વિહાય પૌરુષં રૂપં સોઽપિ સિંહો બભૂવ હ
માણસનું રૂપ છોડીને, એ પણ સિંહ બની ગયો.
તં ચ કેસરિણં વીક્ષ્ય દેવી ક્રુદ્ધા હ્યયોમુખૈઃ 5.18.
એ સિંહને જોઈને, માતા ગુસ્સામાં આવી, લોખંડના અસ્ત્રોથી હુમલો કર્યો.
ત્યક્ત્વા સ હરિરૂપં તુ ગજો ભૂત્વા મદસ્રવઃ
પછી એ સિંહનું રૂપ છોડીને, ઉગ્ર મદથી ભરેલો હાથી બની ગયો.
આગચ્છંતં ગિરેઃ શૃંગં દેવી બાણૈઃ શિલાશિતૈઃ
જ્યારે એ પર્વતની ચોટી તરફ આવી રહ્યો હતો, ત્યારે માતા એ પથ્થરનાં અસ્ત્રોથી ઘા માર્યા.
ઉત્પત્ય ચ તદા સિંહસ્તસ્ય મૂર્ધ્નિ વ્યવસ્થિતઃ
પછી સિંહ ઉછળીને, તેના માથા પર ઊભો રહી ગયો.
વિહાય ગજરૂપં ચ બભૂવાષ્ટાપદી તથા
હાથીનું રૂપ છોડીને, એ પછી આઠ પગવાળું પ્રાણી બની ગયો.
તં વીક્ષ્ય શરભં દેવી ખડ્ગેન સા રુષાઽન્વિતા
શરભને જોઈને, માતા ગુસ્સામાં આવી, તલવાર વડે ઘા માર્યા.
તયોઃ પરસ્પરં યુદ્ધં બભૂવાતિ ભયપ્રદમ્
બન્ને વચ્ચે એવો યુદ્ધ થયો કે, બધાને ભય પેદા થયો.
પુચ્છપ્રભ્રમણેનાશુ શૃંગઘાતૈર્મહાસુરઃ
મહાદાનવે ઝડપથી પૂંછડું ફેરવીને અને શિંગડાં વડે ઘા મારીને,
પુચ્છેન પર્વતાઞ્છૃંગે ગૃહીત્વા ભ્રામયન્બલાત્
પૂંછડાથી પર્વતોની ચોટી પકડી, જોરથી ફેરવી નાખ્યા.
તામુવાચ બલોન્મત્તસ્તિષ્ઠ દેવિ રણાંગણે
તેને શક્તિથી ઉન્મત્ત થઈ દેવીને કહ્યું: 'દેવી, યુદ્ધના મેદાનમાં ઊભી રહો.'
મૂર્ખાઽસિ મદમત્તાઽદ્ય યન્મયા સહ સંગરમ્ 5.18.
તુ મૂર્ખ અને અહંકારથી ભરેલી છે; આજે તું મારી સાથે યુદ્ધ કરશે.
હત્વા ત્વાં નિહનિષ્યામિ દેવાન્કપટપં ડિતાન્
મારીને, હું તને અને એ કપટભર્યા દેવતાઓને નાશ કરી દઈશ.
દેવ્યુવાચ કરિષ્યામિ નિરાતંકાન્હત્વા ત્વાં સુરસત્તમાન્
દેવી બોલી: 'તને મારીને, હું શ્રેષ્ઠ દેવતાઓને નિર્ભય કરી દઈશ.'
પીત્વાઽદ્ય માધવીમિષ્ટાં શાતયામિ રણેઽધમ
આજે મીઠી માધવી પીધા પછી, હું યુદ્ધમાં તને કાપી નાખીશ, ઓ નીચ.
વ્યાસ ઉવાચ પપૌ પુનઃ પુનઃ ક્રોધાદ્ધંતુકામા મહાસુરમ્
વ્યાસે કહ્યું: મહાસુરને મારવાની ઈચ્છાથી અને ગુસ્સામાં, તે વારંવાર પીતી રહી.
પીત્વા દ્રાક્ષાસવં મિષ્ટં શલૂમાદાય સત્વરા
મીઠી દ્રાક્ષાસવ પીધા પછી, તે ઝડપથી શૂલ લઈ ગઈ.
દેવાસ્તાં તુષ્ટુવુઃ પ્રેમ્ણા ચક્રુઃ કુસુમ વર્ષણમ્
દેવતાઓએ પ્રેમથી તેની સ્તુતિ કરી અને ફૂલોની વર્ષા કરી.
ઋષયઃ સિદ્ધગંધર્વાઃ પિશાચોરગચારણાઃ
ઋષિઓ, સિદ્ધો, ગંધર્વો, પિશાચો, સર્પો અને ચારણો,
સોઽપિ નાનાવિધાન્દેહાન્કૃત્વા કૃત્વા પુનઃ પુનઃ
તે વારંવાર અનેક પ્રકારના શરીરો ધારણ કરતો રહ્યો.
ચંડિકાઽપિ ચ તં પાપં ત્રિશૂલેન બલાદધૃદિ
ચંડિકા એ પાપી પર ત્રિશૂળથી જોરથી હૃદયમાં પ્રહાર કર્યો.
તાડિતોઽસૌ પપાતોર્વ્યાં મૂર્છાંમાપ મુહૂર્તકમ્ 5.18.
પ્રહાર થતાં, તે જમીન પર પડી ગયો અને થોડા સમય માટે બેહોશ રહ્યો.
વિનિહત્ય પદાઘાતૈર્જહાસ ચ મુહુર્મુહુઃ
પગે માર્યા પછી, તે વારંવાર હસતી રહી.
તતો દેવી સહસ્રારં સુનાભં ચક્રમુત્તમમ્
પછી દેવી એ સુંદર અને શ્રેષ્ઠ હજાર કાંટાવાળું ચક્ર ઉઠાવ્યું.
પશ્ય ચક્રં મદાંધાદ્ય તવ કંઠનિકૃંતનમ્
આ ચક્રને જો, ઓ મદમાં અંધ, જે તારો ગળો કાપી નાખશે.
ઇત્યુક્ત્વા દારુણં ચક્રં મુમોચ જગદંબિકા
આ રીતે કહી, જગદાંબિકા એ ભયાનક ચક્ર ફેંક્યું.
સુસ્રાવ રુધિરં ચોષ્ણં કંઠનાલાદ્ગિરેર્યથા
તેના ગળામાંથી ગરમ લોહી વહ્યું, જેમ પર્વતમાંથી વહે છે.
કબંધસ્તસ્ય દૈત્યસ્ય ભ્રમન્વૈ પતિતઃ ક્ષિતૌ
એ દૈત્યનો કટેલ દેહ ગોળ ગોળ ફરતો જમીન પર પડ્યો.
સિંહસ્ત્વતિબલાસ્તત્ર પલાયનપરાનથ
ત્યાં સિંહો, ભલે બહુ શક્તિશાળી હોય, ડરથી ભાગી ગયા.
મૃતે ચ મહિષે ક્રૂરે દાનવા ભયપીડિતાઃ
અને જ્યારે ક્રૂર મહિષનો મૃત્યુ થયો, ત્યારે દાનવો ભયથી પીડાઈ ગયા.