આકૃષ્ય તરસા ચાપં જ્યાશબ્દઞ્ચ ચકાર હ । નરોઽપિ ધનુરાદાય શરાંસ્તીવ્રાઞ્છિલાશિતાન્
એણે જોરથી ધનુષ ખેંચ્યું અને તંતુનો અવાજ કર્યો; નરે પણ પોતાનું ધનુષ અને તીક્ષ્ણ, પથ્થરથી બનેલા બાણો લીધા.
મુમોચ બહુશઃ કોધાત્પ્રહ્લાદોપરિ પાર્થિવ
રાજાએ ગુસ્સામાં પ્રહલાદ પર અનેક ભયાનક બાણ છોડ્યા.
તાન્દૈત્યરાજસ્તપનીયપુઙ્ખૈ- શ્ચિચ્છેદ બાણૈસ્તરસા સમેત્ય । સમીક્ષ્ય છિન્નાંશ્ચ નરઃ સ્વસૃષ્ટા- નન્યાન્મુમોચાશુ રુષાન્વિતો વૈ
દૈત્યરાજાએ પોતાના સુવર્ણના પાંખવાળા બાણોથી એ બાણોને ઝડપથી કાપી નાખ્યા; નરે જોયું કે તેના બાણો કપાઈ ગયા છે, તો ગુસ્સામાં બીજા નવા બાણો ઝડપથી છોડ્યા.
દૈત્યાથિપસ્તાનપિ તીવ્રવેગૈ- શ્છિત્ત્વા જઘાનોરસિ તં મુનીન્દ્રમ્ । નરોઽપિ તં પઞ્ચભિરાશુગૈશ્ચ કુદ્ધોઽહનદ્દૈત્યપતિં બાહુદેશે
દૈત્યપતિએ પણ એ જોરદાર બાણોને કાપી નાખ્યા અને મુનિમાં શ્રેષ્ઠ એવા નરને છાતી પર માર્યા; નરે ગુસ્સામાં પાંચ ઝડપી બાણો દૈત્યપતિના હાથ પર માર્યા.
સેન્દ્રાઃ સુરાસ્તત્ર તયોર્હિ યુદ્ધં દ્રષ્ટું વિમાનૈર્ગગનસ્થિતાશ્ચ । નરસ્ય વીર્યં યુધિ સંસ્થિતસ્ય તે તુષ્ટુવુર્દૈત્યપતેશ્ચ ભૂયઃ
ઇન્દ્ર સહિત દેવતાઓ આ બંને વચ્ચેનું યુદ્ધ જોવા માટે આકાશમાં પોતાના વિમાનોમાં ઉભા રહ્યા; તેઓ યુદ્ધમાં નરનું શૌર્ય અને દૈત્યપતિની પણ પ્રશંસા કરતા.
વવર્ષ દૈત્યાધિપ આત્તચાપઃ શિલીમુખાનમ્બુધરો યથાપઃ । આદાય શાર્ઙ્ગ ધનુરપ્રમેયં મુમોચ બાણાઞ્છિતહેમપુઙ્ખાન્
દૈત્યપતિએ ધનુષ હાથમાં લઈને, વાદળ જેમ પાણી વરસાવે, એમ બાણો વરસાવ્યા; એણે અપરિમિત શારંગ ધનુષ લઈને, સુવર્ણના પાંખવાળા બાણો છોડ્યા.
બભૂવ યુદ્ધં તુમુલં તયોસ્તુ જયૈષિણોઃ પાર્થિવ દેવદૈત્યયોઃ । વવર્ષુરાકાશપથે સ્થિતાસ્તે પુષ્પાણિ દિવ્યાનિ પ્રહૃષ્ટચિત્તાઃ
રાજા અને દેવદૈત્ય, બંને જીત માટે લડતા હતા, અને બંને વચ્ચે જોરદાર યુદ્ધ થયું; આકાશમાં ઉભેલા, આનંદિત મનવાળા લોકોએ દિવ્ય ફૂલો વરસાવ્યા.
ચુકોપ દૈત્યાધિપતિર્હરૌ સ મુમોચ બાણાનતિતીવ્રવેગાન્ । ચિચ્છેદ તાન્ધર્મસુતઃ સુતીક્ષ્ણૈ- ર્ધનુર્વિમુક્તૈર્વિશિખૈસ્તદાઽઽશુ
દૈત્યપતિ હરિ પર ગુસ્સે થયો અને અત્યંત ઝડપથી બાણો છોડ્યા; ધર્મપુત્રે પોતાના તીક્ષ્ણ, ધનુષથી છોડેલા બાણોથી એ બાણોને ઝડપથી કાપી નાખ્યા.
તતો નારાયણં બાણૈઃ પ્રહ્લાદશ્ચાતિકર્ષિતૈઃ । વવર્ષ સુસ્થિતં વીરં ધર્મપુત્રં સનાતનમ્ । નારાયણોઽપિ તં વેગાન્મુક્તૈર્બાણૈઃ શિલાશિતૈઃ
પછી પ્રહલાદે ધર્મપુત્ર, સદાય સ્થિર અને શાશ્વત નારાયણ પર અત્યંત શક્તિશાળી બાણો વરસાવ્યા; નારાયણે પણ પથ્થરથી બનેલા બાણો જોરથી છોડીને તેને માર્યા.
તુતોદાતીવ પુરતો દૈત્યાનામધિપં સ્થિતમ્ । સન્નિપાતોઽમ્બરે તત્ર દિદૃક્ષૂણાં બભૂવ હ
એણે સામે ઊભેલા દૈત્યપતિને ખૂબ જોરથી માર્યો; આકાશમાં એ દૃશ્ય જોવા ઈચ્છનારાઓનો મેળ થયો.
દેવાનાં દાનવાનાઞ્ચ કુર્વતાં જયઘોષણમ્ । ઉભયોઃ શરવર્ષેણ છાદિતે ગગને તદા
દેવો અને દૈત્યો બંને જીતની ઘોષણા કરતા યુદ્ધ કરતા હતા; એ સમયે, બંને તરફથી વરસેલા બાણોથી આકાશ ઢંકાઈ ગયું.
દિવાપિ રાત્રિસદૃશં બભૂવ તિમિરં મહત્ । ઊચુઃ પરસ્પરં દેવા દૈત્યાશ્ચાતીવ વિસ્મિતાઃ
દિવસે પણ રાત જેવું મોટું અંધારું થઈ ગયું; દેવો અને દૈત્યો ખૂબ આશ્ચર્યથી એકબીજાને વાત કરતા.
અદૃષ્ટપૂર્વં યુદ્ધં વૈ વર્તતેઽદ્ય સુદારુણમ્ । દેવર્ષયોઽથ ગન્ધર્વા યક્ષકિન્નરપન્નગાઃ
'આવું ભયાનક યુદ્ધ ક્યારેય જોયું નથી!' દેવ ઋષિઓ, ગંધર્વો, યક્ષો, કિનર અને પન્નાગો—
વિદ્યાધરાશ્ચારણાશ્ચ વિસ્મયં પરમં યયુઃ । નારદઃ પર્વતશ્ચૈવ પ્રેક્ષણાર્થં સ્થિતૌ મુની
વિદ્યાધરો અને ચારણો પણ પરમ આશ્ચર્યમાં આવી ગયા; નારદ અને પર્વત, એ મુનિઓ, એ દૃશ્ય જોવા માટે ત્યાં ઊભા રહ્યા.
નારદઃ પર્વતં પ્રાહ નેદૃશં ચાભવત્પુરા । તારકાસુરયુદ્ધઞ્ચ તથા વૃત્રાસુરસ્ય ચ
નારદએ પર્વતને કહ્યું: આ જેવું યુદ્ધ તો પહેલાં ક્યારેય થયું જ નથી, તારા્કાસુર કે વૃત્રાસુર સાથેના યુદ્ધમાં પણ આવું કદી નહોતું.
મધુકૈટભયોર્યુદ્ધં હરિણા ચેદૃશં કૃતમ્ । પ્રહ્લાદઃ પ્રબલઃ શૂરો યસ્માન્નારાયણેન ચ
મધુ અને કૈટભ સાથેના યુદ્ધમાં પણ હરિએ આવું યુદ્ધ કર્યું નહોતું; પ્રહલાદ તો એટલો શક્તિશાળી અને બહાદુર છે કે, નારાયણ પણ—
કરોતિ સદૃશં યુદ્ધં સિદ્ધેનાદ્ભુતકર્મણા । વ્યાસ ઉવાચ દિને દિને તથા રાત્રૌ કૃત્વા કૃત્વા પુનઃ પુનઃ
—એ મહાન અને અદ્ભુત પરાક્રમી સાથે સમાન યુદ્ધ કરે છે. વ્યાસ કહે છે: રોજે રોજ અને રાતે રાતે, વારંવાર,
ચક્રતુઃ પરમં યુદ્ધં તૌ તદા દૈત્યતાપસૌ । નારાયણસ્તુ ચિચ્છેદ પ્રહ્લાદસ્ય શરાસનમ્
એ બંને, દૈત્ય તપસ્વી અને નારાયણ, શ્રેષ્ઠ યુદ્ધ કરતા. પછી નારાયણે એક જ બાણથી પ્રહલાદનું ધનુષ્ય કાપી નાંખ્યું.
તરસૈકેન બાણેન સ ચાન્યદ્ધનુરાદદે । નારાયણસ્તુ તરસા મુક્ત્વાન્યઞ્ચ શિલીમુખમ્
એક જ બાણથી એ ધનુષ્ય તૂટી ગયું, તો પ્રહલાદે બીજું ધનુષ્ય ઉપાડ્યું. નારાયણે જોરથી બીજું તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યું—
તદૈવ મધ્યતશ્ચાપં ચિચ્છેદ લઘુહસ્તકઃ । છિન્નં છિન્નં પુનર્દૈત્યો ધનુરન્યત્સમાદદે
અને તરત જ, ચપળ હાથે એ ધનુષ્ય પણ વચ્ચેથી તોડી નાંખ્યું. ધનુષ્ય તૂટી જાય ત્યારે દૈત્ય ફરી બીજું ધનુષ્ય લઈ લેતો.
નારાયણસ્તુ ચિચ્છેદ વિશિખૈરાશુ કોપિતઃ । છિન્ને ધનુષિ દૈત્યેન્દ્રઃ પરિઘં તુ સમાદદે
નારાયણ ગુસ્સામાં આવી તીક્ષ્ણ બાણોથી એના ધનુષ્યો તોડી નાખતા. જ્યારે ધનુષ્ય તૂટી ગયું, ત્યારે દૈત્યરાજે ગદા ઉઠાવી.
જઘાન ધર્મજં તૂર્ણં બાહ્વોર્મધ્યેઽતિકોપનઃ । તમાયાન્તં સ બલવાન્માર્ગણૈર્નવભિર્મુનિઃ
એણે ભારે ગુસ્સામાં ધર્મપુત્રને હાથ વચ્ચે જોરથી માર્યો. પણ જ્યારે એ દોડી આવ્યો, ત્યારે શક્તિશાળી મુનિએ નવ બાણો મારીને તેને ઘાયલ કર્યો.
ચિચ્છેદ પરિઘં ઘોરં દશભિસ્તમતાડયત્ । ગદામાદાય દૈત્યેન્દ્રઃ સર્વાયસમયીં દૃઢામ્
દસ બાણોથી એ ભયાનક ગદાને કાપી નાખી અને તેને ઘા કર્યો. પછી દૈત્યરાજે ભારે લોખંડની ગદા ઉપાડી.
જાનુદેશે જઘાનાશુ દેવં નારાયણં રુષા । ગદયા ચાપિ ગિરિવત્સંસ્થિતઃ સ્થિરમાનસઃ
ગુસ્સામાં એ ગદાથી નારાયણને ઘૂંટણ પર જોરથી માર્યો. છતાં, પર્વત જેવો અડગ રહી, મનમાં અચળતા રાખી,
ધર્મપુત્રોઽતિબલવાન્મુમોચાશુ શિલીમુખાન્ । ગદાં ચિચ્છેદ ભગવાંસ્તદા દૈત્યપતેર્દૃઢામ્
ધર્મપુત્ર, અત્યંત શક્તિશાળી, તરત જ બાણો છોડ્યા. એ સમયે ભગવાને દૈત્યપતિની મજબૂત ગદા કાપી નાખી.
વિસ્મયં પરમં જગ્મુઃ પ્રેક્ષકા ગગને સ્થિતાઃ । સ તુ શક્તિં સમાદાય પ્રહ્લાદઃ પરવીરહા
આકાશમાં ઉભેલા દર્શકોને એ અદ્ભુત યુદ્ધ જોઈને અતિ આશ્ચર્ય થયું. પછી પ્રહલાદ, દુશ્મનવીરોના સંહારક, શક્તિ ઉપાડી.
ચિક્ષેપ તરસા ક્રુદ્ધો બલાન્નારાયણોરસિ । તામાપતન્તીં સંવીક્ષ્ય બાણેનૈકેન લીલયા
ગુસ્સામાં એણે જોરથી એ શક્તિ નારાયણના છાતી પર ફેંકી. પણ એ શક્તિ ઝડપથી આવતી જોઈ, નારાયણે એક જ સહેલાઈથી બાણ મારી—
સપ્તધા કૃતવાનાશુ સપ્તભિસ્તં જઘાન હ । દિવ્યવર્ષશતં ચૈવ તદ્યુદ્ધં પરમં તયોઃ
એને તરત જ સાત ભાગમાં વહેંચી નાખી અને પ્રહલાદને સાત બાણો મારી ઘાયલ કર્યો. એ બંનેનું શ્રેષ્ઠ યુદ્ધ દિવ્ય સો વર્ષ ચાલ્યું.
જાતં વિસ્મયદં રાજન્ સર્વેષાં તત્ર ચાશ્રમે । તદાઽઽજગામ તરસા પીતવાસાશ્ચતુર્ભુજઃ
રાજા, એ આશ્રમમાં થયેલું અદ્ભુત દૃશ્ય બધાને આશ્ચર્યમાં મૂકી દીધું. ત્યારે પીળા વસ્ત્રધારી, ચાર હાથવાળો પરમેશ્વર ઝડપથી ત્યાં આવ્યો.
પ્રહ્લાદસ્યાશ્રમં તત્ર જગામ ચ ગદાધરઃ । ચતુર્ભુજો રમાકાન્તો રથાઙ્ગદરપદ્મભૃત્
ગદાધર પ્રહલાદના આશ્રમમાં આવ્યા, હાથમાં ચક્ર, કમળ અને ગદા ધારણ કરી, ચાર હાથવાળા શ્રીલક્ષ્મીપ્રિય.