ಊನಪಞ್ಚಾಶದುಪದ್ವೀಪಾಸಂಖ್ಯಶೈಲವನಾನ್ವಿತಾ । ಊರ್ಧ್ವಂ ಸಪ್ತ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಾ ಬ್ರಹ್ಯಲೋಕಸಮನ್ವಿತಾಃ
ಅದು ಐವತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಉಪದ್ವೀಪಗಳು, ಅನೇಕ ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದೆ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಸಹ ಸೇರಿವೆ.
ಪಾತಾಲಾನಿ ಚ ಸಪ್ತಾಧಶ್ಚೈವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮೇವ ಚ। ಊರ್ಧ್ವಂ ಧರಾಯಾ ಭೂರ್ಲೋಕೋ ಭುವರ್ಲೋಕಸ್ತತಃ ಪರಮ್
ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಪಾತಾಳಗಳು ಇವೆ; ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಇದೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭೂರ್ಳೋಕ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಭುವರ್ಲೋಕ ಇದೆ.
ತತಃ ಪರಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಲೋಕೋ ಜನಲೋಕಸ್ತಥಾ ಪರಃ । ತತಃ ಪರಸ್ತಪೋಲೋಕಃ ಸತ್ಯಲೋಕಸ್ತತಃ ಪರಃ
ಅದರ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಲೋಕ, ನಂತರ ಜನಲೋಕ, ಮತ್ತೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ತಪೋಲೋಕ, ಕೊನೆಗೆ ಸತ್ಯಲೋಕ ಇದೆ.
ತತಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನಸನ್ನಿಭಃ । ಏವಂ ಸರ್ವಂ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಚ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಮೇವ ಚ
ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಇದೆ, ಅದು ಕೆಂಡದ ಚಿನ್ನದಂತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಕೃತಕವಾಗಿದೆ.
ತದ್ವಿನಾಶೇ ವಿನಾಶಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ನಾರದ । ಜಲಬುದ್ಬುದವತ್ಸರ್ವಂ ವಿಶ್ವಸಂಘಮನಿತ್ಯಕಮ್
ಅದು ನಾಶವಾದಾಗ, ನಾರದಾ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲ ಸಮೂಹಗಳು ನೀರಿನ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ.
ನಿತ್ಯೌ ಗೋಲೋಕವೈಕುಣ್ಠೌ ಪ್ರೋಕ್ತೌ ಶಶ್ವದಕೃತ್ರಿಮೌ । ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಲೋಮಕೂಪೇಷು ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಪರಿನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಗೋಲೋಕ ಮತ್ತು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಶಾಶ್ವತ, ಅಜ್ಞಾತವಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೋಮಕುಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಖಚಿತವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.
ಏಷಾಂ ಸಂಖ್ಯಾಂ ನ ಜಾನಾತಿ ಕೃಷ್ಣೋಽನ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಕಾ ಕಥಾ । ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪ್ರತಿಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದಯಃ
ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೇ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು? ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರರು ಇದ್ದಾರೆ.
ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯಃ ಸುರಾಣಾಂ ಚ ಸಂಖ್ಯಾ ಸರ್ವತ್ರ ಪುತ್ರಕ। ದಿಗೀಶಾಶ್ಚೈವ ದಿಕ್ಪಾಲಾ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಗ್ರಹಾದಯಃ
ಮೂವರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದಾರೆ, ಮಗನೇ, ಜೊತೆಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪಾಲಕರು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
ಭುವಿ ವರ್ಣಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋಽಪ್ಯಧೋ ನಾಗಾಶ್ಚರಾಚರಾಃ । ಅಥ ಕಾಲೇಽತ್ರ ಸ ವಿರಾಡೂರ್ಧ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳು ಇವೆ, ಕೆಳಗೆ ನಾಗರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವಿರಾಟ್ ಪುನಃ ಪುನಃ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಡಿಮ್ಭಾನ್ತರೇ ಚ ಶೂನ್ಯಂ ಚ ನ ದ್ವಿತೀಯಂ ಚ ಕಿಞ್ಚನ । ಚಿನ್ತಾಮವಾಪ ಕ್ಷುದ್ಯುಕ್ತೋ ರುರೋದ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಅಂಡದ ಒಳಗೆ ಖಾಲಿತನವಿತ್ತು, ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತದಾ ದಧ್ಯೌ ಕೃಷ್ಣಂ ಪರಮಪೂರುಷಮ್। ತತೋ ದದರ್ಶ ತತ್ರೈವ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿಃ ಸನಾತನಮ್
ಅವನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪರಮಪುರುಷನೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ನವೀನಜಲದಶ್ಯಾಮಂ ದ್ವಿಭುಜಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್ । ಸಸ್ಮಿತಂ ಮುರಲೀಹಸ್ತಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾತರಮ್
ಅವನು ಹೊಸ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ನಗುತ್ತಿರುವ, ಮುರಳಿ ಹಿಡಿದ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾದವನನ್ನು ಕಂಡನು.
ಜಹಾಸ ಬಾಲಕಸ್ತುಷ್ಟೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜನಕಮೀಶ್ವರಮ್ । ವರಂ ತದಾ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ವರೇಶಃ ಸಮಯೋಚಿತಮ್
ಆ ಬಾಲಕನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಿದನು. ಆಗ ವರದಾತನು ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಮತ್ಸಮೋ ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತಶ್ಚ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾದಿವರ್ಜಿತಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಸಂಖ್ಯನಿಲಯೋ ಭವ ವತ್ಸ ಲಯಾವಧಿ
ನನಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವನಾಗು, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗು. ಮಗನೇ, ಲಯದವರೆಗೆ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.
ನಿಷ್ಕಾಮೋ ನಿರ್ಭಯಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವರದೋ ಭವ । ಜರಾಮೃತ್ಯುರೋಗಶೋಕಪೀಡಾದಿವರ್ಜಿತೋ ಭವ
ಕಾಮವಿಲ್ಲದವನಾಗು, ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವರ ನೀಡುವವನಾಗು. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ರೋಗ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಪೀಡೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಕರ್ಣೇ ಸ ಮಹಾಮನ್ತ್ರಂ ಷಡಕ್ಷರಮ್ । ತ್ರಿಃಕೃತ್ವಶ್ಚ ಪ್ರಜಜಾಪ ವೇದಾಙ್ಗಪ್ರವರಂ ಪರಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು, ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
ಪ್ರಣವಾದಿಚತುರ್ಥ್ಯನ್ತಂ ಕೃಷ್ಣ ಇತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ । ವಹ್ನಿಜಾಯಾನ್ತಮಿಷ್ಟಂ ಚ ಸರ್ವವಿಘ್ನಹರಂ ಪರಮ್
ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ 'ಕೃಷ್ಣ' ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅಂತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದವು.
ಮನ್ತ್ರಂ ದತ್ತ್ವಾ ತದಾಹಾರಂ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ವೈ ವಿಭುಃ। ಶ್ರೂಯತಾಂ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನಿಬೋಧ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮದ ಪುತ್ರನೇ, ಕೇಳು, ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರತಿವಿಶ್ವಂ ಯನ್ನೈವೇದ್ಯಂ ದದಾತಿ ವೈಷ್ಣವೋ ಜನಃ । ತತ್ಷೋಡಶಾಂಶೋ ವಿಷಯಿಣೋ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪಜ್ವದಶಾಸ್ಯ ವೈ
ವೈಷ್ಣವನು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಯಾವ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಆನುಭವಿಸುವವನಿಗೆ ಆ ಅರ್ಪಣೆಯ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಉಳಿದದು ಎಲ್ಲವೂ ವಿಷ್ಣುವಿನದೇ.
ನಿರ್ಗುಣಸ್ಯಾತ್ಮನಶ್ಚೈವ ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಸ್ಯ ಚ । ನೈವೇದ್ಯೇ ಚೈವ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ನ ಹಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ಗುಣರಹಿತನಾದ ಆತ್ಮನಿಗೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಯಾವುದೇ ಅರ್ಪಣೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯದ್ಯದ್ದದಾತಿ ನೈವೇದ್ಯಂ ತಸ್ಮೈ ದೇವಾಯ ಯೋ ಜನಃ । ಸ ಚ ಖಾದತಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾಥೋ ವಿರಾಟ್ ತಥಾ
ಯಾರು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯಾದ ಆ ದೇವರಿಗೆ ಯಾವ ಆಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ವಿರಾಟ್ ಸ್ವಾಮಿ ಅದನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಂ ಚ ಮನ್ತ್ರವರಂ ದತ್ತ್ವಾ ತಮುವಾಚ ಪುನರ್ವಿಭುಃ । ವರಮನ್ಯಂ ಕಿಮಿಷ್ಟಂ ತೇ ತನ್ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ದದಾಮಿ ಚ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ನಿನಗೆ ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಹೇಳು, ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'
ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಮುವಾಚ ವಿರಾಡ್ ವಿಭುಃ । ಕೃಷ್ಣಂ ತಂ ಬಾಲಕಸ್ತಾವದ್ವಚನಂ ಸಮಯೋಚಿತಮ್
ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ವಿರಾಟ್ ಮಹಾತ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು; ಆಗ ಆ ಬಾಲಕನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಬಾಲಕ ಉವಾಚ ವರೋ ಮೇ ತ್ವತ್ಪದಾಮ್ಭೋಜೇ ಭಕ್ತಿರ್ಭವತು ನಿಶ್ಚಲಾ। ಸತತಂ ಯಾವದಾಯುರ್ಮೇ ಕ್ಷಣಂ ವಾ ಸುಚಿರಂ ಚ ವಾ
ಬಾಲಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಇರಲಿ. ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ಎಷ್ಟು ಕಾಲವಿರುವುದೋ, ಕ್ಷಣವೊಂದಾದರೂ, ಬಹುಕಾಲವಾದರೂ, ಆ ಭಕ್ತಿ ಉಳಿಯಲಿ.'
ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಲೋಕೇಽಸ್ಮಿಞ್ಜೀವನ್ಮುಕ್ತಶ್ಚ ಸನ್ತತಮ್। ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿಹೀನೋ ಮೂರ್ಖಶ್ಚ ಜೀವನ್ನಪಿ ಮೃತೋ ಹಿ ಸಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಸದಾ ಜೀವಂತ ಮುಕ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಎಷ್ಟೇ ಜೀವಂತನಾದರೂ, ಅವನು ಅಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿಯೇ ಸತ್ತವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಕಿಂ ತಜ್ಜಪೇನ ತಪಸಾ ಯಜ್ಞೇನ ಪೂಜನೇನ ಚ। ವ್ರತೇನ ಚೋಪವಾಸೇನ ಪುಣ್ಯೇನ ತೀರ್ಥಸೇವಯಾ
ಜಪ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ಪೂಜೆ, ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ, ಪುಣ್ಯ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ
ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿವಿಹೀನಸ್ಯ ಮೂರ್ಖಸ್ಯ ಜೀವನಂ ವೃಥಾ । ಯೇನಾತ್ಮನಾ ಜೀವಿತಶ್ಚ ತಮೇವ ನ ಹಿ ಮನ್ಯತೇ
ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಮೂಢನಿಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವವನ್ನೇ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನ ಬದುಕು ವ್ಯರ್ಥ.
ಯಾವದಾತ್ಮಾ ಶರೀರೇಽಸ್ತಿ ತಾವತ್ಸ ಶಕ್ತಿಸಂಯುತಃ । ಪಶ್ಚಾದ್ಯಾನ್ತಿ ಗತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸ್ವತನ್ತ್ರಾಃ ಸರ್ವಶಕ್ತಯಃ
ಯಾವಾಗ ಆತ್ಮ ಶರೀರದಲ್ಲಿದೆಯೋ, ಆಗ ಅವನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮ ಹೊರಟ ಮೇಲೆ, ಆ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗುತ್ತವೆ.
ಸ ಚ ತ್ವಂ ಚ ಮಹಾಭಾಗ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ । ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯಶ್ಚ ಸರ್ವಾದ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿಃ ಸನಾತನಃ
ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮ, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತ, ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನಡೆಯುವವನು, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲಾದವನು, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಬಾಲಕಸ್ತತ್ರ ವಿರರಾಮ ಚ ನಾರದ । ಉವಾಚ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರತ್ಯುಕ್ತಿಂ ಮಧುರಾಂ ಶ್ರುತಿಸುನ್ದರೀಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಬಾಲಕನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೌನವನು ಆಯಿತು, ನಾರದನೇ; ಕೃಷ್ಣನು ಮಧುರವಾದ, ಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ಸುಂದರವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.