પ્રતિસન્ધ્યં પઠેદ્યસ્તુ સન્ધ્યાં કૃત્વા સમાહિતઃ । એકૈકમસ્ય ચાધ્યાયં સ નરો જ્ઞાનવાન્ભવેત્
જે મનુષ્ય દર સંધ્યાએ સંધ્યા વિધિ કરીને, એકાગ્રતાથી દરેક અધ્યાયનું પઠન કરે છે, તે જ્ઞાનવાન બને છે.
શકુનાંશ્ચૈવ વીક્ષેત કાર્યાકાર્યેષુ ચૈવ હિ । તત્પ્રકારઃ પુરસ્તાત્તુ કથિતોઽસ્તિ મયા મુને
તે શું કરવું અને શું ન કરવું એ વિષયમાં શુકન જોઈ શકે છે; એ રીત હું પહેલેથી જ સમજાવી ચૂક્યો છું, હે મુનિ.
નવરાત્રે પઠેન્નિત્યં શારદીયેઽતિભક્તિતઃ । તસ્યામ્બિકા તુ સન્તુષ્ટા દદાતીચ્છાધિકં ફલમ્
જે વ્યક્તિ શારદિય નવરાત્રિમાં અત્યંત ભક્તિપૂર્વક દરરોજ આનું પઠન કરે છે, તેને અંબિકા પ્રસન્ન થઈને ઇચ્છાથી પણ વધુ ફળ આપે છે.
વૈષ્ણવૈશ્ચૈવ શૈવૈશ્ચ રમોમા પ્રીયતે સદા । સૌરૈશ્ચ ગાણપત્યૈશ્ચ સ્વેષ્ટશક્તેશ્ચ તુષ્ટયે
વૈષ્ણવ અને શૈવ ભક્તો દ્વારા રામ અને ઉમા હંમેશા પ્રસન્ન થાય છે; અને સૌર, ગાણપત્ય તથા પોતાના ઇષ્ટદેવીના ઉપાસકોએ પણ તૃપ્તિ મળે છે.
પઠિતવ્યં પ્રયત્નેન નવરાત્રચતુષ્ટયે । વૈદિકૈર્નિજગાયત્રીપ્રીતયે નિત્યશો મુને
દરેક ચાર નવરાત્રિમાં શ્રદ્ધાપૂર્વક આનું પઠન કરવું જોઈએ, હે મુનિ, અને વૈદિકો પોતાના ગાયત્રી માતાની પ્રસન્નતા માટે નિયમિત રીતે પઠન કરે છે.
પઠિતવ્યં પ્રયત્નેન વિરોધો નાત્ર કસ્યચિત્ । ઉપાસના તુ સર્વેષાં શક્તિયુક્તાસ્તિ સર્વદા
આનું પઠન શ્રદ્ધાપૂર્વક કરવું જોઈએ; તેમાં કોઈનો વિરોધ નથી. સર્વે માટે શક્તિયુક્ત ઉપાસના હંમેશા ઉપલબ્ધ છે.
તચ્છક્તેરેવ તોષાર્થં પઠિતવ્યં સદા દ્વિજૈઃ । સ્ત્રીશૂદ્રો ન પઠેદેતત્કદાપિ ચ વિમોહિતઃ
દ્વિજાતિઓએ માત્ર એ શક્તિની પ્રસન્નતા માટે હંમેશા આનું પઠન કરવું જોઈએ; સ્ત્રી કે શૂદ્ર, મોહવશ, કદી પણ આનું પઠન ન કરે.
શૃણુયાદ્દ્વિજવક્ત્રાત્તુ નિત્યમેવેતિ ચ સ્થિતિઃ । કિં પુનર્બહુનોક્તેન સારં વક્ષ્યામિ તત્ત્વતઃ
દ્વિજના મુખેથી હંમેશા આનું શ્રવણ કરવું જોઈએ; એ જ નિયમ છે. વધુ શું કહું? હવે હું સાચું સારાંશ કહું છું.
વેદસારમિદં પુણ્યં પુરાણં દ્વિજસત્તમાઃ । વેદપાઠસમં પાઠે શ્રવણે ચ તથૈવ હિ
હે શ્રેષ્ઠ દ્વિજો, આ પુરાણ વેદનું સાર અને પુણ્યદાયક છે; પઠન અને શ્રવણ બંનેમાં એ વેદના પઠન જેટલું જ મહત્ત્વ ધરાવે છે.
સચ્ચિદાનન્દરૂપાં તાં ગાયત્રીપ્રતિપાદિતામ્ । નમામિ હ્રીંમયીં દેવીં ધિયો યો નઃ પ્રચોદયાત્
જે દેવી સચ્ચિદાનંદ સ્વરૂપ છે, ગાયત્રી દ્વારા પ્રગટ થયેલી છે, હ્રીંમયી છે અને અમારી બુદ્ધિને પ્રેરણા આપે છે, એવી દેવીને હું વંદન કરું છું.
ઇતિ સૂતવચઃ શ્રુત્વા નૈમિષીયાસ્તપોધનાઃ । પૂજયામાસુરત્યુચ્ચૈઃ સૂતં પૌરાણિકોત્તમમ્
સૂતજીના આ વચન સાંભળી, નૈમિષારણ્યના તપસ્વી મુનિઓએ ભારે ભક્તિપૂર્વક, ઉત્સાહથી, પુરાણકથા કહેતા શ્રેષ્ઠ સૂતજીની પૂજા કરી.
પ્રસન્નહૃદયાઃ સર્વે દેવીપાદામ્બુજાર્ચકાઃ । નિર્વૃતિં પરમાં પ્રાપ્તાઃ પુરાણસ્ય પ્રભાવતઃ
બધા દેવીના પાદપદ્મના ઉપાસકોએ હર્ષિત હૃદયથી, પુરાણની મહિમાથી પરમ આનંદ પ્રાપ્ત કર્યો.
નમશ્ચક્રુઃ પુનઃ સૂતં ક્ષમાપ્ય ચ મુહુર્મુહુઃ । સંસારવારિધેસ્તાત પ્લવોઽસ્માકં ત્વમેવ હિ
તેઓ વારંવાર સૂતજીને વંદન કરતાં અને વારંવાર ક્ષમા માગતાં: 'હે પિતા, તમે જ અમારો સંસારસાગર પાર ઉતારવાનો નાવ છો.'
ઇતિ સ મુનિવરાણામગ્રતઃ શ્રાવયિત્વા સકલનિગમગુહ્યં દૌર્ગમેતત્પુરાણમ્ । નતમથ મુનિસઙ્ઘં વર્ધયિત્વાઽઽશિષામ્બા- ચરણકમલભૃઙ્ગો નિર્જગામાથ સૂતઃ
આ રીતે, મુનિગણોની સામે બધા વેદોના ગુહ્ય અને દુર્ગમ પુરાણનું પઠન કર્યા પછી, સૂતજી એ મુનિગણોને આશીર્વાદ આપી, અંબાના ચરણકમળના ભમરો બની, ત્યાંથી વિદાય લીધા.