ತಸ್ಮಾದ್ಯೂಯಂ ಪರಾಮ್ಬಾಂ ತಾಂ ಶರಣಂ ಯಾತ ಮಾ ಚಿರಮ್ । ನಿರ್ವ್ಯಾಜಯಾ ಚಿತ್ತವೃತ್ತ್ಯಾ ಸಾ ವಃ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಧಾಸ್ಯತಿ
ಆದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಬೇಗನೆ ಪರಾಮಾತೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ; ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವಳು.
ಇತ್ಯಾದಿಶ್ಯ ಸುರಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಮಹಾವಿಷ್ಣುಃ ಸ್ವಜಾಯಯಾ । ಸಂಯುತೋ ನಿರ್ಜಗಾಮಾಶು ದೇವೈಃ ಸಹ ಸುರಾಧಿಪಃ
ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದ ಮಹಾವಿಷ್ಣು, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾಗೂ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬೇಗನೆ ಹೊರಟನು.
ಆಜಗಾಮ ಮಹಾಶೈಲಂ ಹಿಮವನ್ತಂ ನಗಾಧಿಪಮ್ । ಅಭವಂಶ್ಚ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಪುರಶ್ಚರಣಕರ್ಮಿಣಃ
ಅವರು ಮಹಾ ಪರ್ವತವಾದ ಹಿಮವಂತನ ಬಳಿ ಬಂದರು. ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಅಮ್ಬಾಯಜ್ಞವಿಧಾನಜ್ಞಾ ಅಮ್ಬಾಯಜ್ಞಂ ಚ ಚಕ್ರಿರೇ । ತೃತೀಯಾದಿವ್ರತಾನ್ಯಾಶು ಚಕ್ರುಃ ಸರ್ವೇ ಸುರಾ ನೃಪ
ಅಂಬೆಯ ಯಜ್ಞ ವಿಧಾನವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಅಂಬೆಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು. ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮೂರನೇ ದಿನದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರು.
ಕೇಚಿತ್ಸಮಾಧಿನಿಷ್ಣಾತಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಾಮಪರಾಯಣಾಃ । ಕೇಚಿತ್ಸೂಕ್ತಪರಾಃ ಕೇಚಿನ್ನಾಮಪಾರಾಯಣೋತ್ಸುಕಾಃ
ಕೆಲವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ದೇವಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ದೇವಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು.
ಮನ್ತ್ರಪಾರಾಯಣಪರಾಃ ಕೇಚಿತ್ಕೃಚ್ಛ್ರಾದಿಕಾರಿಣಃ । ಅನ್ತರ್ಯಾಗಪರಾಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿನ್ನ್ಯಾಸಪರಾಯಣಾಃ
ಕೆಲವರು ಮಂತ್ರ ಪಠಣದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಆಂತರ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು.
ಹೃಲ್ಲೇಖಯಾ ಪರಾಶಕ್ತೇಃ ಪೂಜಾಂ ಚಕ್ರುರತನ್ದ್ರಿತಾಃ । ಇತ್ಯೇವಂ ಬಹುವರ್ಷಾಣಿ ಕಾಲೋಽಗಾಜ್ಜನಮೇಜಯ
ಅವರು ಹ್ರೀಂ ಅಕ್ಷರದಿಂದ ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಇಂತಹmany ವರ್ಷಗಳು ಹೋದವು, ಜನಮೇಜಯ.
ಅಕಸ್ಮಾಚ್ಚೈತ್ರಮಾಸೀಯನವಮ್ಯಾಂ ಚ ಭೃಗೋರ್ದಿನೇ । ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವ ಪುರತಸ್ತನ್ಮಹಃ ಶ್ರುತಿಬೋಧಿತಮ್
ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ನವಮಿಯ ಶುಕ್ರವಾರದಂದು, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಆ ಪ್ರಕಾಶವು ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.
ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಚತುರ್ವೇದೈರ್ಮೂರ್ತಿಮದ್ಭಿರಭಿಷ್ಟುತಮ್ । ಕೋಟಿಸೂರ್ಯಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಚನ್ದ್ರಕೋಟಿಸುಶೀತಲಮ್
ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪ ಪಡೆದ ವೇದಗಳು ಆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅದು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಶೀತಳವಾಗಿತ್ತು.
ವಿದ್ಯುತ್ಕೋಟಿಸಮಾನಾಭಮರುಣಂ ತತ್ಪರಂ ಮಹಃ । ನೈವ ಚೋರ್ಧ್ವಂ ನ ತಿರ್ಯಕ್ಚ ನ ಮಧ್ಯೇ ಪರಿಜಗ್ರಭತ್
ಆ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಮೇಲೂ ಅಲ್ಲ, ಅಡ್ಡವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಡಿಯಲಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದ್ಯನ್ತರಹಿತಂ ತತ್ತು ನ ಹಸ್ತಾದ್ಯಙ್ಗಸಂಯುತಮ್ । ನ ಚ ಸ್ತ್ರೀರೂಪಮಥವಾ ನ ಪುಂರೂಪಮಥೋಭಯಮ್
ಅದಕ್ಕೆ ಆರಂಭವೂ ಇಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಕೈಗಳು ಅಥವಾ ಇತರ ಅಂಗಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಹೆಣ್ಣು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಗಂಡು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡೂ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲ.
ದೀಪ್ತ್ಯಾ ಪಿಧಾನಂ ನೇತ್ರಾಣಾಂ ತೇಷಾಮಾಸೀನ್ಮಹೀಪತೇ । ಪುನಶ್ಚ ಧೈರ್ಯಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಯಾವತ್ತೇ ದದೃಶುಃ ಸುರಾಃ
ಅದರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಮುಚ್ಚುಮರೆ ಆಯಿತು, ರಾಜನೇ. ಆದರೆ ಅವರು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡು, ಆ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ತಾವತ್ತದೇವ ಸ್ತ್ರೀರೂಪೇಣಾಭಾದ್ದಿವ್ಯಂ ಮನೋಹರಮ್ । ಅತೀವ ರಮಣೀಯಾಙ್ಗೀಂ ಕುಮಾರೀಂ ನವಯೌವನಾಮ್
ಆ ಪ್ರಕಾಶವೇ ಆಗ, ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ, ಯೌವನದ ಹಸಿರು ವಯಸ್ಸಿನ ಕನ್ಯೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ಉದ್ಯತ್ಪೀನಕುಚದ್ವನ್ದ್ವನಿನ್ದಿತಾಮ್ಭೋಜಕುಡ್ಮಲಾಮ್ । ರಣತ್ಕಿಙ್ಕಿಣಿಕಾಜಾಲಸಿಞ್ಜನ್ಮಞ್ಜೀರಮೇಖಲಾಮ್
ಅವಳ ಪುಟ್ಟ ಉಬ್ಬಿದ স্তನಗಳು ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗುಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿತು, ಅವಳ ನಡು ಗಂಟು ಗಂಟು ಮಣಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಿಂಕಿಣಿ ಬೆಲ್ಟ್ನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಕನಕಾಙ್ಗದಕೇಯೂರಗ್ರೈವೇಯಕವಿಭೂಷಿತಾಮ್ । ಅನರ್ಘ್ಯಮಣಿಸಮ್ಭಿನ್ನಗಲಬನ್ಧವಿರಾಜಿತಾಮ್
ಅವಳು ಬಂಗಾರದ ಬಲಯ, ಕಂಗಣ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಅವಳ ಗಂಟು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ತನುಕೇತಕಸಂರಾಜನ್ನೀಲಭ್ರಮರಕುನ್ತಲಾಮ್ । ನಿತಮ್ಬಬಿಮ್ಬಸುಭಗಾಂ ರೋಮರಾಜಿವಿರಾಜಿತಾಮ್
ಅವಳ ಕೂದಲು ಕಪ್ಪು ಭ್ರamaraಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ, ಕೆತಕಿ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು. ಅವಳ ಹಿಪ್ ಗಳು ಸುಂದರವಾದ ಬಿಂಬಗಳಂತೆ, ದೇಹವನ್ನು ಸಣ್ಣ ಕೂದಲುಗಳ ಸಾಲು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಕರ್ಪೂರಶಕಲೋನ್ಮಿಶ್ರತಾಮ್ಬೂಲಪೂರಿತಾನನಾಮ್ । ಕನತ್ಕನಕತಾಟಙ್ಕವಿಟಙ್ಕವದನಾಮ್ಬುಜಾಮ್
ಅವಳ ಮುಖವು ಕರ್ಪೂರ ಮಿಶ್ರಿತ ತಾಂಬೂಲದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅವಳ ಕಮಲದ ಮುಖವನ್ನು ಬಂಗಾರದ ದೊಡ್ಡ ಕುಂಡಲಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಅಷ್ಟಮೀಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬಾಭಲಲಾಟಾಮಾಯತಭ್ರುವಮ್ । ರಕ್ತಾರವಿನ್ದನಯನಾಮುನ್ನಸಾಂ ಮಧುರಾಧರಾಮ್
ಅವಳ ನೆತ್ತಿ ಅಷ್ಟಮೀ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಭುಜಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪು ಕಮಲದಂತೆ, ಮೂಗು ಉನ್ನತವಾಗಿತ್ತು, ತುಟಿಗಳು ಮಧುರವಾಗಿದ್ದವು.
ಕುನ್ದಕುಡ್ಮಲದನ್ತಾಗ್ರಾಂ ಮುಕ್ತಾಹಾರವಿರಾಜಿತಾಮ್ । ರತ್ನಸಮ್ಭಿನ್ನಮುಕುಟಾಂ ಚನ್ದ್ರರೇಖಾವತಂಸಿನೀಮ್
ಅವಳ ಹಲ್ಲುಗಳು ಕುಂದ ಹೂವಿನ ಮೊಗ್ಗುಗಳಂತೆ, ಅವಳು ಮುತ್ತಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಅವಳ ಕಿರೀಟದಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳು ಜಗಮಗಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಚಂದ್ರರೇಖೆಯನ್ನು ಅಲಂಕಾರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ಮಲ್ಲಿಕಾಮಾಲತೀಮಾಲಾಕೇಶಪಾಶವಿರಾಜಿತಾಮ್ । ಕಾಶ್ಮೀರಬಿನ್ದುನಿಟಿಲಾಂ ನೇತ್ರತ್ರಯವಿಲಾಸಿನೀಮ್
ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಾಲತೀ ಹೂಗಳ ಹಾರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು, ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕೆಂಪು ಬಿಂದು, ಅವಳು ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಳು.
ಪಾಶಾಙ್ಕುಶವರಾಭೀತಿಚತುರ್ಬಾಹುಂ ತ್ರಿಲೋಚನಾಮ್ । ರಕ್ತವಸ್ತ್ರಪರೀಧಾನಾಂ ದಾಡಿಮೀಕುಸುಮಪ್ರಭಾಮ್
ಅವರು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು — ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ, ವರದಾನ ಮತ್ತು ಅಭಯಮುದ್ರೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು; ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ದಾಳಿಂಬೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸರ್ವಶೃಙ್ಗಾರವೇಷಾಢ್ಯಾಂ ಸರ್ವದೇವನಮಸ್ಕೃತಾಮ್ । ಸರ್ವಾಶಾಪೂರಿಕಾಂ ಸರ್ವಮಾತರಂ ಸರ್ವಮೋಹಿನೀಮ್
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲ ಆಶೆಗಳನ್ನೂ ಪೂರೈಸುವವಳು, ಎಲ್ಲರ ತಾಯಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳು.
ಪ್ರಸಾದಸುಮುಖೀಮಮ್ಬಾಂ ಮನ್ದಸ್ಮಿತಮುಖಾಮ್ಬುಜಾಮ್ । ಅವ್ಯಾಜಕರುಣಾಮೂರ್ತಿಂ ದದೃಶುಃ ಪುರತಃ ಸುರಾಃ
ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕೃಪೆಯ ತುಂಬಿದ ಮುಖವಿರುವ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು — ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿರುವ ಕಮಲಮುಖವಳಾಗಿ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ದಯೆಯ ರೂಪವಳಾಗಿ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ಕರುಣಾಮುರ್ತಿಂ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಸಕಲಾಃ ಸುರಾಃ । ವಕ್ತುಂ ನಾಶಕ್ನುವನ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ವಾಷ್ಪಸಂರುದ್ಧನಿಃಸ್ವನಾಃ
ಆ ದಯೆಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು; ಆನಂದಾಶ್ರುಗಳಿಂದ ಅವರ ಧ್ವನಿ ನಿಂತು, ಏನೂ ಹೇಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಕಥಞ್ಚಿತ್ಸ್ಥೈರ್ಯಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾನತಕನ್ಧರಾಃ । ಪ್ರೇಮಾಶ್ರುಪೂರ್ಣನಯನಾಸ್ತುಷ್ಟುವುರ್ಜಗದಮ್ಬಿಕಾಮ್
ಹೇಗೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಂಡು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದವರು, ಪ್ರೀತಿಯ ಆನಂದಾಶ್ರುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿದವರು, ಜಗದಂಬೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ದೇವಾ ಊಚುಃ ನಮೋ ದೇವ್ಯೈ ಮಹಾದೇವ್ಯೈ ಶಿವಾಯೈ ಸತತಂ ನಮಃ । ನಮಃ ಪ್ರಕೃತ್ಯೈ ಭದ್ರಾಯೈ ನಿಯತಾಃ ಪ್ರಣತಾಃ ಸ್ಮ ತಾಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ದೇವಿಗೆ, ಮಹಾದೇವಿಗೆ, ಸದಾ ಶುಭವಾಗಿರುವ ಶಿವೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪ್ರಕೃತಿಗೆ, ಶುಭವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಾವು ಸದಾ ಅವಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ.
ತಾಮಗ್ನಿವರ್ಣಾಂ ತಪಸಾ ಜ್ವಲನ್ತೀಂ ವೈರೋಚನೀಂ ಕರ್ಮಫಲೇಷು ಜುಷ್ಟಾಮ್ । ದುರ್ಗಾಂ ದೇವೀಂ ಶರಣಮಹಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ ಸುತರಸಿ ತರಸೇ ನಮಃ
ಅಗ್ನಿಯ ವರ್ಣದವಳಾದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ವೈರೋಚನನ ಪುತ್ರಿಯಾದ, ಕರ್ಮಫಲಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ — ವೇಗಶಾಲಿಯಾದ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ದೇವೀಂ ವಾಚಮಜನಯನ್ತ ದೇವಾ- ಸ್ತಾಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಃ ಪಶವೋ ವದನ್ತಿ । ಸಾ ನೋ ಮನ್ದ್ರೇಷಮೂರ್ಜಂ ದುಹಾನಾ ಧೇನುರ್ವಾಗಸ್ಮಾನುಪಸುಷ್ಟುತೈತು
ದೇವತೆಗಳು ವಾಕ್ದೇವಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರು; ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳವಳಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಆ ಮಧುರವಾದ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡುವ ಮಾತಿನ ಹಸುವು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ.
ಕಾಲರಾತ್ರಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ತುತಾಂ ವೈಷ್ಣವೀಂ ಸ್ಕನ್ದಮಾತರಮ್ । ಸರಸ್ವತೀಮದಿತಿಂ ದಕ್ಷದುಹಿತರಂ ನಮಾಮಃ ಪಾವನಾಂ ಶಿವಾಮ್
ಕಾಲರಾತ್ರಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳಿಗೆ, ವೈಷ್ಣವಿಗೆ, ಸ್ಕಂದನ ತಾಯಿಗೆ, ಸರಸ್ವತಿಗೆ, ಅದಿತಿಗೆ, ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿಗೆ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಶುಭವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮ್ಯೈ ಚ ವಿದ್ಮಹೇ ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯೈ ಚ ಧೀಮಹಿ । ತನ್ನೋ ದೇವೀ ಪ್ರಚೋದಯಾತ್
ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನಾವು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ, ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ನಾವು ಮನನ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ; ಆ ದೇವಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಿ.