સુખં ક્ષયાય પુણ્યસ્ય દુઃખં પાપસ્ય મારિષ । તસ્માત્સુખક્ષયે હર્ષઃ કર્તવ્યઃ સર્વથા બુધૈઃ
સુખ પુણ્યથી મળે છે; દુ:ખ પાપથી, મહર્ષિ. તેથી, સુખ ખતમ થાય ત્યારે, જ્ઞાનીઓ હંમેશા આનંદ કરે છે.
અથવા મન્ત્રયિત્વાદ્ય કુરુ યત્નં યથાવિધિ । કૃતે યત્ને મહારાજ ભવિતવ્યં ભવિષ્યતિ
અથવા, આજે વિચાર કરીને, યોગ્ય રીતે પ્રયત્ન કરો. મહારાજા, પ્રયત્ન કર્યા પછી, જે થવાનું છે એ થશે.
દૈત્યસૈન્યપરાજયઃ વ્યાસ ઉવાચ ઇતિ શ્રુત્વા સહસ્રાક્ષઃ પુનરાહ બૃહસ્પતિમ્ । યુદ્ધોદ્યોગં કરિષ્યામિ હયારેર્નાશનાય વૈ
દૈત્યસેનાની હાર વ્યાસ કહે છે: આવું સાંભળીને, સહસ્રાક્ષે ફરી બૃહસ્પતિને કહ્યું: હું યુદ્ધની તૈયારી કરું છું, હયારના નાશ માટે.
નોદ્યમેન વિના રાજ્યં ન સુખં ન ચ વૈ યશઃ । નિરુદ્યમં ન શંસન્તિ કાતરા ન ચ સોદ્યમાઃ
પ્રયત્ન વિના રાજ્ય, સુખ કે યશ મળતું નથી. જે પ્રયત્ન નથી કરતા, એમની પ્રશંસા થતી નથી; ડરપોક પણ પ્રસિદ્ધ નથી, પ્રયત્નશીલ જ પ્રસિદ્ધ થાય છે.
યતીનાં ભૂષણં જ્ઞાનં સન્તોષો હિ દ્વિજન્મનામ્ । ઉદ્યમઃ શત્રુહનનં ભૂષણં ભૂતિમિચ્છતામ્
સંતો માટે જ્ઞાન એ શોભા છે, દ્વિજ માટે સંતોષ એ શોભા છે, અને જે સુખ-સમૃદ્ધિ ઈચ્છે છે, તેમના માટે પ્રયત્ન એ દુશ્મનને હરાવનાર શોભા છે.
ઉદ્યમેન હતસ્ત્વાષ્ટ્રો નમુચિર્બલ એવ ચ । તથૈનં નિહનિષ્યામિ મહિષં મુનિસત્તમ
પ્રયત્નથી ત્વષ્ટ્ર અને નમુચિ જેવા શક્તિશાળી દૈત્યોનો નાશ થયો હતો; એ જ રીતે, હે મહાન મુનિ, હું મહિષાસુરનો પણ નાશ કરીશ.
બલં દેવગુરુસ્ત્વં મે વજ્રમાયુધમુત્તમમ્ । સહાયસ્તુ હરિર્નૂનં તથોમાપતિરવ્યયઃ
હે દેવગુરુ, શક્તિ મારી પાસે છે; વજ્ર એ મારું શ્રેષ્ઠ હથિયાર છે; હરિ નિશ્ચિતપણે મારું સહાયક છે, અને અવિનાશી શિવ પણ મારી સાથે છે.
રક્ષોઘ્નાન્પઠ મે સાધો કરોમ્યદ્ય સમુદ્યમમ્ । સ્વસૈન્યાભિનિવેશઞ્ચ મહિષં પ્રતિ માનદ
હે સાધુ, મને રાક્ષસોનો નાશ કરનાર સ્તોત્રો પઠાવો; આજે હું મહાન પ્રયત્ન કરું છું અને મહિષાસુર સામે મારી સેના તૈનાત કરું છું, હે માન આપનાર.
વ્યાસ ઉવાચ ઇત્યુક્તો દેવરાજેન વાચસ્પતિરુવાચ હ । સુરેન્દ્રં યુદ્ધસંરક્તં સ્મિતપૂર્વં વચસ્તદા
વ્યાસે કહ્યું: દેવરાજના આ શબ્દો સાંભળીને, વાચસ્પતિએ પહેલાં સ્મિત કરીને યુદ્ધ માટે ઉત્સુક ઇન્દ્રને કહ્યું.
બૃહસ્પતિરુવાચ પ્રેરયામિ ન ચાહં ત્વાં ન ચ નિર્વારયામ્યહમ્ । સન્દિગ્ધેઽત્ર જયે કામં યુધ્યતશ્ચ પરાજયે
બૃહસ્પતિએ કહ્યું: હું તને પ્રેરણા આપતો નથી, અને તને રોકતો પણ નથી; અહીં વિજય કે પરાજય, જે થાય તે, તું પોતાની ઇચ્છા પ્રમાણે યુદ્ધ કર.
ન તેઽત્ર દૂષણં કિઞ્ચિદ્ભવિતવ્યે શચીપતે । સુખં વા યદિ વા દુઃખં વિહિતં ચ ભવિષ્યતિ
હે શચીપતિ, અહીં તારા પર કોઈ દોષ નથી; સુખ કે દુઃખ જે આવે, તે જે રીતે નક્કી થયું છે, એ જ રીતે થશે.
ન મયા તત્પરિજ્ઞાતં ભાવિ દુઃખં સુખં તથા । યદ્ભાર્યાહરણે પ્રાપ્તં પુરા વાસવ વેત્સિ હિ
હું પહેલાંથી આવનારા સુખ કે દુઃખ વિશે જાણતો નહોતો, જેમ તું જાણે છે કે જ્યારે તારી પત્ની અપહરણ થઈ ત્યારે શું બન્યું હતું, હે વાસવ.
શશિના મે હૃતા ભાર્યા મિત્રેણામિત્રકર્શન । સ્વાશ્રમસ્થેન સમ્પ્રાપ્તં દુઃખં સર્વસુખાપહમ્
મારી પત્ની ચંદ્ર દ્વારા અપહરણ થઈ, હે દુશ્મનોને તકલીફ આપનાર, જ્યારે તે પોતાના આશ્રમમાં હતી; એ સમયે મને દુઃખ મળ્યું, જે બધું સુખ દૂર કરી ગયું.
બુદ્ધિમાન્સર્વલોકેષુ વિદિતોઽહં સુરાધિપ । ક્વ મે ગતા તદા વુદ્ધિર્યદા ભાર્યા હૃતા બલાત્
હે દેવોના અધિપતિ, હું બધા લોકોમાં બુદ્ધિશાળી તરીકે ઓળખાય છું; પણ જ્યારે મારી પત્ની બળથી અપહરણ થઈ, ત્યારે મારી બુદ્ધિ ક્યાં ગઈ?
તસ્માદુપાયઃ કર્તવ્યો બુદ્ધિમદ્ભિઃ સદા નરૈઃ । કાર્યસિદ્ધિઃ સદા નૂનં દૈવાધીના સુરાધિપ
એથી, બુદ્ધિશાળી માણસોએ હંમેશા ઉપાય શોધવો જોઈએ; પણ કોઈ પણ કાર્યની સિદ્ધિ હંમેશા ભાગ્ય પર જ આધાર રાખે છે, હે દેવોના અધિપતિ.
વ્યાસ ઉવાચ તચ્છ્રુત્વા વચનં સત્યં ગુરોઃ સાર્થં શચીપતિઃ । બ્રહ્માણં શરણં ગત્વા નત્વા વચનમબ્રવીત્
વ્યાસે કહ્યું: ગુરુના સાચા અને અર્થપૂર્ણ શબ્દો સાંભળીને, શચીપતિએ નમન કરીને બ્રહ્માને આશ્રય લીધો અને વાત કરી.
પિતામહ સુરાધ્યક્ષ દૈત્યો મહિષસંજ્ઞકઃ । ગ્રહીતુકામઃ સ્વર્ગં મે બલોદ્યોગં કરોત્યલમ્
હે પિતામહ, હે દેવોના અધ્યક્ષ, મહિષ નામનો દૈત્ય મારા સ્વર્ગને પકડી લેવા ઈચ્છે છે અને તે માટે મોટો પ્રયત્ન કરી રહ્યો છે.
અન્યે ચ દાનવાઃ સર્વે તત્સૈન્યં સમુપસ્થિતાઃ । યોદ્ધુકામા મહાવીર્યાઃ સર્વે યુદ્ધવિશારદાઃ
અને બીજા બધા દાનવો પણ તેની સેના સાથે જોડાયા છે; બધા યુદ્ધ કરવા ઉત્સુક છે, શક્તિશાળી છે અને યુદ્ધમાં નિપુણ છે.
તેનાહં ભીતભીતોઽસ્મિ ત્વત્સકાશમિહાગતઃ । સર્વજ્ઞોઽસિ મહાપ્રાજ્ઞ સાહાય્યં કર્તુમર્હસિ
એથી, હું ભયથી ભરેલો છું અને તારા પાસે આવ્યો છું; તું સર્વજ્ઞ અને મહાબુદ્ધિશાળી છે, તારે સહાય કરવી જોઈએ.
બ્રહ્મોવાચ ગચ્છામઃ સર્વ એવાદ્ય કૈલાસં ત્વરિતા વયમ્ । શઙ્કરં પુરતઃ કૃત્વા વિષ્ણું ચ બલિનાં વરમ્
બ્રહ્માએ કહ્યું: ચાલો આજે બધા જલદી કૈલાસ પર જઈએ, શંકરને આગળ રાખીને અને શક્તિશાળી વિષ્ણુને પણ સાથે લઈ.
તતો યુદ્ધં પ્રકર્તવ્યં સર્વૈઃ સુરગણૈઃ સહ । મિલિત્વા મન્ત્રમાધાય દેશં કાલં વિચિન્ત્ય ચ
પછી બધા દેવો મળીને યુદ્ધ કરવું જોઈએ, ભેગા થઈને, મંત્રણા કરીને અને સ્થાન અને સમય વિચારીને.
બલાબલમવિજ્ઞાય વિવેકમપહાય ચ । સાહસં તુ પ્રકુર્વાણો નરઃ પતનમૃચ્છતિ
પોતાની શક્તિ અને દુર્બળતા જાણ્યા વિના, અને વિવેક છોડીને, જે માણસ ઉતાવળે કાર્ય કરે છે, તે પતન પામે છે.
વ્યાસ ઉવાચ તન્નિશમ્ય સહસ્રાક્ષઃ કૈલાસં નિર્જગામ હ । બ્રહ્માણં પુરતઃ કૃત્વા લોકપાલસમન્વિતઃ
વ્યાસે કહ્યું: આ સાંભળીને હજારો આંખો ધરાવતો ઇન્દ્ર બ્રહ્માને આગળ રાખીને, લોકપાલો સાથે, કૈલાસ તરફ روانા થયો.
તુષ્ટાવ શઙ્કરં ગત્વા વેદમન્ત્રૈર્મહેશ્વરમ્ । પ્રસન્નં પુરતઃ કૃત્વા યયૌ વિષ્ણુપુરં પ્રતિ
શંકર મહેશ્વરને વૈદિક મંત્રોથી સ્તુતિ કરીને, તેમને પ્રસન્ન કરી, ઇન્દ્ર વિષ્ણુના શહેર તરફ આગળ વધ્યો.
સ્તુત્વા તં દેવદેવેશં કાર્યં પ્રોવાચ ચાત્મનઃ । મહિષાત્તદ્ભયં ચોગ્રં વરદાનમદોદ્ધતાત્
તે દેવદેવેશ્વરની સ્તુતિ કર્યા પછી, પોતાનું કામ કહ્યું: મહિષના વરદાનથી ઉગ્ર થયેલા ભય વિશે વાત કરી.
તદાકર્ણ્ય ભયં તસ્ય વિષ્ણુર્દેવાનુવાચ હ । કરિષ્યામો વયં યુદ્ધં હનિષ્યામસ્તુ દુર્જયમ્
તે ભય સાંભળીને, વિષ્ણુએ દેવોને કહ્યું: 'અમે યુદ્ધ કરીશું, અને એ દુર્જયને મારેશું.'
વ્યાસ ઉવાચ ઇતિ તે નિશ્ચયં કૃત્વા બ્રહ્મવિષ્ણુહરીશ્વરાઃ । સ્વાનિ સ્વાનિ સમારુહ્ય વાહનાનિ યયુઃ સુરાઃ
વ્યાસે કહ્યું: આમ, બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને હરાએ નક્કી કરીને, પોતપોતાના વાહન પર ચડી, દેવતાઓ આગળ વધ્યા.
બ્રહ્મા હંસસમારૂઢો વિષ્ણર્ગરુડવાહનઃ । શઙ્કરો વૃષભારૂઢો વૃત્રહા ગજસંસ્થિતઃ
બ્રહ્મા હંસ પર, વિષ્ણુ ગરુડ પર, શંકર વૃષભ પર, અને વૃત્રહાંદ ગજ પર બેઠા.
મયૂરવાહનઃ સ્કન્દો યમો મહિષવાહનઃ । કૃત્વા સૈન્યસમાયોગં યાવત્તે નિર્યયુઃ સુરાઃ
સ્કંદ મોર પર, યમ મહિષ પર, અને દેવોએ પોતાની સેના ભેગી કરીને, આગળ વધ્યા.
તાવદ્દૈત્યબલં પ્રાપ્તં દૃપ્તં મહિષપાલિતમ્ । તત્રાભૂત્તુમુલં યુદ્ધં દેવદાનવસૈન્યયોઃ
એ દરમિયાન, મહિષના નેતૃત્વમાં દૈત્યોની ગર્વિત સેના આવી; ત્યાં દેવ અને દાનવોની સેના વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધ શરૂ થયું.