ದೇವೀಭಾಗವತಪುರಾಣಮ್

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्

ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನರನಿಗೆ, ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿಗೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಂತರ ಜಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಬೇಕು.

ऋषय ऊचुः। सूत जीव समा बह्वीर्यस्त्वं श्रावयसीह नः । कथा मनोहराः पुण्या व्यासशिष्य महामते

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸೂತ, ನೀನು ದೀರ್ಘಾಯುಷಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ, ವ್ಯಾಸರ ಶಿಷ್ಯನೇ, ನಮ್ಮಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಆ ಮನಮುಟ್ಟುವ, ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸು.

सर्वपापहरं पुण्यं विष्णोश्चरितमद्भुतम् । अवतार कथोपेतमस्माभिर्भक्तितः श्रुतम्

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅದ್ಭುತವಾದ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ, ಅವತಾರಗಳ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪುಣ್ಯಮಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

शिवस्य चरितं दिव्यं भस्मरुद्राक्षयोस्तथा । सेतिहासं च माहात्म्यं श्रुतं तव मुखाम्बुजात्

ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾವು ಶಿವನ ದಿವ್ಯ ಚರಿತ್ರೆ, ಭಸ್ಮ ಮತ್ತು ರುದ್ರಾಕ್ಷದ ಮಹಿಮೆ, ಅವುಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕೂಡ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

अधुना श्रोतुमिच्छामः पावनात्पावनं परम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नॄणामनायासेन सर्वशः

ಈಗ ನಾವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವ, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುವ ಮಹಾಪವಿತ್ರವಾದುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ.

तत्त्वं ब्रूहि महाभाग येन सिद्ध्यन्ति मानवाः । कलावपि वरं त्वत्तो न विद्यः संशयच्छिदम्

ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ಯಾವ ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಮಾನವರು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು; ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದ ಜ್ಞಾನವೇ ಇಲ್ಲ.

सूत उवाच। साधु पृष्टं महाभागा लोकानां हितकाम्यया । सर्वशास्त्रस्य यत्सारं तो वक्ष्याम्यशेषतः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ದೀರಿ; ಈಗ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

तावद्गर्जन्ति तीर्थानि पुराणानि व्रतानि च । यावन्न श्रूयते सम्यग्देवीभागवतं नरैः

ದೇವೀಭಾಗವತವನ್ನು ಜನರು ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳುವವರೆಗೆ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

तावत्पापाटवी नॄणां क्लेशदाऽदभ्रकण्टका । यावन्न परशुः प्राप्तो देवीभागवताभिधः

ದೇವೀಭಾಗವತ ಎಂಬ ಪರಶು ದೊರೆಯುವವರೆಗೆ ಪಾಪಗಳ ಕಾಡು, ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳ ಮುಳ್ಳುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದು, ಮಾನವರಿಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

तावत्क्लेशावहं नॄणामुपसर्गमहातमः । यावन्नैवोदयं प्राप्तो देवीभागवतोष्णगुः

ದೇವೀಭಾಗವತ ಎಂಬ ಸೂರ್ಯ ಉದಯವಾಗುವವರೆಗೆ, ಮಾನವರಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಹಾ ಕತ್ತಲೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ऋषय ऊचुः। सूत सूत महाभाग वद नो वदतांवर । कीदृशं तत्पुरायणं हि विधिस्तच्छ्रवणे च कः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸೂತ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಭಾಗ, ನಮಗೆ ಹೇಳು, ಆ ಪಾರಾಯಣ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಅದನ್ನು ಕೇಳುವ ವಿಧಾನವೇನು?

कतिभिर्वासरैरेतच्छ्रोतव्यं किं च पूजनम् । कैर्मानवैः श्रुतं पूर्वं कान्कान्कामानवाप्नुयुः

ಎಷ್ಟು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು? ಯಾವ ಪೂಜೆ ಬೇಕು? ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಯಾರು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಂಡರು?

सूत उवाच। विष्णोरंशो मुनिर्जातः सत्यवत्यां पराशरात् । विभज्य वेदांश्चतुरः शिष्यानध्यापयत्पुरा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗ ಪರಾಶರನಿಂದ ಜನಿಸಿದರು; ಅವರು ವೇದಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದರು.

व्रात्यानां द्विजबन्धूनां वेदेष्वनधिकारिणाम् । स्त्रीणां दुर्मेधसां नॄणां धर्मज्ञानं कथं भवेत्

ಬಾಹಿಷ್ಕೃತರು, ವೇದಪಾಠಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದ ದ್ವಿಜಬಂಧುಗಳು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಂದಬುದ್ಧಿಯವರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಬಹುದು?

विचार्यैतत्तु मनसा भगवान्बादरायणः । पुराणं संहितां दध्यौ तेषां धर्मविधित्सया

ಇದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಬಾದರಾಯಣ ಮಹರ್ಷಿ ಅವರಿಗಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪುರಾಣಗಳ ಸಂಕಲನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು.

अष्टादश पुराणानि स कृत्वा भगवान्मुनिः । मामेवाध्यापयामास भारताख्यानमेव च

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾರತವೆಂಬ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದರು.

देवीभागवतं तत्र पुराणं भोगमोक्षदम् । स्वयं तु श्रावयामास जनमेजयभूपतिम्

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವೀಭಾಗವತ ಪುರಾಣವನ್ನು ಸ್ವತಃ ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಪಠಿಸಿದರು.

पूर्वं यस्य पिता राजा परीक्षित्तक्षकाहिना । संदष्टस्तस्य संशुद्ध्यै राज्ञा भागवतं श्रुतम्

ಹಿಂದೆ ಪಾರೀಕ್ಷಿತನ ತಂದೆ ರಾಜನಾದ ಪಾರೀಕ್ಷಿತನು ತಕ್ಷಕ ಎಂಬ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದನು. ಆತನ ಪಾವನಿಗಾಗಿ ಆ ರಾಜನು ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

नवभिर्दिवसै: श्रीमद्वेदव्यासमुखाम्बुजात् । त्रैलोक्यमातरं देवीं पूजयित्वा विधानतः

ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳು ಶ್ರೀಮದ್ ವ್ಯಾಸದ ಬಾಯಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ತಾಯಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ,

नवाह यज्ञे सम्पूर्णे परीक्षिदपि भूपतिः । दिव्यरूपधरो देव्याः सालोक्यं तत्क्षणादगात्

ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದಾಗ ಪಾರೀಕ್ಷಿತನೂ ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವಳ ಲೋಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.

पितुर्दिव्यां गति राजा विलोक्य जनमेजयः । व्यासं मुनिं समभ्यर्च्य परां मुदमवाप ह

ತಂದೆಯ ದಿವ್ಯ ಗತಿಯನ್ನ ನೋಡಿ ಜನಮೇಜಯ ಎಂಬ ರಾಜನು ವ್ಯಾಸ ಮುನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದನು.

अष्टादशपुराणानां मध्ये सर्वोत्तमं परम् । देवीभागवतं नाम धर्मकामार्थमोक्षदम्

ಹದಿನೆಂಟು ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ದೇವೀ ಭಾಗವತ ಎಂಬುದು. ಇದು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ये शृण्वन्ति सदा भक्त्या देव्या भागवतीं कथाम् । तेषां सिद्धिर्न दूरस्था तस्मात्सेव्या सदा नृभिः

ಯಾರು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವಿಯ ಭಾಗವತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೇ ಸಿದ್ಧಿ ದೂರವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರು ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

दिनमर्द्धं तदर्धं वा मुहूर्तं क्षणमेव वा । ये शृण्वन्ति नरा भक्त्या न तेषां दुर्गतिः क्वचित् ॥ सर्वयज्ञेषु तीर्थेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । सकृत्पुराणश्रवणात्तत्फलं लभते नरः

ಅರ್ಧ ದಿನ, ಅದರ ಅರ್ಧ ಭಾಗ, ಕ್ಷಣ, ಅಥವಾ ಒಂದು ನೊಡಿಗೆಯಷ್ಟಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದುರ್ಗತಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ದಾನಗಳಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು ಪುರಾಣವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದರೂ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

कृता दो बहवो धर्माः कलौ धर्मस्तु केवलम् । पुराणश्रवणादन्यो विद्यते नापरो नृणाम्

ಹಿಂದೆ ಅನೇಕ ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವು, ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳುವುದೇ ಧರ್ಮ. ಜನರಿಗೆ ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ.

धर्माचारविहीनानां कलावल्पायुषां नृणाम् । व्यासो हिताय विदधे पुराणाख्यं सुधारसम्

ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಿಲ್ಲದ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಯಸ್ಸುಳ್ಳ ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಾಸರು ಪುರಾಣ ಎಂಬ ಅಮೃತವನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

सुधां पिबन्नेक एव नरः स्यादजरामरः । देव्याः कथामृतं कुर्यात्कुलमेवाजरामरम्

ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು ಒಬ್ಬನೇ ಅಜರಾಮರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ದೇವಿಯ ಕಥೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಂಶವೇ ಅಜರಾಮರವಾಗುತ್ತದೆ.

मासानां नियमो नात्र दिनानां नियमोऽपि न । सदा सेव्यं सदा सेव्यं देवीभागवतं नरैः

ಇಲ್ಲಿ ಮಾಸಗಳ ನಿಯಮವಿಲ್ಲ, ದಿನಗಳ ನಿಯಮವೂ ಇಲ್ಲ. ದೇವೀ ಭಾಗವತವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಜನರು ಸೇವಿಸಬೇಕು, ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇವಿಸಬೇಕು.

आश्विने मधुमासे वा तपोमासे शुचौ तथा । चतुर्षु नवरात्रेषु विशेषात्फलदायकम्

ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದಲ್ಲೋ, ಮಧು ಮಾಸದಲ್ಲೋ, ಅಥವಾ ತಪೋ ಮಾಸದ ಪವಿತ್ರ ಸಮಯದಲ್ಲೋ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ನವರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.