તસ્માત્ત્વમપિ કલ્યાણિ મામનાદૃત્ય ભૂપતિમ્
એથી, હે શુભે, તું પણ મને, પતિને, અવગણના ન કરવી.
વચનં કુરુ મે તથ્યં નારીણાં પરમં હિતમ્ 5.18.
મારી વાત સાચી છે, એ જ સ્ત્રીઓ માટે શ્રેષ્ઠ કલ્યાણ છે.
દેવ્યુવાચ હત્વા ત્વામસુરાન્સર્વાન્યમિષ્યામિ યથાસુખમ્
દેવી બોલી: તને અને બધા અસુરોને માર્યા પછી, હું મનપસંદ આનંદ માણીશ.
યદા યદા હિ સાધૂનાં દુઃખં ભવતિ દાનવ
જ્યારે જ્યારે સજ્જનો પર દુઃખ આવે છે, હે દાનવ, ત્યારે—
અરૂપાયાશ્ચ મે રૂપમજન્માયાશ્ચ જન્મ ચ
મારું સ્વરૂપ નિરૂપમાંથી આવે છે, અને મારું જન્મ અજન્મમાંથી થાય છે.
સત્યં બ્રવીમિ જાનીહિ પ્રાર્થિતાહં સુરૈ કિલ
હું સાચું બોલું છું—જાણ કે દેવોએ મને બોલાવી છે.
તસ્માદ્યુધ્યસ્વ વા ગચ્છ પાતાલમસુરાલયમ્
એથી, લડ અથવા પાતાળમાં, અસુરોના ઘર, જઈને રહે.
વ્યાસ ઉવાચ યુદ્ધકામઃ સ્થિતસ્તત્ર સંગ્રામાંગણભૂમિષુ
વ્યાસે કહ્યું: યુદ્ધની ઈચ્છા સાથે તે ત્યાં જ યુદ્ધના મેદાનમાં ઊભો રહ્યો.
મુમોચ તરસા બાણાન્કર્ણાઽઽકૃષ્ટાઞ્છિલાશિતાન્
તે જોરથી, કાન સુધી ખેંચેલા, પથ્થર જેવાં તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યા.
તયોઃ પરસ્પરં યુદ્ધં સંબભૂવ ભયપ્રદમ્
બન્ને વચ્ચે ભયજનક યુદ્ધ શરૂ થયું.
મધ્યે દુર્ધર આગત્ય મુમોચ શિલીમુખાન્
મધ્યમાં દુર્ધર આવ્યો અને પથ્થરનાં અંશવાળા બાણ છોડ્યા.
તતો ભગવતી ક્રુદ્ધા તં જઘાન શિતૈઃ શરૈઃ 5.18.
પછી ભગવતી ક્રોધથી, તીક્ષ્ણ બાણોથી તેને માર્યો.
તં તયા નિહતં દૃષ્ટ્વા ત્રિનેત્રઃ પરમાસ્ત્રવિત્
તેને માતા દ્વારા મારવામાં આવ્યો જોઈને, ત્રણ આંખોવાળો, મહા શસ્ત્રોનો જાણકાર, આશ્ચર્યમાં પડી ગયો.
અનાગતાંસ્તુ ચિચ્છેદ દેવી તાન્વિશિખૈઃ શરાન્
માતા એ હજુ આવી રહ્યા હતા, એવા દુશ્મનોને તીક્ષ્ણ તીરો વડે કાપી નાખ્યા.
અન્ધકસ્ત્વાજ ગામાશુ હતં દૃષ્ટ્વા ત્રિલોચનમ્
પણ અંધક એ ત્રણ આંખોવાળાને ઝડપથી મારવામાં આવ્યો જોઈને, ધરતી તરફ ભાગી ગયો.
સિંહસ્તુ નખઘાતેન તં હત્વા બલવત્તરમ્
સિંહે પોતાના નખથી ઘા મારીને, વધુ શક્તિશાળી દુશ્મનને માર્યો.
તાન્રણે નિહતાન્વીક્ષ્ય દાનવો વિસ્મયં ગતઃ
યુદ્ધમાં પોતાના સાથીઓને મરેલા જોઈને, દાનવ આશ્ચર્યમાં પડી ગયો.
દ્વિધા ચક્રે શરાન્દેવી તાનપ્રાપ્તાઞ્છિલીમુખૈઃ
માતા એ પોતાના તરફ આવતાં તીરોને, તીક્ષ્ણ પાંખવાળા તીરો વડે બે ભાગમાં કાપી નાખ્યા.
સ ગદાભિહતો મૂર્છામવાપામરબાધકઃ
ગદા વડે ઘા મળતાં, દેવોને તકલીફ આપનાર બેહોશ થઈ ગયો.
જઘાન ગદયા સિંહં મૂર્ધ્નિ ક્રોધસમન્વિતઃ
ક્રોધથી ભરાઈને, તેણે સિંહના માથા પર ગદા વડે ઘા માર્યો.
વિહાય પૌરુષં રૂપં સોઽપિ સિંહો બભૂવ હ
માણસનું રૂપ છોડીને, એ પણ સિંહ બની ગયો.
તં ચ કેસરિણં વીક્ષ્ય દેવી ક્રુદ્ધા હ્યયોમુખૈઃ 5.18.
એ સિંહને જોઈને, માતા ગુસ્સામાં આવી, લોખંડના અસ્ત્રોથી હુમલો કર્યો.
ત્યક્ત્વા સ હરિરૂપં તુ ગજો ભૂત્વા મદસ્રવઃ
પછી એ સિંહનું રૂપ છોડીને, ઉગ્ર મદથી ભરેલો હાથી બની ગયો.
આગચ્છંતં ગિરેઃ શૃંગં દેવી બાણૈઃ શિલાશિતૈઃ
જ્યારે એ પર્વતની ચોટી તરફ આવી રહ્યો હતો, ત્યારે માતા એ પથ્થરનાં અસ્ત્રોથી ઘા માર્યા.
ઉત્પત્ય ચ તદા સિંહસ્તસ્ય મૂર્ધ્નિ વ્યવસ્થિતઃ
પછી સિંહ ઉછળીને, તેના માથા પર ઊભો રહી ગયો.
વિહાય ગજરૂપં ચ બભૂવાષ્ટાપદી તથા
હાથીનું રૂપ છોડીને, એ પછી આઠ પગવાળું પ્રાણી બની ગયો.
તં વીક્ષ્ય શરભં દેવી ખડ્ગેન સા રુષાઽન્વિતા
શરભને જોઈને, માતા ગુસ્સામાં આવી, તલવાર વડે ઘા માર્યા.
તયોઃ પરસ્પરં યુદ્ધં બભૂવાતિ ભયપ્રદમ્
બન્ને વચ્ચે એવો યુદ્ધ થયો કે, બધાને ભય પેદા થયો.
પુચ્છપ્રભ્રમણેનાશુ શૃંગઘાતૈર્મહાસુરઃ
મહાદાનવે ઝડપથી પૂંછડું ફેરવીને અને શિંગડાં વડે ઘા મારીને,
પુચ્છેન પર્વતાઞ્છૃંગે ગૃહીત્વા ભ્રામયન્બલાત્
પૂંછડાથી પર્વતોની ચોટી પકડી, જોરથી ફેરવી નાખ્યા.