ಸರ್ವತ್ರ ಗಿರಿದುರ್ಗೇಷು ಮುನೀನಾಮಾಶ್ರಮೇಷು ಚ । ಅನ್ವೇಷಿತೋ ಮೇ ದೂತೈಸ್ತು ನ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಯಾದಸಾಂಪತೇ
ನನ್ನ ದೂತರು ಬೆಟ್ಟದ ಕೋಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳ ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಡುಕಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನೀರಿನ ದೇವತೆಯೇ, ಅವನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.
ಆಜ್ಞಾಪಯ ಮಹಾರಾಜ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಗತೇ ಸುತೇ । ನ ಮೇ ದೋಷೋಽತ್ರ ಸರ್ವಜ್ಞ ಭಾಗ್ಯದೋಷಸ್ತು ಸರ್ವಥಾ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮಗನು ಹೋದಾಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು; ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ತಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲ, ಸರ್ವಜ್ಞನೇ, ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಾಗ್ಯದ ತಪ್ಪು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ - ಇತಿ ಭೂಪವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಚೇತಾಃ ಕುಪಿತೋ ಭೃಶಮ್ । ಶಶಾಪ ಚ ನೃಪಂ ಕ್ರೋಧಾದ್ವಞ್ಚಿತಸ್ತು ಪುನಃ ಪುನಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಚೇತನು ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಮರುಮರು ರಾಜನನ್ನು ಮೋಸಗೊಂಡೆನೆಂದು ಶಪಿಸಿದನು.
ನೃಪತೇಽಹಂ ತ್ವಯಾ ಯಸ್ಮಾದ್ವಚಸಾ ಚ ಪ್ರವಞ್ಚಿತಃ । ತಸ್ಮಾಜ್ಜಲೋದರೋ ವ್ಯಾಧಿಸ್ತ್ವಾಂ ತುದತ್ವತಿದಾರುಣಃ
ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಭಯಾನಕವಾದ ಜಲೋದರ ರೋಗವು ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತದೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ - ಇತಿ ಶಪ್ತೋ ಮಹೀಪಾಲಃ ಕುಪಿತೇನ ಪ್ರಚೇತಸಾ । ಪೀಡಿತೋಽಭೂತ್ತದಾ ರಾಜಾ ವ್ಯಾಧಿನಾ ದುಃಖದೇನ ತು
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಪ್ರಚೇತನ ಶಾಪದಿಂದ, ರಾಜನು ಆ ದುಃಖಕರ ರೋಗದಿಂದ ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ದುಃಖಿತನಾದನು.
ಏವಂ ಶಪ್ತ್ವಾ ನೃಪಂ ಪಾಶೀ ಜಗಾಮ ನಿಜಮಾಸ್ಪದಮ್ । ರಾಜಾ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹಾವ್ಯಾಧಿಂ ಬಭೂವಾತೀವ ದುಃಖಿತಃ
ಹೀಗೆ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಿ, ಪಾಶಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ರಾಜನು ಭಾರೀ ರೋಗದಿಂದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು.
ಯಜ್ಞಪಶುಭೂತಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುತ್ರಸ್ಯ ವಧಕರಣಾಯ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಷೇಧವರ್ಣನಮ್ ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ - ಗತೇಽಥ ವರುಣೇ ರಾಜಾ ರೋಗೇಣಾತೀವ ಪೀಡಿತಃ । ದುಃಖಾದ್ದುಃಖಂ ಪರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವ್ಯಥಿತೋಽಭೂದ್ ಭೃಶಂ ತದಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ವರుణನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ರೋಗದಿಂದ ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ದುಃಖದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟನು.
ಕುಮಾರೋಽಸೌ ವನೇ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪಿತರಂ ರೋಗಪೀಡಿತಮ್ । ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ರಾಜಂಶ್ಚಕಾರ ಸ್ನೇಹಯನ್ತ್ರಿತಃ
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರನು ತಂದೆ ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಸಂವತ್ಸರೇ ವ್ಯತೀತೇ ತು ಪಿತರಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಾದರಾತ್ । ಗನ್ತುಕಾಮಂ ತು ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶಕ್ರಸ್ತತ್ರಾಜಗಾಮ ಹ
ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ರಾಜಕುಮಾರನು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇಂದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.
ವಾಸವಸ್ತು ತದಾ ರೂಪಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಸತ್ವರಃ । ವಾರಯಾಮಾಸ ಯುಕ್ತ್ಯಾ ವೈ ಕುಮಾರಂ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಸವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ರಾಜಕುಮಾರನು ಹೋಗಬಾರದೆಂದು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ - ರಾಜಪುತ್ರ ನ ಜಾನಾಸಿ ರಾಜನೀತಿಂ ಸುದುರ್ಲಭಾಮ್ । ಅತಃ ಕರೋಷಿ ಮೂಢಸ್ತ್ವಂ ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ವೃಥಾ
ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ನೀನು ರಾಜಕಾರ್ಯದ ಗೂಢತೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಸುಲಭವಲ್ಲದ ಆ ಕಲೆಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ವ್ಯರ್ಥವಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಪಿತಾ ತವ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ವೇದಪಾರಗೈಃ । ಕಾರಯಿಷ್ಯತಿ ಹೋಮಂ ತೇ ಜ್ವಲಿತೇಽಥ ವಿಭಾವಸೌ
ನಿನ್ನ ಮಹಾನ್ ತಂದೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿ ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಆತ್ಮಾ ಹಿ ವಲ್ಲಭಸ್ತಾತ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಖಲು । ತದರ್ಥೇ ವಲ್ಲಭಾಃ ಸನ್ತಿ ಪುತ್ರದಾರಧನಾದಯಃ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮನೇ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವನು. ಆ ಆತ್ಮದ ರಕ್ಷಣೆಗೆಂದೇ ಪುತ್ರ, ಪತ್ನಿ, ಧನ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಆತ್ಮನೋ ದೇಹರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಹತ್ವಾ ತ್ವಾಂ ವಲ್ಲಭಂ ಸುತಮ್ । ಹವನಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾಸೌ ರೋಗಮುಕ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟು, ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ನ ಗನ್ತವ್ಯಂ ರಾಜಪುತ್ರ ಪಿತುರ್ಗೃಹೇ । ಮೃತೇ ಪಿತರಿ ಗನ್ತವ್ಯಂ ರಾಜ್ಯಾರ್ಥೇ ಸರ್ವಥಾ ಪುನಃ
ಆದುದರಿಂದ, ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ನೀನು ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದು. ತಂದೆ ಸತ್ತ ನಂತರ ಮಾತ್ರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮರಳಿ ಹೋಗಬೇಕು.
ಏವಂ ನಿಷೇಧಿತಸ್ತತ್ರ ವಾಸವೇನ ನೃಪಾತ್ಮಜಃ । ವನಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಃ ಕಾಮಂ ಪುನಃ ಸಂವತ್ಸರಂ ನೃಪ
ಇಂತಿ ವಾಸವನು ತಡೆಯಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಷವೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು.
ಅತ್ಯನ್ತಂ ದುಃಖಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಂ ತದಾಽಽತ್ಮಜಃ । ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಮರಣೇ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ
ಅಂದು ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ಮಗನು ಸಾಯಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ತುಷಾರಾಡ್ ದ್ವಿಜರೂಪೇಣ ತತ್ರಾಗತ್ಯ ಚ ರೋಹಿತಮ್ । ನಿವಾರಯಾಮಾಸ ಸುತಂ ಯುಕ್ತಿವಾಕ್ಯೈಃ ಪುನಃ ಪುನಃ
ತುಷಾರಾಡನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ತನ್ನ ಮಗ ರೋಹಿತನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಯುಕ್ತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋಽತಿದುಃಖಾರ್ತೋ ವಸಿಷ್ಠಂ ಸ್ವಪುರೋಹಿತಮ್ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ರೋಗನಾಶಾಯ ತತ್ರೋಪಾಯಂ ಸುನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನ ಕುಲಗುರು ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಕರೆದು, ರೋಗ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಖಚಿತವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ತಮಾಹ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುತ್ರೋ ಯಜ್ಞಂ ಕುರು ನೃಪೋತ್ತಮ । ಕ್ರಯಕ್ರೀತೇನ ಪುತ್ರೇಣ ಶಾಪಮೋಕ್ಷೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಪಡೆದ ಮಗನಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೀ.
ಪುತ್ರಾ ದಶವಿಧಾಂ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ವೇದಪಾರಗೈಃ । ದ್ರವ್ಯೇಣಾನೀಯ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಪುತ್ರಂ ಕುರು ನೃಪೋತ್ತಮ
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪುತ್ರರು ಹತ್ತು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಣಕೊಟ್ಟು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದು ಯಜ್ಞ ಮಾಡು.
ವರುಣೋಽಪಿ ಪ್ರಸನ್ನಃ ಸನ್ಸುಖಕಾರೀ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಲೋಭಾತ್ಕೋಽಪಿ ದ್ವಿಜಃ ಪುತ್ರಂ ಪ್ರದಾಸ್ಯತಿ ಸ್ವರಾಷ್ಟ್ರಜಃ
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ವರుణನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಲೋಭದಿಂದ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಏವಂ ಪ್ರಮೋದಿತೋ ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಮಹಾಮನಾ । ಪ್ರಧಾನಂ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ತದನ್ವೇಷಣಕಾಮ್ಯಯಾ
ವಸಿಷ್ಠನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನು ಆ ರೀತಿಯ ಮಗನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ತನ್ನ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು ಕಳಿಸಿದನು.
ಅಜೀಗರ್ತೋ ದ್ವಿಜಃ ಕಶ್ಚಿದ್ವಿಷಯೇ ತಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ । ತಸ್ಯಾಸಂಶ್ಚ ತ್ರಯಃ ಪುತ್ರಾ ನಿರ್ಧನಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ
ಆ ರಾಜನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಜೀಗರ್ತ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವನು ಬಹಳ ಬಡವನಾಗಿದ್ದನು.
ಪ್ರಧಾನೇನಾಪ್ಯಸೌ ಪೃಷ್ಟಃ ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ದುರ್ಬಲೋ ದ್ವಿಜಃ । ಗವಾಂ ಶತಂ ದದಾಮೀತಿ ದೇಹಿ ಪುತ್ರಂ ಮಖಾಯ ವೈ
ಪ್ರಧಾನಿಯು ಆ ದುರ್ಬಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು 'ನೀನು ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ನಾನು ಹೋಮಕ್ಕೆ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಶುನಃಪುಚ್ಛಃ ಶುನಃಶೇಪಃ ಶುನೋಲಾಂಗೂಲ ಇತ್ಯಮೀ । ತೇಷಾಮೇಕತಮಂ ದೇಹಿ ದದಾಮಿ ತು ಗವಾಂ ಶತಮ್
'ಶುನಃಪುಚ್ಛ, ಶುನಃಶೇಪ, ಶುನೋಲಾಂಗೂಲ' ಎಂಬುವರು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಹೆಸರುಗಳು. ನೀನು ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
ಅಜೀಗರ್ತಸ್ತು ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಕ್ಷುಧಯಾ ಪೀಡಿತೋ ಭೃಶಮ್ । ಪುತ್ರಂ ಚ ಕತಮಂ ತೇಭ್ಯೋ ವಿಕ್ರೇತುಂ ವೈ ಮನೋ ದಧೇ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಜೀಗರ್ತನು ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಮಾರಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಕಾರ್ಯಾಧಿಕಾರಿಣಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ಮತ್ವಾ ನಾಸಾವದಾದಮುಮ್ । ಕನಿಷ್ಠಂ ನಾಪ್ಯದಾನ್ಮಾತಾ ಮಮೈಷ ಇತಿ ವಾದಿನೀ
ಮೂತನಾದ ಮಗನು ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ; ತಾಯಿ 'ಈವನು ನನ್ನದು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಚಿಕ್ಕವನನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ.
ಮಧ್ಯಮಂ ಚ ಶುನಃಶೇಪಂ ದದೌ ಗವಾಂ ಶತೇನ ಚ । ಆನಿನಾಯ ಪಶುಂ ಚಕ್ರೇ ನರಮೇಧೇ ನರಾಧಿಪಃ
ಮಧ್ಯಮ ಪುತ್ರನಾದ ಶುನಃಶೇಪನನ್ನು ನೂರು ಹಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಮಾನವ ಬಲಿಗೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು ಎಂದು ರಾಜನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ರುದನ್ತಂ ದುಃಖಿತಂ ದೀನಂ ವೇಪಮಾನಂ ಭೃಶಾತುರಮ್ । ಯೂಪೇ ಬದ್ಧಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯಾಮುಂ ಚುಕ್ರುಶುರ್ಮುನಯಸ್ತದಾ
ಅವನನ್ನು ಬಲಿಗಂಬಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಳುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ, ನಿರಾಶೆಯಿಂದ, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಕಂಡಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುನಿಗಳು ಆಘಾತದಿಂದ ಕೂಗಿದರು.