વિમાને બ્રહ્મવિષ્ણ્વીશા દર્શયામ્યદ્ય ચાદ્ભુતમ્ । તન્નિશમ્ય વચસ્તસ્યા ઓમિત્યુક્ત્વા પુનર્વયમ્
આજે આ દૈવી રથમાં હું બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શિવને અદ્ભુત દૃશ્ય બતાવિશ; એમ દેવીના વચન સાંભળી અમે 'ઓમ' કહી જવાબ આપ્યો અને પછી—
સમારુહ્યોપવિષ્ટાઃ સ્મો વિમાને રત્નમણ્ડિતે । મુક્તાદામસુસંવીતે કિઙ્કિણીજાલશબ્દિતે
અમે સૌ રત્નોથી શોભતા, મુક્તાની માળાઓથી સજ્જ અને ઘંટિયાંની મધુર ધ્વનિથી ગૂંજતા રથમાં બેઠા.
સુરસદ્મનિભે રમ્યે ત્રયસ્તત્રાવિશઙ્કિતાઃ । સોપવિષ્ટાંસ્તતો દૃષ્ટ્વા દેવ્યસ્માન્વિજિતેન્દ્રિયાન્
તે દૈવી મહેલ જેવું સુખદ રથ હતું, જેમાં અમે ત્રણેય નિર્ભયતાથી પ્રવેશ્યા; ત્યાં અમને બેઠેલા જોઈ, ઇન્દ્રિયજિત દેવીએ અમારે તરફ નજર કરી.
સ્વશક્ત્યા તદ્વિમાનં વૈ નોદયામાસ ચામ્બરે
દેવીએ પોતાની શક્તિથી એ રથને આકાશમાં ઉડાડ્યું.
વિમાનસ્થૈર્હરાદિભિર્દેવીદર્શનમ્ બ્રહ્મોવાચ વિમાનં તન્મનોવેગં યત્ર સ્થાનાન્તરે ગતમ્ । ન જલં તત્ર પશ્યામો વિસ્મિતાઃ સ્મો વયં તદા
રથમાં હરા અને બીજા દેવતાઓ સાથે અમે દેવીનું દર્શન કર્યું—
વૃક્ષાઃ સર્વફલા રમ્યાઃ કોકિલારાવમણ્ડિતાઃ । મહી મહીધરાઃ કામં વનાન્યુપવનાનિ ચ
ત્યાં સર્વ પ્રકારના ફળોથી ભરપૂર, કોયલના કલરવથી ગૂંજતા સુંદર વૃક્ષો હતા; પૃથ્વી, પર્વતો, વન અને બગીચાઓ સૌ આનંદદાયક લાગતા.
નાર્યશ્ચ પુરુષાશ્ચૈવ પશવશ્ચ સરિદ્વરાઃ । વાપ્યઃ કૂપાસ્તડાગાશ્ચ પલ્વલાનિ ચ નિર્ઝરાઃ
ત્યાં સ્ત્રીઓ-પુરુષો, પશુઓ, પવિત્ર નદીઓ, તળાવ, કૂવા, સરોવર, કાદવવાળા સ્થળો અને ઝરણાં હતાં.
પુરતો નગરં રમ્યં દિવ્યપ્રાકારમણ્ડિતમ્ । યજ્ઞશાલાસમાયુક્તં નાનાહર્મ્યવિરાજિતમ્
અમારા સામે એક અતિ સુંદર શહેર દેખાયું, જે દૈવી કિલ્લાબંદીથી શોભતું, યજ્ઞશાળાઓથી સજ્જ અને વિવિધ મહેલો વડે તેજસ્વી હતું.
પ્રત્યભિજ્ઞા તદા જાતાપ્યસ્માકં પ્રેક્ષ્ય તત્પુરમ્ । સ્વર્ગોઽયમિતિ કેનાસૌ નિર્મિતોસ્તિ તદાદ્ભુતમ્
એ શહેર જોઈને અમને ઓળખાણ થઈ ગઈ; કોઈએ કહ્યું: 'આ તો સ્વર્ગ છે ને? આ અદ્ભુત સ્થળ કોણે બનાવ્યું હશે?'
રાજાનં દેવસઙ્કાશં વ્રજન્તં મૃગયાં વને । અસ્માભિઃ સંસ્થિતા દૃષ્ટા વિમાનોપરિ ચામ્બિકા
અમે એક દેવ જેવો તેજસ્વી રાજા વનમાં શિકાર કરવા જતા જોયો, અને અમારે ઉપર રથમાં અંબિકા ઊભી હતી.
ક્ષણાચ્ચચાલ ગગને વિમાનં પવનેરિતમ્ । મુહૂર્તાદ્વા તતઃ પ્રાપ્તં દેશે ચાન્યે મનોહરે
થોડી જ વારમાં પવનના વેગે રથ આકાશમાં દોડ્યું અને થોડા સમય પછી બીજું મનોહર પ્રદેશ પહોંચી ગયું.
નન્દનં ચ વનં તત્ર દૃષ્ટમસ્માભિરુત્તમમ્ । પારિજાતતરુચ્છાયાસંશ્રિતા સુરભિઃ સ્થિતા
ત્યાં અમને સુંદર અને સુગંધિત નંદનવન દેખાયું, જ્યાં પારિજાત વૃક્ષોની છાંયમાં સુગંધ ફેલાઈ રહી હતી.
ચતુર્દન્તો ગજસ્તસ્યાઃ સમીપે સમવસ્થિતઃ । અપ્સરસાં તત્ર વૃન્દાનિ મેનકાપ્રભૃતીનિ ચ
દેવીની પાસે ચાર દાંત ધરાવતો ગજ ઊભો હતો; ત્યાં મેનકા અને અન્ય અપ્સરાઓના જૂથો હતાં.
ક્રીડન્તિ વિવિધૈર્ભાવૈર્ગાનનૃત્યસમન્વિતૈઃ । ગન્ધર્વાઃ શતશસ્તત્ર યક્ષા વિદ્યાધરાસ્તથા
અપ્સરાઓ વિવિધ રીતે રમતાં, ગાતા અને નૃત્ય કરતાં હતાં; ત્યાં સૈંકડો ગંધર્વો, તેમજ યક્ષો અને વિદ્યા ધરાવનારા પણ હતાં.
મન્દારવાટિકામધ્યે ગાયન્તિ ચ રમન્તિ ચ દૃષ્ટઃ શતક્રતુસ્તત્ર પૌલોમ્યા સહિતઃ પ્રભુઃ
મંદાર બગીચાની વચ્ચે તેઓ ગાતા અને આનંદ કરતાં હતાં; ત્યાં અમને ઇન્દ્ર દેવ પોતાની પત્ની પૌલોમિ સાથે દેખાયા.
વયં તુ વિસ્મિતાશ્ચાસ્મ દૃષ્ટ્વા ત્રૈવિષ્ટપં તદા । યાદઃપતિં કુબેરં ચ યમં સૂર્યં વિભાવસુમ્
એ ત્રૈવિષ્ટપ લોક જોઈને અમે ખૂબ જ આશ્ચર્યમાં પડી ગયા; ત્યાં જળના સ્વામી, કુબેર, યમ, સૂર્ય અને અગ્નિ પણ હતાં.
વિલોક્ય વિસ્મિતાશ્ચાસ્મ વયં તત્ર સુરાન્સ્થિતાન્ । તદા વિનિર્ગતો રાજા પુરાત્તસ્માત્સુમણ્ડિતાત્
ત્યાં એકઠા થયેલા દેવતાઓને જોઈ અમે ચકિત થઈ ગયા; ત્યારબાદ એ સુંદર શહેરમાંથી રાજા બહાર આવ્યા.
દેવરાજ ઇવાક્ષોભ્યો નરવાહ્યાવનૌ સ્થિતઃ । વિમાનસ્થા વયં તચ્ચ ચચાલ તરસાગતમ્
દેવરાજ જેવો અડગ રાજા પોતાની સેના સાથે પૃથ્વી પર ઊભો રહ્યો; અને અમે રથમાં બેઠા હોઈએ, ત્યારે એ રથ ઝડપથી આગળ વધ્યું.
બ્રહ્મલોકં તદા દિવ્યં સર્વદેવનમસ્કૃતમ્ । તત્ર બ્રહ્માણમાલોક્ય વિસ્મિતૌ હરકેશવૌ
પછી, તે બ્રહ્માનો દિવ્ય લોક, જેને બધા દેવતાઓ વંદન કરે છે—ત્યાં બ્રહ્માને જોઈને હર અને કેશવ બંને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા.
સભાયાં તત્ર વેદાશ્ચ સર્વે સાઙ્ગાઃ સ્વરૂપિણઃ । સાગરાઃ સરિતશ્ચૈવ પર્વતાઃ પન્નગોરગાઃ
તે સભામાં બધા વેદો અને તેમના અંગો પોતાના સ્વરૂપમાં હાજર હતા, અને સાથે જ દરિયા, નદીઓ, પર્વતો અને સાપ-નાગ પણ હતા.
મામૂચતુશ્ચતુર્વક્ત્રઃ કોઽયં બ્રહ્મા સનાતનઃ । તાવવોચમહં નૈવ જાને સૃષ્ટિપતિં પતિમ્
ચતુરમુખે મને પૂછ્યું: 'આ શાશ્વત બ્રહ્મા કોણ છે?' તો મેં કહ્યું: 'હું સર્જનહાર અને સ્વામી કોણ છે, એ જાણતો નથી.'
કોઽહં કોઽયં કિમર્થં વા ભ્રમોઽયં મમ ચેશ્વરૌ । ક્ષણાદથ વિમાનં તચ્ચચાલાશુ મનોજવમ્
'હું કોણ છું? એ કોણ છે? આ ભ્રમ કેમ છે, હે ઈશ્વર?' એ સમયે, મનની ઝડપથી તે વિમાન તુરંત કંપી ઉઠ્યું.
કૈલાસશિખરે પ્રાપ્તં રમ્યે યક્ષગણાન્વિતે । મન્દારવાટિકારમ્યે કીરકોકિલકૂજિતે
તે કૈલાસની શિખર પર પહોંચ્યું, જ્યાં યક્ષગણો ભેગા હતા, મન્દાર વૃક્ષોની સુંદર વાડીમાં, મોર અને કોયલના કલરવથી ગૂંજતું.
વીણામુરજવાદ્યૈશ્ચ નાદિતે સુખદે શિવે । યદા પ્રાપ્તં વિમાનં તત્તદૈવ સદનાચ્છુભાત્
વીણા અને મૃદંગના સુખદ અને શુભ ધ્વનિથી વાતાવરણ ગુંજી ઉઠ્યું, અને જયાં તે વિમાન પહોંચ્યું, ત્યાં જ તે શુભ સ્થાન પર ઊભું રહી ગયું.
નિર્ગતો ભગવાઞ્છમ્ભુર્વૃષારૂઢસ્ત્રિલોચનઃ । પઞ્ચાનનો દશભુજઃ કૃતસોમાર્ધશેખરઃ
ત્યાં ભગવાન શંભુ, વૃષભ પર આરૂઢ, ત્રણ આંખવાળા, પાંચ મુખવાળા, દસ હાથવાળા અને માથે ચંદ્રકલા ધારણ કરેલા બહાર આવ્યા.
વ્યાઘ્રચર્મપરીધાનો ગજચર્મોત્તરીયકઃ । પાર્ષ્ણિરક્ષૌ મહાવીરૌ ગજાનનષડાનનૌ
તેમણે વાઘની ચામડી પહેરી હતી અને હાથ પર હાથીની ચામડીનું ઓઢણ હતું. તેમના પીછે બે પરાક્રમી પુત્રો—એક ગજમુખ અને બીજો છ મુખવાળો—હાજર હતા.
શિવેન સહ પુત્રૌ દ્વૌ વ્રજમાનૌ વિરેજતુઃ । નન્દિપ્રભૃતયઃ સર્વે ગણપાશ્ચ વરાશ્ચ તે
શિવજી સાથે તેમના બે પુત્રો પણ આગળ વધ્યા અને તેજસ્વી લાગ્યા; નંદિ અને અન્ય બધા ગણો પણ તેમની સાથે ચાલ્યા.
જયશબ્દં પ્રયુઞ્જાના વ્રજન્તિ શિવપૃષ્ઠગાઃ । તં વીક્ષ્ય શઙ્કરં ચાન્યં વિસ્મિતાસ્તત્ર નારદ
'જય'ના ઉલ્લાસભેર નાદ કરતા બધા શિવજીના પીછે ચાલ્યા; અને, હે નારદ, તે બીજાં શંકરને જોઈને અમે બધા ત્યાં આશ્ચર્યમાં પડી ગયા.
માતૃભિઃ સંશયાવિષ્ટસ્તત્રાહં ન્યવસં મુને । ક્ષણાત્તસ્માદ્ગિરેઃ શૃઙ્ગાદ્વિમાનં વાતરંહસા
માતાઓના સંશયથી ભરાઈને, હે મુનિ, હું ત્યાં જ રહ્યો; પછી પળમાં જ તે વિમાન પર્વતની ટોચ પરથી પવનની ઝડપે આગળ વધ્યું.
વૈકુણ્ઠસદનં પ્રાપ્તં રમારમણમન્દિરમ્ । અસમ્ભાવ્યા વિભૂતિશ્ચ તત્ર દૃષ્ટા મયા સુત
તે વૈકુંઠના ધામે પહોંચ્યું, જે રામપ્રિયનું નિવાસસ્થાન છે; ત્યાં, મારા પુત્ર, મેં અવિસ્મરણીય વૈભવ જોયું.