ಯಾವನ್ಮನೋ ಲಯಂ ಯಾತಿ ದೇವ್ಯಾಂ ಸಂವಿದಿ ಪರ್ವತ । ತಾವದಿಷ್ಟಮನುಂ ಮನ್ತ್ರೀ ಜಪಹೋಮೈಃ ಸಮಭ್ಯಸೇತ್
ಮನಸ್ಸು ದೇವಿಯ ಚೇತನೆಯಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುವವರೆಗೆ, ಓ ಪರ್ವತ, ಮನಃಸ್ಥಿತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮಗಳ ಮೂಲಕ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮನ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸೇನ ಯೋಗೇನ ಜ್ಞೇಯಜ್ಞಾನಾಯ ಕಲ್ಪತೇ । ನ ಯೋಗೇನ ವಿನಾ ಮನ್ತ್ರೋ ನ ಮನ್ತ್ರೇಣ ವಿನಾ ಹಿ ಸಃ
ಮಂತ್ರಾಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೂ, ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲದೆ ಯೋಗದಿಂದಲೂ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದ್ವಯೋರಭ್ಯಾಸಯೋಗೋ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಸಿದ್ಧಿಕಾರಣಮ್ । ತಮಃ ಪರಿವೃತೇ ಗೇಹೇ ಘಟೋ ದೀಪೇನ ದೃಶ್ಯತೇ
ಯೋಗವೂ ಅಧ್ಯಯನವೂ ಒಂದಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂಡವನ್ನು ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಂತೆ, ಜ್ಞಾನವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಬೆಳಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಮಾಯಾವೃತೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾ ಮನುನಾ ಗೋಚರೀಕೃತಃ । ಇತಿ ಯೋಗವಿಧಿಃ ಕೃತ್ಸ್ನಃ ಸಾಙ್ಗಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಮಯಾಽಧುನಾ
ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆತ್ಮನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ರಾಜನೇ, ಯೋಗದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಈಗ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಗುರೂಪದೇಶತೋ ಜ್ಞೇಯೋ ನಾನ್ಯಥಾ ಶಾಸ್ತ್ರಕೋಟಿಭಿಃ
ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬಹುದು, ಸಾವಿರಾರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಓದಿದರೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದೇವೀಗೀತಾಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೋಪದೇಶವರ್ಣನಮ್ ದೇವ್ಯುವಾಚ ಇತ್ಯಾದಿಯೋಗಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ಧ್ಯಾಯೇನ್ಮಾಂ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಿಣೀಮ್ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಿರ್ವ್ಯಾಜಯಾ ರಾಜನ್ನಾಸನೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ
ದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು: ರಾಜನೇ, ಯೋಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ, ನಿಷ್ಕಪಟ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
ಆವಿಃ ಸನ್ನಿಹಿತಂ ಗುಹಾಚರಂ ನಾಮ ಮಹತ್ಪದಮ್ । ಅತ್ರೈತತ್ಸರ್ವಮರ್ಪಿತಮೇಜತ್ಪ್ರಾಣಮಿಷಚ್ಚ ಯತ್
ಪ್ರಕಟವಾಗಿ, ಹತ್ತಿರವಿದ್ದು, ಗುಹ್ಯವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಹತ್ತಾದ ಸ್ಥಾನವೆಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಚಲಿಸುವವು, ಉಸಿರಾಡುವವು, ಬಯಸುವವುಗಳೂ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿವೆ.
ಏತಜ್ಜಾನಥ ಸದಸದ್ವರೇಣ್ಯಂ ಪರಂ ವಿಜ್ಞಾನಾದ್ಯದ್ವರಿಷ್ಠಂ ಪ್ರಜಾನಾಮ್ । ಯದರ್ಚಿಮದ್ಯದಣುಭ್ಯೋಽಣು ಚ ಯಸ್ಮಿಂಲ್ಲೋಕಾ ನಿಹಿತಾ ಲೋಕಿನಶ್ಚ
ಇದು ಸತ್ಯವೂ ಅಸತ್ಯವೂ ಆದ ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು, ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಜ್ಞಾನ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವೂ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.
ತದೇತದಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸ ಪ್ರಾಣಸ್ತದು ವಾಙ್ಮನಃ । ತದೇತತ್ಸತ್ಯಮಮೃತಂ ತದ್ವೇದ್ಧವ್ಯಂ ಸೌಮ್ಯ ವಿದ್ಧಿ
ಇದು ಅಕ್ಷರವಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಇದು ಪ್ರಾಣ, ಇದು ಮಾತು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು. ಇದು ಸತ್ಯ, ಅಮೃತ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಅರಿಯು.
ಧನುರ್ಗೃಹೀತ್ವೌಪನಿಷದಂ ಮಹಾಸ್ತ್ರಂ ಶರಂ ಹ್ಯುಪಾಸಾನಿಶಿತಂ ಸನ್ಧಯೀತ । ಆಯಮ್ಯ ತದ್ಭಾವಗತೇನ ಚೇತಸಾ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ತದೇವಾಕ್ಷರಂ ಸೌಮ್ಯ ವಿದ್ಧಿ
ಊಪನಿಷತ್ತಿನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮಹಾಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಧ್ಯಾನದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣವನ್ನು ಹೂಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಎಳೆಯಬೇಕು. ಗುರಿಯೆಂದರೆ ಆ ಅಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವೇ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೋ.
ಪ್ರಣವೋ ಧನುಃ ಶರೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮ ತಲ್ಲಕ್ಷ್ಯಮುಚ್ಯತೇ । ಅಪ್ರಮತ್ತೇನ ವೇದ್ಧವ್ಯಂ ಶರವತ್ತನ್ಮಯೋ ಭವೇತ್
ಓಂ ಎಂಬುದು ಧನುಸ್ಸು, ಆತ್ಮವೇ ಬಾಣ, ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಗುರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತಲುಪಬೇಕು, ಬಾಣವು ಗುರಿಯನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಆತ್ಮವೂ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಬೇಕು.
ಯಸ್ಮಿನ್ ದ್ಯೌಶ್ಚ ಪೃಥಿವೀ ಚಾನ್ತರಿಕ್ಷ- ಮೋತಂ ಮನಃ ಸಹ ಪ್ರಾಣೈಶ್ಚ ಸರ್ವೈಃ । ತಮೇವೈಕಂ ಜಾನಥಾತ್ಮಾನಂ ಅನ್ಯಾ ವಾಚೋ ವಿಮುಞ್ಚಥಾಮೃತಸ್ಯೈಷ ಸೇತುಃ
ಯಾರಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗ, ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಅಡಗಿವೆ, ಆ ಒಬ್ಬನೇ ಆತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಬೇರೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅಮೃತತ್ವಕ್ಕೆ ಸೇತುವೆ.
ಅರಾ ಇವ ರಥನಾಭೌ ಸಂಹತಾ ಯತ್ರ ನಾಡ್ಯಃ । ಸ ಏಷೋಽನ್ತಶ್ಚರತೇ ಬಹುಧಾ ಜಾಯಮಾನಃ
ರಥದ ಚಕ್ರದ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಎಲೆಗಳು ಹೇಗೆ ಸೇರಿವೆ, ಹೀಗೆಯೇ ನಾಡಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿವೆ. ಅವನು ಒಳಗೆ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಓಮಿತ್ಯೇವಂ ಧ್ಯಾಯಥಾತ್ಮಾನಂ ಸ್ವಸ್ತಿ ವಃ ಪಾರಾಯ ತಮಸಃ ಪರಸ್ತಾತ್ । ದಿವ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಪುರೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ಆತ್ಮಾ ಸಮ್ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ
ಓಂ ಎಂಬ ಧ್ಯಾನದೊಂದಿಗೆ ಆತ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ. ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ನೀವು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಪಾರಾಗಲಿ. ದೈವಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಪುರದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.
ಮನೋಮಯಃ ಪ್ರಾಣಶರೀರನೇತಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತೋಽನ್ನೇ ಹೃದಯಂ ಸನ್ನಿಧಾಯ । ತದ್ವಿಜ್ಞಾನೇನ ಪರಿಪಶ್ಯನ್ತಿ ಧೀರಾ ಆನನ್ದರೂಪಮಮೃತಂ ಯದ್ವಿಭಾತಿ
ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತನಾದ, ಪ್ರಾಣದ ದೇಹಕ್ಕೆ ನಾಯಕನಾದ, ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಆತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದು, ಧೀರರು ಆನಂದಸ್ವರೂಪವಾದ ಅಮೃತವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಭಿದ್ಯತೇ ಹೃದಯಗ್ರನ್ಥಿಶ್ಛಿದ್ಯನ್ತೇ ಸರ್ವಸಂಶಯಾಃ । ಕ್ಷೀಯನ್ತೇ ಚಾಸ್ಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ತಸ್ಮಿನ್ದೃಷ್ಟೇ ಪರಾವರೇ
ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಹೃದಯದ ಗಾಂಠು ಮುರಿಯುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತವೆ, ಅವನ ಕರ್ಮಗಳು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತವೆ.
ಹಿರಣ್ಮಯೇ ಪರೇ ಕೋಶೇ ವಿರಾಜಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿಷ್ಕಲಮ್ । ತಚ್ಛುಭ್ರಂ ಜ್ಯೋತಿಷಾಂ ಜ್ಯೋತಿಸ್ತದ್ಯದಾತ್ಮವಿದೋ ವಿದುಃ
ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಚಿನ್ನದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ, ಭಾಗವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬ್ರಹ್ಮನು ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಕಾಶವೇ ಪ್ರಕಾಶಗಳ ಪ್ರಕಾಶ, ಆತ್ಮಜ್ಞರು ಅದನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
ನ ತತ್ರ ಸೂರ್ಯೋ ಭಾತಿ ನ ಚನ್ದ್ರತಾರಕಂ ನೇಮಾ ವಿದ್ಯುತೋ ಭಾನ್ತಿ ಕುತೋಽಯಮಗ್ನಿಃ । ತಮೇವ ಭಾನ್ತಮನುಭಾತಿ ಸರ್ವಂ ತಸ್ಯ ಭಾಸಾ ಸರ್ವಮಿದಂ ವಿಭಾತಿ
ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಚಂದ್ರನೂ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಮಿಂಚುಗಳು ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಅವನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದೆಲ್ಲವೂ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ, ಅವನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮೈವೇದಮಮೃತಂ ಪುರಸ್ತಾದ್ಬ್ರಹ್ಮ ಪಶ್ಚಾದ್ಬ್ರಹ್ಮ ದಕ್ಷಿಣತಶ್ಚೋತ್ತರೇಣ । ಅಧಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಚ ಪ್ರಸೃತಂ ಬ್ರಹ್ಮೈವೇದಂ ವಿಶ್ವಂ ವರಿಷ್ಠಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ, ದಕ್ಷಿಣ, ಉತ್ತರ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಬ್ರಹ್ಮವೇ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. ಈ ವಿಶ್ವವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮ.
ಏತಾದೃಗನುಭವೋ ಯಸ್ಯ ಸ ಕೃತಾರ್ಥೋ ನರೋತ್ತಮಃ । ಬ್ರಹ್ಮಭೂತಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ನ ಶೋಚತಿ ನ ಕಾಙ್ಕ್ಷತಿ
ಯಾರಿಗೆ ಇಂತಹ ಅನುಭವವಿದೆಯೋ, ಅವನು ಸಾರ್ಥಕನು, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತೆ, ಅವನು ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏನನ್ನೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ದ್ವಿತೀಯಾದ್ವೈ ಭಯಂ ರಾಜಂಸ್ತದಭಾವಾದ್ ಬಿಭೇತಿ ನ । ನ ತದ್ವಿಯೋಗೋ ಮೇಽಪ್ಯಸ್ತಿ ಮದ್ವಿಯೋಗೋಽಪಿ ತಸ್ಯ ನ
ಎರಡುತನದಿಂದ ಭಯವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ರಾಜನೇ. ಅದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಂದ ನನಗೆ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ, ನನಗಿಂದ ಅವನಿಗೂ ಬೇರ್ಪು ಇಲ್ಲ.
ಅಹಮೇವ ಸ ಸೋಽಹಂ ವೈ ನಿಶ್ಚಿತಂ ವಿದ್ಧಿ ಪರ್ವತ । ಮದ್ದರ್ಶನಂ ತು ತತ್ರ ಸ್ಯಾದ್ಯತ್ರ ಜ್ಞಾನೀ ಸ್ಥಿತೋ ಮಮ
ನಾನು ಅವನೇ, ಅವನು ನಾನೇ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ. ಪರ್ವತ, ಇದನ್ನು ನೀನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿ. ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ನಾನಿರುವೆನು.
ನಾಹಂ ತೀರ್ಥೇ ನ ಕೈಲಾಸೇ ವೈಕುಣ್ಠೇ ವಾ ನ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ । ವಸಾಮಿ ಕಿನ್ತು ಮಜ್ಜ್ಞಾನಿಹೃದಯಾಮ್ಭೋಜಮಧ್ಯಮೇ
ನಾನು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತವನ ಹೃದಯದ ಕಮಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಮತ್ಪೂಜಾಕೋಟಿಫಲದಂ ಸಕೃನ್ಮಜ್ಜ್ಞಾನಿನೋಽರ್ಚನಮ್ । ಕುಲಂ ಪವಿತ್ರಂ ತಸ್ಯಾಸ್ತಿ ಜನನೀ ಕೃತಕೃತ್ಯಕಾ
ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತವನು ಒಂದು ಸಲ ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯ ಫಲವೇ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪೂಜೆಗಳ ಫಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಅವನ ಕುಲ ಪವಿತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನ ತಾಯಿ ಜೀವನದ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾಳೆ.
ವಿಶ್ವಮ್ಭರಾ ಪುಣ್ಯವತೀ ಚಿಲ್ಲಯೋ ಯಸ್ಯ ಚೇತಸಃ । ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಂ ತು ಯತ್ಪೃಷ್ಟಂ ತ್ವಯಾ ಪರ್ವತಸತ್ತಮ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯವಿದೆ, ಅವನು ಇರುವ ಭೂಮಿ ಪುಣ್ಯಭೂಮಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಿದೆ.
ಕಥಿತಂ ತನ್ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ನಾತೋ ವಕ್ತವ್ಯಮಸ್ತಿ ಹಿ । ಇದಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಯ ಪುತ್ರಾಯ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಾಯ ಶೀಲಿನೇ
ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆಂಬುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಹಿರಿಯ ಮಗನಿಗೆ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಶೀಲವಂತನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
ಶಿಷ್ಯಾಯ ಚ ಯಥೋಕ್ತಾಯ ವಕ್ತವ್ಯಂ ನಾನ್ಯಥಾ ಕ್ವಚಿತ್ । ಯಸ್ಯ ದೇವೇ ಪರಾ ಭಕ್ತಿರ್ಯಥಾ ದೇವೇ ತಥಾ ಗುರೌ
ಗುರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು. ದೇವರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮ ಭಕ್ತಿ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಗುರುದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬೇಕು.
ತಸ್ಯೈತೇ ಕಥಿತಾ ಹ್ಯರ್ಥಾಃ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಯೇನೋಪದಿಷ್ಟಾ ವಿದ್ಯೇಯಂ ಸ ಏವ ಪರಮೇಶ್ವರಃ
ಅಂತಹ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಈ ಅರ್ಥಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದವನೇ ಪರಮೇಶ್ವರನು.
ಯಸ್ಯಾಯಂ ಸುಕೃತಂ ಕರ್ತುಮಸಮರ್ಥಸ್ತತೋ ಋಣೀ । ಪಿತ್ರೋರಪ್ಯಧಿಕಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಜನ್ಮಪ್ರದಾಯಕಃ
ಈ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಯಾರು ಅಸಾಧ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಋಣಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನು ತಂದೆತಾಯಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಪಿತೃಜಾತಂ ಜನ್ಮ ನಷ್ಟಂ ನೇತ್ಥಂ ಜಾತಂ ಕದಾಚನ । ತಸ್ಮೈ ನ ದ್ರುಹ್ಯೇದಿತ್ಯಾದಿ ನಿಗಮೋಽಪ್ಯವದನ್ನಗ
ತಂದೆತಾಯಿಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಜನ್ಮವು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಪರ್ವತ.