દુઃખં ચ પ્રાપ્તવાન્ઘોરં ભૃગુશાપેન ભારત । તથેન્દ્રોઽપિ બ્રહ્મહત્યાકૃતં પ્રાપ્ય મહદ્ભયમ્
ભૃગુના શાપથી તેણે પણ ભયાનક દુઃખ ભોગવ્યું, હે ભારત; એ જ રીતે, ઈન્દ્રે બ્રાહ્મણહત્યા કરવાથી મોટું ભય અનુભવ્યું.
ન સ્વાસ્થ્યં પ્રાપ ગેહેઽસૌ સર્વસિદ્ધિસમન્વિતે । પૌલોમી તં સભાહીનં દૃષ્ટ્વા પ્રોવાચ વાસવમ્
સર્વસિદ્ધિઓ હોવા છતાં પોતાના ઘરમાં પણ તેને શાંતિ મળી નહીં; સભા ગુમાવેલો જોઈને પૌલોમીએ વાસવને કહ્યું.
નિઃશ્વસન્તં ભયત્રસ્તં નષ્ટસંજ્ઞં વિચેતસમ્ । કિં પ્રભોઽદ્ય ભયાર્તોઽસિ મૃતસ્તે દારુણો રિપુઃ
ભયથી કંપતા, ઉઘાડો શ્વાસ લેતા, સંજ્ઞાન ગુમાવેલા અને મન ઉલટપલટ થયેલા, હે પ્રભુ! આજે તમે એટલા ભયભીત કેમ છો? કોઈ ભયાનક દુશ્મને તમને મારી નાખ્યા છે શું?
કા ચિન્તા વર્તતે કાન્ત તવ શત્રુનિષૂદન । કસ્માચ્છોચસિ લોકેશ નિઃશ્વસન્પ્રાકૃતો યથા
હે પ્રિય, દુશ્મનોને નાશ કરનાર! તમને કઈ ચિંતા છે? હે જગતના સ્વામી, તમે આમ સામાન્ય માણસની જેમ ઊંડી શ્વાસો સાથે શોકમાં કેમ ડૂબેલા છો?
નાન્યોઽસ્તિ બલવાઞ્છત્રુર્યેન ચિન્તાપરો ભવાન્ । ઇન્દ્ર ઉવાચ નારાતિર્બલવાન્મેઽસ્તિ ન શાન્તિર્ન સુખં તથા
તમને ચિંતા કરાવતો એવો કોઈ શક્તિશાળી દુશ્મન નથી જ.
બ્રહ્મહત્યાભયાદ્રાજ્ઞિ બિભેમિ સતતં ગૃહે । ન નન્દનં સુખકરં નામૃતં ન ગૃહં વનમ્
ઇન્દ્ર બોલ્યા: મારા કરતાં વધારે શક્તિશાળી કોઈ દુશ્મન નથી, પણ મને શાંતિ કે સુખ પણ નથી. હે રાણી, ઘરમાં મને હંમેશા બ્રાહ્મણહત્યાના ભયથી ડર લાગે છે. નંદનવન, અમૃત, ઘર કે જંગલ—કहीं પણ મને આનંદ નથી મળતો.
ગન્ધર્વાણાં તથા ગેયં નૃત્યમપ્સરસાં પુનઃ । ન ત્વં સુખકરા નારી નાના ચ સુરયોષિતઃ
ગંધર્વોના ગીતો, અપ્સરાઓના નૃત્ય, તું પ્રિય સ્ત્રી કે અન્ય દેવીઓ પણ મને સુખ આપી શકતી નથી.
ન તથા કામધેનુશ્ચ દેવવૃક્ષઃ સુખપ્રદઃ । કિં કરોમિ ક્વ ગચ્છામિ ક્વ શર્મ મમ જાયતે
કામધેનુ કે દેવવૃક્ષ પણ મને એટલું સુખ આપી શકતા નથી. હવે હું શું કરું, ક્યાં જાઉં, ક્યાં મને શાંતિ મળે?
ઇતિ ચિન્તાપરઃ કાન્તે ન લભે સુખમાત્મનિ । વ્યાસ ઉવાચ ઇત્યુક્ત્વા વચનં શક્રઃ પ્રિયાં પરમકાતરામ્
હું ચિંતા સાથે વ્યાકુળ છું, હે પ્રિય, અને મારા અંતરમાં મને ક્યાંય સુખ નથી મળતું.
નિર્જગામ ગૃહાન્મન્દો માનસં સર ઉત્તમમ્ । પદ્મનાલે પ્રવિષ્ટોઽસૌ ભયાર્તઃ શોકકર્ષિતઃ
વ્યાસ કહે છે: આમ કહીને, શક્ર પોતાના મનમાં ભારે દુઃખી થઈને પોતાની પ્રિય અને ઘર છોડીને નીકળી ગયા. ભય અને શોકથી પીડાઈને, તેઓ શ્રેષ્ઠ કમળસરોમાં પ્રવેશ્યા.
ન પ્રાજ્ઞાયત દેવેન્દ્રસ્ત્વભિભૂતશ્ચ કલ્મષૈઃ । પ્રતિચ્છન્નો વસત્યપ્સુ ચેષ્ટમાન ઇવોરગઃ
પાપથી ઘેરાયેલા દેવેન્દ્રને ઓળખી શકાતા નહોતા. તેઓ પાણીમાં છુપાઈને, સાપ જેમ છુપાઈ રહે છે તેમ, ત્યાં રહેતા હતા.
અસહાયસ્તુરાષાડૈચ્ચિન્તાર્તો વિકલેન્દ્રિયઃ । તતઃ પ્રનષ્ટે દેવેન્દ્રે બ્રહ્મહત્યાભયાર્દિતે
તુરષદ પણ સહાય વિના, ચિંતાથી પીડાઈને અને ઇન્દ્રિયો ઉલટપલટ થઈને ત્યાં રહ્યો. ત્યારબાદ, દેવેન્દ્ર ગુમ થઈ ગયા અને બ્રાહ્મણહત્યાના ભયથી પીડાતા રહ્યા.
સુરાશ્ચિન્તાતુરાશ્ચાસન્નુત્પાતાશ્ચાભવન્નથ । ઋષયઃ સિદ્ધગન્ધર્વા ભયાર્તાશ્ચાભવન્ભૃશમ્
દેવતાઓ ચિંતામાં અને દુઃખમાં મુકાઈ ગયા, અને અનેક વિપત્તિઓ ઊભી થઈ. ઋષિઓ, સિદ્ધો અને ગંધર્વો પણ ખૂબ ભયભીત થઈ ગયા.
અરાજકં જગત્સર્વમભિભૂતમુપદ્રવૈઃ । અવર્ષણં તદા જાતં પૃથિવી ક્ષીણવૈભવા
આ આખું જગત રાજા વિના દુઃખદાયક સંજોગોમાં ફસાઈ ગયું. પછી દુષ્કાળ આવ્યો અને ધરતીનું સૌભાગ્ય ઓગળી ગયું.
વિચ્છિન્નસ્રોતસો નદ્યઃ સરાંસ્યનુદકાનિ વૈ । એવં ત્વરાજકે જાતે દેવતા મુનયસ્તથા
નદીઓના પ્રવાહ બંધ થઈ ગયા, સરોવર પણ સુકાઈ ગયા. આમ, જ્યારે રાજા નહોતો, ત્યારે દેવતાઓ અને ઋષિઓ—
વિચાર્ય નહુષં ચક્રુઃ શક્રં સર્વે દિવૌકસઃ । સમ્પ્રાપ્ય નહુષો રાજા ધર્મિષ્ઠોઽપિ રજોબલાત્
—એમ વિચારીને, બધા સ્વર્ગવાસીઓએ નહુષને શક્ર તરીકે નિયુક્ત કર્યો. નહુષ ધર્મનિષ્ઠ હતો, પણ રજોગુણના પ્રભાવથી ભોગમાં ફસાઈ ગયો.
બભૂવ વિષયાસક્તઃ પઞ્ચબાણશરાહતઃ । અપ્સરોભિર્વૃતઃ ક્રીડન્દેવોદ્યાનેષુ ભારત
કામદેવના બાણોથી ઘાયલ થઈ, તે વિષયભોગમાં મગ્ન રહ્યો. અપ્સરાઓથી ઘેરાઈને, દેવોના ઉદ્યાનોમાં રમતો રહ્યો, હે ભારત.
શક્રપત્નીગુણાઞ્છ્રુત્વા ચકમે તાં સ પાર્થિવઃ । ઋષીનાહ કિમિન્દ્રાણી નોપગચ્છતિ માં કિલ
શક્રપત્નીના ગુણો સાંભળીને, એ રાજાએ તેને ઈચ્છી લીધી. તેણે ઋષિઓને પૂછ્યું: 'ઇન્દ્રાણી મારા પાસે કેમ આવતી નથી?'
ભવદ્ભિશ્ચામરૈઃ સર્વૈઃ કૃતોઽહં વાસવસ્ત્વિહ । પ્રેષયધ્વં સુરાઃ કામં સેવાર્થં મમ વૈ શચીમ્
'તમારે અને અમરોએ મને અહીં ઇન્દ્ર બનાવ્યો છે. હે દેવતાઓ, શચીને મારી ઇચ્છા મુજબ સેવા માટે મોકલો.'
પ્રિયં ચેન્મમ કર્તવ્યં સર્વથા મુનયોઽમરાઃ । અહમિન્દ્રોઽદ્ય દેવાનાં લોકાનાં ચ તથેશ્વરઃ
'જો તમે ઋષિઓ અને દેવતાઓ ખરેખર મને પ્રસન્ન કરવા માંગતા હો, તો આજે હું દેવો અને લોકોએ ઇન્દ્ર અને સ્વામી છું.'
આગચ્છતુ શચી મહ્યં ક્ષિપ્રમદ્ય નિવેશનમ્ । ઇતિ તસ્ય વચઃ શ્રુત્વા દેવા દેવર્ષયસ્તથા
મારી પાસે આજે જ શચી ઝડપથી આવે એવી મારી ઈચ્છા છે. આ વાત સાંભળીને દેવો અને દેવઋષિઓ પણ—
ગત્વા ચિન્તાતુરાઃ પ્રોચુઃ પૌલોમીં પ્રણતાસ્તતઃ । ઇન્દ્રપત્નિ દુરાચારો નહુષસ્ત્વામિહેચ્છતિ
ત્યાં જઈને, ચિંતામાં પડેલા તેઓએ પૌલોમીને વંદન કરીને કહ્યું: ઇન્દ્રપત્ની, દુશ્ચરિત્ર નહુષ તને અહીં બોલાવે છે.
કુપિતોઽસ્માનુવાચેદં પ્રેષયધ્વં શચીમિહ । કિં કુર્મસ્તદધીનાઃ સ્મો યેનેન્દ્રોઽયં કૃતઃ કિલ
કુપિત થઈને તેણે અમને કહ્યું: શચીને અહીં મોકલો. અમે શું કરીએ? હવે તો અમે તેના આધિન છીએ, કારણ કે એ જ ઇન્દ્ર બન્યો છે.
તચ્છ્રુત્વા દુર્મના દેવી બૃહસ્પતિમુવાચ હ । રક્ષ માં નહુષાદ્બ્રહ્મંસ્તવાસ્મિ શરણં ગતા
આ સાંભળીને દુઃખી થયેલી દેવી બૃહસ્પતિને કહ્યું: હે બ્રહ્મન, મને નહુષથી બચાવ; હું તારી શરણે આવી છું.
બૃહસ્પતિરુવાચ ન ભેતવ્યં ત્વયા દેવિ નહુષાત્પાપમોહિતાત્ । ન ત્વાં દાસ્યામ્યહં વત્સે ત્યક્ત્વા ધર્મં સનાતનમ્
બૃહસ્પતિએ કહ્યું: હે દેવી, પાપમાં ફસાયેલા નહુષથી તારે ડરવાની જરૂર નથી. હે વત્સે, હું તને ક્યારેય છોડતો નથી, કેમ કે ધર્મને છોડવો એ મારા માટે શક્ય નથી.
શરણાગતમાર્તં ચ યો દદાતિ નરાધમઃ । સ એવ નરકં યાતિ યાવદાભૂતસંપ્લવમ્ । સ્વસ્થા ભવ પૃથુશ્રોણિ ન ત્યક્ષ્યે ત્વાં કદાચન
જે કોઈ દુઃખી અને શરણમાં આવેલા વ્યક્તિને છોડી દે છે, એ મનુષ્ય પાપી છે અને સૃષ્ટિના અંત સુધી નરકમાં જાય છે. હે વિશાળ કટિવાળી, તું નિર્ભય રહીશ; હું તને ક્યારેય છોડતો નથી.
ઇન્દ્રાણ્યા શક્રદર્શનમ્ વ્યાસ ઉવાચ નહુષસ્ત્વથ તાં શ્રુત્વા ગુરોસ્તુ શરણં ગતામ્ । ચુક્રોધ સ્મરબાણાર્તસ્તમાઙ્ગિરસમાશુ વૈ
વ્યાસ કહે છે: ત્યાર પછી, જ્યારે નહુષે સાંભળ્યું કે ઇન્દ્રાણી પોતાના ગુરુની શરણમાં ગઈ છે, ત્યારે પ્રેમની વ્યથા સાથે ક્રોધિત થઈને તે ઝડપથી અંગિરસના વંશજ પાસે ગયો.
દેવાનાહાઙ્ગિરાસૂનુર્હન્તવ્યોઽયં મયા કિલ । ઇતીન્દ્રાણીં ગૃહે મૂઢો રક્ષતીતિ મયા શ્રુતમ્
અંગિરસના પુત્રએ દેવોને કહ્યું: હવે એને હું જ મારો. મેં સાંભળ્યું છે કે ઇન્દ્રાણી પોતાના ઘરમાં સુરક્ષિત છે.
ઇતિ તં કુપિતં દૃષ્ટ્વા દેવાઃ સર્ષિપુરોગમાઃ । અબ્રુવન્નહુષં ઘોરં સામપૂર્વં વચસ્તદા
તેણે ક્રોધિત થયેલો જોયો ત્યારે, ઋષિઓના આગેવાન દેવોએ નહુષને શાંત અને મીઠા શબ્દોમાં કહ્યું:
ક્રોધં સંહર રાજેન્દ્ર ત્યજ પાપમતિં પ્રભો । નિન્દન્તિ ધર્મશાસ્ત્રેષુ પરદારાભિમર્શનમ્
હે રાજેન્દ્ર, તમારો ક્રોધ શાંત કરો અને પાપભર્યા વિચારો છોડો. ધર્મશાસ્ત્રોમાં પરસ્ત્રીગમનને નિંદનીય ગણાયું છે.