દૃષ્ટ્વા તાં નૃપતિર્મગ્નઃ પિત્રોક્તેયં વરાનના
એને જોઈને રાજા મોહિત થયો; એ તો એના પિતાએ કહ્યું હતું, હે સુંદરમુખી.
પિબન્મુખાંબુજં તસ્યા ન તૃપ્તિમગ્મન્નૃપઃ
એ સ્ત્રીના કમળ જેવા મુખમાંથી જળ પીધા છતાં રાજાને તૃપ્તિ ન થઈ.
મહાભિષં સાઽપિ મત્વા પ્રેમયુક્તા બભૂવ હ
તે પણ તેને મહાભિષા માની પ્રેમથી ભરાઈ ગઈ.
વીક્ષ્ય તામસિતાપાંગીં રાજા પ્રીતમના ભૃશમ્
કાળી કિનારીવાળી આંખો ધરાવતી તેને જોઈ રાજાને મનમાં ખૂબ આનંદ થયો.
દેવી વા ત્વં ચ વામોરુ માનુષી વા વરાનને
સુંદર જાંઘવાળી, તું દેવી હોય કે માનવી, હે સુંદર ચહેરાવાળી,
યાઽસિ કાઽસિ વરારોહે ભાર્યા મે ભવ સુંદરિ
તું જે પણ હોય, હે સુંદર કટિવાળી, મારી પત્ની બન, હે રૂપાળી.
સૂત ઉવાચ મહાભિષં સમુત્પન્નં નૃપં જાનાતિ જાહ્નવી
સૂતાએ કહ્યું: ગંગાએ જાણ્યું કે આ રાજા મહાભિષાનો જન્મ છે.
પૂર્વપ્રેમસમાયોગાચ્છ્રુત્વા વાચં નૃપસ્ય તામ્ 2.4.
પહેલાના પ્રેમભર્યા સંબંધને લીધે, રાજાની વાત સાંભળીને,
સ્ત્ર્યુવાચ કા ન વાંછતિ ચાર્વંગી ભાવિત્વાત્સદૃશં પતિમ્
સ્ત્રીએ કહ્યું: કઈ સુંદર સ્ત્રી યોગ્ય પતિની ઈચ્છા ન રાખે?
વાગ્બંધેન નૃપશ્રેષ્ઠ ચરિષ્યામિ પતિં કિલ
હે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, હું વચનથી તારી પત્ની બનીશ.
યચ્ચ કુર્યામહં કાર્યં શુભં વા યદિ વાઽશુભમ્
હું જે કંઈ કામ કરું, સારા કે ખરાબ,
યદા ચ ત્વં નૃપશ્રેષ્ઠ ન કરિષ્યસિ મે વચઃ
અને જ્યારે, હે શ્રેષ્ઠ રાજા, તું મારી વાત નહીં માને,
સ્મૃત્વા જન્મ વસૂનાં સા પ્રાર્થનાપૂર્વકં હૃદિ
વસુઓના જન્મને યાદ રાખી, તેણે તેમની વિનંતીને મનમાં રાખી.
તથેત્યુક્તાઽથ સા દેવી ચકાર નૃપતિં પતિમ્
પછી તેણે 'જેમ તું કહેશે તેમ' કહ્યું, તો તે દેવીએ રાજાને પતિ તરીકે સ્વીકાર્યો.
નૃપસ્ય મંદિરં પ્રાપ્તા સુભગા વરવર્ણિની
સૌભાગ્યશાળી અને તેજસ્વી સ્ત્રી રાજાના મહેલમાં પ્રવેશી.
સાઽપિ તં રમયામાસ ભાવજ્ઞા વૈ વરાંગના
એ ભાવજ્ઞા સુંદરાએ રાજાને આનંદિત કર્યો.
સ તયા મૃગશાવાક્ષ્યા શચ્યા શતક્રતુર્યથા
મૃગશાવક જેવી આંખો ધરાવતી તેની સાથે, રાજા શચી સાથેના ઇન્દ્ર જેવો થયો.
રેમાતે મંદિરે દિવ્યે રમાના રાયણાવિવ 2.4.
તેઓ દિવ્ય મહેલમાં લક્ષ્મી-નારાયણ જેવું સુખ માણતા.
ગર્ભં ગંગા વસું પુત્રં સુષુવે ચારુલોચના
સુંદર આંખોવાળી ગંગાએ વસુનો પુત્ર જન્માવ્યો.
તૃતીયેઽથ ચતુર્થેઽથ પંચમે ષષ્ઠ એવ ચ
પછી ત્રીજા, ચોથા, પાંચમા અને છઠ્ઠા વર્ષે...
કિં કરોમ્યદ્ય વંશો મે કથં સ્યાત્સુસ્થિરો ભુવિ
હું આજે શું કરું? મારી વંશ પર પૃથ્વી પર કેવી રીતે ટકી રહેશે?
નિવારયામિ યદિ માં ત્યક્ત્વા યાસ્યતિ સર્વથા
જો હું એને રોકીશ, તો એ મને છોડી ને ચોક્કસ જતી રહેશે.
ન વારયામિ ચેદદ્ય સર્વથેયં જલે ક્ષિપેત્
અને જો આજે હું એને ન રોકું, તો એ ચોક્કસ આ બાળકને પાણીમાં ફેંકી દેશે.
સંભવેઽપિ ચ દુષ્ટેયં રક્ષયેદ્વા ન રક્ષયેત્
ભલે બાળક જન્મે, પણ એ દુષ્ટ છે—એ બચાવશે કે નહીં, એનું કોઈ ઠેકાણું નથી.
વંશસ્ય રક્ષણાર્થં હિ યત્નઃ કાર્યઃ પરો મયા
મારા વંશને બચાવવા માટે મને પૂરો પ્રયત્ન કરવો જ જોઈએ.
મુનેર્યેન હૃતા ધેનુર્નંદિની સ્ત્રીજિતેન હિ
જેમ ઋષિની ગાય નંદિનીને સ્ત્રીજિતએ લઈ ગઈ હતી,
દાસોઽસ્મિ તવ તન્વંગિ પ્રાર્થયામિ શુચિસ્મિતે
હું તારો દાસ છું, સુકાં કમરના વાળી; પવિત્ર સ્મિતવાળી, હું તને વિનંતી કરું છું.
હિંસિતાઃ સપ્ત પુત્રા મે કરભોરુ ત્વયા શુભાઃ 2.4.
હાથીના પગ જેવી જાંઘવાળી સુંદરે, મારા સાત પુત્રોને તું નુકસાન પહોંચાડ્યું છે.
અન્યદ્વૈ પ્રાર્થિતં તેઽદ્ય દદામ્યથ ચ દુર્લભમ્
આજે તું બીજું કંઈ માંગ, હું દુર્લભ હોય તો પણ આપીશ.
અપુત્રસ્ય ગતિર્નાસ્તિ સ્વર્ગે વેદવિદો વિદુઃ
વેદ જાણનારા કહે છે કે જેનો પુત્ર નથી, તેને સ્વર્ગમાં જવાની કોઈ રીત નથી.