ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾದಿದೇವತೋತ್ಪತ್ತಿವರ್ಣನಮ್ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಅಥ ಡಿಮ್ಭೋ ಜಲೇ ತಿಷ್ಠನ್ಯಾವದ್ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಯಃ । ತತಃ ಸ ಕಾಲೇ ಸಹಸಾ ದ್ವಿಧಾಭೂತೋ ಬಭೂವ ಹ
ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು. ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಆಂಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಯಸ್ಸಿನಷ್ಟು ಕಾಲ ಇದ್ದು, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಅದು ಹಠಾತ್ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತವಾಯಿತು.
ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಶಿಶುರೇಕಶ್ಚ ಶತಕೋಟಿರವಿಪ್ರಭಃ। ಕ್ಷಣಂ ರೋರೂಯಮಾಣಶ್ಚ ಸ್ತನಾನ್ಧಃ ಪೀಡಿತಃ ಕ್ಷುಧಾ
ಆಂಡಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಿಶುವಿದ್ದು, ನೂರು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಅಳುತ್ತಾ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ತಾಯಿಯ ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಬಾಧೆಪಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಪಿತ್ರಾ ಮಾತ್ರಾ ಪರಿತ್ಯಕ್ತೋ ಜಲಮಧ್ಯೇ ನಿರಾಶ್ರಯಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಸಂಖ್ಯನಾಥೋ ಯೋ ದದರ್ಶೋರ್ಧ್ವಮನಾಥವತ್
ತಂದೆಯೂ ತಾಯಿಯೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ, ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಶಿಶು ಅನಾಥನಂತೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ಥೂಲಾಸ್ಥೂಲತಮಃ ಸೋಽಪಿ ನಾಮ್ನಾ ದೇವೋ ಮಹಾವಿರಾಟ್। ಪರಮಾ್ಣುರ್ಯಥಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತ್ಪರಃ ಸ್ಥೂಲಾತ್ತಥಾಪ್ಯಸೌ
ಅವನನ್ನು ಮಹಾವಿರಾಟ್ ದೇವರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಸ್ಥೂಲವೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಪರಮಾಣುವು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದಂತೆ, ಅವನು ಸ್ಥೂಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅತೀತನು.
ತೇಜಸಾ ಷೋಡಶಾಂಶೋಽಯಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ। ಆಧಾರಃ ಸರ್ವವಿಶ್ವಾನಾಂ ಮಹಾವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಪ್ರಾಕೃತಃ
ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಆರುಭಾಗದ ಒಂದು ಭಾಗ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವಗಳ ಆಧಾರ, ಪ್ರಾಕೃತ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು.
ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಲೋಮಕೂಪೇಷು ವಿಶ್ವಾನಿ ನಿಖಿಲಾನಿ ಚ। ಅಸ್ಯಾಪಿ ತೇಷಾಂ ಸಂಖ್ಯಾಂ ಚ ಕೃಷ್ಣೋ ವಕ್ತುಂ ನಹಿ ಕ್ಷಮಃ
ಅವನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೋಮಕೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕ ವಿಶ್ವಗಳಿವೆ; ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸಂಖ್ಯಾ ಚೇದ್ರಜಸಾಮಸ್ತಿ ವಿಶ್ವಾನಾಂ ನ ಕದಾಚನ। ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದೀನಾಂ ತಥಾ ಸಂಖ್ಯಾ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ಮಣ್ಣು ಧೂಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದರೆ ವಿಶ್ವಗಳಿಗೆ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಲ್ಲ; ಅದೇ ರೀತಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು.
ಪ್ರತಿವಿಶ್ವೇಷು ಸನ್ತ್ಯೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದಯಃ। ಪಾತಾಲಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾನ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಪಾತಾಳದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಚ ವೈಕುಣ್ಠೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾದ್ ಬಹಿರೇವ ಸಃ। ತತ ಊರ್ಧ್ವಂ ಚ ಗೋಲೋಕಃ ಪಞ್ಚಾಶತ್ಕೋಟಿಯೋಜನಃ
ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವೈಕುಂಠ ಇದೆ, ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಹೊರಗಡೆ ಇದೆ. ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋಲೋಕ ಇದೆ, ಅದು ಐವತ್ತು ಕೋಟಿ ಯೋಜನ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿದೆ.
ನಿತ್ಯಃ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪಶ್ಚ ಯಥಾ ಕೃಷ್ಣಸ್ತಥಾಪ್ಯಯಮ್। ಸಪ್ತದ್ವೀಪಮಿತಾ ಪೃಧ್ವೀ ಸಪ್ತಸಾಗರಸಂಯುತಾ
ಅದು ಶಾಶ್ವತವೂ, ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪವೂ ಆಗಿದೆ, ಕೃಷ್ಣನಂತೆಯೇ. ಭೂಮಿ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಾಗಿ, ಏಳು ಸಾಗರಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವದು.
ಊನಪಞ್ಚಾಶದುಪದ್ವೀಪಾಸಂಖ್ಯಶೈಲವನಾನ್ವಿತಾ । ಊರ್ಧ್ವಂ ಸಪ್ತ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಾ ಬ್ರಹ್ಯಲೋಕಸಮನ್ವಿತಾಃ
ಅದು ಐವತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆ ಉಪದ್ವೀಪಗಳು, ಅನೇಕ ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದೆ. ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಸಹ ಸೇರಿವೆ.
ಪಾತಾಲಾನಿ ಚ ಸಪ್ತಾಧಶ್ಚೈವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಮೇವ ಚ। ಊರ್ಧ್ವಂ ಧರಾಯಾ ಭೂರ್ಲೋಕೋ ಭುವರ್ಲೋಕಸ್ತತಃ ಪರಮ್
ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಏಳು ಪಾತಾಳಗಳು ಇವೆ; ಹೀಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೇ ಇದೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭೂರ್ಳೋಕ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಭುವರ್ಲೋಕ ಇದೆ.
ತತಃ ಪರಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಲೋಕೋ ಜನಲೋಕಸ್ತಥಾ ಪರಃ । ತತಃ ಪರಸ್ತಪೋಲೋಕಃ ಸತ್ಯಲೋಕಸ್ತತಃ ಪರಃ
ಅದರ ಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಲೋಕ, ನಂತರ ಜನಲೋಕ, ಮತ್ತೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ತಪೋಲೋಕ, ಕೊನೆಗೆ ಸತ್ಯಲೋಕ ಇದೆ.
ತತಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಸ್ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನಸನ್ನಿಭಃ । ಏವಂ ಸರ್ವಂ ಕೃತ್ರಿಮಂ ಚ ಬಾಹ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಮೇವ ಚ
ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಇದೆ, ಅದು ಕೆಂಡದ ಚಿನ್ನದಂತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಇರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಕೃತಕವಾಗಿದೆ.
ತದ್ವಿನಾಶೇ ವಿನಾಶಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ನಾರದ । ಜಲಬುದ್ಬುದವತ್ಸರ್ವಂ ವಿಶ್ವಸಂಘಮನಿತ್ಯಕಮ್
ಅದು ನಾಶವಾದಾಗ, ನಾರದಾ, ಎಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲ ಸಮೂಹಗಳು ನೀರಿನ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ.
ನಿತ್ಯೌ ಗೋಲೋಕವೈಕುಣ್ಠೌ ಪ್ರೋಕ್ತೌ ಶಶ್ವದಕೃತ್ರಿಮೌ । ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಲೋಮಕೂಪೇಷು ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಪರಿನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಗೋಲೋಕ ಮತ್ತು ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಶಾಶ್ವತ, ಅಜ್ಞಾತವಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೋಮಕುಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವು ಖಚಿತವಾಗಿಯೂ ಇದೆ.
ಏಷಾಂ ಸಂಖ್ಯಾಂ ನ ಜಾನಾತಿ ಕೃಷ್ಣೋಽನ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಕಾ ಕಥಾ । ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಪ್ರತಿಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದಯಃ
ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೇ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು? ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರರು ಇದ್ದಾರೆ.
ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯಃ ಸುರಾಣಾಂ ಚ ಸಂಖ್ಯಾ ಸರ್ವತ್ರ ಪುತ್ರಕ। ದಿಗೀಶಾಶ್ಚೈವ ದಿಕ್ಪಾಲಾ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಗ್ರಹಾದಯಃ
ಮೂವರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದಾರೆ, ಮಗನೇ, ಜೊತೆಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಪಾಲಕರು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಇದ್ದಾರೆ.
ಭುವಿ ವರ್ಣಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋಽಪ್ಯಧೋ ನಾಗಾಶ್ಚರಾಚರಾಃ । ಅಥ ಕಾಲೇಽತ್ರ ಸ ವಿರಾಡೂರ್ಧ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳು ಇವೆ, ಕೆಳಗೆ ನಾಗರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವಿರಾಟ್ ಪುನಃ ಪುನಃ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಡಿಮ್ಭಾನ್ತರೇ ಚ ಶೂನ್ಯಂ ಚ ನ ದ್ವಿತೀಯಂ ಚ ಕಿಞ್ಚನ । ಚಿನ್ತಾಮವಾಪ ಕ್ಷುದ್ಯುಕ್ತೋ ರುರೋದ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಅಂಡದ ಒಳಗೆ ಖಾಲಿತನವಿತ್ತು, ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಚಿಂತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತದಾ ದಧ್ಯೌ ಕೃಷ್ಣಂ ಪರಮಪೂರುಷಮ್। ತತೋ ದದರ್ಶ ತತ್ರೈವ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿಃ ಸನಾತನಮ್
ಅವನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪರಮಪುರುಷನೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ನವೀನಜಲದಶ್ಯಾಮಂ ದ್ವಿಭುಜಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್ । ಸಸ್ಮಿತಂ ಮುರಲೀಹಸ್ತಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾತರಮ್
ಅವನು ಹೊಸ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ, ನಗುತ್ತಿರುವ, ಮುರಳಿ ಹಿಡಿದ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾದವನನ್ನು ಕಂಡನು.
ಜಹಾಸ ಬಾಲಕಸ್ತುಷ್ಟೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜನಕಮೀಶ್ವರಮ್ । ವರಂ ತದಾ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ವರೇಶಃ ಸಮಯೋಚಿತಮ್
ಆ ಬಾಲಕನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆಯಾದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಿದನು. ಆಗ ವರದಾತನು ಅವನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಮತ್ಸಮೋ ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತಶ್ಚ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾದಿವರ್ಜಿತಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾಸಂಖ್ಯನಿಲಯೋ ಭವ ವತ್ಸ ಲಯಾವಧಿ
ನನಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವನಾಗು, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ದಾಹದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗು. ಮಗನೇ, ಲಯದವರೆಗೆ ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರು.
ನಿಷ್ಕಾಮೋ ನಿರ್ಭಯಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವರದೋ ಭವ । ಜರಾಮೃತ್ಯುರೋಗಶೋಕಪೀಡಾದಿವರ್ಜಿತೋ ಭವ
ಕಾಮವಿಲ್ಲದವನಾಗು, ಭಯವಿಲ್ಲದವನಾಗು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವರ ನೀಡುವವನಾಗು. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ಮರಣ, ರೋಗ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಪೀಡೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಕರ್ಣೇ ಸ ಮಹಾಮನ್ತ್ರಂ ಷಡಕ್ಷರಮ್ । ತ್ರಿಃಕೃತ್ವಶ್ಚ ಪ್ರಜಜಾಪ ವೇದಾಙ್ಗಪ್ರವರಂ ಪರಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು, ಆರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮಂತ್ರವನ್ನು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪರಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
ಪ್ರಣವಾದಿಚತುರ್ಥ್ಯನ್ತಂ ಕೃಷ್ಣ ಇತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ । ವಹ್ನಿಜಾಯಾನ್ತಮಿಷ್ಟಂ ಚ ಸರ್ವವಿಘ್ನಹರಂ ಪರಮ್
ಓಂ ಎಂಬ ಪ್ರಣವದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ 'ಕೃಷ್ಣ' ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳು, ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಅಂತ್ಯವಾಕ್ಯವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದವು.
ಮನ್ತ್ರಂ ದತ್ತ್ವಾ ತದಾಹಾರಂ ಕಲ್ಪಯಾಮಾಸ ವೈ ವಿಭುಃ। ಶ್ರೂಯತಾಂ ತದ್ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನಿಬೋಧ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮದ ಪುತ್ರನೇ, ಕೇಳು, ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರತಿವಿಶ್ವಂ ಯನ್ನೈವೇದ್ಯಂ ದದಾತಿ ವೈಷ್ಣವೋ ಜನಃ । ತತ್ಷೋಡಶಾಂಶೋ ವಿಷಯಿಣೋ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪಜ್ವದಶಾಸ್ಯ ವೈ
ವೈಷ್ಣವನು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಯಾವ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಆನುಭವಿಸುವವನಿಗೆ ಆ ಅರ್ಪಣೆಯ ಹದಿನಾರನೇ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಉಳಿದದು ಎಲ್ಲವೂ ವಿಷ್ಣುವಿನದೇ.
ನಿರ್ಗುಣಸ್ಯಾತ್ಮನಶ್ಚೈವ ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಸ್ಯ ಚ । ನೈವೇದ್ಯೇ ಚೈವ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ನ ಹಿ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ಗುಣರಹಿತನಾದ ಆತ್ಮನಿಗೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ, ಯಾವುದೇ ಅರ್ಪಣೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.