ತಸ್ಥೌ ಸಮುದ್ರನಿಕಟೇ ಸೀತಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇನ ಚ । ದದರ್ಶ ತತ್ರ ವಹ್ನಿಂ ಚ ವಿಪ್ರರೂಪಧರಂ ಹರಿಃ
ಅವನು ಸೀತೆಯೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಡನೆ ಸಮುದ್ರದ ಹತ್ತಿರ ವಾಸವಿದ್ದನು; ಅಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ರಾಮಂ ಚ ದುಃಖಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಚ ದುಃಖೀ ಬಭೂವ ಹ । ಉವಾಚ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಸತ್ಯೇಷ್ಟಂ ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಪರಾಯಣಃ
ರಾಮನು ದುಃಖಿತನಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಗ್ನಿಯೂ ದುಃಖಿತನಾದನು; ಸತ್ಯಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ದ್ವಿಜ ಉವಾಚ ಭಗವಚ್ಛ್ರೂಯತಾಂ ರಾಮ ಕಾಲೋಽಯಂ ಯದುಪಸ್ಥಿತಃ । ಸೀತಾಹರಣಕಾಲೋಽಯಂ ತವೈವ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ
ದ್ವಿಜನು ಹೇಳಿದನು: 'ಭಗವಂತನೇ, ರಾಮಾ, ಕೇಳು; ಈ ಸಮಯವು ಬಂದಿದೆ. ಸೀತೆಯ ಅಪಹರಣದ ಕಾಲವು ನಿನ್ನಿಗೆ ಈಗ ಬಂದಿದೆ.'
ದೈವಂ ಚ ದುರ್ನಿವಾರ್ಯಂ ಚ ನ ಚ ದೈವಾತ್ಪರೋ ಬಲೀ । ಜಗತ್ಪ್ರಸೂಂ ಮಯಿ ನ್ಯಸ್ಯ ಛಾಯಾಂ ರಕ್ಷಾನ್ತಿಕೇಽಧುನಾ
'ದೈವವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ; ದೈವಕ್ಕಿಂತ ಬಲವಂತನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಜಗದ್ಜನನಿಯಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಈಗ ರಾಕ್ಷಸನ ಹತ್ತಿರ ನನ್ನ ಬಳಿ ಒಪ್ಪಿಸು.'
ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಸೀತಾಂ ತುಭ್ಯಂ ಚ ಪರೀಕ್ಷಾಸಮಯೇ ಪುನಃ । ದೇವೈಃ ಪ್ರಸ್ಥಾಪಿತೋಽಹಂ ಚ ನ ಚ ವಿಪ್ರೋ ಹುತಾಶನಃ
'ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೀತೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಮರಳಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ, ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿದೇವನು.'
ರಾಮಸ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನ ಪ್ರಕಾಶ್ಯ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್ । ಸ್ವೀಕಾರಂ ವಚಸಶ್ಚಕ್ರೇ ಹೃದಯೇನ ವಿದೂಯತಾ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಮನು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸದೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೋವಿನಿಂದ ಆ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ವಹ್ನಿರ್ಯೋಗೇನ ಸೀತಾಯಾ ಮಾಯಾಸೀತಾಂ ಚಕಾರ ಹ । ತತ್ತುಲ್ಯಗುಣಸರ್ವಾಙ್ಗಾಂ ದದೌ ರಾಮಾಯ ನಾರದ
ಅಗ್ನಿದೇವನು ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೀತೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಾಯಾಸೀತೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು, ನಾರದನೇ.
ಸೀತಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ ಯಯೌ ಗೋಪ್ಯಂ ವಕ್ತುಂ ನಿಷಿಧ್ಯ ಚ । ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ನೈವ ಬುಬುಧೇ ಗೋಪ್ಯಮನ್ಯಸ್ಯ ಕಾ ಕಥಾ
ಸೀತೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನು ಹೊರಟನು; ಇದನ್ನು ಯಾರೂ ಹೇಳಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿದನು. ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೂ ಈ ರಹಸ್ಯ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ; ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ?
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ರಾಮೋ ದದರ್ಶ ಕಾನಕಂ ಮೃಗಮ್ । ಸೀತಾ ತಂ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ತದರ್ಥೇ ಯತ್ನಪೂರ್ವಕಮ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಬಂಗಾರದ ಹರಣನ್ನು ಕಂಡನು; ಸೀತೆಯು ಆ ಹರಣವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ರಾಮನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಳು.
ಸಂನ್ಯಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ರಾಮೋ ಜಾನಕ್ಯಾ ರಕ್ಷಣೇ ವನೇ । ಸ್ವಯಂ ಜಗಾಮ ತೂರ್ಣಂ ತಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಸಾಯಕೇನ ಚ
ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು, ತಾನೇ ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ ಆ ಹರಣವನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಲಕ್ಷ್ಮಣೇತಿ ಚ ಶಬ್ದಂ ಸ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಮಾಯಯಾ ಮೃಗಃ । ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತತ್ಯಾಜ ಸಹಸಾ ಪುರೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಂ ಸ್ಮರನ್
ಆ ಹರಣವು ಮಾಯೆಯಿಂದ 'ಲಕ್ಷ್ಮಣ' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಮುಂದೆ ಹನುಮಂತನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಅಚಾನಕ್ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿತು.
ಮೃಗದೇಹಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ದಿವ್ಯರೂಪಂ ವಿಧಾಯ ಚ । ರತ್ನನಿರ್ಮಾಣಯಾನೇನ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಸ ಜಗಾಮ ಹ
ಹರಣದ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿತು.
ವೈಕುಣ್ಠಲೋಕದ್ವಾರ್ಯಾಸೀತ್ಕಿಙ್ಕರೋ ದ್ವಾರಪಾಲಯೋಃ । ಪುನರ್ಜಗಾಮ ತದ್ದ್ವಾರಮಾದೇಶಾದ್ ದ್ವಾರಪಾಲಯೋಃ
ವೈಕುಂಠದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ದ್ವಾರಪಾಲಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸೇವಕನು ಇದ್ದನು; ಅವರ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ಅಥ ಶಬ್ದಂ ಚ ಸಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇತಿ ಚ ವಿಕ್ಲವಮ್ । ತಂ ಹಿ ಸಾ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ರಾಮಸನ್ನಿಧೌ
ಆಗ 'ಲಕ್ಷ್ಮಣ' ಎಂಬ ದುಃಖಭರಿತ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸೀತೆಯು ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು.
ಗತೇ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣೇ ರಾಮಂ ರಾವಣೋ ದುರ್ನಿವಾರಣಃ । ಸೀತಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪ್ರಯಯೌ ಲಙ್ಕಾಮೇವ ಸ್ವಲೀಲಯಾ
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹೋದ ನಂತರ, ತಡೆಯಲು ಅಸಾಧ್ಯನಾದ ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಲಂಕೆಗೆ ಹೋದನು.
ವಿಷಸಾದ ಚ ರಾಮಶ್ಚ ವನೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮಣಮ್ । ತೂರ್ಣಂ ಚ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ಗತ್ವಾ ಸೀತಾಂ ನೈವ ದದರ್ಶ ಸಃ
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಓಡಿ ಹೋದನು; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ ಸುಚಿರಂ ವಿಲಲಾಪ ಭೃಶಂ ಪುನಃ । ಪುನಃ ಪುನಶ್ಚ ಬಭ್ರಾಮ ತದನ್ವೇಷಣಪೂರ್ವಕಮ್
ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ಅಚೇತನನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು, ಸೀತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಎಡಬಿಡದೆ ಅಲೆದನು.
ಕಾಲೇನ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತದ್ವಾರ್ತಾಂ ಗೋದಾವರೀನದೀತಟೇ । ಸಹಾಯಾನ್ವಾನರಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಬಬನ್ಧ ಸಾಗರಂ ಹರಿಃ
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಗೋದಾವರಿ ನದಿಯ ತಟದಲ್ಲಿ ಆ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು, ಹನುಮಂತನನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ವಾನರರನ್ನು ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸಾಗರದ ಮೇಲೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿದನು.
ಲಙ್ಕಾಂ ಗತ್ವಾ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಜಘಾನ ಸಾಯಕೇನ ಚ । ಕಾಲೇನ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತಂ ಹತ್ವಾ ರಾವಣಂ ಬಾನ್ಧವೈಃ ಸಹ
ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗಿ, ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಬಾಣದಿಂದ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದನು; ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಕೊಂದನು.
ತಾಂ ಚ ವಹ್ನಿಪರೀಕ್ಷಾಂ ಚ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಸತ್ವರಮ್ । ಹುತಾಶಸ್ತತ್ರ ಕಾಲೇ ತು ವಾಸ್ತವೀಂ ಜಾನಕೀಂ ದದೌ
ಅವನು ಬೇಗನೆ ಸೀತೆಗೆ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು; ಆಗ ಅಗ್ನಿದೇವನು ನಿಜವಾದ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು.
ಉವಾಚ ಛಾಯಾ ವಹ್ನಿಂ ಚ ರಾಮಂ ಚ ವಿನಯಾನ್ವಿತಾ । ಕರಿಷ್ಯಾಮೀತಿ ಕಿಮಹಂ ತದುಪಾಯಂ ವದಸ್ವ ಮೇ
ಅವಳು ವಿನಯದಿಂದ ಛಾಯೆಗೆ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೇಳಿ.'
ಶ್ರೀರಾಮಾಗ್ನೀ ಊಚತುಃ ತ್ವಂ ಗಚ್ಛ ತಪಸೇ ದೇವಿ ಪುಷ್ಕರಂ ಚ ಸುಪುಣ್ಯದಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ತಪಸ್ಯಾ ತತ್ರೈವ ಸ್ವರ್ಗಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಶ್ರೀರಾಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿದೇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಪುಷ್ಕರಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಅದು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳ. ಅಲ್ಲೇ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.'
ಸಾ ಚ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರತಪ್ಯ ಪುಷ್ಕರೇ ತಪಃ । ದಿವ್ಯಂ ತ್ರಿಲಕ್ಷವರ್ಷಂ ಚ ಸ್ವರ್ಗಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಬಭೂವ ಹ
ಅವಳು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು; ಮೂರು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದಿವ್ಯ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಸ್ವರ್ಗದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಳು.
ಸಾ ಚ ಕಾಲೇನ ತಪಸಾ ಯಜ್ಞಕುಣ್ಡಸಮುದ್ಭವಾ । ಕಾಮಿನೀ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಚ ದ್ರೌಪದೀ ದ್ರುಪದಾತ್ಮಜಾ
ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವಾಗಿ ಯಜ್ಞಕುಂಡದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ದ್ರುಪದನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.
ಕೃತೇ ಯುಗೇ ವೇದವತೀ ಕುಶಧ್ವಜಸುತಾ ಶುಭಾ । ತ್ರೇತಾಯಾಂ ರಾಮಪತ್ನೀ ಚ ಸೀತೇತಿ ಜನಕಾತ್ಮಜಾ
ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಕುಶಧ್ವಜನ ಪುಣ್ಯವಂತಿಯಾದ ವೇದವತಿಯಾಗಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನಕನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಸೀತೆಯಾಗಿ ರಾಮನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು.
ತಚ್ಛಾಯಾ ದ್ರೌಪದೀ ದೇವೀ ದ್ವಾಪರೇ ದ್ರುಪದಾತ್ಮಜಾ । ತ್ರಿಹಾಯಣೀ ಚ ಸಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ವಿದ್ಯಮಾನಾ ಯುಗತ್ರಯೇ
ಆಕೆಯ ಛಾಯೆಯೇ ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ದ್ರುಪದನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದೇವಿ ದ್ರೌಪದಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಆಕೆ 'ತ್ರಿಹಾಯಣಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಳು, ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಪ್ರಿಯಾಃ ಪಞ್ಚ ಕಥಂ ತಸ್ಯಾ ಬಭೂವುರ್ಮುನಿಪುಙ್ಗವ । ಇತಿ ಮಚ್ಚಿತ್ತಸಂದೇಹಂ ಭಞ್ಜ ಸಂದೇಹಭಞ್ಜನ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಕೆಗೆ ಐದು ಪ್ರಿಯರು ಹೇಗೆ ಬಂದರು? ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡು, ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನೇ.
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಲಙ್ಕಾಯಾಂ ವಾಸ್ತವೀ ಸೀತಾ ರಾಮಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ ನಾರದ । ರೂಪಯೌವನಸಮ್ಪನ್ನಾ ಛಾಯಾ ಚ ಬಹುಚಿನ್ತಯಾ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದಾ, ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸೀತೆಯು ರಾಮನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಳು; ಆಕೆಗೆ ಸುಂದರತೆ ಮತ್ತು ಯೌವನವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಆಕೆಯ ನೆರಳು ತುಂಬಾ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಳು.
ರಾಮಾಗ್ನ್ಯೋರಾಜ್ಞಯಾ ತಪ್ತುಮುಪಾಸ್ತೇ ಶಙ್ಕರಂ ಪರಮ್ । ಕಾಮಾತುರಾ ಪತಿವ್ಯಗ್ರಾ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತೀ ಪುನಃ ಪುನಃ
ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಆ ನೆರಳು ಸ್ತ್ರೀ ಪರಮ ಶಿವನನ್ನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು; ಕಾಮದಿಂದ ಪಿಡುಗುಂಡು, ಗಂಡನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪತಿಂ ದೇಹಿ ಪತಿಂ ದೇಹಿ ಪತಿಂ ದೇಹಿ ತ್ರಿಲೋಚನ । ಪತಿಂ ದೇಹಿ ಪತಿಂ ದೇಹಿ ಪಞ್ಚವಾರಂ ಚಕಾರ ಸಾ
'ನಾನು ಗಂಡನನ್ನು ಬೇಕು, ಗಂಡನನ್ನು ಬೇಕು, ಗಂಡನನ್ನು ಬೇಕು, ತ್ರಿನೇತ್ರನೇ! ಗಂಡನನ್ನು ಬೇಕು, ಗಂಡನನ್ನು ಬೇಕು,' ಎಂದು ಆಕೆ ಐದು ಬಾರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು.