ಸ್ಥಾನಾದ್ದೂರೇ ಚ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ದೂರಂ ಗತ್ವಾ ಸ್ಥಿರಾಭವತ್ । ಕೃತಶೌಚಂ ಪತಿಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಗತ್ವಾ ಜಗ್ರಾಹ ತಂ ಪುನಃ
ಸ್ವತಃ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಪತಿ ಶೌಚ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೈಹಿಡಿದರು.
ಆನೀಯಾಶ್ರಮಮವ್ಯಗ್ರಾ ಚೋಪವೇಶ್ಯಾಸನೇ ಶುಭೇ । ಮೃಜ್ಜಲಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಪಾದಾವಸ್ಯ ಯಥಾವಿಧಿ
ಯಾವುದೇ ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತಂದು, ಶುಭಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ನೀರಿನಿಂದ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ತೊಳೆದಳು.
ದತ್ತ್ವಾಽಽಚಮನಪಾತ್ರಂ ತು ದನ್ತಧಾವನಮಾಹರತ್ । ಸಮರ್ಪ್ಯ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಂ ಚ ಯಥೋಕ್ತಂ ನೃಪನನ್ದಿನೀ
ಆಚಮನಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರೆ ನೀಡಿ, ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಲು ದಂತಕಷ್ಟವನ್ನು ತಂದು, ರಾಜಕುಮಾರಿಯು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು.
ಚಕಾರೋಷ್ಣಂ ಜಲಂ ಶುದ್ಧಂ ಸಮಾನೀತಂ ಸುಪಾವನಮ್ । ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ಜಲಮಾಹೃತ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪ್ರಣಯಾನ್ವಿತಾ
ಶುದ್ಧವಾದ ಬಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಸ್ನಾನಕ್ಕಾಗಿ ತಂದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ಕಿಮಾಜ್ಞಾಪಯಸೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕೃತಂ ವೈ ದನ್ತಧಾವನಮ್ । ಉಷ್ಣೋದಕಂ ಸುಸಮ್ಪನ್ನಂ ಕುರು ಸ್ನಾನಂ ಸಮನ್ತ್ರಕಮ್
'ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಏನು ಆದೇಶಿಸುತ್ತೀಯಿರಿ? ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಬಿಸಿ ನೀರು ಇದೆ—ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ವರ್ತತೇ ಹೋಮಕಾಲೋಽಯಂ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಪೂರ್ವಾ ಪ್ರವರ್ತತೇ । ವಿಧಿವದ್ಹವನಂ ಕೃತ್ವಾ ದೇವತಾಪೂಜನಂ ಕುರು
'ಈಗ ಹೋಮದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ; ಮುಂಜಾವಿನ ಸಂಧ್ಯೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏವಂ ಕನ್ಯಾ ಪತಿಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತಪಸ್ವಿನಮನಿನ್ದಿತಾ । ನಿತ್ಯಂ ಪರ್ಯಚರತ್ಪ್ರೀತ್ಯಾ ತಪಸಾ ನಿಯಮೇನ ಚ
ಹೀಗೆ, ಅವಳು ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮದೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಗ್ನೀನಾಮತಿಥೀನಾಂ ಚ ಶುಶ್ರೂಷಾಂ ಕುರ್ವತೀ ಸದಾ । ಆರಾಧಯಾಮಾಸ ಮುದಾ ಚ್ಯವನಂ ಸಾ ಶುಭಾನನಾ
ಅವಳು ಸದಾ ಅಗ್ನಿಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಶುಭಮುಖಿಯಾದ ಚ್ಯವನನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದಥ ಕಾಲೇ ತು ರವಿಜಾವಶ್ವಿನಾವುಭೌ । ಚ್ಯವನಸ್ಯಾಶ್ರಮಾಭ್ಯಾಶೇ ಕ್ರೀಡಮಾನೌ ಸಮಗತೌ
ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನ ಪುತ್ರರಾದ ಅಶ್ವಿನೀದೇವರು ಇಬ್ಬರೂ ಚ್ಯವನನ ಆಶ್ರಮದ ಬಳಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರು.
ಜಲೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತು ತಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ನಿವೃತ್ತಾಂ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ಪ್ರತಿ । ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀಂ ರವಿಪುತ್ರಾವಪಶ್ಯತಾಮ್
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಅಲಂಕಾರಗೊಂಡ ಆ ಯುವತಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯಪುತ್ರರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಕನ್ಯಾಭಾಂ ಗತ್ವಾ ಚಾನ್ತಿಕಮಾದರಾತ್ । ಊಚತುಃ ಸಮಭಿದ್ರುತ್ಯ ನಾಸತ್ಯಾವತಿಮೋಹಿತೌ
ಅವರು ಆ ದೇವಕನ್ಯೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಕ್ಷಣಂ ತಿಷ್ಠ ವರಾರೋಹೇ ಪ್ರಷ್ಟುಂ ತ್ವಾಂ ಗಜಗಾಮಿನಿ । ಆವಾಂ ದೇವಸುತೌ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಬ್ರೂಹಿ ಸತ್ಯಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ
ಅರಮನೆ ಹೆಜ್ಜೆಯವಳೇ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲು; ನಾವು ಕೇಳಬೇಕಿದೆ. ನಾವು ದೇವರ ಮಕ್ಕಳು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಗುಮುಖಿಯಾದವಳೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.
ಪುತ್ರೀ ಕಸ್ಯ ಪತಿಃ ಕಸ್ತೇ ಕಥಮುದ್ಯಾನಮಾಗತಾ । ಏಕಾಕಿನೀ ತಡಾಗೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸ್ನಾನಾರ್ಥಂ ಚಾರುಲೋಚನೇ
ನೀನು ಯಾರ ಮಗಳು? ನಿನ್ನ ಪತಿ ಯಾರು? ಹೇಗೆ ಈ ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದೆ? ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಏಕೆ ನೀನು ಒಬ್ಬಳೇ ಈ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಂದೆ?
ದ್ವಿತೀಯಾ ಶ್ರೀರಿವಾಭಾಸಿ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ಕಮಲಲೋಚನೇ । ಇಚ್ಛಾಮಸ್ತು ವಯಂ ಜ್ಞಾತುಂ ತತ್ತ್ವಮಾಖ್ಯಾಹಿ ಶೋಭನೇ
ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ನೀನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶ್ರೀದೇವಿಯಂತೆ ಕಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ನಾವು ನಿಜವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ಸುಂದರಿಯೇ, ನಮಗೆ ಹೇಳು.
ಕೋಮಲೌ ಚರಣೌ ಕಾನ್ತೇ ಸ್ಥಿತೌ ಭೂಮಾವನಾವೃತೌ । ಹೃದಾಯೇ ಕುರುತಃ ಪೀಡಾಂ ಚಲನ್ತೌ ಚಲಲೋಚನೇ
ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ನಿನ್ನ কোমಲ ಕಾಲುಗಳು ಬೆರಳಿಲ್ಲದೆ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿವೆ; ನೀನು ನಡೆಯುವಾಗ, ಚಂಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಅವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೋವು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿವೆ.
ವಿಮಾನಾರ್ಹಾಸಿ ತನ್ವಙ್ಗಿ ಕಥಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ವ್ರಜಸ್ಯದಃ । ಅನಾವೃತಾತ್ರ ವಿಪಿನೇ ಕಿಮರ್ಥಂ ಗಮನಂ ತವ
ಸಣ್ಣ ದೇಹದವಳೇ, ನೀನು ದೇವಲೋಕದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂತಿರಬೇಕಾದವಳು; ಆದರೆ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲಿನಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವೆ. ಏಕೆ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
ದಾಸೀಶತಸಮಾಯುಕ್ತಾ ಕಥಂ ಚ ತ್ವಂ ವಿನಿರ್ಗತಾ । ರಾಜಪುತ್ರ್ಯಪ್ಸರಾ ವಾಸಿ ವದ ಸತ್ಯಂ ವರಾನನೇ
ನೂರಾರು ದಾಸಿಯರು ನಿನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಇದ್ದರೂ, ನೀನು ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಹೊರಬಂದೆ? ರಾಜಕುಮಾರಿಯೆ ಅಥವಾ ಅಪ್ಸರೆಯೆ? ಸುಂದರಮುಖಿಯಾದವಳೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.
ಧನ್ಯಾ ಮಾತಾ ಯತೋ ಜಾತಾ ಧನ್ಯೋಽಸೌ ಜನಕಸ್ತವ । ವಕ್ತುಂ ತ್ವಾಂ ನೈವ ಶಕ್ತೌ ಚ ಭರ್ತುರ್ಭಾಗ್ಯಂ ತವಾನಘೇ
ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಧನ್ಯಳು, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಧನ್ಯನು; ನಿರ್ದೋಷೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಪತಿಯ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ದೇವಲಿಕಾಧಿಕಾ ಭೂಮಿರಿಯಂ ಚೈವ ಸುಲೋಚನೇ । ಪ್ರಚಲಂಶ್ಚರಣಸ್ತೇಽದ್ಯ ಸಮ್ಪಾವಯತಿ ಭೂತಲಮ್
ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಇಂದು ಈ ಭೂಮಿ ದೇವಲೋಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ನಡೆಯುವ ಕಾಲುಗಳು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಸೌಭಾಗ್ಯಾಶ್ಚ ಮೃಗಾಃ ಕಾಮಂ ಯೇ ತ್ವಾಂ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ವೈ ವನೇ । ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ಪಕ್ಷಿಣಃ ಸರ್ವೇ ಭೂರಿಯಂ ಚಾತಿಪಾವನಾ
ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಜಿಂಕೆಗಳು ಧನ್ಯರು, ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಧನ್ಯರು; ಈ ಭೂಮಿ ಬಹಳ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಸ್ತುತ್ಯಾಲಂ ತವ ಚಾತ್ಯರ್ಥಂ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಸುಲೋಚನೇ । ಪಿತಾ ಕಸ್ತೇ ಪತಿಃ ಕ್ವಾಸೌ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಸ್ತಿ ಸಾದರಮ್
ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ತುತಿಯೋಗ್ಯಳಾದವಳು, ಆದರೆ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು: ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಯಾರು? ಪತಿ ಯಾರು? ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ? ನಾವು ಅವನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ - ತಯೋರಿತಿ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಕನ್ಯಾತಿಸುನ್ದರೀ । ತಾವುವಾಚ ತ್ರಪಾಕ್ರಾನ್ತಾ ದೇವಪುತ್ರೀ ನೃಪಾತ್ಮಜಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ರಾಜಕುಮಾರಿ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆ ದೇವಪುತ್ರರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಶರ್ಯಾತಿತನಯಾಂ ಮಾಂ ವಾಂ ವಿತ್ತಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಮುನೇರಿಹ । ಚ್ಯವನಸ್ಯ ಸತೀಂ ಕಾನ್ತಾಂ ಪಿತ್ರಾ ದತ್ತಾಂ ಯದೃಚ್ಛಯಾ
ನಾನು ಶರ್ಯಾತಿಯ ಮಗಳು, ಇಲ್ಲಿರುವ ಚ್ಯವನಮುನಿಯ ಪತ್ನಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರುವವಳು; ನನ್ನ ತಂದೆ ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ಪತಿರನ್ಧೋಽಸ್ತಿ ಮೇ ದೇವೌ ವೃದ್ಧಶ್ಚಾತೀವ ತಾಪಸಃ । ತಸ್ಯ ಸೇವಾಮಹೋರಾತ್ರಂ ಕರೋಮಿ ಪ್ರೀತಿಮಾನಸಾ
ದೇವರೆ, ನನ್ನ ಪತಿ ಕುರುಡು, ಬಹಳ ವಯಸ್ಸಾದ ತಪಸ್ವಿ; ನಾನು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಕೌ ಯುವಾಂ ಕಿಮಿಹಾಯಾತೌ ಪತಿಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ಚಾಶ್ರಮೇ । ತತ್ರಾಗತ್ಯ ಪ್ರಕುರುತಮಾಶ್ರಮಂ ಚಾದ್ಯ ಪಾವನಮ್
ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ನಿಮ್ಮ ಗಂಡ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. ನೀವೀಗ ಹೋಗಿ, ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ.
ತದಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚೋ ದಸ್ರಾವೂಚತುಸ್ತಾಂ ನರಾಧಿಪ । ಕಥಂ ತ್ವಮಪಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಪಿತಾ ದತ್ತಾ ತಪಸ್ವಿನೇ
ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಅಶ್ವಿನೀದೇವರು ಆ ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು: 'ಶುಭೆಯೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು?
ಭ್ರಾಜಸೇಽಸ್ಮಿನ್ವನೋದ್ದೇಶೇ ವಿದ್ಯುತ್ಸೌದಾಮಿನೀ ಯಥಾ । ನ ದೇವೇಷ್ವಪಿ ತುಲ್ಯಾ ಹಿ ತವ ದೃಷ್ಟಾಸ್ತಿ ಭಾಮಿನಿ
ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಸುಂದರಿಯೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಂತ ಸೌಂದರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.
ತ್ವಂ ದಿವ್ಯಾಮ್ಬರಯೋಗ್ಯಾಸಿ ಶೋಭಸೇ ನಾಜಿನೈರ್ವೃತಾ । ಸರ್ವಾಭರಣಸಂಯುಕ್ತಾ ನೀಲಾಲಕವರೂಥಿನೀ
ನೀನು ದಿವ್ಯವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು ಯೋಗ್ಯಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನಿಗೆ ಒಪ್ಪದು. ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ನೀನು, ನೀಲಿ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಅಹೋ ವಿಧೇರ್ದುಷ್ಕಲಿತಂ ವಿಚೇಷ್ಟಿತಂ ಯದತ್ರ ರಮ್ಭೋರು ವನೇ ವಿಷೀದಸಿ । ವಿಶಾಲನೇತ್ರೇಽನ್ಧಮಿಮಂ ಪತಿಂ ಪ್ರಿಯೇ ಮುನಿಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಜರಾತುರಂ ಭೃಶಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ವಿಧಿಯ ಕ್ರೂರತೆ ನೋಡಿ! ಬಾಳೆಕಾಯಿ ಕಾಲುಗಳಂತಿರುವೆ ನೀನು, ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯೆ. ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ನೀನು ಅಂಧನೂ ವೃದ್ಧನೂ ಆಗಿರುವ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಗಂಡನಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ.
ವೃಥಾ ವ್ರತಸ್ತೇನ ಭೃಶಂ ನ ಶೋಭಸೇ ನವಂ ವಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸುನೃತ್ಯಪಣ್ಡಿತೇ । ಮನೋಭವೇನಾಶು ಶರಾಃ ಸುಸನ್ಧಿತಾಃ ಪತನ್ತಿ ಕಸ್ಮಿನ್ಪತಿರೀದೃಶಸ್ತವ
ನಿನ್ನ ವ್ರತವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ, ಯುವವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದು ಸುಂದರ ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿದ್ದರೂ ನೀನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳ ಬಾಣಗಳು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಬೀಳಬೇಕು, ನಿನ್ನ ಗಂಡನು ಇಂತಹವನಾಗಿರುವಾಗ?