રુરોદ ચ તદા બાલો વજ્રેણાભિહતસ્તથા । મા રુદેતિ શનૈર્વાક્યમુવાચ મઘવાનમુમ્
વજ્રના ઘા લાગતાં બાળક રડવા લાગ્યું; ત્યારે મઘવાને ધીમે બોલી કહ્યું, 'રડશો નહીં.'
શકલાનિ પુનઃ સપ્ત સપ્તધા કર્તિતાનિ ચ । તદા ચૈકોનપઞ્ચાશન્મરુતશ્ચાભવન્નૃપ
પછી એ સાત ભાગોને ફરીથી સાત ભાગમાં વહેંચી દીધા; έτσι, હે રાજા, એકાવન મરુત જન્મ્યા.
તદા પ્રબુદ્ધા સુદતી જ્ઞાત્વા ગર્ભં તથાકૃતમ્ । ઇન્દ્રેણ છલરૂપેણ ચુકોપ ભૃશદુઃખિતા
પછી, સુંદર દંતવાળી સ્ત્રી જાગી, અને જાણ્યું કે એના ગર્ભને ઇન્દ્રે ચાલથી così કર્યું છે; એ અત્યંત દુ:ખી અને ક્રોધિત થઈ.
ભગિનીકૃતં તુ સા બુદ્ધ્વા શશાપ કુપિતા તદા । અદિતિં મઘવન્તઞ્ચ સત્યવ્રતપરાયણા
પછી, એ જાણીને કે એના બાળકને નાશ કરવામાં આવ્યું છે, સત્ય અને વ્રતને પાળતી, એ સમયે અદિતી અને મઘવાનને શાપ આપ્યો.
યથા મે કર્તિતો ગર્ભસ્તવ પુત્રેણ છદ્મના । તથા તન્નાશમાયાતુ રાજ્યં ત્રિભુવનસ્ય તુ
જેમ મારા ગર્ભને તારા પુત્રએ ચાલથી નાશ કર્યો, તેમ ત્રણેય લોકનું રાજ્ય પણ નાશ પામે.
યથા ગુપ્તેન પાપેન મમ ગર્ભો નિપાતિતઃ । અદિત્યા પાપચારિણ્યા યથા મે ઘાતિતઃ સુતઃ
જેમ ગુપ્ત પાપથી મારા ગર્ભને પાડી દીધો, અને અદિતી પાપીથી મારા પુત્રને મારી નાખ્યો—
તસ્યાઃ પુત્રાસ્તુ નશ્યન્તુ જાતા જાતાઃ પુનઃ પુનઃ । કારાગારે વસત્વેષા પુત્રશોકાતુરા ભૃશમ્
એના પુત્રો ફરી ફરી જન્મે અને નાશ પામે; એ પુત્રના દુ:ખથી ભારે પીડાયેલી, કેદમાં રહે.
અન્યજન્મનિ ચાપ્યેવ મૃતાપત્યા ભવિષ્યતિ । વ્યાસ ઉવાચ ઇત્યુત્સૃષ્ટં તદા શ્રુત્વા શાપં મરીચિનન્દનઃ
અન્ય જન્મમાં પણ એ મરેલા સંતાનવાળી રહેશે. વ્યાસે કહ્યું: એ સમયે એવો શાપ સાંભળીને, મરીચિના પુત્રે—
ઉવાચ પ્રણયોપેતો વચનં શમયન્નિવ । મા કોપં કુરુ કલ્યાણિ પુત્રાસ્તે બલવત્તરાઃ
તે પ્રેમભર્યા સ્વરે બોલ્યા, જાણે શાંત પાડતા હોય: 'કોપ ન કરો, શુભે; તમારા પુત્રો વધારે શક્તિશાળી છે.'
ભવિષ્યન્તિ સુરાઃ સર્વે મરુતો મઘવત્સખાઃ । શાપોઽયં તવ વામોરુ ત્વષ્ટાવિંશેઽથ દ્વાપરે
બધા દેવતાઓ મારુત બનીને મઘવાનના મિત્ર બનશે; તમારો આ શાપ, સુંદર પગવાળી, અઠ્ઠાવીસમા દ્વાપરયુગમાં ફળશે.
અંશેન માનુષં જન્મ પ્રાપ્ય ભોક્ષ્યતિ ભામિની । વરુણેનાપિ દત્તોઽસ્તિ શાપઃ સન્તાપિતેન ચ
કંઇક અંશે માનવ જન્મ પામીને, તેજસ્વિ, તે તેનો ફળ ભોગવશે; વરુણે પણ દુ:ખી થઈને શાપ આપ્યો છે.
ઉભયોઃ શાપયોગેન માનુષીયં ભવિષ્યતિ । વ્યાસ ઉવાચ પતિનાશ્વાસિતા દેવી સન્તુષ્ટા સાભવત્તદા
બન્નેના શાપના જોડાણથી તે માનવ બની જશે. વ્યાસ કહે છે: પતિએ આશ્વાસન આપતાં દેવી તે સમયે સંતોષી થઈ.
નોવાચ વિપ્રિયં કિઞ્ચિત્તતઃ સા વરવર્ણિની । ઇતિ તે કથિતં રાજન્ પૂર્વશાપસ્ય કારણમ્
પછી તે સુંદર સ્ત્રીએ કશું અપ્રિય બોલ્યું નહીં; રાજા, આ રીતે તને પૂર્વ શાપનું કારણ કહ્યું છે.
અદિતિર્દેવકી જાતા સ્વાંશેન નૃપસત્તમ
અદિતિ પોતાનો અંશ લઈને દેવકી બની, રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ.
અધમજગતઃ સ્થિતિવર્ણનમ્ રાજોવાચ વિસ્મિતોઽસ્મિ મહાભાગ શ્રુત્વાખ્યાનં મહામતે । સંસારોઽયં પાપરૂપઃ કથં મુચ્યેત બન્ધનાત્
રાજા બોલ્યા: મહાન ભાગ્યશાળી, મહાન બુદ્ધિવાન, આ કથા સાંભળીને હું આશ્ચર્યમાં છું; આ સંસાર પાપથી ભરેલો છે—કઈ રીતે એના બંધનમાંથી મુક્તિ મળે?
કશ્યપસ્યાપિ દાયાદસ્ત્રિલોકીવિભવે સતિ । કૃતવાનીદૃશં કર્મ કો ન કુર્યાઞ્ચુગુપ્સિતમ્
કશ્યપના વારસદાર, ત્રણ લોકનો અધિકારી હોવા છતાં, આવા કર્મ કરે છે—તો કોણ ન કરે, જે નिंदનીય હોય?
ગર્ભે પ્રવિશ્ય બાલસ્ય હનનં દારુણં કિલ । સેવામિષેણ માતુશ્ચ કૃત્વા શપથમદ્ભુતમ્
ગર્ભમાં પ્રવેશીને, તેણે બાળકની હત્યા કરી—ખરેખર ભયાનક કામ; સેવા અને માંસ માટે, માતાને અદભુત શપથ આપ્યો.
શાસ્તા ધર્મસ્ય ગોપ્તા ચ ત્રિલોક્યાઃ પતિરપ્યુત । કૃતવાનીદૃશં કર્મ કો ન કુર્યાદસામ્પ્રતમ્
ધર્મનો રક્ષક, ત્રણ લોકનો સ્વામી—even તે પણ આવા કર્મ કરે છે—તો હવે કોણ ન કરે?
પિતામહા મે સંગ્રામે કુરુક્ષેત્રેઽતિદારુણમ્ । કૃતવન્તસ્તથાશ્ચર્યં દુષ્ટં કર્મ જગદ્ગુરો
મારા પિતામહોએ કુરુક્ષેત્રના યુદ્ધમાં અત્યંત ભયાનક અને આશ્ચર્યજનક, દુષ્ટ કર્મ કર્યા, જગતના ગુરુ.
ભીષ્મોદ્રોણઃ કૃપઃ કર્ણો ધર્માશોઽપિ યુધિષ્ઠિરઃ । સર્વે વિરુદ્ધધર્મેણ વાસુદેવેન નોદિતાઃ
ભીષ્મ, દ્રોણ, કૃપ, કર્ણ અને ધર્મી યુધિષ્ઠિર—બધાએ ધર્મના વિરુદ્ધ વર્ત્યા, વાસુદેવના પ્રેરણાથી.
અસારતાં વિજાનન્તઃ સંસારસ્ય સુમેધસઃ । દેવાંશાશ્ચ કથં ચકુર્નિન્દિતં ધર્મતત્પરાઃ
મહાન બુદ્ધિ ધરાવતા, સંસારની નિરર્થકતા જાણતા—even દેવોના અંશ ધરાવતા, ધર્મમાં તત્પર હોવા છતાં, કેવી રીતે નિંદનીય કર્મ કરે?
કાસ્થા ધર્મસ્ય વિપ્રેન્દ્ર પ્રમાણં કિં વિનિશ્ચિતમ્ । ચલચિત્તોઽસ્મિ સઞ્જાતઃ શ્રુત્વા ચૈતત્કથાનકમ્
ધર્મનું નિશ્ચિત પ્રમાણ શું છે, બ્રાહ્મણોમાં શ્રેષ્ઠ? આ કથા સાંભળીને મારું મન અશાંત થઈ ગયું છે.
આપ્તવાક્યં પ્રમાણં ચેદાપ્તઃ કઃ પરદેહવાન્ । પુરુષો વિષયાસક્તો રાગી ભવતિ સર્વથા
યથાર્થ વચન પ્રમાણ હોય, તો બીજાના શરીર ધરાવનાર કોણ યથાર્થ છે? વિષયોમાં આસક્ત માણસ સર્વ રીતે રાગી બની જાય છે.
રાગો દ્વેષો ભવેન્નૂનમર્થનાશાદસંશયમ્ । દ્વેષાદસત્યવચનં વક્તવ્યં સ્વાર્થસિદ્ધયે
રાગ અને દ્વેષ નિશ્ચિતપણે ધનના નાશથી થાય છે; દ્વેષથી, પોતાના ફાયદા માટે અસત્ય બોલવામાં આવે છે.
જરાસન્ધવિઘાતાર્થં હરિણા સત્ત્વમૂર્તિના । છલેન રચિતં રૂપં બ્રાહ્મણસ્ય વિજાનતા
જરાસંધના વિનાશ માટે, હરિએ સત્ત્વરૂપ ધારણ કરી, બ્રાહ્મણ જાણતો હતો, છલથી રૂપ બનાવ્યું.
તદાપ્તઃ કઃ પ્રમાણં કિં સત્ત્વમૂર્તિરપીદૃશઃ । અર્જુનોઽપિ તથૈવાત્ર કાર્યે યજ્ઞવિનિર્મિતે
તો પછી કોણ યથાર્થ છે, શું પ્રમાણ છે—even સત્ત્વરૂપ હોય તો પણ? અર્જુન પણ યજ્ઞના કાર્યમાં એ જ રીતે વર્ત્યો.
કીદૃશોઽયં કૃતો યજ્ઞઃ કિમર્થં શમવર્જિતઃ । પરલોકપદાર્થં વા યશસે વાન્યથા કિલ
આ યજ્ઞ કયો છે અને શા માટે કરવામાં આવ્યો છે, જ્યારે તેમાં શાંતિ જ નથી? શું આ પરલોકમાં લાભ મેળવવા માટે, કે નામ માટે, કે બીજાં કોઈ કારણ માટે કરવામાં આવ્યો છે?
ધર્મસ્ય પ્રથમઃ પાદઃ સત્યમેતચ્છ્રુતેર્વચઃ । દ્વિતીયસ્તુ તથા શૌચં દયા પાદસ્તૃતીયકઃ
ધર્મનો પહેલો આધાર એ છે – સત્ય, જેમ શાસ્ત્રોમાં કહેવામાં આવ્યું છે; બીજો આધાર શુદ્ધતા છે, અને ત્રીજો આધાર દયા છે.
દાનં પાદશ્ચતુર્થશ્ચ પુરાણજ્ઞા વદન્તિ વૈ । તૈર્વિહીનઃ કથં ધર્મસ્તિષ્ઠેદિહ સુસમ્મતઃ
પૂરાણ જાણનારા કહે છે કે દાન એ ચોથો આધાર છે; જો આ બધા વગર ધર્મ કેવી રીતે ટકી શકે, જે સૌના માટે માન્ય છે?
ધર્મહીનં કૃતં કર્મ કથં તત્ફલદં ભવેત્ । ધર્મે સ્થિરા મતિઃ ક્વાપિ ન કસ્યાપિ પ્રતીયતે
ધર્મ વિના કરેલું કર્મ કેવી રીતે ફળ આપે? કોઈની પણ ધર્મમાં સ્થિર મતિ નથી, અને કોઈ એ માનતો પણ નથી.