ಅಥವಾ ಕಿಂ ಗಯಾಶ್ರಾದ್ಧಂ ಗತ್ವಾ ಸಂವಿತರಿಷ್ಯತಿ । ನೀಲೋತ್ಸರ್ಗಂ ಚ ವಿಧಿವತ್ಪ್ರಕರಿಷ್ಯತಿ ಬಾಲಕಃ
ಅಥವಾ, ಗಯೆಗೆ ಹೋಗಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ನೀರು ಬಿಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುವನೋ?
ಸಂಸಾರೇಽತ್ರ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಸುಖಾನಾಮುತ್ತಮಂ ಸುಖಮ್ । ಪುತ್ರಗಾತ್ರಪರಿಷ್ವಂಗೋ ಲಾಲನಞ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸುಖವೆಂದರೆ ಮಗನನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮುದ್ದಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಅಪುತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ । ಪುತ್ರಾದನ್ಯತರನ್ನಾಸ್ತಿ ಪರಲೋಕಸ್ಯ ಸಾಧನಮ್
ಮಗನಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ; ಮಗನ ಹೊರತು ಪರಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.
ಮನ್ವಾದಿಭಿಶ್ಚ ಮುನಿಭಿರ್ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಭಾಷಿತಮ್ । ಪುತ್ರವಾನ್ಸ್ವರ್ಗಮಾಪ್ನೋತಿ ನಾಪುತ್ರಸ್ತು ಕಥಞ್ಚನ
ಮನುವು ಮತ್ತು ಇತರ ಋಷಿಗಳು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಮಗನಿರುವವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮಗನಿಲ್ಲದವನು ಹೇಗಾದರೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು.
ದೃಶ್ಯತೇಽತ್ರ ಸಮಕ್ಷಂ ತನ್ನಾನುಮಾನೇನ ಸಾಧ್ಯತೇ । ಪುತ್ರವಾನ್ಮುಚ್ಯತೇ ಪಾಪಾದಾಪ್ತವಾಕ್ಯಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್
ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಊಹೆಯಿಂದ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವುದು ಬೇಡ; ಮಗನಿರುವವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಮಾತು.
ಆತುರೇ ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇಽಪಿ ಭೂಮಿಶಯ್ಯಾಗತೋ ನರಃ । ಕರೋತಿ ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಾಂ ದುಃಖಿತಃ ಪುತ್ರವರ್ಜಿತಃ
ರೋಗಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಅಥವಾ ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವನಾಗಿ, ಮಗನಿಲ್ಲದವನು ದುಃಖದಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಧನಂ ಮೇ ವಿಪುಲಂ ಗೇಹೇ ಪಾತ್ರಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ । ಮನ್ದಿರಂ ಸುನ್ದರಂ ಚೈತತ್ಕೋಽಸ್ಯ ಸ್ವಾಮೀ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಅವನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ: ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಧನವಿದೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಾತ್ರೆಗಳಿವೆ, ಈ ಸುಂದರ ಮನೆಗೆ ಯಾರು ಮಾಲೀಕನಾಗುವನು?
ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ಮನಸ್ತಸ್ಯ ದುಃಖೇನ ಭ್ರಮತೇ ಯತಃ । ಅತೋಽಸ್ಯ ದುರ್ಗತಿರ್ನೂನಂ ಭ್ರಾನ್ತಚಿತ್ತಸ್ಯ ಸರ್ವಥಾ
ಮರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ಅಲೆಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದುರ್ಗತಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಬಹುವಿಧಾಂ ಚಿನ್ತಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ । ನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ಬಹುಧಾ ಚೋಷ್ಣಂ ವಿಮನಾಃ ಸಮ್ಬಭೂವ ಹ
ಈ ರೀತಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗನು ಬಿಸಿ ಉಸಿರೆಳೆದನು, ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ವಿಚಾರ್ಯ ಮನಸಾತ್ಯರ್ಥಂ ಕೃತ್ವಾ ಮನಸಿ ನಿಶ್ಚಯಮ್ । ಜಗಾಮ ಚ ತಪಸ್ತಪ್ತುಂ ಮೇರುಪರ್ವತಸನಿಧೌ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ, ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಮೇರುಪರ್ವತದ ಬಳಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಹೋದನು.
ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಕಂ ದೇವಂ ಸಮುಪಾಸ್ಮಹೇ । ವರಪ್ರದಾನನಿಪುಣಂ ವಾಞ್ಛಿತಾರ್ಥಪ್ರದಂ ತಥಾ
ಯಾರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು? ಯಾವ ದೇವರು ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಮರ್ಥನು, ಬೇಕಾದದು ನೀಡುವನು ಎಂದು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಷ್ಣುಂ ರುದ್ರಂ ಸುರೇನ್ದ್ರಂ ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವಾ ದಿವಾಕರಮ್ । ಗಣೇಶಂ ಕಾರ್ತಿಕೇಯಂ ಚ ಪಾವಕಂ ವರುಣಂ ತಥಾ
ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ರುದ್ರನನ್ನು, ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಗಣೇಶನನ್ನು, ಕಾರ್ತಿಕೇಯನನ್ನು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ವರుణನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏವಂ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತಸ್ಯ ನಾರದೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ । ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಸಮಾಯಾತೋ ವೀಣಾಪಾಣಿಃ ಸಮಾಹಿತಃ
ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಯೋಚನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ಅಚಾನಕ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದನು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮಪ್ರೀತೋ ವ್ಯಾಸಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ । ಕೃತ್ವಾರ್ಘ್ಯಮಾಸನಂ ದತ್ತ್ವಾ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕುಶಲಂ ಮುನಿಮ್
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಸತ್ಯವತೀ ಪುತ್ರ ವ್ಯಾಸನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ, ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆ ಮುನಿಯ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದನು.
ಶ್ರುತ್ವಾಥ ಕುಶಲಪ್ರಶ್ನಂ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ । ಚಿನ್ತಾತುರೋಽಸಿ ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ದ್ವೈಪಾಯನ ವದಸ್ವ ಮೇ
ಆರೋಗ್ಯ ವಿಚಾರ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು, 'ಎಂದಕ್ಕೆ ನೀನು ಚಿಂತೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ದ್ವೈಪಾಯನ? ನನಗೆ ಹೇಳು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಅಪುತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ನ ಸುಖಂ ಮಾನಸೇ ಯತಃ । ತದರ್ಥಂ ದುಃಖಿತಶ್ಚಾಹಂ ಚಿನ್ತಯಾಮಿ ಪುನ ಪುನಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಗ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಮುಂದಿನ ಜೀವನವೂ ಇಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ದುಃಖಪಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ತಪಸಾ ತೋಷಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಕಂ ದೇವಂ ವಾಚ್ಛಿತಾರ್ಥದಮ್ । ಇತಿ ಚಿನ್ತಾತುರೋಽಸ್ಮ್ಯದ್ಯ ತ್ವಾಮಹಂ ಶರಣಂ ಗತಃ
'ಇಂದು ನಾನು ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಕೊಡುವ ದೇವರನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ನಾನೀಗ ನಿನ್ನ ಶರಣು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.'
ಸರ್ವಜ್ಞೋಽಸಿ ಮಹರ್ಷೇ ತ್ವಂ ಕಥಯಾಶು ಕೃಪಾನಿಧೇ । ಕಂ ದೇವಂ ಶರಣಂ ಯಾಮಿ ಯೋ ಮೇ ಪುತ್ರಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ
'ಮಹರ್ಷೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ದಯಾಮಯ, ದಯವಿಟ್ಟು ಬೇಗನೆ ಹೇಳು: ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಶರಣಾಗಬೇಕು? ಯಾರು ನನಗೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ?'
ಸೂತ ಉವಾಚ ಇತಿ ವ್ಯಾಸೇನ ಪೃಷ್ಟಸ್ತು ನಾರದೋ ವೇದವಿನ್ಮುನಿಃ । ಉವಾಚ ಪರಯಾ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಕೃಷ್ಣಂ ಪ್ರತಿ ಮಹಾಮನಾಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ವ್ಯಾಸನು ಕೇಳಿದಾಗ, ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ನಾರದ ಮಹರ್ಷಿ, ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಪಾರಾಶರ್ಯ ಮಹಾಭಾಗ ಯತ್ತ್ವಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ಮಾಮಿಹ । ತಮೇವಾರ್ಥಂ ಪುರಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಪಿತ್ರಾ ಮೇ ಮಧುಸೂದನಃ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪಾರಾಶರ್ಯ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು, ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ಕೇಳಿದ್ದರು.'
ಧ್ಯಾನಸ್ಥಂ ಚ ಹರಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಿತಾ ಮೇ ವಿಸ್ಮಯಂ ಗತಃ । ಪರ್ಯಪೃಚ್ಛತ ದೇವೇಶಂ ಶ್ರೀನಾಥಂ ಜಗತಃ ಪತಿಮ್
'ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಶ್ರೀನಾಥನನ್ನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.'
ಕೌಸ್ತುಭೋದ್ಭಾಸಿತಂ ದಿವ್ಯಂ ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಧರಮ್ । ಪೀತಾಮ್ಬರಂ ಚತುರ್ಬಾಹುಂ ಶ್ರೀವತ್ಸಾಙ್‌ಕಿತವಕ್ಷಸಮ್
'ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿದ್ದ, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಇರುವ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.'
ಕಾರಣಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ದೇವದೇವಂ ಜಗದ್ಗುರುಮ್ । ವಾಸುದೇವಂ ಜಗನ್ನಾಥಂ ತಪ್ಯಮಾನಂ ಮಹತ್ತಪಃ
'ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಕಾರಣನಾದ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರು, ವಾಸುದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥನು ಮಹಾತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದರು.'
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ದೇವದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಭೂತಭವ್ಯಭವತ್ಪ್ರಭೋ । ತಪಶ್ಚರಸಿ ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಕಿಂ ಧ್ಯಾಯಸಿ ಜನಾರ್ದನ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ನೀನು ಏಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಜನಾರ್ದನ? ಯಾರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯು?'
ವಿಸ್ಮಯೋಽಯಂ ಮಮಾತ್ಯರ್ಥಂ ತ್ವಂ ಸರ್ವಜಗತಾಂ ಪ್ರಭುಃ । ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತೋಽಸಿ ದೇವೇಶ ಕಿಂ ಚ ಚಿತ್ರಮತಃ ಪರಮ್
‘ನಾನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವ, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ವಿಚಿತ್ರವೇನು?’
ತ್ವನ್ನಾಭಿಕಮಲಾಜ್ಜಾತಃ ಕರ್ತಾಹಮಖಿಲಸ್ಯ ಹ । ತ್ವತ್ತಃ ಕೋಽಪ್ಯಧಿಕೋಽಸ್ತ್ಯತ್ರ ತಂ ದೇವಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮಾಪತೇ
‘ನಿನ್ನ ನಾಭಿಕಮಲದಿಂದ ನಾನು, ಎಲ್ಲರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರೆಯೆ? ಆ ದೇವರನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು, ಪ್ರಭು.’
ಜಾನಾಮ್ಯಹಂ ಜಗನ್ನಾಥ ತ್ವಮಾದಿಃ ಸರ್ವಕಾರಣಮ್ । ಕರ್ತಾ ಪಾಲಯಿತಾ ಹರ್ತಾ ಸಮರ್ಥಃ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಕೃತ್
‘ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೂಲ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಎಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ರಕ್ಷಕ, ಸಂಹಾರಕ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಶಕ್ತನೂ ಹೌದು.’
ಇಚ್ಛಯಾ ತೇ ಮಹಾರಾಜ ಸೃಜಾಮ್ಯಹಮಿದಂ ಜಗತ್ । ಹರಃ ಸಂಹರತೇ ಕಾಲೇ ಸೋಽಪಿ ತೇ ವಚನೇ ಸದಾ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಹರನು ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕೂಡ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸೂರ್ಯೋ ಭ್ರಮತಿ ಚಾಕಾಶೇ ವಾಯುರ್ವಾತಿ ಶುಭಾಶುಭಃ । ಅಗ್ನಿಸ್ತಪತಿ ಪರ್ಜನ್ಯೋ ವರ್ಷತೀಶ ತ್ವದಾಜ್ಞಯಾ
ಈಶ್ವರನೇ, ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಗಾಳಿ ಶುಭ-ಅಶುಭವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ, ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ, ಮಳೆಮೋಡವು ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸುತ್ತದೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ.
ತ್ವಂ ತು ಧ್ಯಾಯಸಿ ಕಂ ದೇವಂ ಸಂಶಯೋಽಯಂ ಮಹಾನ್ಮಮ । ತ್ವತ್ತಃ ಪರಂ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೇವಂ ವೈ ಭುವನತ್ರಯೇ
ಆದರೆ ನೀನು ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೀಯೆಂದು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅನುಮಾನವಾಗಿದೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ದೇವರನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.