ನ ಹಿ ಕ್ಷಮಸ್ತಥಾತ್ಮಾ ಚ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಸ್ರಷ್ಟುಂ ತಯಾ ವಿನಾ । ಸರ್ವಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪಾ ಸಾ ಯಯಾ ಚ ಶಕ್ತಿಮಾನ್ಸದಾ
ಹಾಗೆಯೇ, ಆ ದೇವಿಯಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮನಿಗೂ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆಕೆ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ರೂಪವಾಳು, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಸದಾ ಆಕೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.
ಐಶ್ವರ್ಯವಚನಃ ಶಶ್ಚ ಕ್ತಿಃ ಪರಾಕ್ರಮ ಏವ ಚ । ತತ್ಸ್ವರೂಪಾ ತಯೋರ್ದಾತ್ರೀ ಸಾ ಶಕ್ತಿಃ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಾ
ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶಕ್ತಿ, ಪರಾಕ್ರಮ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಅರ್ಥವೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೂ ಆ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಳೆ.
ಜ್ಞಾನಂ ಸಮೃದ್ಧಿಃ ಸಮ್ಪತ್ತಿರ್ಯಶಶ್ಚೈವ ಬಲಂ ಭಗಃ । ತೇನ ಶಕ್ತಿರ್ಭಗವತೀ ಭಗರೂಪಾ ಚ ಸಾ ಸದಾ
ಜ್ಞಾನ, ಸಂಪತ್ತು, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಬಲ ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆ ದೇವಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ; ಆ ಭಗವತಿ ಸದಾ ಭಾಗ್ಯಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ತಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಸದಾತ್ಮಾ ಚ ಭಗವಾಂಸ್ತೇನ ಕಥ್ಯತೇ । ಸ ಚ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯೋ ದೇವಃ ಸಾಕಾರಶ್ಚ ನಿರಾಕೃತಿಃ
ಆ ದೇವಿಯೊಡನೆ ಸದಾ ಒಂದಾಗಿರುವ ಆತ್ಮನೇ ಭಗವಂತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು; ಆ ದೇವರು ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರೂಪವಂತನೂ ರೂಪರಹಿತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ತೇಜೋರೂಪಂ ನಿರಾಕಾರಂ ಧ್ಯಾಯನ್ತೇ ಯೋಗಿನಃ ಸದಾ । ವದನ್ತಿ ಚ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮಾನನ್ದಮೀಶ್ವರಮ್
ಯೋಗಿಗಳು ಸದಾ ಆ ರೂಪರಹಿತ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಅದನ್ನು ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮಾನಂದ, ಈಶ್ವರನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅದೃಶ್ಯಂ ಸರ್ವದ್ರಷ್ಟಾರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಕಾರಣಮ್ । ಸರ್ವದಂ ಸರ್ವರೂಪಂ ತಂ ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತನ್ನ ಮನ್ವತೇ
ಅದೃಶ್ಯ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿರುವವನು—ಅವನನ್ನು ವೈಷ್ಣವರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ವದನ್ತಿ ಚೈವ ತೇ ಕಸ್ಯ ತೇಜಸ್ತೇಜಸ್ವಿನಾ ವಿನಾ । ತೇಜೋಮಣ್ಡಲಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತೇಜಸ್ವಿನಂ ಪರಮ್
ಅವರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರಕಾಶವಿರುವವನು ಇಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕಾಶ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು? ಆ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶಸ್ವರೂಪಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಕಾಶಮಂಡಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ.
ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯಂ ಸರ್ವರೂಪಂ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಮ್ । ಅತೀವ ಸುನ್ದರಂ ರೂಪಂ ಬಿಭ್ರತಂ ಸುಮನೋಹರಮ್
ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣವಾಗಿಯೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಕಿಶೋರವಯಸಂ ಶಾನ್ತಂ ಸರ್ವಕಾನ್ತಂ ಪರಾತ್ಪರಮ್ । ನವೀನನೀರದಾಭಾಸಧಾಮೈಕಂ ಶ್ಯಾಮವಿಗ್ರಹಮ್
ಯೌವನದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಶಾಂತಸ್ವಭಾವ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯ, ಪರಮ ಪರಮಾತ್ಮ, ಹೊಸ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಏಕಶ್ಯಾಮವರ್ಣದ ರೂಪವನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಶರನ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಪದ್ಮೌಘಶೋಭಾಮೋಚನಲೋಚನಮ್ । ಮುಕ್ತಾಚ್ಛವಿವಿನಿನ್ದ್ಯೈಕದನ್ತಪಂಕ್ತಿಮನೋರಮಮ್
ಶರದೃತುವಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಕಮಲಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೋಹಕವಾದ ಕಣ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಹವಳಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶುಭ್ರವಾದ ಏಕಪಂಕ್ತಿಯ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮನಮೋಹಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಮಯೂರಪಿಚ್ಛಚೂಡಂ ಚ ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಮಣ್ಡಿತಮ್ । ಸುನಸಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಕಾನ್ತಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಮ್
ಮಯೂರಪಿಚ್ಛದ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಮಾಲತೀ ಹಾರದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಶೋಭಿಸುವವನು, ಸುಂದರ ಮೂಗಿನವನು, ನಗುವಿನವನು, ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಜ್ವಲದಗ್ನಿವಿಶುದ್ಧೈಕಪೀತಾಂಶುಕಸುಶೋಭಿತಮ್ । ದ್ವಿಭುಜಂ ಮುರಲೀಹಸ್ತಂ ರತ್ನಭೂಷಣಭೂಷಿತಮ್
ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಏಕಪೀತಾಂಬರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೂರಳಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಸರ್ವಾಧಾರಂ ಚ ಸರ್ವೇಶಂ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಯುತಂ ವಿಭುಮ್ । ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರದಂ ಸರ್ವಸ್ವತನ್ತ್ರಂ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮ್
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಧಾರ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈಶ್ವರ, ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ, ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಶುಭಕರನು.
ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಂ ಸಿದ್ಧಂ ಸಿದ್ಧೇಶಂ ಸಿದ್ಧಿಕಾರಕಮ್ । ಧ್ಯಾಯನ್ತೇ ವೈಷ್ಣವಾಃ ಶಶ್ವದ್ದೇವದೇವಂ ಸನಾತನಮ್
ಪೂರ್ಣತೆ ಹೊಂದಿದ, ಸಿದ್ಧನಾದ, ಸಿದ್ಧರಾಧಿಪತಿ, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ವೈಷ್ಣವರು ಸದಾ ಆ ಶಾಶ್ವತ ದೇವದೇವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಜರಾವ್ಯಾಧಿಶೋಕಭೀತಿಹರಂ ಪರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಯಸಾ ಯಸ್ಯ ನಿಮೇಷ ಉಪಚರ್ಯತೇ
ಜನ್ಮ, ಮರಣ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೋಗ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಪರಮಾತ್ಮನು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚು ಸಮಯವೇ ಅವನ ವಯಸ್ಸೆಂದು ಎಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ ಚಾತ್ಮಾ ಸ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಕೃಷ್ಣ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ । ಕೃಷಿಸ್ತದ್ಭಕ್ತಿವಚನೋ ನಶ್ಚ ತದ್ದಾಸ್ಯವಾಚಕಃ
ಆತನೇ ಆತ್ಮ, ಆತನೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಅವನನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; 'ಕೃ' ಎಂದರೆ ಭಕ್ತಿ, 'ಣ' ಎಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ದಾಸ್ಯಭಾವ ಎಂದು ಅರ್ಥ.
ಭಕ್ತಿದಾಸ್ಯಪ್ರದಾತಾ ಯಃ ಸ ಚ ಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ಕೃಷಿಶ್ಚ ಸರ್ವವಚನೋ ನಕಾರೋ ಬೀಜಮೇವ ಚ
ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವವನೂ, ಸೇವೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುವವನೂ ಕೃಷ್ಣನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟನು. 'ಕೃ' ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ಪದ, 'ಣ' ಎಂಬುದು ಅದರ ಬೀಜ.
ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಸರ್ವಸ್ರಷ್ಟಾಽಽದೌ ಸಿಸೃಕ್ಷನ್ನೇಕ ಏವ ಚ । ಸೃಷ್ಟ್ಯುನ್ಮುಖಸ್ತದಂಶೇನ ಕಾಲೇನ ಪ್ರೇರಿತಃ ಪ್ರಭುಃ
ಆ ಕೃಷ್ಣನು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು, ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಭಾಗದಿಂದ ಕಾಲದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುಂದಾದನು.
ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಚ ದ್ವಿಧಾರೂಪೋ ಬಭೂವ ಹ । ಸ್ತ್ರೀರೂಪೋ ವಾಮಭಾಗಾಂಶೋ ದಕ್ಷಿಣಾಂಶಃ ಪುಮಾನ್ಸ್ಮೃತಃ
ತಾನೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದನು; ಎಡ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ರೂಪವನ್ನು, ಬಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಂಡು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ತಾಂ ದದರ್ಶ ಮಹಾಕಾಮೀ ಕಾಮಾಧಾರಾಂ ಸನಾತನಃ । ಅತೀವ ಕಮನೀಯಾ ಚ ಚಾರುಪಙ್ಕಜಸನ್ನಿಭಾಮ್
ಅವನಾದ ಶಾಶ್ವತನು, ಅಪಾರ ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿದವನಾಗಿ, ಆ ಕಾಮದ ಮೂಲವಾಗಿರುವ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ, ಸುಂದರ ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಣುವಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬವಿನಿನ್ದ್ಯೈಕನಿತಮ್ಬಯುಗಲಾಂ ಪರಾಮ್ । ಸುಚಾರುಕದಲೀಸ್ತಮ್ಭನಿನ್ದಿತಶ್ರೋಣಿಸುನ್ದರೀಮ್
ಅವಳ ಎರಡು ಸೊಂಟಗಳು ಚಂದ್ರಬಿಂಬಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು; ಅವಳ ಸುಂದರ ತೊಡೆಯುಗಳು ಬಾಳೆಕೋಲಿನ কোমಲತೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದವು.
ಶ್ರೀಯುಕ್ತಶ್ರೀಫಲಾಕಾರಸ್ತನಯುಗ್ಮಮನೋರಮಾಮ್ । ಪುಷ್ಪಜುಷ್ಟಾಂ ಸುವಲಿತಾಂ ಮಧ್ಯಕ್ಷೀಣಾಂ ಮನೋಹರಾಮ್
ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ಶ್ರೀಯುತವಾದ ಫಲದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಸೊಂಟದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣತನದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆದಳು.
ಅತೀವ ಸುನ್ದರೀಂ ಶಾನ್ತಾಂ ಸಸ್ಮಿತಾಂ ವಕ್ರಲೋಚನಾಮ್ । ವಹ್ನಿಶುದ್ಧಾಂಶುಕಾಧಾರಾಂ ರತ್ನಭೂಷಣಭೂಷಿತಾಮ್
ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು, ಶಾಂತಳಾಗಿದ್ದಳು, ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ವಕ್ರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಶುಭ್ರವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಮುತ್ತುಗಳ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
ಶಶ್ವಚ್ಚಕ್ಷುಶ್ಚಕೋರಾಭ್ಯಾಂ ಪಿಬನ್ತೀಂ ಸತತಂ ಮುದಾ । ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಮುಖಚನ್ದ್ರಂ ಚ ಚನ್ದ್ರಕೋಟಿವಿನಿನ್ದಿತಮ್
ಚಂದ್ರನ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಮುಖಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಆ ಮುಖ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಚಂದ್ರರನ್ನು ಮೀರಿದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು.
ಕಸ್ತೂರೀಬಿನ್ದುನಾ ಸಾರ್ಧಮಧಶ್ಚನ್ದನಬಿನ್ದುನಾ । ಸಮಂ ಸಿನ್ದೂರಬಿನ್ದುಂ ಚ ಭಾಲಮಧ್ಯೇ ಚ ಬಿಭ್ರತೀಮ್
ಅವಳ ಭಾಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಿಂದು, ಕೆಳಗೆ ಚಂದನದ ಬಿಂದು, ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂರದ ಗುರುತು ಇದ್ದವು.
ವಕ್ರಿಮಂ ಕಬರೀಭಾರಂ ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಭೂಷಿತಮ್ । ರತ್ನೇನ್ದ್ರಸಾರಹಾರಂ ಚ ದಧತೀಂ ಕಾನ್ತಕಾಮುಕೀಮ್
ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಗಜ್ಜಲಿನ ಕೂದಲು ಮಾಲತಿಪೂಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ಪ್ರಿಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದಳು.
ಕೋಟಿಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾಮೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಶೋಭಾಸಮನ್ವಿತಾಮ್ । ಗಮನೇನ ರಾಜಹಂಸಗಜಗರ್ವವಿನಾಶಿನೀಮ್
ಅವಳ ಪ್ರಕಾಶ ಲಕ್ಷ ಲಕ್ಷ ಚಂದ್ರರ ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಅವಳ ನಡೆಯು ರಾಜಹಂಸ ಹಾಗೂ ಆನೆಯ ಗರ್ವವನ್ನೂ ಕುಗ್ಗಿಸಿತು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ತು ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ರಾಸೇಶೋ ರಾಸಮಣ್ಡಲೇ । ರಾಸೋಲ್ಲಾಸೇ ಸುರಸಿಕೋ ರಾಸಕ್ರೀಡಾಞ್ಚಕಾರ ಹ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಸನಾಥನು ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ರಾಸಮಂಡಲದಲ್ಲಿ, ರಾಸದ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು.
ನಾನಾಪ್ರಕಾರಶೃಙ್ಗಾರಂ ಶೃಙ್ಗಾರೋ ಮೂರ್ತಿಮಾನಿವ । ಚಕಾರ ಸುಖಸಮ್ಭೋಗಂ ಯಾವದ್ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಿನಮ್
ಅವನಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಪ್ರೀತಿ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಪ್ರೇಮಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನದಷ್ಟು ಕಾಲ ಆನಂದಭೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸ ಚ ಪರಿಶ್ರಾನ್ತಸ್ತಸ್ಯಾ ಯೋನೌ ಜಗತ್ಪಿತಾ । ಚಕಾರ ವೀರ್ಯಾಧಾನಂ ಚ ನಿತ್ಯಾನನ್ದೇ ಶುಭಕ್ಷಣೇ
ನಂತರ, ಆ ಲೋಕಪಿತನು ಶ್ರಮದಿಂದ ಹತಾಶನಾಗಿ, ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದದ ಶುಭ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಇಟ್ಟನು.