ನಭಸ್ತಲಂ ನಾಭಿಸರೋ ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚಕ್ರಮುರಃಸ್ಥಲಮ್ । ಮಹರ್ಲೋಕಸ್ತು ಗ್ರೀವಾ ಸ್ಯಾಜ್ಜನೋಲೋಕೋ ಮುಖಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಆಕೆಯ ನಾಭಿ ಆಕಾಶ, ಎದೆ ಬೆಳಕು, ಮಹರ್ಲೋಕ ಆಕೆಯ ಕಂಠ, ಜನಲೋಕ ಆಕೆಯ ಬಾಯಿ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತಪೋಲೋಕೋ ರರಾಟಿಸ್ತು ಸತ್ಯಲೋಕಾದಧಃ ಸ್ಥಿತಃ । ಇನ್ದ್ರಾದಯೋ ಬಾಹವಃ ಸ್ಯುಃ ಶಬ್ದಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ಮಹೇಶಿತುಃ
ತಪೋಲೋಕ ಆಕೆಯ ಗಂಟಲು, ಸತ್ಯಲೋಕ ಕೆಳಗಿದೆ; ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಆಕೆಯ ಕೈಗಳು, ಶಬ್ದ ಮಹಾದೇವಿಯ ಕಿವಿ.
ನಾಸತ್ಯದಸ್ರೌ ನಾಸೇ ಸ್ತೋ ಗನ್ಧೋ ಘ್ರಾಣಂ ಸ್ಮೃತೋ ಬುಧೈಃ । ಮುಖಮಗ್ನಿಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ದಿವಾರಾತ್ರೀ ಚ ಪಕ್ಷ್ಮಣೀ
ನಾಸತ್ಯರು ಆಕೆಯ ಮೂಗು, ವಾಸನೆ ಆಕೆಯ ಘ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅಗ್ನಿ ಆಕೆಯ ಬಾಯಿ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಂ ಭ್ರೂವಿಜೃಮ್ಭೋಽಪ್ಯಾಪಸ್ತಾಲುಃ ಪ್ರ್ಕೀರ್ತಿತಾಃ । ರಸೋ ಜಿಹ್ವಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಯಮೋ ದಂಷ್ಟ್ರಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನ ಆಕೆಯ ಭ್ರೂಕುಟಿಯ ಮೇಲೆ, ನೀರು ಆಕೆಯ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗ, ರುಚಿ ಆಕೆಯ ನಾಲಿಗೆ, ಯಮನು ಆಕೆಯ ಹಲ್ಲುಗಳು.
ದನ್ತಾಃ ಸ್ನೇಹಕಲಾ ಯಸ್ಯ ಹಾಸೋ ಮಾಯಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ । ಸರ್ಗಸ್ತ್ವಪಾಙ್ಗಮೋಕ್ಷಃ ಸ್ಯಾದ್ ವ್ರೀಡೋರ್ಧ್ವೋಷ್ಠೋ ಮಹೇಶಿತುಃ
ಆಕೆಯ ಹಲ್ಲುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ ಹಂತಗಳು, ನಗುವು ಮಾಯೆ, ಸೃಷ್ಟಿ ಆಕೆಯ ಕಣ್ನಿನ ಚೂರು, ಲಜ್ಜೆ ಮಹಾದೇವಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ತುಟಿ.
ಲೋಭಃ ಸ್ಯಾದಧರೋಷ್ಠೋಽಸ್ಯಾಧರ್ಮಮಾರ್ಗಸ್ತು ಪೃಷ್ಠಭೂಃ । ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚ ಮೇಢ್ರಂ ಸ್ಯಾದ್ಯಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ಜಗತೀತಲೇ
ಆಕೆಯ ಕೆಳಗಿನ ತುಟಿ ಲೋಭ, ಅಕ್ರಮದ ಮಾರ್ಗವು ಬೆನ್ನು, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆಕೆಯ ಸೃಜನಾಂಗ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ.
ಕುಕ್ಷಿಃ ಸಮುದ್ರಾ ಗಿರಯೋಽಸ್ಥೀನಿ ದೇವ್ಯಾ ಮಹೇಶಿತುಃ । ನದ್ಯೋ ನಾಡ್ಯಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ವೃಕ್ಷಾಃ ಕೇಶಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ
ಆಕೆಯ ಹೊಟ್ಟೆ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಎಲುಬುಗಳು ಪರ್ವತಗಳು, ನಾಡಿಗಳು ನದಿಗಳು, ಕೂದಲು ಮರಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಕೌಮಾರಯೌವನಜರಾ ವಯೋಽಸ್ಯ ಗತಿರುತ್ತಮಾ । ಬಲಾಹಕಾಸ್ತು ಕೇಶಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸನ್ಧ್ಯೇ ತೇ ವಾಸಸೀ ವಿಭೋ
ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಆಕೆಯ ಚಲನೆಗಳು; ಮೋಡಗಳು ಆಕೆಯ ಕೂದಲು, ಸಂಧ್ಯೆಗಳು ಆಕೆಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಒಡೆಯಾ.
ರಾಜಞ್ಛ್ರೀಜಗದಮ್ಬಾಯಾಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾಸ್ತು ಮನಃ ಸ್ಮೃತಃ । ವಿಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಸ್ತು ಹರೀ ರುದ್ರೋಽನ್ತಃಕರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ರಾಜನೆ, ಜಗದಂಬೆಯ ಮನಸ್ಸು ಚಂದ್ರನು, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರನು ಆಕೆಯ ಅಂತರಂಗ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಶ್ವಾ ಹಿ ಜಾತಯಃ ಸರ್ವಾಃ ಶ್ರೋಣಿದೇಶೇ ಸ್ಥಿತಾ ವಿಭೋಃ । ಅತಲಾದಿಮಹಾಲೋಕಾಃ ಕಟ್ಯಧೋಭಾಗತಾಂ ಗತಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಕುದುರೆ ಜಾತಿಗಳು ಆಕೆಯ ಸೊಂಟದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು, ಅಟಲ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಲೋಕಗಳು ಆಕೆಯ ಕಟಿಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು.
ಏತಾದೃಶಂ ಮಹಾರೂಪಂ ದದೃಶುಃ ಸುರಪುಙ್ಗವಾಃ । ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಂ ಲೇಲಿಹಾನಂ ಚ ಜಿಹ್ವಯಾ
ಅಂತಹ ಮಹತ್ತರವಾದ ರೂಪ, ಸಾವಿರಾರು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ನೋಡಿದರು.
ದಂಷ್ಟ್ರಾಕಟಕಟಾರಾವಂ ವಮನ್ತಂ ವಹ್ನಿಮಕ್ಷಿಭಿಃ । ನಾನಾಯುಧಧರಂ ವೀರಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರೌದನಂ ಚ ಯತ್
ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಗಿಯುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶೂರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಮುಂತಾದವರನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷನಯನಂ ಸಹಸ್ರಚರಣಂ ತಥಾ । ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಂ ವಿದ್ಯುತ್ಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಮ್
ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಕಣ್ಣು, ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭಯಙ್ಕರಂ ಮಹಾಘೋರಂ ಹೃದಕ್ಷ್ಣೋಸ್ತ್ರಾಸಕಾರಕಮ್ । ದದೃಶುಸ್ತೇ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಹಾಹಾಕಾರಂ ಚ ಚಕ್ರಿರೇ
ಭಯಂಕರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಆ ರೂಪ ಹೃದಯಕ್ಕೂ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಿದರು ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿದರು.
ವಿಕಮ್ಪಮಾನಹೃದಯಾ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಮಾಪುರ್ದುರತ್ಯಯಾಮ್ । ಸ್ಮರಣಂ ಚ ಗತಂ ತೇಷಾಂ ಜಗದಮ್ಬೇಯಮಿತ್ಯಪಿ
ಹೃದಯಗಳು ಕಂಪಿಸಿ, ಅವರು ಭರಿಸಲಾಗದ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು. 'ಈಕೆ ಜಗದಂಬೆ' ಎಂಬ ನೆನಪು ಕೂಡ ಅವರಿಂದ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಅಥ ತೇ ಯೇ ಸ್ಥಿತಾ ವೇದಾಶ್ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಮಹಾವಿಭೋಃ । ಬೋಧಯಾಮಾಸುರತ್ಯುಗ್ರಂ ಮೂರ್ಛಾತೋ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾನ್ಸುರಾನ್
ಆಗ ಮಹಾವಿಭೂತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವೇದಗಳು, ಆ ಭಯಾನಕ ಮೋಹದಿಂದ ಅಚೇತನರಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿತು.
ಅಥ ತೇ ಧೈರ್ಯಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಚ ಶ್ರುತಿಮುತ್ತಮಾಮ್ । ಪ್ರೇಮಾಶ್ರುಪೂರ್ಣನಯನಾ ರುದ್ಧಕಣ್ಠಾಸ್ತು ನಿರ್ಜರಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮರರು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಂಠವು ಭಾವದಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾದರು.
ಬಾಷ್ಪಗದ್ಗದಯಾ ವಾಚಾ ಸ್ತೋತುಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಿರೇ । ದೇವಾ ಊಚುಃ ಅಪರಾಧಂ ಕ್ಷಮಸ್ವಾಮ್ಬ ಪಾಹಿ ದೀನಾಂಸ್ತ್ವದುದ್ಭವಾನ್
ಅವರು ಅಳುವಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ತಾಯಿ, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾವು ದೀನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಕೋಪಂ ಸಂಹರ ದೇವೇಶಿ ಸಭಯಾ ರೂಪದರ್ಶನಾತ್ । ಕಾ ತೇ ಸ್ತುತಿಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಾ ಪಾಮರೈರ್ನಿರ್ಜರೈರಿಹ
ದೇವತೆಗಳೆ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕೋಪವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆ. ನಮ್ಮಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಮರರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ತುತಿ ಸಾಧ್ಯ?
ಸ್ವಸ್ಯಾಪ್ಯಜ್ಞೇಯ ಏವಾಸೌ ಯಾವಾನ್ಯಶ್ಚ ಸ್ವವಿಕ್ರಮಃ । ತದರ್ವಾಗ್ಜಾಯಮಾನಾನಾಂ ಕಥಂ ಸ ವಿಷಯೋ ಭವೇತ್
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ನೀನು ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಇತರರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು? ನಿನ್ನ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತರಾದ ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು?
ನಮಸ್ತೇ ಭುವನೇಶಾನಿ ನಮಸ್ತೇ ಪ್ರಣವಾತ್ಮಿಕೇ । ಸರ್ವವೇದಾನ್ತಸಂಸಿದ್ಧೇ ನಮೋ ಹ್ರೀಙ್ಕಾರಮೂರ್ತಯೇ
ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲದ ಒಡೆಯೆಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಧ್ವನಿಯ ರೂಪವಳೇ, ಎಲ್ಲ ವೇದಾಂತಗಳಿಂದ ಪಾವನಳಾದವಳೇ, ಹ್ರೀಂ ರೂಪಿಣಿಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಯಸ್ಮಾದಗ್ನಿಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಯಸ್ಮಾತ್ಸೂರ್ಯಶ್ಚ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ಯಸ್ಮಾದೋಷಧಯಃ ಸರ್ವಾಸ್ತಸ್ಮೈ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಯಾರಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಯಾರಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನು ಉದಯಿಸುತ್ತಾರೆ, ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಯಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಆ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಯಸ್ಮಾಚ್ಚ ದೇವಾಃ ಸಮ್ಭೂತಾಃ ಸಾಧ್ಯಾಃ ಪಕ್ಷಿಣ ಏವ ಚ । ಪಶವಶ್ಚ ಮನುಷ್ಯಾಶ್ಚ ತಸ್ಮೈ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಯಾರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಆ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಪ್ರಾಣಾಪಾನೌ ವ್ರೀಹಿಯವೌ ತಪಃ ಶ್ರದ್ಧಾ ಋತಂ ತಥಾ । ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ವಿಧಿಶ್ಚೈವ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮೈ ನಮೋ ನಮಃ
ಯಾರಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ, ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಜೋಳ, ತಪಸ್ಸು, ನಂಬಿಕೆ, ಸತ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಧಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಆಕೆಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಸಪ್ತ ಪ್ರಾಣಾರ್ಚಿಷೋ ಯಸ್ಮಾತ್ಸಮಿಧಃ ಸಪ್ತ ಏವ ಚ । ಹೋಮಾಃ ಸಪ್ತ ತಥಾ ಲೋಕಾಸ್ತಸ್ಮೈ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಯಾರಿಂದ ಏಳು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಗಳು, ಏಳು ವಿಧದ ಇಂಧನಗಳು, ಏಳು ಹೋಮಗಳು ಮತ್ತು ಏಳು ಲೋಕಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಆ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಯಸ್ಮಾತ್ಸಮುದ್ರಾ ಗಿರಯಃ ಸಿನ್ಧವಃ ಪ್ರಚರನ್ತಿ ಚ । ಯಸ್ಮಾದೋಷಧಯಃ ಸರ್ವಾ ರಸಾಸ್ತಸ್ಮೈ ನಮೋ ನಮಃ
ಯಾರಿಂದ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು ಹರಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಯಾರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ರಸಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಆಕೆಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಯಸ್ಮಾದ್ಯಜ್ಞಃ ಸಮುದ್ಭೂತೋ ದೀಕ್ಷಾ ಯೂಪಶ್ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಃ । ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ತಸ್ಮೈ ಸರ್ವಾತ್ಮನೇ ನಮಃ
ಯಾರಿಂದ ಯಜ್ಞ, ದೀಕ್ಷೆ, ಯೂಪ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆ, ಯಾರಿಂದ ಋಕ್, ಯಜುಸ್ಸು, ಸಾಮ ವೇದಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಆ ಎಲ್ಲರ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮಃ ಪುರಸ್ತಾತ್ಪೃಷ್ಠೇ ಚ ನಮಸ್ತೇ ಪಾರ್ಶ್ವಯೋರ್ದ್ವಯೋಃ । ಅಧ ಊರ್ಧ್ವಂ ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಮಾತರ್ಭೂಯೋ ನಮೋ ನಮಃ
ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ, ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಳಗೆ, ಮೇಲೆ, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ತಾಯಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಉಪಸಂಹರ ದೇವೇಶಿ ರೂಪಮೇತದಲೌಕಿಕಮ್ । ತದೇವ ದರ್ಶಯಾಸ್ಮಾಕಂ ರೂಪಂ ಸುನ್ದರಸುನ್ದರಮ್
ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ಈ ಅಲೌಕಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆ, ನಮಗೆ ಆ ಸುಂದರವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ಭೀತಾನ್ಸುರಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಗದಮ್ಬಾ ಕೃಪಾರ್ಣವಾ । ಸಂಹೃತ್ಯ ರೂಪಂ ಘೋರಂ ತದ್ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಸುನ್ದರಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಜಗದಂಬೆ, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರಳಾದವಳು, ಆ ಭಯಾನಕ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು ಸುಂದರವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು.