ગતેષુ તેષુ નાગેષુ વિપ્રવેષાવૃતેષુ ચ । ફલાન્યાદાય રાજાસૌ સચિવાનિદમબ્રવીત્
જ્યારે બ્રાહ્મણવેશમાં આવેલા અને રક્ષકો ત્યાંથી ચાલ્યા ગયા, ત્યારે રાજાએ ફળો લઈને પોતાના મંત્રીઓને કહ્યું:
સુહૃદો ભક્ષયન્ત્વદ્ય ફલાન્યેતાનિ સર્વશઃ । અદ્મ્યહં ચૈકમેતદ્વૈ ફલં વિપ્રાર્પિતં મહત્
'મારા મિત્રો આજે આ બધાં ફળો ખાય, અને હું પોતે બ્રાહ્મણોએ આપેલું આ મોટું ફળ ખાઈશ.'
ઇત્યુક્ત્વા તત્ફલં દત્ત્વા સુહૃદ્ભ્યશ્ચોત્તરાસુતઃ । કરે કૃત્વા ફલં પક્વં દદાર નૃપતિઃ સ્વયમ્
આ રીતે કહીને ઉત્તરાનો પુત્ર એ ફળો મિત્રો ને આપ્યા અને પક્વ ફળ હાથમાં લઈને રાજાએ પોતે જ તેને ફાડી નાખ્યું.
વિદારિતં ફલં રાજ્ઞા તત્ર કૃમિરભૂદણુઃ । સ કૃષ્ણનયનસ્તામ્રો દૃષ્ટો ભૂપતિના સ્વયમ્
જ્યારે રાજાએ ફળ ફાડ્યું, ત્યારે તેમાં એક નાનકડો કીડો દેખાયો, જે કાળાં આંખો અને લાલચટ્ટો હતો; રાજાએ પોતે જ તેને જોયો.
તં દૃષ્ટ્વા નૃપતિઃ પ્રાહ સચિવાન્વિસ્મિતાનથ । અસ્તમભ્યેતિ સવિતા વિષાદદ્ય ન મે ભયમ્
આ જોઈને રાજાએ આશ્ચર્યચકિત મંત્રીઓને કહ્યું: 'હવે સૂર્ય અસ્ત થઈ રહ્યો છે; આજે મને ઝેરથી કોઈ ડર નથી.'
અઙ્ગીકરોમિ તં શાપં કૃમિકો માં દશત્વયમ્ । એવમુક્ત્વા સ રાજેન્દ્રો ગ્રીવાયાં સંન્યવેશયત્
'હું એ શાપ સ્વીકારું છું—આ કીડો મને દંશ આપે.' આવું કહીને રાજાએ એ કીડાને પોતાની ગળા ઉપર મૂકી દીધો.
અસ્તં યાતે દિવાનાથે ધૃતઃ કણ્ઠેઽથ કીટકઃ । તક્ષકસ્તુ તદા જાતઃ કાલરૂપી ભયાનકઃ
જ્યારે સૂર્ય અસ્ત થયો, ત્યારે એ કીડો રાજાના ગળા પર ચોંટી ગયો; પછી તે ભયાનક અને મૃત્યુરૂપ તક્ષક બની ગયો.
રાજા સંવેષ્ટિતસ્તેન દષ્ટશ્ચાપિ મહીપતિઃ । મન્ત્રિણો વિસ્મયં પ્રાપ્તા રુરુદુર્ભૃશદુઃખિતાઃ
એ સર્પે રાજાને વળી લીધો અને દંશ આપ્યો; મંત્રીઓ આશ્ચર્યમાં પડી ગયા અને ભારે દુઃખથી રડવા લાગ્યા.
ઘોરરૂપમહિં વીક્ષ્ય દુદ્રુવુસ્તે ભયાર્દિતાઃ । ચુક્રુશૂ રક્ષકાઃ સર્વે હાહાકારો મહાનભૂત્
ભયાનક સાપને જોઈને બધા ડરીને ભાગી ગયા; બધા રક્ષકો ચીસો પાડી ઉઠ્યા અને મોટો હોહલાં થયો.
વેષ્ટિતો ભોગિભોગેન વિનષ્ટબહુપૌરુષઃ । નોવાચ નૃપતિઃ કિઞ્ચિન્ન ચચાલોત્તરાસુતઃ
સર્પના ચાપટમાં બંધાઈને અને બળ ગુમાવીને, ઉત્તરાનો પુત્ર રાજા એક શબ્દ પણ બોલ્યો નહીં અને હલ્યો પણ નહીં.
ઉત્થિતાગ્નિશિખા ઘોરા વિષજા તક્ષકાનનાત્ । પ્રજજ્વાલ નૃપં ત્વાશુ ગતપ્રાણં ચકાર હ
તક્ષકના મોઢામાંથી ભયાનક અગ્નિની જ્વાળા નીકળી, અને એ જ્વાળાએ તરત જ રાજાને દહન કરી, તેનો પ્રાણ લઈ લીધો.
હત્વાશુ જીવિતં રાજ્ઞસ્તક્ષકો ગગને ગતઃ । જગદ્દગ્ધં તુ કુર્વાણં દદૃશુસ્તં જના ઇહ
રાજાનો જીવ લઈને તક્ષક આકાશમાં ચડી ગયો; લોકો એણે જાણે આખું જગત જ દહન કરી નાખ્યું હોય એમ જોયું.
સ પપાત ગતપ્રાણો રાજા દગ્ધ ઇવ દ્રુમઃ । ચુકુશુશ્ચ જનાઃ સર્વે મૃતં દૃષ્ટ્વા નરાધિપમ્
રાજા જીવ વિહોણો થઈને, જાણે અગ્નિમાં બળી ગયેલો વૃક્ષ હોય તેમ, જમીન પર પડી ગયો; બધા લોકોએ રાજાને મરેલો જોઈને રડવું શરૂ કર્યું.
સર્પસત્રવર્ણનમ્ સૂત ઉવાચ ગતપ્રાણં તુ રાજાનં બાલં પુત્રં સમીક્ષ્ય ચ । ચક્રુશ્ચ મન્ત્રિણઃ સર્વે પરલોકસ્ય સત્ક્રિયાઃ
સૂતે કહ્યું: રાજા જીવ વિહોણો થયો અને તેનો નાનો પુત્ર orphan રહ્યો, ત્યારે બધા મંત્રીઓએ તેની અંત્યક્રિયા યોગ્ય રીતે કરી.
ગઙ્ગાતીરે દગ્ધદેહં ભસ્મપ્રાયં મહીપતિમ્ । અગુરુભિશ્ચાભિયુક્તાયાં ચિતાયામધ્યરોપયન્
ગંગાના કિનારે, રાજાના દેહને અગ્નિદાહ માટે તૈયાર કરેલી ચિતા પર રાખવામાં આવ્યો, જ્યાં તેનો શરીર લગભગ રાખ જેવો થઈ ગયો હતો અને ચિતામાં અગરુ પણ મૂકવામાં આવ્યું હતું.
દુર્મરણે મૃતસ્યાસ્ય ચકુશ્ચૈવૌર્ધ્વદૈહિકીમ્ । ક્રિયાં પુરોહિતાસ્તસ્ય વેદમન્ત્રૈર્વિધાનતઃ
મૃત્યુ પામેલા રાજાના અંતિમ સંસ્કાર માટે, પુરોહિતોએ યોગ્ય રીતે વેદમંત્રો સાથે વિધિપૂર્વક ક્રિયા કરી.
દદુર્દાનાનિ વિપ્રેભ્યો ગાઃ સુવર્ણં યથોચિતમ્ । અન્નં બહુવિધં તત્ર વસ્ત્રાણિ વિવિધાનિ ચ
ત્યાં બ્રાહ્મણોને દાનમાં ગાયો, યોગ્ય પ્રમાણે સોનુ, અનેક પ્રકારનું અન્ન અને વિવિધ પ્રકારના વસ્ત્રો આપ્યા.
સુમુહૂર્તે સુતં બાલં પ્રજાનાં પ્રીતિવર્ધનમ્ । સિંહાસને શુભે તત્ર મન્ત્રિણઃ સંન્યવેશયન્
શુભ મુહૂર્તે, પ્રજાને આનંદ આપતો નાનો પુત્ર, મંત્રીઓએ સુંદર સિંહાસન પર બેસાડ્યો.
પૌરા જાનપદા લોકાશ્ચક્રુસ્તં નૃપતિં શિશુમ્ । જનમેજયનામાનં રાજલક્ષણસંયુતમ્
શહેરવાસીઓ, ગામવાળાઓ અને બધાજ લોકોએ રાજલક્ષણોથી યુક્ત બાળક જનમેજયને રાજા તરીકે ઘોષિત કર્યો.
ધાત્રેયી શિક્ષયામાસ રાજચિહ્નાનિ સર્વશઃ । દિને દિને વર્ધમાનઃ સ બભૂવ મહામતિઃ
ધાત્રીએ તેને બધા રાજચિહ્નોની શિક્ષા આપી; તે દિવસે દિવસે વધતો ગયો અને મહાન બુદ્ધિશાળી બન્યો.
પ્રાપ્તે ચૈકાદશે વર્ષે તસ્મૈ કુલપુરોહિતઃ । યથોચિતાં દદૌ વિદ્યાં જગ્રાહ સ યથોચિતામ્
જ્યારે તે અગિયાર વર્ષનો થયો, ત્યારે કુળપુરૂહિતે તેને યોગ્ય રીતે શિક્ષા આપી અને તેણે પણ યોગ્ય રીતે તે ગ્રહણ કરી.
ધનુર્વેદં કૃપઃ પૂર્ણં દદાવસ્મૈ સુસંસ્કૃતમ્ । અર્જુનાય યથા દ્રોણઃ કર્ણાય ભાર્ગવો યથા
કૃપાચાર્યએ તેને સંપૂર્ણ અને સારી રીતે સંસ્કાર કરેલું ધનુર્વેદ શીખવાડ્યું, જેમ દ્રોણાચાર્યએ અર્જુનને અને ભૃગુવંશીએ કર્ણને શીખવાડ્યું હતું.
સમ્પ્રાપ્તવિદ્યો બલવાન્વભૂવ દુરતિક્રમઃ । ધનુર્વેદે તથા વેદે પારગઃ પરમાર્થવિત્
જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યા પછી, તે બળવાન અને અપરાજિત બન્યો; ધનુર્વેદ અને વેદોમાં પારંગત અને પરમાર્થને જાણનારો થયો.
ધર્મશાસ્ત્રાર્થકુશલઃ સત્યવાદી જિતેન્દ્રિયઃ । ચકાર રાજ્યં ધર્માત્મા પુરા ધર્મસુતો યથા
ધર્મશાસ્ત્રના અર્થમાં નિપુણ, સત્યવંત, ઇન્દ્રિયજિત અને ધર્મપ્રિય રાજાએ, પૂર્વે જેમ ધર્મપુત્રે કર્યું તેમ, ધર્મપૂર્વક રાજ્ય કર્યું.
તતઃ સુવર્ણવર્માખ્યો રાજા કાશિપતિઃ કિલ । વપુષ્ટમાં શુભા કન્યાં દદૌ પારીક્ષિતાય ચ
પછી કાશીના રાજા સુવર્ણવર્માએ પોતાની સુંદર અને તેજસ્વી કન્યાને પારિક્ષિતના પુત્રને આપી.
સ તાં પ્રાપ્યાસિતાપાઙ્ગીં મુમુદે જનમેજયઃ । કાશિરાજસુતાં કાન્તાં પ્રાપ્ય રાજા યથા પુરા
કાળાં નેત્રવાળી કાશીરાજની પુત્રીને પામીને જનમેજયે ખૂબ આનંદ માન્યો, જેમ પૂર્વે રાજાઓએ પોતાની પ્રિયાને પામી આનંદ અનુભવ્યો હતો.
વિચિત્રવીર્યો મુમુદે સુભદ્રાં ચ યથાર્જુનઃ । વિજહાર મહીપાલો વનેષૂપવનેષુ ચ
વિચિત્રવીર્યે સુભદ્રામાં અને અર્જુને પણ જેમ આનંદ માણ્યો હતો, તેમ રાજાએ વનો અને ઉપવનોમાં વિહાર કર્યો.
તયા કમલપત્રાક્ષ્યા શચ્યા શતક્રતુર્યથા । પ્રજાસ્તસ્ય સુસન્તુષ્ટા બભૂવુઃ સુખલાલિતાઃ
કમળની પાંખડી જેવા નેત્રવાળી પત્ની સાથે, જેમ ઇન્દ્રે શચી સાથે સુખ માણ્યું, તેમ તેની પ્રજાએ પણ સુખથી જીવન વિતાવ્યું અને સંતોષ પામ્યો.
મન્ત્રિણઃ કર્મકુશલાશ્ચક્રુઃ કાર્યાણિ સર્વશઃ । એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ મુનિરુત્તઙ્કનામકઃ
મંત્રીઓએ પોતાની કામગીરીમાં કુશળતાપૂર્વક બધાં કાર્યો પૂર્ણ કર્યા; એ જ સમયે ઉત્તંક નામના ઋષિ આવ્યા.
તક્ષકેણ પરિક્લિષ્ટો હસ્તિનાપુરમભ્યગાત્ । વૈરસ્યાપચિતિં કોઽસ્ય પ્રકુર્યાદિતિ ચિન્તયન્
તક્ષકે દુઃખ આપ્યું હોવાથી, તે હસ્તિનાપુર આવ્યો અને વિચારતો રહ્યો કે તેની દુશ્મનાવટનો બદલો કોણ લેશે.