ದೇವೀಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್
ದೇವಪೂಜಾ ದೇವನಾಮ ತತ್ಕೀರ್ತಿಗುಣಕೀರ್ತನಮ್ । ವೇದಾಙ್ಗಾನಿ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಯಯುಸ್ತೈಃ ಸಾರ್ಧಮೇವ ಚ
ದೇವಪೂಜೆ, ದೇವರ ಹೆಸರುಗಳು, ಅವರ ಗುಣಗಳ ಸ್ತುತಿ, ವೇದಾಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಕೂಡ ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಸನ್ತಶ್ಚ ಸತ್ಯಧರ್ಮಶ್ಚ ವೇದಾಶ್ಚ ಗ್ರಾಮದೇವತಾಃ । ವ್ರತಂ ತಪಶ್ಚಾನಶನಂ ಯಯುಸ್ತೈಃ ಸಾರ್ಧಮೇವ ಚ
ಸಜ್ಜನರು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ, ವೇದಗಳು, ಗ್ರಾಮದ ದೇವತೆಗಳು, ವ್ರತ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಉಪವಾಸಗಳು ಕೂಡ ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ವಾಮಾಚಾರರತಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಿಥ್ಯಾಕಪಟಸಂಯುತಾಃ । ತುಲಸೀರಹಿತಾ ಪೂಜಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತತಃ ಪರಮ್
ಎಲ್ಲರೂ ವಾಮಾಚಾರದತ್ತ ಆಸ್ಥೆ ಇಟ್ಟು, ಸುಳ್ಳು ಮತ್ತು ದಂಬದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾರೆ; ನಂತರ ತುಳಸಿ ಇಲ್ಲದ ಪೂಜೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಶಠಾಃ ಕ್ರೂರಾ ದಾಮ್ಭಿಕಾಶ್ಚ ಮಹಾಹಙ್ಕಾರಸಂಯುತಾಃ । ಚೋರಾಶ್ಚ ಹಿಂಸಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತತಃ ಪರಮ್
ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ದುಷ್ಟರು, ಕ್ರೂರರು, ದಂಭಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹೆಮ್ಮೆಯ ತುಂಬಿದವರು, ಕಳ್ಳರು, ಹಿಂಸಕರು ಆಗುತ್ತಾರೆ.
ಪುಂಸೋ ಭೇದಃ ಸ್ತ್ರೀವಿಭೇದೋ ವಿವಾಹೋ ವಾಪಿ ನಿರ್ಭಯಃ । ಸ್ವಸ್ವಾಮಿಭೇದೋ ವಸ್ತೂನಾಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತತಃ ಪರಮ್
ಆಗ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೆ, ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಾಡು, ಮದುವೆಯೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಮಾಲೀಕರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರು ವಸ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಜಗಳ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವೇ ಸ್ತ್ರೀವಶಗಾಃ ಪುಂಸಃ ಪುಶ್ಚಲ್ಯಶ್ಚ ಗೃಹೇ ಗೃಹೇ । ತರ್ಜನೈರ್ಭರ್ತ್ಸನೈಃ ಶಶ್ವತ್ಸ್ವಾಮಿನಂ ತಾಡಯನ್ತಿ ಚ
ಎಲ್ಲ ಪುರುಷರು ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ವಶರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮನೆಮನೆಗೆ ಅಶುದ್ಧ ಹೆಂಗಸರು ಸದಾ ಗಂಡನಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ, ಗದರಿಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಕೂಡ.
ಗೃಹೇಶ್ವರೀ ಚ ಗೃಹಿಣೀ ಗೃಹೀ ಭೃತ್ಯಾಧಿಕೋಽಧಮಃ । ಚೇಟೀದಾಸಸಮೌ ವಧ್ವಾಃ ಶ್ವಶ್ರೂಶ್ಚ ಶ್ವಶುರಸ್ತಥಾ
ಮನೆಗೆ ಗೃಹಿಣಿಯೇ ಒಡೆಯಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ, ಗೃಹಸ್ಥನು ಸೇವಕನಿಗಿಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ; ಹೆಂಡತಿಯ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪ ಕೂಡ ದಾಸಿ ಮತ್ತು ದಾಸನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ.
ಕರ್ತಾರೋ ಬಲಿನೋ ಗೇಹೇ ಯೋನಿಸಮ್ಬನ್ಧಿಬಾನ್ಧವಾಃ । ವಿದ್ಯಾಸಮ್ಬನ್ಧಿಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಸಮ್ಭಾಷಾಪಿ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಮನೆಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಡೆವ ಜನರು, ಜನ್ಮ ಸಂಬಂಧದ ಬಂಧುಗಳು, ವಿದ್ಯಾ ಸಂಬಂಧದವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಯಥಾಪರಿಚಿತಾ ಲೋಕಾಸ್ತಥಾ ಪುಂಸಶ್ಚ ಬಾನ್ಧವಾಃ । ಸರ್ವಕರ್ಮಾಕ್ಷಮಾಃ ಪುಂಸೋ ಯೋಷಿತಾಮಾಜ್ಞಯಾ ವಿನಾ
ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಬಂಧುಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಅಜ್ಞಾತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪುರುಷರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹೆಂಗಸರ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುತ್ತವೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಃ ಶೂದ್ರಾ ಜಾತ್ಯಾಚಾರವಿವರ್ಜಿತಾಃ । ಸನ್ಧ್ಯಾ ಚ ಯಜ್ಞಸೂತ್ರಂ ಚ ಭವೇಲ್ಲುಪ್ತಂ ನ ಸಂಶಯಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ, ಶೂದ್ರರು ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ; ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬದು ನಿಶ್ಚಯ.
ಮ್ಲೇಚ್ಛಾಚಾರಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ವರ್ಣಾಶ್ಚತ್ವಾರ ಏವ ಚ । ಮ್ಲೇಚ್ಛಶಾಸ್ತ್ರಂ ಪಠಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ವಿಹಾಯ ಚ
ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳೂ ಮ್ಲೇಛರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮ್ಲೇಛರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಾಂ ವಂಶಾಃ ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಸೇವಕಾಃ ಕಲೌ । ಸೂಪಕಾರಾ ಧಾವಕಾಶ್ಚ ವೃಷವಾಹಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯರ ವಂಶಗಳು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಅಡುಗೆಮಾಡುವವರು, ಓಡಾಡುವವರು, ಎತ್ತುಗಾಡಿ ಹಾಯಿಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಸತ್ಯಹೀನಾ ಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಸ್ಯಹೀನಾ ಚ ಮೇದಿನೀ । ಫಲಹೀನಾಶ್ಚ ತರವೋಽಪತ್ಯಹೀನಾಶ್ಚ ಯೋಷಿತಃ
ಎಲ್ಲ ಜನರು ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮರಗಳು ಹಣ್ಣು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹೆಂಗಸರು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ಷೀರಹೀನಾಸ್ತಥಾ ಗಾವಃ ಕ್ಷೀರಂ ಸರ್ಪಿರ್ವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ದಮ್ಪತೀ ಪ್ರೀತಿಹೀನೌ ಚ ಗೃಹಿಣಃ ಸತ್ಯವರ್ಜಿತಾಃ
ಹಸುಗಳು ಹಾಲಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ, ಹಾಲಿಗೂ ತುಪ್ಪವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ದಂಪತಿಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಮನೆಮಂದಿಯೂ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರತಾಪಹೀನಾ ಭೂಪಾಶ್ಚ ಪ್ರಜಾಶ್ಚ ಕರಪೀಡಿತಾಃ । ಜಲಹೀನಾ ಮಹಾನದ್ಯೋ ದೀರ್ಘಿಕಾಕನ್ದರಾದಯಃ
ರಾಜರು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಜೆಗಳು ತೆರಿಗೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾನದಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಕಣಿವೆಗಳು ನೀರಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ಧರ್ಮಹೀನಾ ಪುಣ್ಯಹೀನಾ ವರ್ಣಾಶ್ಚತ್ವಾರ ಏವ ಚ । ಲಕ್ಷೇಷು ಪುಣ್ಯವಾನ್ಕೋಽಪಿ ನ ತಿಷ್ಠತಿ ತತಃ ಪರಮ್
ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳಲ್ಲೂ ಧರ್ಮವೂ ಪುಣ್ಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕೂಡ ಪುಣ್ಯವಂತನಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಕುತ್ಸಿತಾ ವಿಕೃತಾಕಾರಾ ನರಾ ನಾರ್ಯಶ್ಚ ಬಾಲಕಾಃ । ಕುವಾರ್ತಾ ಕುತ್ಸಿತಃ ಶಬ್ದೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ತತಃ ಪರಮ್
ಪುರುಷರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ಕುರುಪರಾಗಿಯೂ ವಿಕೃತ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ನಡೆ ಕೆಟ್ಟದು, ಮಾತು ಕೂಡ ಹೀನವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕೇಚಿದ್ಗ್ರಾಮಾಶ್ಚ ನಗರಾ ನರಶೂನ್ಯಾ ಭಯಾನಕಾಃ । ಕೇಚಿತ್ಸ್ವಲ್ಪಕುಟೀರೇಣ ನರೇಣ ಚ ಸಮನ್ವಿತಾಃ
ಕೆಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳು ಜನರಿಲ್ಲದೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಕೆಲವು ಕಡೆ ಚಿಕ್ಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಅರಣ್ಯಾನಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಗ್ರಾಮೇಷು ನಗರೇಷು ಚ । ಅರಣ್ಯವಾಸಿನಃ ಸರ್ವೇ ಜನಾಶ್ಚ ಕರಪೀಡಿತಾಃ
ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಗರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಡುಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿರುವ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ತೆರಿಗೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಸಸ್ಯಾನಿ ಚ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತಡಾಗೇಷು ನದೀಷು ಚ । ಪ್ರಕೃಷ್ಟವಂಶಜಾ ಹೀನಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕಲೌ ಯುಗೇ
ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಳೆಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಉತ್ತಮ ವಂಶದವರು ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಅಲೀಕವಾದಿನೋ ಧೂರ್ತಾಃ ಶಠಾಶ್ಚಾಸತ್ಯವಾದಿನಃ । ಪ್ರಕೃಷ್ಟಾನಿ ಚ ಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಸಸ್ಯಹೀನಾನಿ ನಾರದ
ಮೋಸಗಾರರು, ಕುತಂತ್ರಿಗಳು, ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವರು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾರೆ; ನಾರದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹೊಲಗಳೂ ಧಾನ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ಹೀನಾಃ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಾ ಧನಿನೋ ದೇವಭಕ್ತಾಶ್ಚ ನಾಸ್ತಿಕಾಃ । ಹಿಂಸಕಾಶ್ಚ ದಯಾಹೀನಾ ಪೌರಾಶ್ಚ ನರಘಾತಿನಃ
ಧನಿಕರೂ, ಮಹತ್ವವಂತರೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ; ದೇವರ ಭಕ್ತರು ನಾಸ್ತಿಕರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಕ್ರೂರರು, ದಯೆಯಿಲ್ಲದವರು, ನಾಗರಿಕರು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ವಾಮನಾ ವ್ಯಾಧಿಯುಕ್ತಾಶ್ಚ ನರಾ ನಾರ್ಯಶ್ಚ ಸರ್ವತಃ । ಸ್ವಲ್ಪಾಯುಷೋ ಗದಾಯುಕ್ತಾ ಯೌವನೈ ರಹಿತಾಃ ಕಲೌ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುರುಷರೂ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ, ರೋಗಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಆಯಸ್ಸು ಕಡಿಮೆ, ಸದಾ ಕಾಯಿಲೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯೌವನವೂ ಇಲ್ಲ.
ಪಲಿತಾಃ ಷೋಡಶೇ ವರ್ಷೇ ಮಹಾವೃದ್ಧಾಶ್ಚ ವಿಂಶತೌ । ಅಷ್ಟವರ್ಷಾ ಚ ಯುವತೀ ರಜೋಯುಕ್ತಾ ಚ ಗರ್ಭಿಣೀ
ಹದಿನಾರರಲ್ಲೇ ಕೂದಲು ಬಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಇಪ್ಪತ್ತರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ವೃದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ ರಜಃಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
ವತ್ಸರಾನ್ತಪ್ರಸೂತಾ ಸ್ತ್ರೀ ಷೋಡಶೇ ಚ ಜರಾನ್ವಿತಾ । ಪತಿಪುತ್ರವತೀ ಕಾಚಿತ್ಸರ್ವಾ ವನ್ಧ್ಯಾಃ ಕಲೌ ಯುಗೇ
ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ವರ್ಷಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ, ಹದಿನಾರರಲ್ಲೇ ವೃದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಕೆಲವರಿಗೆ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೂ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಂಧ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಕನ್ಯಾವಿಕ್ರಯಿಣಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾಶ್ಚತ್ವಾರ ಏವ ಚ । ಮಾತೃಜಾಯಾವಧೂನಾಂ ಚ ಜಾರೋಪೇತಾನ್ನಭಕ್ಷಕಾಃ
ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ಜನರೂ ತಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾರುತ್ತಾರೆ; ತಾಯಿಯರ, ಹೆಂಡತಿಯರ, ಸೊಸೆಗಳ ಜೊತೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದಿಂದ ಬಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಕನ್ಯಾನಾಂ ಭಗಿನೀನಾಂ ವಾ ಜಾರೋಪಾತ್ತಾನಜೀವಿನಃ । ಹರೇರ್ನಾಮ್ನಾಂ ವಿಕ್ರಯಿಣೋ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಕಲೌ ಯುಗೇ
ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರಿಯರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರದಿಂದ ಬಂದ ಅನ್ನದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನೂ ಮಾರುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ವಯಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ದಾನಂ ಚ ಕೀರ್ತಿವರ್ಧನಹೇತವೇ । ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ಸ್ವದಾನಂ ಚ ಸ್ವಯಮುಲ್ಲಙ್ಘಯಿಷ್ಯತಿ
ಹೆಸರಿಗಾಗಿ ದಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ತಮ್ಮದೇ ದಾನವನ್ನೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದೇವವೃತ್ತಿಂ ಬ್ರಹ್ಮವತ್ತಿಂ ವೃತ್ತಿಂ ಗುರುಕುಲಸ್ಯ ಚ । ಸ್ವದತ್ತಾಂ ಪರದತ್ತಾಂ ವಾ ಸರ್ವಮುಲ್ಲಙ್ಘಯಿಷ್ಯತಿ
ದೇವರಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನವನ್ನೂ, ತಾವು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ, ಇತರರು ಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕನ್ಯಕಾಗಾಮಿನಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿಚ್ಚ ಶ್ವಶ್ರುಗಾಮಿನಃ । ಕೇಚಿದ್ವಧೂಗಾಮಿನಶ್ಚ ಕೇಚಿದ್ವೈ ಸರ್ವಗಾಮಿನಃ
ಕೆಲವರು ಯುವತಿಯರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ನಾಯಿಗಳ ಬಳಿಗೆ, ಕೆಲವರು ಹೆಂಡತಿಯರ ಬಳಿಗೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಎಲ್ಲರ ಬಳಿಗೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.