ಯಾಪೂತೋ ಹಿ ಯೋ ದ್ವಿಜಃ
ಅವರ ಪಾದಪದ್ಮದ ಧೂಳಿಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಧ್ಯಾವಂದನೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದ ಆ ದ್ವಿಜನು ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ತೀರ್ಥಾನಿ ಚ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ತಸ್ಯ ಸಂಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರತಃ । ತತಃ ಪಾಪಾನಿ ಯಾನ್ತ್ಯೇವ ವೈನತೇಯಾದಿವೋರಗಾಃ
ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳು ಅವರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರ ಪಾಪಗಳು ಗರುಡನನ್ನು ನೋಡಿ ಹಾವುಗಳು ಓಡುವಂತೆ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
ನ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಸುರಾಃ ಪೂಜಾಂ ಪಿತರಃ ಪಿಣ್ಡತರ್ಪಣಮ್ । ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಚ ದ್ವಿಜಾತೇಶ್ಚ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಾರಹಿತಸ್ಯ ಚ
ಮೂರು ಸಧ್ಯಾವಂದನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡದ ದ್ವಿಜನು ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಅವರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಪಿತೃಗಳು ಪಿಂಡ ತರ್ಪಣವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಮೂಲಪ್ರಕೃತ್ಯಭಕ್ತೋ ಯಸ್ತನ್ಮನ್ತ್ರಸ್ಯಾಪ್ಯನರ್ಚಕಃ । ತದುತ್ಸವವಿಹೀನಶ್ಚ ವಿಷಹೀನೋ ಯಥೋರಗಃ
ಯಾರು ಮೂಲಸ್ವಭಾವದ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಅದರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ, ಅದರ ಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸದೆ ಇರುವರೋ, ಅವರು ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ.
ವಿಷ್ಣುಮನ್ತ್ರವಿಹೀನಶ್ಚ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಾರಹಿತೋ ದ್ವಿಜಃ । ಏಕಾದಶೀವಿಹೀನಶ್ಚ ವಿಷಹೀನೋ ಯಥೋರಗಃ
ವಿಷ್ಣುಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ, ಮೂರು ಸಧ್ಯಾವಂದನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡದೆ, ಅಥವಾ ಏಕಾದಶಿ ಆಚರಿಸದೆ ಇರುವ ದ್ವಿಜನು ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವಿನಂತೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಹರೇರನೈವೇದ್ಯಭೋಜೀ ಧಾವಕೋ ವೃಷವಾಹಕಃ । ಶೂದ್ರಾನ್ನಭೋಜೀ ಯೋ ವಿಪ್ರೋ ವಿಷಹೀನೋ ಯಥೋರಗಃ
ಹರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವ, ಎತ್ತಿನ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ, ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ.
ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಶವದಾಹೀ ಯಃ ಸ ವಿಪ್ರೋ ವೃಷಲೀಪತಿಃ । ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಸೂಪಕಾರಶ್ಚ ವಿಷಹೀನೋ ಯಥೋರಗಃ
ಶೂದ್ರರಿಗಾಗಿ ಶವವನ್ನು ದಹಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಊಟವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವು ಹೀಗೆಯೇ ಅಸಹಾಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಚ ಪ್ರತಿಗ್ರಾಹೀ ಶೂದ್ರಯಾಜೀ ಚ ಯೋ ದ್ವಿಜಃ । ಮಸಿಜೀವೀ ಅಸಿಜೀವೀ ವಿಷಹೀನೋ ಯಥೋರಗಃ
ಶೂದ್ರರಿಂದ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರರಿಗಾಗಿ ಹೋಮ ಮಾಡುವ ದ್ವಿಜನು, ಕಲಮಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುವವನು, ಅವನು ವಿಷವಿಲ್ಲದ ಹಾವು ಹೀಗೆಯೇ ಅಸಾರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.