બભૂવ પૂજિતા સા ચ ત્રિષુ લોકેષુ સુવ્રતા । જરત્કારુમુનીન્દ્રાય કશ્યપસ્તાં દદૌ પુરા
એ સુવ્રતા ત્રણેય લોકમાં પૂજિત બની; પ્રાચીનકાળે કશ્યપે તેને જરત્કારુ મુનિને આપી.
અયાચિતો મુનિશ્રેષ્ઠો જગ્રાહ બ્રાહ્મણાજ્ઞયા । કૃત્વોદ્વાહં મહાયોગી વિશ્રાન્તસ્તપસા ચિરમ્
મુનિશ્રેષ્ઠે વિનંતી વિના, બ્રહ્માની આજ્ઞાથી તેને સ્વીકારી; લગ્ન કર્યા પછી મહાયોગીએ લાંબા તપથી આરામ લીધો.
સુષ્વાપ દેવ્યા જઘને વટમૂલે ચ પુષ્કરે । નિદ્રાં જગામ સ મુનિઃ સ્મૃત્વા નિદ્રેશમીશ્વરમ્
મુનિએ વટવૃક્ષની છાયામાં, દેવીના ગાળ પર માથું મૂકી, કમળ પર આરામ કર્યો. નિદ્રાના સ્વામીનું સ્મરણ કરતાં તેઓ ઊંઘમાં તલ્લીન થયા.
જગામાસ્તં દિનકરઃ સાયઙ્કાલ ઉપસ્થિતે । સઞ્ચિન્ત્ય મનસા સાધ્વી મનસા સા પતિવ્રતા
સાંજ પડતાં અને સૂર્યાસ્ત થયા પછી, પતિનિષ્ઠા અને સદ્ગુણવતી પત્નીએ મનમાં વિચાર કર્યો.
ધર્મલોપભયેનૈવ ચકારાલોચનં સતી । અકૃત્વા પશ્ચિમાં સન્ધ્યાં નિત્યાં ચૈવ દ્વિજન્મનામ્
ધર્મભંગની ભયથી, સતી સ્ત્રીએ ચારે બાજુ જોયું; તેણે સાંજની સંધ્યા કે દ્વિજનો રોજનો વિધિ કર્યો નહીં.
બ્રહ્મહત્યાદિકં પાપં લભિષ્યતિ પતિર્મમ । નોપતિષ્ઠતિ યઃ પૂર્વાં નોપાસ્તે યસ્તુ પશ્ચિમામ્
મારા પતિએ જો પૂર્વ સંધ્યા કે પછેલી સંધ્યા ન કરે તો, બ્રાહ્મણહત્યાદિ પાપ તેમને લાગશે.
સ સર્વત્રાશુચિર્નિત્યં બ્રહ્મહત્યાદિકં લભેત્ । વેદોક્તમિતિ સઞ્ચિન્ત્ય બોધયામાસ સુન્દરી
તે હંમેશા સર્વત્ર અશુદ્ધ રહેશે અને બ્રાહ્મણહત્યાદિ પાપ પામશે; આવું વિચારતાં, જે વેદોમાં લખ્યું છે તે પ્રમાણે, સુંદર સ્ત્રીએ પતિને જગાડવાનો પ્રયાસ કર્યો.
સ ચ બુદ્ધો મુનિશ્રેષ્ઠસ્તાં ચુકોપ ભૃશં મુને । મુનિરુવાચ કથં મે સુખિનઃ સાધ્વિ નિદ્રાભઙ્ગઃ કૃતસ્ત્વયા
મુનિશ્રેષ્ઠ જાગ્યા અને તેમને ખૂબ ગુસ્સો આવ્યો; તેમણે કહ્યું: 'પવિત્ર સ્ત્રી, હું સુખથી આરામ કરતો હતો ત્યારે તું મારી ઊંઘ કેમ તોડી?'
વ્યર્થં વ્રતાદિકં તસ્યા યા ભર્તુશ્ચાપકારિણી । તપશ્ચાનશનં ચૈવ વ્રતં દાનાદિકં ચ યત્
જે પત્ની પતિની ઈચ્છા વિરુદ્ધ વર્તે છે, તેના બધા વ્રત અને તપ વ્યર્થ છે; ઉપવાસ, તપ, દાન વગેરે બધું જ ફળહીન થાય છે.
ભર્તુરપ્રિયકારિણ્યાઃ સર્વં ભવતિ નિષ્કલમ્ । યયા પ્રિયઃ પૂજિતશ્ચ શ્રીકૃષ્ણઃ પૂજિતસ્તયા
પતિને દુઃખ આપનારી સ્ત્રીના બધા પુણ્ય વ્યર્થ થાય છે; પણ જે પતિને પ્રસન્ન કરે છે અને શ્રીકૃષ્ણ સમાન પૂજે છે, એ સાચી પતિવ્રતા છે.
પતિવ્રતાવ્રતાર્થઞ્ચ પતિરૂપો હરિઃ સ્વયમ્ । સર્વદાનં સર્વયજ્ઞઃ સર્વતીર્થનિષેવણમ્
પતિવ્રતા વ્રતનો સાર એ છે કે પતિને હરિરૂપે પૂજવો; બધાં દાન, યજ્ઞ અને તીર્થયાત્રા પણ એના સમાન નથી.
સર્વં વ્રતં તપઃ સર્વમુપવાસાદિકં ચ યત્ । સર્વધર્મશ્ચ સત્યં ચ સર્વદેવપ્રપૂજનમ્
બધાં વ્રત, તપ, ઉપવાસ, સર્વ ધર્મ, સત્ય અને બધા દેવતાઓની પૂજા—આ બધું પણ પતિસેવાની સમકક્ષ નથી.
તત્સર્વં સ્વામિસેવાયાઃ કલાં નાર્હતિ ષોડશીમ્ । પુણ્યે ચ ભારતે વર્ષે પતિસેવા કરોતિ યા
આ બધું પતિસેવા જેવી પણ સોળમું ભાગ પણ નથી; પુણ્યભૂમિ ભારતમાં જે સ્ત્રી પતિની સેવા કરે છે—
વૈકુણ્ઠે સ્વામિના સાર્ધં સા યાતિ બ્રહ્મણઃ પદમ્ । વિપ્રિયં કુરુતે ભર્તુર્વિપ્રિયં વદતિ પ્રિયમ્
તે પતિ સાથે વૈકુંઠમાં બ્રહ્મલોક પામે છે; પણ જે પતિની ઈચ્છા વિરુદ્ધ વર્તે કે બોલે—
અસત્કુલે પ્રસૂતા હિ તત્ફલં શ્રૂયતાં સતિ । કુમ્ભીપાકં વ્રજેત્સા ચ યાવચ્ચન્દ્રદિવાકરૌ
હે સતી, જો કોઈ સ્ત્રી નીચ કુળમાં જન્મે અને પતિને દુઃખ આપે, તો તેનું ફળ સાંભળ: તે ચંદ્ર અને સૂર્ય રહે ત્યાં સુધી કુંભીપાક નર્કમાં જાય છે.
તતો ભવતિ ચાણ્ડાલી પતિપુત્રવિવર્જિતા । ઇત્યુક્ત્વા ચ મુનિશ્રેષ્ઠો બભૂવ સ્ફુરિતાધરઃ
પછી તે ચાંડાળ બની જાય છે અને પતિ-પુત્રથી વંચિત રહે છે; આવું કહીને મુનિશ્રેષ્ઠના હોઠ ધ્રૂજી ઉઠ્યા.
ચકમ્પે તેન સા સાધ્વી ભયેનોવાચ તં પતિમ્ । સાધ્વ્યુવાચ સન્ધ્યાલોપભયેનૈવ નિદ્રાભઙ્ગઃ કૃતસ્તવ
ભયથી તે પતિવ્રતા સ્ત્રી કાંપી ઉઠી અને પતિને કહ્યું: 'હું તો સંધ્યા ન બગડે એ ભયથી તમારી ઊંઘ તોડી.'
કુરુ શાન્તિં મહાભાગ દુષ્ટાયા મમ સુવ્રત । શૃઙ્ગારાહારનિદ્રાણાં યશ્ચ ભઙ્ગં કરોતિ વૈ
'હે મહાભાગ્યશાળી, હું ભલે ભૂલ કરું પણ પતિનિષ્ઠા છું, મને શાંત કરો; જે પ્રેમ, ભોજન કે ઊંઘમાં વિઘ્ન લાવે—'
સ વ્રજેત્કાલસૂત્રં વૈ યાવચ્ચન્દ્રદિવાકરૌ । ઇત્યુક્ત્વા મનસા દેવી સ્વામિનશ્ચરણામ્બુજે
'તે ચંદ્ર અને સૂર્ય રહે ત્યાં સુધી કાળસૂત્ર નર્કમાં જાય છે.' આવું કહી દેવી મનથી પતિના પાદપદ્મોને વંદન કરી.
પપાત ભક્ત્યા ભીતા ચ રુરોદ ચ પુનઃ પુનઃ । કુપિતં ચ મુનિં દૃષ્ટ્વા શ્રીસૂર્યં શપ્તુમુદ્યતમ્
તે ભયથી ભક્તિપૂર્વક જમીને પડી અને વારંવાર રડવા લાગી; મુનિને ક્રોધિત જોઈને, જે સૂર્યને શાપ આપવા તત્પર હતા.
તત્રાજગામ ભગવાન્સન્ધ્યયા સહ નારદ । તત્રાગત્ય મુનિં સમ્યગુવાચ ભાસ્કરઃ સ્વયમ્
ત્યાં ભગવાન સૂર્ય, સંધ્યા અને નારદ સાથે આવ્યા. ત્યાં આવીને સૂર્યદેવે મুনি સાથે યોગ્ય રીતે વાત કરી.
વિનયેન ચ ભીતશ્ચ તયા સહ યથોચિતમ્ । ભાસ્કર ઉવાચ સૂર્યાસ્તસમયં દૃષ્ટ્વા સાધ્વી ધર્મભયેન ચ
સૂર્યદેવે વિનમ્રતા અને થોડા ભય સાથે, સંધ્યા સાથે મળીને, યોગ્ય રીતે કહ્યું: સૂર્યાસ્તનો સમય જોઈને, ધર્મના ભયથી એ સતી સ્ત્રીએ—
બોધયામાસ ત્વાં વિપ્ર શરણં ત્વામહં ગતઃ । ક્ષમસ્વ ભગવન્બ્રહ્મન્ માં શપ્તું નોચિતં મુને
એ સ્ત્રીએ તમને જાગૃત કર્યા, હે બ્રાહ્મણ; હું તમારી શરણે આવ્યો છું. હે ભગવાન, હે બ્રાહ્મણ, કૃપા કરીને મને માફ કરો; હે મুনি, મને શાપ આપવો યોગ્ય નથી.
બ્રાહ્મણાનાં ચ હૃદયં નવનીતસમં સદા । તેષાં ક્ષણાર્ધં ક્રોધશ્ચ તતો ભસ્મ ભવેજ્જગત્
બ્રાહ્મણોના હૃદય હંમેશા તાજા મખણ જેવું નરમ હોય છે; પણ એક પળ માટે તેમનો ક્રોધ આખું જગત ભસ્મ કરી શકે છે.
પુનઃ સ્રષ્ટું દ્વિજઃ શક્તો ન તેજસ્વી દ્વિજાત્પરઃ । બ્રાહ્મણો બ્રહ્મણો વંશઃ પ્રજ્વલન્બ્રહ્મતેજસા
પણ ફરીથી સર્જન કરવાની શક્તિ માત્ર બ્રાહ્મણમાં છે; તેની તેજસ્વિતા કરતાં કોઈ વધારે નથી. બ્રાહ્મણ બ્રહ્માજીના વંશજ છે અને બ્રહ્માનો તેજ ધરાવે છે.
શ્રીકૃષ્ણં ભાવયેન્નિત્યં બ્રહ્મજ્યોતિઃ સનાતનમ્ । સૂર્યસ્ય વચનં શ્રુત્વા દ્વિજસ્તુષ્ટો બભૂવ હ
તે શ્રીકૃષ્ણનું, જે સનાતન બ્રહ્મપ્રકાશ છે, સતત સ્મરણ કરે છે. સૂર્યદેવના વચન સાંભળીને બ્રાહ્મણ પ્રસન્ન થયા.
સૂર્યો જગામ સ્વસ્થાનં ગૃહીત્વા બ્રાહ્મણાશિષમ્ । તત્યાજ મનસાં વિપ્રઃ પ્રતિજ્ઞાપાલનાય ચ
સૂર્યદેવે બ્રાહ્મણની આશીર્વાદ લઈને પોતાના સ્થાન પર ગયા. બ્રાહ્મણે મનમાં પોતાનો ક્રોધ છોડી દીધો અને પોતાની પ્રતિજ્ઞા પાળી.
રુદતીં શોકસંયુક્તાં હૃદયેન વિદૂયતા । સા સસ્માર ગુરું શમ્ભુમિષ્ટદેવં વિધિં હરિમ્
એ સ્ત્રી દુઃખથી રડતી અને વ્યથિત હતી, હૃદય દુઃખથી છલણી ગયું હતું. તેણે પોતાના ગુરુ શંભુ, ઇષ્ટદેવ, વિધિ અને હરિનું સ્મરણ કર્યું.
કશ્યપં જન્મદાતારં વિપત્તૌ ભયકર્શિતા । તત્રાજગામ ગોપીશો ભગવાચ્છમ્ભુરેવ ચ
વિપત્તિ અને ભયથી પીડાયેલી એ સ્ત્રીએ પોતાના પિતા કશ્યપનું પણ સ્મરણ કર્યું. ત્યાં ગોપીઓના સ્વામી અને ભગવાન શંભુ પણ આવ્યા.
વિધિશ્ચ કશ્યપશ્ચૈવ મનસા પરિચિન્તિતઃ । દૃષ્ટ્વા વિપ્રોઽભીષ્ટદેવં નિર્ગુણં પ્રકૃતેઃ પરમ્
એણે મનમાં વિધિ અને કશ્યપનું પણ ચિંતન કર્યું. પોતાનાં ઇષ્ટદેવ, ગુણોથી પર અને પ્રકૃતિથી ઉપર, એવા ભગવાનને જોઈને—