ವ್ಯಾಧೋಽಹಂ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಾಹಂ ಸತ್ಕರ್ಮಾಹಂ ಮಹಾಜನಃ । ಸ್ತ್ರೀಪುನ್ನಪುಂಸಕಾಕಾರೋಽಪ್ಯಹಮೇವ ನ ಸಂಶಯಃ
ನಾನೇ ಬೇಟೆಗಾರ, ನಾನೇ ಕ್ರೂರಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು, ನಾನೇ ಸತ್ಪುರುಷ, ನಾನೇ ಮಹಾಜನ. ಹೆಣ್ಣು, ಗಂಡು, ನಪುಂಸಕ ರೂಪದಲ್ಲೂ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಯಚ್ಚ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಕ್ವಚಿದ್ವಸ್ತು ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ರೂಯತೇಽಪಿ ವಾ । ಅನ್ತರ್ಬಹಿಶ್ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ವ್ಯಾಪ್ಯಾಹಂ ಸರ್ವದಾ ಸ್ಥಿತಾ
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ಎಲ್ಲಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಕಾಣಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೇಳಿಸಿದರೂ, ಆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಳಗಾಗಲಿ ಹೊರಗಾಗಲಿ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸದಾ ಇದ್ದೇನೆ.
ನ ತದಸ್ತಿ ಮಯಾ ತ್ಯಕ್ತಂ ವಸ್ತು ಕಿಞ್ಚಿಚ್ಚರಾಚರಮ್ । ಯದ್ಯಸ್ತಿ ಚೇತ್ತಚ್ಛೂನ್ಯಂ ಸ್ಯಾದ್ವನ್ಧ್ಯಾಪುತ್ರೋಪಮಂ ಹಿ ತತ್
ನನ್ನಿಂದ ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಚರಾಚರ ವಸ್ತು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದರೆ ಅದು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಬಂಜೆಯ ಹೆಣ್ಮಗನಂತೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ರಜ್ಜುರ್ಯಥಾ ಸರ್ಪಮಾಲಾಭೇದೈರೇಕಾ ವಿಭಾತಿ ಹಿ । ತಥೈವೇಶಾದಿರೂಪೇಣ ಭಾಮ್ಯಹಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಹಗ್ಗವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾವಾಗಿಯೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾರದಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ನಾನು ಈಶ್ವರಾದಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಅಧಿಷ್ಠಾನಾತಿರೇಕೇಣ ಕಲ್ಪಿತಂ ತನ್ನ ಭಾಸತೇ । ತಸ್ಮಾನ್ಮತ್ಸತ್ತಯೈವೈತತ್ಸತ್ತಾವಾನ್ನಾನ್ಯಥಾ ಭವೇತ್
ಆಧಾರದ ಹೊರತಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ವಸ್ತು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದಿಂದಲೇ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಹಿಮಾಲಯ ಉವಾಚ ಯಥಾ ವದಸಿ ದೇವೇಶಿ ಸಮಷ್ಟ್ಯಾಽಽತ್ಮವಪುಸ್ತ್ವಿದಮ್ । ತಥೈವ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಯದಿ ದೇವಿ ಕೃಪಾ ಮಯಿ
ಹಿಮಾಲಯನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿ, ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಈ ಜಗತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮಷ್ಟಿ ರೂಪವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಕೂಡ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ದೇವಿ, ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿದರೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸವಿಷ್ಣವಃ । ನನನ್ದುರ್ಮುದಿತಾತ್ಮಾನಃ ಪೂಜಯನ್ತಶ್ಚ ತದ್ವಚಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಮಾಲಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಆ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ಅಥ ದೇವಮತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಭಕ್ತಕಾಮದುಘಾ ಶಿವಾ । ಅದರ್ಶಯನ್ನಿಜಂ ರೂಪಂ ಭಕ್ತಕಾಮಪ್ರಪೂರಿಣೀ
ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅರಿತು, ಭಕ್ತರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಶುಭಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಭಕ್ತರ ಮನಸ್ಸಿನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರು.
ಅಪಶ್ಯಂಸ್ತೇ ಮಹಾದೇವ್ಯಾ ವಿರಾಡ್ರೂಪಂ ಪರಾತ್ಪರಮ್ । ದ್ಯೌರ್ಮಸ್ತಕಂ ಭವೇದ್ಯಸ್ಯ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯೌ ಚ ಚಕ್ಷುಷೀ
ಅವರು ಮಹಾದೇವಿಯ ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ತಲೆ ಆಕಾಶವಾಗಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದವು.
ದಿಶಃ ಶ್ರೋತ್ರೇ ವಚೋ ದೇವಾಃ ಪ್ರಾಣೋ ವಾಯುಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ವಿಶ್ವಂ ಹೃದಯಮಿತ್ಯಾಹುಃ ಪೃಥಿವೀ ಜಘನಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಆಕೆಯ ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಮಾತು ದೇವತೆಗಳು, ಉಸಿರಾಟ ಗಾಳಿ, ಆಕೆಯ ಹೃದಯ ಜಗತ್ತು, ಭೂಮಿ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಭಾಗ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ನಭಸ್ತಲಂ ನಾಭಿಸರೋ ಜ್ಯೋತಿಶ್ಚಕ್ರಮುರಃಸ್ಥಲಮ್ । ಮಹರ್ಲೋಕಸ್ತು ಗ್ರೀವಾ ಸ್ಯಾಜ್ಜನೋಲೋಕೋ ಮುಖಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಆಕೆಯ ನಾಭಿ ಆಕಾಶ, ಎದೆ ಬೆಳಕು, ಮಹರ್ಲೋಕ ಆಕೆಯ ಕಂಠ, ಜನಲೋಕ ಆಕೆಯ ಬಾಯಿ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತಪೋಲೋಕೋ ರರಾಟಿಸ್ತು ಸತ್ಯಲೋಕಾದಧಃ ಸ್ಥಿತಃ । ಇನ್ದ್ರಾದಯೋ ಬಾಹವಃ ಸ್ಯುಃ ಶಬ್ದಃ ಶ್ರೋತ್ರಂ ಮಹೇಶಿತುಃ
ತಪೋಲೋಕ ಆಕೆಯ ಗಂಟಲು, ಸತ್ಯಲೋಕ ಕೆಳಗಿದೆ; ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು ಆಕೆಯ ಕೈಗಳು, ಶಬ್ದ ಮಹಾದೇವಿಯ ಕಿವಿ.
ನಾಸತ್ಯದಸ್ರೌ ನಾಸೇ ಸ್ತೋ ಗನ್ಧೋ ಘ್ರಾಣಂ ಸ್ಮೃತೋ ಬುಧೈಃ । ಮುಖಮಗ್ನಿಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ದಿವಾರಾತ್ರೀ ಚ ಪಕ್ಷ್ಮಣೀ
ನಾಸತ್ಯರು ಆಕೆಯ ಮೂಗು, ವಾಸನೆ ಆಕೆಯ ಘ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅಗ್ನಿ ಆಕೆಯ ಬಾಯಿ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನಂ ಭ್ರೂವಿಜೃಮ್ಭೋಽಪ್ಯಾಪಸ್ತಾಲುಃ ಪ್ರ್ಕೀರ್ತಿತಾಃ । ರಸೋ ಜಿಹ್ವಾ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಯಮೋ ದಂಷ್ಟ್ರಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ಥಾನ ಆಕೆಯ ಭ್ರೂಕುಟಿಯ ಮೇಲೆ, ನೀರು ಆಕೆಯ ಬಾಯಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗ, ರುಚಿ ಆಕೆಯ ನಾಲಿಗೆ, ಯಮನು ಆಕೆಯ ಹಲ್ಲುಗಳು.
ದನ್ತಾಃ ಸ್ನೇಹಕಲಾ ಯಸ್ಯ ಹಾಸೋ ಮಾಯಾ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾ । ಸರ್ಗಸ್ತ್ವಪಾಙ್ಗಮೋಕ್ಷಃ ಸ್ಯಾದ್ ವ್ರೀಡೋರ್ಧ್ವೋಷ್ಠೋ ಮಹೇಶಿತುಃ
ಆಕೆಯ ಹಲ್ಲುಗಳು ಪ್ರೀತಿಯ ಹಂತಗಳು, ನಗುವು ಮಾಯೆ, ಸೃಷ್ಟಿ ಆಕೆಯ ಕಣ್ನಿನ ಚೂರು, ಲಜ್ಜೆ ಮಹಾದೇವಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ತುಟಿ.
ಲೋಭಃ ಸ್ಯಾದಧರೋಷ್ಠೋಽಸ್ಯಾಧರ್ಮಮಾರ್ಗಸ್ತು ಪೃಷ್ಠಭೂಃ । ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚ ಮೇಢ್ರಂ ಸ್ಯಾದ್ಯಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ಜಗತೀತಲೇ
ಆಕೆಯ ಕೆಳಗಿನ ತುಟಿ ಲೋಭ, ಅಕ್ರಮದ ಮಾರ್ಗವು ಬೆನ್ನು, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆಕೆಯ ಸೃಜನಾಂಗ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ.
ಕುಕ್ಷಿಃ ಸಮುದ್ರಾ ಗಿರಯೋಽಸ್ಥೀನಿ ದೇವ್ಯಾ ಮಹೇಶಿತುಃ । ನದ್ಯೋ ನಾಡ್ಯಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ವೃಕ್ಷಾಃ ಕೇಶಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಾಃ
ಆಕೆಯ ಹೊಟ್ಟೆ ಸಮುದ್ರಗಳು, ಎಲುಬುಗಳು ಪರ್ವತಗಳು, ನಾಡಿಗಳು ನದಿಗಳು, ಕೂದಲು ಮರಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಕೌಮಾರಯೌವನಜರಾ ವಯೋಽಸ್ಯ ಗತಿರುತ್ತಮಾ । ಬಲಾಹಕಾಸ್ತು ಕೇಶಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸನ್ಧ್ಯೇ ತೇ ವಾಸಸೀ ವಿಭೋ
ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವನ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಆಕೆಯ ಚಲನೆಗಳು; ಮೋಡಗಳು ಆಕೆಯ ಕೂದಲು, ಸಂಧ್ಯೆಗಳು ಆಕೆಯ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಒಡೆಯಾ.
ರಾಜಞ್ಛ್ರೀಜಗದಮ್ಬಾಯಾಶ್ಚನ್ದ್ರಮಾಸ್ತು ಮನಃ ಸ್ಮೃತಃ । ವಿಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿಸ್ತು ಹರೀ ರುದ್ರೋಽನ್ತಃಕರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ರಾಜನೆ, ಜಗದಂಬೆಯ ಮನಸ್ಸು ಚಂದ್ರನು, ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರನು ಆಕೆಯ ಅಂತರಂಗ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಶ್ವಾ ಹಿ ಜಾತಯಃ ಸರ್ವಾಃ ಶ್ರೋಣಿದೇಶೇ ಸ್ಥಿತಾ ವಿಭೋಃ । ಅತಲಾದಿಮಹಾಲೋಕಾಃ ಕಟ್ಯಧೋಭಾಗತಾಂ ಗತಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಕುದುರೆ ಜಾತಿಗಳು ಆಕೆಯ ಸೊಂಟದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು, ಅಟಲ ಮೊದಲಾದ ಮಹಾಲೋಕಗಳು ಆಕೆಯ ಕಟಿಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದವು.
ಏತಾದೃಶಂ ಮಹಾರೂಪಂ ದದೃಶುಃ ಸುರಪುಙ್ಗವಾಃ । ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಸಹಸ್ರಾಢ್ಯಂ ಲೇಲಿಹಾನಂ ಚ ಜಿಹ್ವಯಾ
ಅಂತಹ ಮಹತ್ತರವಾದ ರೂಪ, ಸಾವಿರಾರು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಚಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ನೋಡಿದರು.
ದಂಷ್ಟ್ರಾಕಟಕಟಾರಾವಂ ವಮನ್ತಂ ವಹ್ನಿಮಕ್ಷಿಭಿಃ । ನಾನಾಯುಧಧರಂ ವೀರಂ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರೌದನಂ ಚ ಯತ್
ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಉಗಿಯುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶೂರವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಮುಂತಾದವರನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷನಯನಂ ಸಹಸ್ರಚರಣಂ ತಥಾ । ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಂ ವಿದ್ಯುತ್ಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಮ್
ಸಾವಿರ ತಲೆ, ಕಣ್ಣು, ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭಯಙ್ಕರಂ ಮಹಾಘೋರಂ ಹೃದಕ್ಷ್ಣೋಸ್ತ್ರಾಸಕಾರಕಮ್ । ದದೃಶುಸ್ತೇ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಹಾಹಾಕಾರಂ ಚ ಚಕ್ರಿರೇ
ಭಯಂಕರವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಆ ರೂಪ ಹೃದಯಕ್ಕೂ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡಿದರು ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಕೂಗಿದರು.
ವಿಕಮ್ಪಮಾನಹೃದಯಾ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಮಾಪುರ್ದುರತ್ಯಯಾಮ್ । ಸ್ಮರಣಂ ಚ ಗತಂ ತೇಷಾಂ ಜಗದಮ್ಬೇಯಮಿತ್ಯಪಿ
ಹೃದಯಗಳು ಕಂಪಿಸಿ, ಅವರು ಭರಿಸಲಾಗದ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋದರು. 'ಈಕೆ ಜಗದಂಬೆ' ಎಂಬ ನೆನಪು ಕೂಡ ಅವರಿಂದ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ಅಥ ತೇ ಯೇ ಸ್ಥಿತಾ ವೇದಾಶ್ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಮಹಾವಿಭೋಃ । ಬೋಧಯಾಮಾಸುರತ್ಯುಗ್ರಂ ಮೂರ್ಛಾತೋ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾನ್ಸುರಾನ್
ಆಗ ಮಹಾವಿಭೂತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವೇದಗಳು, ಆ ಭಯಾನಕ ಮೋಹದಿಂದ ಅಚೇತನರಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿತು.
ಅಥ ತೇ ಧೈರ್ಯಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಚ ಶ್ರುತಿಮುತ್ತಮಾಮ್ । ಪ್ರೇಮಾಶ್ರುಪೂರ್ಣನಯನಾ ರುದ್ಧಕಣ್ಠಾಸ್ತು ನಿರ್ಜರಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮರರು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕಂಠವು ಭಾವದಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾದರು.
ಬಾಷ್ಪಗದ್ಗದಯಾ ವಾಚಾ ಸ್ತೋತುಂ ಸಮುಪಚಕ್ರಿರೇ । ದೇವಾ ಊಚುಃ ಅಪರಾಧಂ ಕ್ಷಮಸ್ವಾಮ್ಬ ಪಾಹಿ ದೀನಾಂಸ್ತ್ವದುದ್ಭವಾನ್
ಅವರು ಅಳುವಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ತಾಯಿ, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನಾವು ದೀನರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಕೋಪಂ ಸಂಹರ ದೇವೇಶಿ ಸಭಯಾ ರೂಪದರ್ಶನಾತ್ । ಕಾ ತೇ ಸ್ತುತಿಃ ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯಾ ಪಾಮರೈರ್ನಿರ್ಜರೈರಿಹ
ದೇವತೆಗಳೆ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕೋಪವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆ. ನಮ್ಮಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಮರರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ತುತಿ ಸಾಧ್ಯ?
ಸ್ವಸ್ಯಾಪ್ಯಜ್ಞೇಯ ಏವಾಸೌ ಯಾವಾನ್ಯಶ್ಚ ಸ್ವವಿಕ್ರಮಃ । ತದರ್ವಾಗ್ಜಾಯಮಾನಾನಾಂ ಕಥಂ ಸ ವಿಷಯೋ ಭವೇತ್
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ನೀನು ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾಗದು, ಇತರರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು? ನಿನ್ನ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿದ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತರಾದ ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು?