ಹನ್ಮಿ ಚೈಕೇನ ಬಾಣೇನ ತಂ ಶತ್ರುಂ ದುರ್ಭಗಂ ಕಿಲ । ಯೋ ಮೇಽರಾತಿಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ಲೋಕೇ ಪಾಪಮತಿಃ ಖಲಃ
ಯಾರು ನನ್ನ ಶತ್ರುವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೋ, ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು ನಾನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಪಾಪಮತಿಯಾದವನು ನನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ದೇವೋ ವಾ ದಾನವೋ ವಾಪಿ ತಂ ನಿಹನ್ಮಿ ಶರೈಃ ಶಿತೈಃ । ಕ್ವ ತಿಷ್ಠತಿ ಕಿಯದ್ರೂಪಃ ಕಿಯದ್ಬಲಸಮನ್ವಿತಃ
ಅವನು ದೇವತೆ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ದಾನವ ಆಗಿರಲಿ, ನಾನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿದೆ? ಅವನ ರೂಪ ಹೇಗಿದೆ? ಅವನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಇದೆ?
ಮಾಲಾಕಾರಾ ಊಚುಃ - ನ ದೇವೋ ನ ಚ ದೈತ್ಯೋಽಸ್ತಿ ನ ಯಕ್ಷೋ ನ ಚ ಕಿನ್ನರಃ । ಕಶ್ಚಿತ್ಕೋಲೋ ಮಹಾಕಾಯೋ ರಾಜಂಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ಕಾನನೇ
ಮಾಲಾಕಾರರು ಹೇಳಿದರು: 'ಅವನು ದೇವನೂ ಅಲ್ಲ, ದೈತ್ಯನೂ ಅಲ್ಲ, ಯಕ್ಷನೂ ಅಲ್ಲ, ಕಿನ್ನರನೂ ಅಲ್ಲ; ರಾಜನೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಹಂದಿಯೊಬ್ಬನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.'
ಪುಷ್ಪವೃಕ್ಷಾನತಿಮೃದೂನ್ದನ್ತೇನೋನ್ಮೂಲಯತ್ಯಸೌ । ವಿದೀರ್ಣಂ ತದ್ವನಂ ಸರ್ವಂ ಸೂಕರೇಣಾತಿರಂಹಸಾ
ಅವನು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾದ ಪುಷ್ಪಮರಗಳನ್ನು ಕೆಡವುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆ ಹಂದಿಯ ಕ್ರೂರತೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾಗಿದೆ.
ವಿಶಿಖೈಸ್ತಾಡಿತೋಽಸ್ಮಾಭಿರ್ದೃಷದ್ಭಿರ್ಲಕುಟೈಸ್ತಥಾ । ನ ಬಿಭೇತಿ ಮಹಾರಾಜ ಹನುಮಸ್ಮಾನುಪಾದ್ರವತ್
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾವು ಎಷ್ಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ದೊಣ್ಣೆಗಳಿನಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ ಹನುಮಂತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಭಯಪಡದೆ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಬರತಾನೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ - ಇತ್ಯಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚಸ್ತೇಷಾಂ ರಾಜಾ ಕೋಪಸಮಾಕುಲಃ । ಅಶ್ವಾಮಾರುಹ್ಯ ತರಸಾ ಜಗಾಮೋಪವನಂ ಪ್ರತಿ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಕ್ಷಣ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ವೇಗವಾಗಿ ತೋಟದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ಸೈನ್ಯೇನ ಮಹತಾ ಯುಕ್ತೋ ಗಜಾಶ್ವರಥಸಂಯುತಃ । ಪದಾತಿವೃನ್ದಸಹಿತಃ ಪ್ರಯಯೌ ವನಮುತ್ತಮಮ್
ಅವನ ಜೊತೆ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳು ಸೈನಿಕರ ಗುಂಪುಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಹೀಗೆ ರಾಜನು ಅದ್ಭುತವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
ತತ್ರಾಪಶ್ಯನ್ಮಹಾಕೋಲಂ ಘುರ್ಘುರನ್ತಂ ಭಯಾನಕಮ್ । ವನಂ ಭಗ್ನಂ ಚ ಸಂವೀಕ್ಷ್ಯ ರಾಜಾ ಕ್ರೋಧಯುತೋಽಭವತ್
ಅಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡುಕಂದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅರಣ್ಯವು ನಾಶವಾದುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ಚಾಪೇ ಬಾಣಂ ಸಮಾರೋಪ್ಯ ವಿಕೃಷ್ಯ ಚ ಶರಾಸನಮ್ । ತಂ ಹನ್ತುಂ ಸೂಕರಂ ಪಾಪಂ ತರಸಾ ಸಮುಪಾಕ್ರಮತ್
ಬಿಲ್ಲಿಗೆ ಬಾಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಆ ಪಾಪಿ ಕಂದನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ರಾಜನು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಹೋದನು.
ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಚ ರಾಜಾನಂ ಚಾಪಹಸ್ತಂ ರುಷಾಕುಲಮ್ । ಸಮ್ಮುಖೋಽಭ್ಯದ್ರವತ್ತೂರ್ಣಂ ಕುರ್ವಞ್ಛಬ್ದಂ ಸುದಾರುಣಮ್
ಕೋಪದಿಂದ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ನಿಂತ ರಾಜನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಕಂದನು ಭಯಾನಕವಾದ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ನೇರವಾಗಿ ಅವನತ್ತ ಓಡಿಬಂದಿತು.
ತಮಾಯಾನ್ತಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ವರಾಹಂ ವಿಕೃತಾನನಮ್ । ಮುಮೋಚ ವಿಶಿಖಂ ತಸ್ಮಿನ್ಹನ್ತುಕಾಮೋ ಮಹೀಪತಿಃ
ಮುಖವು ವಿಕೃತವಾಗಿರುವ ಆ ಕಂದನು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡಿದನು.
ಗಚ್ಛನ್ತಂ ತಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ರಾಜಾ ಕೋಪಸಮನ್ವಿತಃ । ಮುಮೋಚ ವಿಶಿಖಾಂಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಾಂಶ್ಚಾಪಮಾಕೃಷ್ಯ ಯತ್ನತಃ
ಅದು ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕ್ಷಣಂ ದೃಷ್ಟಿಪಥಂ ರಾಜ್ಞಃ ಕ್ಷಣಂ ಚಾದರ್ಶನಂ ಗತಃ । ಕುರ್ವನ್ಬಹುವಿಧಾರಾವಂ ಸೂಕರಂ ಸಮುಪಾದ್ರವತ್
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ರಾಜನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬರುವಂತೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾಣದಂತೆ, ಆ ಕಂದನು色色ದ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಓಡಿತು.
ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋಽತಿಕುಪಿತೋ ಮೃಗಸ್ಯಾನುಜಗಾಮ ಹ । ಅಶ್ವೇನ ವಾಯುವೇಗೇನ ವಿಕೃಷ್ಯ ಚ ಶರಾಸನಮ್
ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು ಆ ಮೃಗವನ್ನು ಬೆನ್ನತ್ತಿದನು.
ಇತಸ್ತತಸ್ತಃ ಸೈನ್ಯಮಗಮಚ್ಚ ವನಾನ್ತರಮ್ । ಏಕಾಕೀ ನೃಪತಿಃ ಕೋಲಂ ವ್ರಜನ್ತಂ ಸಮುಪಾದ್ರವತ್
ಸೇನೆಯವರು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದ ಒಳಗಿನ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಆದರೆ ರಾಜನು ಒಬ್ಬನೇ ಉಳಿದು, ಆ ಕಂದನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
ಮಧ್ಯಾಹ್ನಸಮಯೇ ರಾಜಾ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿಜನೇ ವನೇ । ತೃಷಿತಃ ಕ್ಷುಧಿತೋಽತ್ಯರ್ಥಂ ಬಭೂವ ಶ್ರಾನ್ತವಾಹನಃ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಜನರೇ ಇಲ್ಲದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಲುಪಿದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದ್ದನು; ಅವನ ಕುದುರೆ ಕೂಡಾ ಬಹಳ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಸೂಕರೋಽದರ್ಶನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ರಾಜಾ ಚಿನ್ತಾತುರೋಽಭವತ್ । ಮಾರ್ಗಭ್ರಷ್ಟೋಽತಿವಿಪಿನೇ ದಾರುಣೇ ದೀನವತ್ಸ್ಥಿತಃ
ಆ ಕಂದನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದೆ ಹೋದಾಗ, ರಾಜನು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ಆ ಭಯಾನಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿ ನಿಂತನು.
ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ನ ಸಹಾಯೋಽಸ್ತಿ ಮೇ ವನೇ । ಅಜ್ಞಾತಸ್ವಪಥಃ ಕುತ್ರ ವ್ರಜಾಮೀತಿ ವ್ಯಚಿನ್ತಯತ್
'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾರೂ ಜೊತೆಯಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು?' ಎಂದು ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಏವಂ ವಿನ್ತಯತಸ್ತತ್ರ ವಿಪಿನೇ ಜನವರ್ಜಿತೇ । ರಾಜ್ಞಾ ಚಿನ್ತಾತುರೋಽಪಶ್ಯನ್ನದೀಂ ಸುವಿಮಲೋದಕಾಮ್
ಹೀಗೆ ಜನರೇ ಇಲ್ಲದ ಆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ರಾಜನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರಿರುವ ನದಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಾಂ ಮುದಿತೋ ರಾಜಾ ಪಾಯಯಿತ್ವಾ ತುರಙ್ಗಕಮ್ । ಅಶ್ವಾದುತ್ತೇರ್ಯ ವಿಮಲಂ ಪಪೌ ಪಾನೀಯಮುತ್ತಮಮ್
ಆ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ರಾಜನು, ಮೊದಲು ತನ್ನ ಕುದುರೆಗಿಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ, ನಂತರ ಕುದುರೆಯಿಂದ ಇಳಿದು, ಸ್ವತಃ ಆ ಶುದ್ಧವಾದ ಉತ್ತಮ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಹೋಗಿದನು.
ಜಲಂ ಪೀತ್ವಾ ನೃಪಸ್ತತ್ರ ಸುಖಮಾಪ ಮಹೀಪತಿಃ । ಇತ್ಯೇಷ ನಗರಂ ಗನ್ತುಂ ದಿಗ್ಭ್ರಮೇಣಾತಿಮೋಹಿತಃ
ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ರಾಜನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮವಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ದಾರಿ ತಪ್ಪಿ, ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತು ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವೃದ್ಧಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂಪಧೃಕ್ । ನನಾಮ ವೀಕ್ಷ್ಯ ರಾಜಾ ತಂ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಮ್
ಆಗ ವೃದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುದನು. ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ತಮುವಾಚ ಗಾಧಿರಾಜಃ ಪ್ರಣಮನ್ತಂ ನೃಪೋತ್ತಮಮ್ । ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇಽಸ್ತು ಮಹಾರಾಜ ಕಿಮರ್ಥಮಿಹ ಚಾಗತಃ
ಗಾಧಿರಾಜನು ಆ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ, ಅವನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಮಹಾರಾಜ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ?'
ಏಕಾಕೀ ವಿಜನೇ ರಾಜನ್ ಕಿಂ ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮತ್ರ ತೇ । ಬ್ರೂಹಿ ಸರ್ವಂ ಸ್ಥಿರೋ ಭೂತ್ವಾ ಕಾರಣಂ ನೃಪಸತ್ತಮ
ಇಂತಹ ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ ರಾಜಾ? ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು.'
ರಾಜೋವಾಚ - ಸೂಕರೋಽತಿಮಹಾಕಾಯೋ ಬಲವಾನ್ಪುಷ್ಪಕಾನನಮ್ । ಸಮುಪೇತ್ಯ ಮಮರ್ದಾಶು ಕೋಮಲಾನ್ಪುಷ್ಪಪಾದಪಾನ್
ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ, ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಕಾಡು ಹಂದಿ ಪುಷ್ಪವನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿನ ನವಿಲು ಹೂವಿನ ಮರಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶಮಾಡಿತು.'
ತಂ ನಿವಾರಯಿತುಂ ದುಷ್ಟಂ ಕರೇ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಕಾರ್ಮುಕಮ್ । ಸಸೈನ್ಯೋಽಹಂ ಸ್ವನಗರಾನ್ನಿರ್ಗತೋ ಮುನಿಸತ್ತಮ
ಆ ದುಷ್ಟ ಹಂದಿಯನ್ನು ಓಡಿಸಲು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ನನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಊರಿನಿಂದ ಹೊರಟೆ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.'
ಗತೋಽಸೌ ದೃಕ್ಪಥಾತ್ಪಾಪೋ ಮಾಯಾವೀ ಕ್ವಾಪಿ ವೇಗವಾನ್ । ಪೃಷ್ಠತೋಽಹಮಪಿ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸೈನ್ಯಂ ಕ್ವಾಪಿ ಗತಂ ಮಮ
ಆ ಪಾಪಿ, ಮಾಯೆಗಾರ ಹಂದಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೋ ಹೋದನು. ನಾನು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಸೇನೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಗೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು.'
ಕ್ಷುಧಿತಸ್ತೃಷಿತಶ್ಚಾಹಂ ಸೈನ್ಯಭ್ರಷ್ಟಸ್ತ್ವಿಹಾಗತಃ । ನ ಜಾನೇ ಪುರಮಾರ್ಗಂ ಚ ತಹಾ ಸೈನ್ಯಗತಿಂ ಮುನೇ
ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ, ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಸೇನೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ಊರಿನ ದಾರಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಸೇನೆಯೂ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಮುನಿಯೇ.'
ಪನ್ಥಾನಂ ದರ್ಶಯ ವಿಭೋ ವ್ರಜಾಮಿ ನಗರಂ ಪ್ರತಿ । ಮಮಾತ್ರ ಭಾಗ್ಯಯೋಗೇನ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತ್ವಂ ವಿಜನೇ ವನೇ
ಪ್ರಭುವೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸು. ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದುದು ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟ.
ಅಯೋಧ್ಯಾದಿಪತಿಶ್ಚಾಹಂ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋಽತಿವಿಶ್ರುತಃ । ರಾಜಸೂಯಸ್ಯ ಕರ್ತಾ ಚ ವಾಞ್ಛಿತಾರ್ಥಪ್ರದಃ ಸದಾ
ನಾನು ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ರಾಜನು, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದವನು, ಸದಾ ಎಲ್ಲರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವನು.