ત્રિજન્મનિ ભવેચ્છાગઃ કૃષ્ણવર્ણસ્ત્રિજન્મનિ । તતઃ સ તાલવૃક્ષશ્ચ તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ
ત્રણ જન્મ સુધી તે બકરો બને છે, ત્રણ જન્મ સુધી કાળી ચામડીવાળું બને છે; પછી તે તાડનું વૃક્ષ બને છે અને પછી એ માણસ શુદ્ધ થાય છે.
ધાન્યાદિસસ્યં તામ્બૂલં યો હરેત્સુરવિપ્રયોઃ । આસનં ચ તથા તલ્પં ચૂર્ણકુણ્ડે પ્રયાતિ સઃ
જે કોઈ દેવ અથવા બ્રાહ્મણના અનાજ, અન્ય પાક, પાન, બેઠાડું કે પથારી ચોરી કરે છે, તે ચૂર્ણકુંડમાં જાય છે.
શતાબ્દં તત્ર નિવસેદ્યમદૂતેન તાડિતઃ । તતો ભવેન્મેષજાતિઃ કુક્કુટશ્ચ ત્રિજન્મનિ
યમના દૂતોએ માર્યા પછી, તે ત્યાં સો વર્ષ સુધી રહે છે; પછી તે ઘેટા તરીકે જન્મે છે અને ત્રણ જન્મ સુધી કૂકડી બને છે.
તતો ભવેદ્વાનરશ્ચ કાસવ્યાધિયુતો ભુવિ । વંશહીનો દરિદ્રશ્ચ સ્વલ્પાયુશ્ચ તતઃ શુચિઃ
પછી તે વાંદરા તરીકે જન્મે છે, ધરતી પર ઉધરસ અને બીમારીથી પીડાય છે; પછી વંશ વગર, ગરીબ અને ટૂંકા આયુષ્યવાળું બને છે, અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
કરોતિ ચક્રં વિપ્રાણાં હૃત્વા દ્રવ્યં ચ યો જનઃ । સ વસેચ્ચક્રકુણ્ડે ચ શતાબ્દં દણ્ડતાડિતઃ
જે કોઈ બ્રાહ્મણોની સંપત્તિ ચોરીને તેમને દુઃખ આપે છે, તે સો વર્ષ સુધી ચક્રકુંડમાં દંડથી માર ખાઈને રહે છે.
તતો ભવેન્માનવશ્ચ તૈલકારસ્ત્રિજન્મનિ । વ્યાધિયુક્તો ભવેદ્રોગી વંશહીનસ્તતઃ શુચિઃ
પછી તે માણસ તરીકે જન્મે છે, પછી ત્રણ જન્મ સુધી તે તેલ બનાવનાર બને છે; બીમારીથી પીડાય છે, વંશ વગર રહે છે અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
ગોધનેષુ ચ વિપ્રેષુ કરોતિ વક્રતાં પુમાન્ । પ્રયાતિ વક્રકુણ્ડં સ તિષ્ઠેદ્યુગશતં સતિ
જે માણસ ગાયો અથવા બ્રાહ્મણો સાથે કાવતરૂ કરે છે, તે વક્રકુંડમાં જાય છે અને ત્યાં સો યુગ સુધી રહે છે.
તતો ભવેત્સ વક્રાઙ્ગો હીનાઙ્ગઃ સપ્તજન્મનિ । દરિદ્રો વંશહીનશ્ચ ભાર્યાહીનસ્તતઃ શુચિઃ
પછી તે વક્ર અંગવાળું, અપૂર્ણ અંગવાળું બની સાત જન્મ સુધી રહે છે; ગરીબ, વંશ વગર અને પત્ની વગર રહે છે, અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
તતો ભવેદ્ ગૃધ્રજન્મા ત્રિજન્મનિ ચ સૂકરઃ । ત્રિજન્મનિ બિડાલશ્ચ મયૂરશ્ચ ત્રિજન્મનિ
પછી તે ગૃધ્ર તરીકે જન્મે છે, ત્રણ જન્મ સુધી સૂર તરીકે, ત્રણ જન્મ સુધી બિલાડી તરીકે અને ત્રણ જન્મ સુધી મોર તરીકે જન્મે છે.
નિષિદ્ધં કૂર્મમાંસં ચ બ્રાહ્મણો યો હિ ભક્ષતિ । કૂર્મકુણ્ડે વસેત્સોઽપિ શતાબ્દં કૂર્મભક્ષિતઃ
જે બ્રાહ્મણ નિષિદ્ધ કાચબાનું માંસ ખાય છે, તે કૂર્મકુંડમાં સો વર્ષ સુધી કાચબાઓ દ્વારા ખાવામાં આવે છે.
તતો ભવેત્કૂર્મજન્મા ત્રિજન્મનિ ચ સૂકરઃ । ત્રિજન્મનિ બિડાલશ્ચ મયૂરશ્ચ તતઃ શુચિઃ
પછી તે કાચબા તરીકે જન્મે છે, ત્રણ જન્મ સુધી સૂર તરીકે, ત્રણ જન્મ સુધી બિલાડી તરીકે, પછી મોર તરીકે અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
ઘૃતં તૈલાદિકં ચૈવ યો હરેત્સુરવિપ્રયોઃ । સ યાતિ જ્વાલાકુણ્ડં ચ ભસ્મકુણ્ડં ચ પાતકી
જે કોઈ દેવ અથવા બ્રાહ્મણ પાસેથી ઘી, તેલ કે આવી વસ્તુઓ ચોરી કરે છે, એ પાપી જ્વાળાકુંડ અને ભસ્મકુંડમાં જાય છે.
તત્ર સ્થિત્વા શતાબ્દં ચ સ ભવેત્તૈલપાચિતઃ । સપ્તજન્મનિ મત્સ્યશ્ચ મૂષકશ્ચ તતઃ શુચિઃ
ત્યાં સો વર્ષ સુધી રહી, તે તેલમાં રાંધવામાં આવે છે; સાત જન્મ સુધી માછલી બને છે, પછી ઉંદર બને છે અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
સુગન્ધિતૈલં ધાત્રીં વા ગન્ધદ્રવ્યાન્યદેવ વા । ભારતે પુણ્યવર્ષે ચ યો હરેત્સુરવિપ્રયોઃ
ભારતની પવિત્ર ભૂમિમાં જે કોઈ દેવ અથવા બ્રાહ્મણ પાસેથી સુગંધિત તેલ, ધાત્રી અથવા અન્ય સુગંધવાળી વસ્તુ ચોરી કરે છે,
સ વસેદ્દગ્ધકુણ્ડે ચ ભવેદ્દગ્ધો દિવાનિશમ્ । સ્વલોમમાનવર્ષં ચ તતો દુર્ગન્ધિકો ભવેત્
એ વ્યક્તિ અગ્નિના ખાડામાં દિવસ-રાત સળગતો રહે છે; પછી એક વર્ષ સુધી તેના પોતાના વાળ તેના પર વરસે છે અને તે બહુ દુર્ગંધયુક્ત બની જાય છે.
દુર્ગન્ધિકઃ સપ્તજન્મ મૃગનાભિસ્ત્રિજન્મનિ । સપ્તજન્મસુ મન્થાનસ્તતો હિ માનવો ભવેત્
સાત જન્મ સુધી તે દુર્ગંધયુક્ત રહે છે, ત્રણ જન્મ સુધી તે કસ્તૂરીમૃગ બને છે; પછી સાત જન્મ સુધી તે માખણ કાઢનાર બને છે અને પછી માનવ જન્મ પામે છે.
બલેનૈવ છલેનૈવ હિંસારૂપેણ વા સતિ । બલિષ્ઠશ્ચ હરેદ્ભૂમિં ભારતે પરપૈતૃકીમ્
જે કોઈ પણ ભારતભૂમિમાં બીજા વ્યક્તિની પિતૃપ્રાપ્ત જમીન બળજબરી, છેતરપિંડી કે હિંસાથી, પોતાની શક્તિથી કબજે કરે છે,
સ વસેત્તપ્તસૂચિં ચ ભવેત્તાપી દિવાનિશમ્ । તપ્તતૈલે યથા જીવો દગ્ધો ભવતિ સન્તતમ્
એ વ્યક્તિ તપેલી સોય પર દિવસ-રાત દુઃખ ભોગવે છે; જેમ જીવ ગરમ તેલમાં સતત સળગે છે તેમ.
ભસ્મસાન્ન ભવત્યેવ ભોગે દેહી ન નશ્યતિ । સપ્તમન્વન્તરં પાપી સન્તપ્તસ્તત્ર તિષ્ઠતિ
એ enjoymentમાં તેનું શરીર બળીને રાખ નથી થતું કે નાશ પામતું નથી; તે પાપી ત્યાં સાત મન્વંતર સુધી તપાવાતો રહે છે.
શબ્દં કરોત્યનાહારો યમદૂતેન તાડિતઃ । ષષ્ટિવર્ષસહસ્રાણિ વિટ્કૃમિશ્ચ ભવેત્તતઃ
યમદૂત માર મારતાં, ખોરાક વિના, એ ચીસો પાડે છે; પછી એ સાઠ હજાર વર્ષ સુધી માટીના કીડા તરીકે જન્મે છે.
તતો ભવેદ્ભૂમિહીનો દરિદ્રશ્ચ તતઃ શુચિઃ । તતઃ સ્વયોનિં સમ્પ્રાપ્ય શુભં કર્માચરેત્પુનઃ
પછી તે જમીન વિના, ગરીબ અને પછી શુદ્ધ બને છે; પછી પોતાનું જ જન્મ પામી, ફરીથી સારા કર્મ કરે છે.
નાનાકર્મવિપાકફલવર્ણનમ્ યમ ઉવાચ છિનત્તિ જીવં ખડ્ગેન દયાહીનઃ સુદારુણઃ । નરઘાતી હન્તિ નરમર્થલોભેન ભારતે
યમ કહે છે: જે વ્યક્તિ દયા વિના, અત્યંત ક્રૂર બની, તલવારથી જીવને મારી નાખે છે, અથવા ધનના લોભમાં ભારતભૂમિમાં માણસને મારી નાખે છે,
અસિપત્રે વસેત્સોઽપિ યાવદિન્દ્રાશ્ચતુર્દશ । તેષુ યો બ્રાહ્મણાન્ હન્તિ શતમન્વન્તરં વસેત્
એ વ્યક્તિ ચૌદ ઇન્દ્રના સમય સુધી તલવારની પાંદડી પર રહે છે; પણ જે બ્રાહ્મણને મારી નાખે છે, તે શત મન્વંતર સુધી ત્યાં રહે છે.
છિન્નાઙ્ગઃ સંવસેત્ સોઽપિ ખડ્ગધારેણ સન્તતમ્ । અનાહારઃ શબ્દમુચ્ચૈર્યમદૂતેન તાડિતઃ
એ વ્યક્તિના અંગો કપાઈ જાય છે અને સતત તલવારની ધાર પર રહે છે; ખોરાક વિના, એ ઉંચે અવાજે ચીસો પાડે છે, યમદૂત માર મારતા હોય છે.
મન્થાનઃ શતજન્માનિ શતજન્માનિ સૂકરઃ । કુક્કુટઃ સપ્ત જન્માનિ શૃગાલઃ સપ્તજન્મસુ
એ વ્યક્તિ સો જન્મ સુધી માખણ કાઢનાર બને છે, સો જન્મ સુધી વરાહ બને છે; સાત જન્મ સુધી કૂકડ અને સાત જન્મ સુધી શિયાળ બને છે.
વ્યાઘ્રશ્ચ સપ્ત જન્માનિ વૃકશ્ચૈવ ત્રિજન્મસુ । સપ્તજન્મસુ મણ્ડૂકો યમદૂતેન તાડિતઃ
સાત જન્મ સુધી વાઘ, ત્રણ જન્મ સુધી વરુ અને સાત જન્મ સુધી યમદૂત મારતા હોય ત્યારે દેડકો બને છે.
સ ભવેદ્ભારતે વર્ષે મહિષશ્ચ તતઃ શુચિઃ । ગ્રામાણાં નગરાણાં વા દહનં યઃ કરોતિ ચ
પછી ભારતભૂમિમાં એ મહિષ બને છે અને પછી શુદ્ધ બને છે; જે ગામ કે શહેરમાં આગ લગાવે છે,
ક્ષુરધારે વસેત્સોઽપિ છિન્નાઙ્ગસ્ત્રિયુગં સતિ । તતઃ પ્રેતો ભવેત્સદ્યો વહ્નિવક્ત્રો ભ્રમન્મહીમ્
એ વ્યક્તિ તીક્ષ્ણ વાળે (કમાનની ધાર) પર, અંગો કપાઈને, ત્રણ યુગ સુધી રહે છે; પછી તરત જ અગ્નિમુખી પ્રેત બની, ધરતી પર ભટકે છે.
સપ્તજન્મામેધ્યભોજી કપોતઃ સપ્તજન્મસુ । તતો ભવેન્મહાશૂલી માનવઃ સપ્તજન્મનિ
સાત જન્મ સુધી એ અશુદ્ધ ખોરાક ખાવતો કબૂતર બને છે; પછી સાત જન્મ સુધી એ ભારે પીડાવાળો માનવ બને છે.
સપ્તજન્મ ગલત્કુષ્ઠી તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ । પરકર્ણે મુખં દત્ત્વા પરનિન્દાં કરોતિ યઃ
સાત જન્મ સુધી એ ગળતું કૂષ્ટી બને છે, પછી શુદ્ધ મનુષ્ય બને છે; જે બીજાના કાનમાં મોઢું લગાડી, પરનિંદા કરે છે,