તતઃ ઉચ્ચૈઃશ્રવાઃ સપ્તજન્મસ્વેવ તતઃ શુચિ । વિષેણ જીવનં હન્તિ નિર્દયો યો હિ માનવઃ
પછી એ માણસ સાત જન્મ સુધી ઉચ્છૈશ્વ્રવાસ જેવા ઘોડા તરીકે જન્મે છે, પછી શુદ્ધ થાય છે; અને જે માણસ નિર્દયી રીતે ઝેરથી જીવને મારે છે—
વિષકુણ્ડે ચ તદ્ભોજી સહસ્રાબ્દં ચ તિષ્ઠતિ । તતો ભવેન્નૃઘાતી ચ વ્રણી ચ શતજન્મસુ
જે માણસ ઝેરના પાત્રમાં ખોરાક ખાય છે, તે ત્યાં હજારો વર્ષ સુધી રહે છે; પછી શત જન્મ સુધી હત્યારા અને ઘાવગ્રસ્ત બને છે.
સપ્તજન્મસુ કુષ્ઠી ચ તતઃ શુદ્ધો ભવેદ્ ધુવમ્ । દણ્ડેન તાડયેદ્ ગાં હિ વૃષઞ્ચ વૃષવાહકઃ
સાત જન્મ સુધી એ માણસ કષ્ટી (કુષ્ઠરોગી) બને છે, પછી નિશ્ચિત રીતે શુદ્ધ થાય છે; અને જે દંડથી ગાય અથવા વાછરાને મારે છે—
ભૃત્યદ્વારા સ્વતન્ત્રો વા પુણ્યક્ષેત્રે ચ ભારતે । પ્રતપ્તે તૈલકુણ્ડેઽગ્નૌ તિષ્ઠતિ સ્મ ચતુર્યુગમ્
ભલે તે પોતાના ભૃત્ય દ્વારા કે પોતે, ભલે ભારતના પવિત્ર ક્ષેત્રમાં, તે ગરમ તેલના પાત્રમાં અગ્નિમાં ચાર યુગ સુધી રહે છે.
ગવાં લોમપ્રમાણાબ્દં વૃષો ભવતિ તત્પરમ્ । કુન્તેન હન્તિ યો જીવં વહ્નિલોહેન હેલયા
ગાયના વાળ જેટલા વર્ષો સુધી એ માણસ વાછરાનું રૂપ ધારણ કરે છે; અને જે માણસ ભાળથી અથવા ગરમ લોખંડથી જીવને મારે છે—
કુન્તકુણ્ડે વસેત્સોઽપિ વર્ષાણામયુતં સતિ । તતઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય ચોદરે વ્યાધિસંયુતઃ
એ માણસ ભાળના પાત્રમાં દસ હજાર વર્ષ સુધી રહે છે; પછી સારા ગર્ભમાં જન્મે છે, પણ પેટના રોગથી પીડાય છે.
જન્મનૈકેન ક્લેશેન તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ । યો ભુઙ્ક્તે ચ વૃથા માંસં માંસલોભી દ્વિજાધમઃ
એક જન્મમાં કષ્ટ ભોગવીને પછી એ માણસ શુદ્ધ થાય છે; પણ જે દ્વિજમાં સૌથી નીચો માણસ માંસ માટે લોભથી વિના કારણ માંસ ખાય છે—
હરેરનૈવેદ્યભોજી કૃમિકુણ્ડં પ્રયાતિ સઃ । સ્વલોમમાનવર્ષં ચ તદ્ભોજી તત્ર તિષ્ઠતિ
જે માણસ હરિના અર્પણને ખાય છે, તે કીડા-પાત્રમાં જાય છે; પોતાના શરીરના વાળ જેટલા વર્ષો સુધી એ પાત્રમાં રહે છે.
તતો ભવેન્મ્લેચ્છજાતિસ્ત્રિજન્મનિ તતો દ્વિજઃ । બ્રાહ્મણઃ શૂદ્રયાજી ચ શૂદ્રશ્રાદ્ધાન્નભોજકઃ
પછી એ માણસ ત્રણ જન્મ સુધી મ્લેચ્છ કુટુંબમાં જન્મે છે, પછી દ્વિજ બને છે; બ્રાહ્મણ જે શૂદ્ર માટે યજ્ઞ કરે છે અથવા શૂદ્રના શ્રાદ્ધના ખોરાક ખાય છે—
શૂદ્રાણાં શવદાહી ચ પૂયકુણ્ડે વસેદ્ ધ્રુવમ્ । યાવલ્લોમપ્રમાણાબ્દં યમદણ્ડેન સુવ્રતે
જે માણસ શૂદ્રના મૃતદેહને દહન કરે છે, તે નિશ્ચિત રીતે પુકના પાત્રમાં રહે છે; પોતાના શરીરના વાળ જેટલા વર્ષો સુધી, યમના દંડથી, હે સુવ્રત, પીડાય છે.
તાડિતો યમદૂતેન તદ્ભોજી તત્ર તિષ્ઠતિ । તતો ભારતમાગત્ય સ શૂદ્રઃ સપ્તજન્મસુ
યમના દૂતોએ માર્યા પછી, એ ત્યાં એ જ ખોરાક ખાય છે; પછી ભારત દેશમાં આવીને, એ સાત જન્મ સુધી શૂદ્ર બને છે.
મહારોગી દરિદ્રશ્ચ બધિરો મૂક એવ ચ । કૃષ્ણં પદ્મં ચ કે યસ્ય તં સર્પં હન્તિ યો નરઃ
ભયંકર રોગથી પીડિત, ગરીબ, બહેરો અને મૌન રહે છે; જે મનુષ્ય એ સાપને મારી નાખે છે, જેમાં કમળ અને કૃષ્ણ હાજર હોય, એ નાશ પામે છે.
સ્વલોમમાનવર્ષં ચ સર્પકુણ્ડં પ્રયાતિ સઃ । સર્પેણ ભક્ષિતઃ સોઽથ યમદૂતેન તાડિતઃ
પોતાના વાળ જેટલા વર્ષ માટે તે સાપના કૂંડામાં જાય છે; પછી સાપ તેને ખાય છે અને યમદૂત તેને માર્યા કરે છે.
વસેચ્ચ સર્પવિડ્ભોજી તતઃ સર્પો ભવેદ્ ધ્રુવમ્ । તતો ભવેન્માનવશ્ચ સ્વલ્પાયુર્દદ્રુસંયુતઃ
સાપના વિસર્જન ખાઈને એ ત્યાં રહે છે; પછી એ ચોક્કસપણે સાપ બને છે; પછી એ માનવ બને છે, પણ ટૂંકી આયુષ્ય અને કુષ્ઠરોગથી પીડિત રહે છે.
મહાક્લેશેન તન્મૃત્યુઃ સર્પેણ ભક્ષિતાદ્ ધ્રુવમ્ । વિધિપ્રદત્તજીવ્યાંશ્ચ ક્ષુદ્રજન્તૂંશ્ચ હન્તિ યઃ
સાપ દ્વારા ખાઈને, ભારે કષ્ટ સાથે એનું મૃત્યુ થાય છે; જે મનુષ્ય વિધિએ આપેલી આયુષ્ય ધરાવતા નાના જીવોને મારી નાખે છે.
સ દંશમશયોઃ કુણ્ડે જન્તુમાનાબ્દમેવ ચ । દિવાનિશં ભક્ષિતસ્તૈરનાહારશ્ચ શબ્દવાન્
એ ડંખ મારતા જીવોના ગાડામાં એક વર્ષ રહે છે; દિવસ-રાત એ જીવોએ ખાઈને, અનાહાર રહે છે અને અવાજ કરે છે.
હસ્તપાદાદિબદ્ધશ્ચ યમદૂતેન તાડિતઃ । તતો ભવેત્ક્ષુદ્રજન્તુર્જાતિશ્ચ યાવની ભવેત્
હાથ-પગથી બાંધીને, યમના દૂતોએ માર્યો; પછી એ નાના જીવ તરીકે જન્મે છે, જેટલી વાર એ જાતિ રહે છે.
તતો ભવેન્માનવશ્ચ સોઽઙ્ગહીનસ્તતઃ શુચિઃ । યો મૂઢો મધુમશ્નાતિ હત્વા ચ મધુમક્ષિકાઃ
પછી એ માનવ બને છે, પણ અંગ વિનાનો, અને પછી શુદ્ધ થાય છે; જે મૂર્ખ મધમકીઓ મારીને મધ ખાય છે.
સ એવ ગારલે કુણ્ડે જીવમાનાબ્દકં વસેત્ । ભક્ષિતો ગરલૈર્દગ્ધો યમદૂતેન તાડિતઃ
તે જ ઝેરના કૂંડામાં જીવતો એક વર્ષ રહે છે; ઝેરથી ખાય અને દહાય છે, યમદૂત તેને માર્યા કરે છે.
તતો હિ મક્ષિકાજાતિસ્તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ । દણ્ડં કરોત્યદણ્ડ્યે ચ વિપ્રે દણ્ડં કરોતિ ચ
પછી એ મધમકીઓની જાતિમાં જન્મે છે; પછી એ મનુષ્ય શુદ્ધ થાય છે; જે નિર્દોષને અથવા બ્રાહ્મણને દંડ આપે છે.
સ કુણ્ડં વજ્રદંષ્ટ્રાણાં કીટાનાં યાતિ સત્વરમ્ । સ તલ્લોમપ્રમાણાબ્દં તત્ર તિષ્ઠત્યહર્નિશમ્
એ તરત જ વજ્ર જેવા દાંત ધરાવતા જીવોના ગાડામાં જાય છે; પોતાના વાળ જેટલા વર્ષ માટે, દિવસ-રાત ત્યાં રહે છે.
શબ્દકૃદ્ભક્ષિતસ્તૈસ્તુ યમદૂતેન તાડિતઃ । કરોતિ રોદનં ભદ્રે હાહાકારં ક્ષણે ક્ષણે
અવાજ કરતા જીવોએ ખાઈને, યમના દૂતોએ માર્યો; એ બેન, દરેક ક્ષણે રડતો અને હાહાકાર કરે છે.
પુનઃ સૂકરયોનૌ ચ જાયતે સપ્તજન્મસુ । ત્રિજન્મનિ કાકયોનૌ તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ
પછી એ સાત જન્મ સુધી દૂધિયાંના પેટમાં જન્મે છે; ત્રણ જન્મ કાગડાની જાતિમાં, પછી મનુષ્ય શુદ્ધ થાય છે.
અર્થલોભેન યો મૂઢઃ પ્રજાદણ્ડં કરોતિ સઃ । વૃશ્ચિકાનાં ચ કુણ્ડં ચ તલ્લોમાબ્દં વસેદ્ ધ્રુવમ્
જે મૂર્ખ ધનના લોભે પ્રજાને દંડ આપે છે, એ ચોક્કસપણે એક વર્ષ માટે વિંછુઓના ગાડામાં રહે છે, પોતાના વાળ જેટલા.
તતો વૃશ્ચિકજાતિશ્ચ સપ્તજન્મસુ ભારતે । તતો નરશ્ચાઙ્ગહીનો વ્યાધિશુદ્ધો ભવેદ્ ધ્રુવમ્
પછી એ ભારત દેશમાં સાત જન્મ સુધી વિંછુની જાતિમાં રહે છે; પછી એ મનુષ્ય અંગ વિનાનો અને ચોક્કસપણે રોગથી શુદ્ધ બને છે.
બ્રાહ્મણઃ શસ્ત્રધારી યો હ્યન્યેષાં ધાવકો ભવેત્ । સન્ધ્યાહીનશ્ચ યો વિપ્રો હરિભક્તિવિહીનકઃ
જે બ્રાહ્મણ હથિયાર ધારણ કરે છે અથવા બીજાના કામ માટે દોડે છે; અને જે બ્રાહ્મણ સંધ્યાવંદન છોડે છે અને હરિભક્તિથી વિહિન છે.
સ તિષ્ઠતિ સ્વલોમાબ્દં કુણ્ડેષુ ચ શરાદિષુ । વિદ્ધઃ શરાદિભિઃ શશ્વત્તતઃ શુદ્ધો ભવેન્નરઃ
એ પોતાના વાળ જેટલા વર્ષ માટે તીક્ષ્ણ શસ્ત્રો અને બાણવાળા ગાડામાં રહે છે; સતત બાણથી ઘાયલ થાય છે, પછી મનુષ્ય શુદ્ધ થાય છે.
કારાગારે સાન્ધકારે પ્રણિહન્તિ પ્રજાશ્ચ યઃ । પ્રમત્તઃ સ્વસ્ય દોષેણ ગોલકુણ્ડં પ્રયાતિ સઃ
જે કેદખાનામાં અને અંધારામાં પ્રજાને હાનિ પહોંચાડે છે; પોતાના દોષથી બેધ્યાન રહે છે, એ ગોળાના ગાડામાં જાય છે.
સ પઙ્કતપ્તતોયાક્તં સાન્ધકારં ભયઙ્કરમ્ । તીક્ષ્ણદંષ્ટ્રૈશ્ચ કીટૈશ્ચ સંયુક્તં ગોલકુણ્ડકમ્
એ ત્યાં ગોલાકુંડ છે, જેમાં કાદવવાળું અને ગરમ પાણી ભરેલું છે, આસપાસ અંધકાર અને ભય છે, અને તેમાં તીક્ષ્ણ દાંતવાળા જીવજંતુઓ ભરપૂર છે.
કીટૈર્વિદ્ધો વસેત્તત્ર પ્રજાલોમાબ્દમેવ ચ । તતો ભવેત્પ્રજાભૃત્યસ્તતઃ શુદ્ધો ભવેત્ક્રમાત્
તે જીવજંતુઓ દ્વારા કટકાય, અને ત્યાં શરીરનાં વાળ વધે એટલો સમય રહે છે; પછી તે લોકોનો દાસ બને છે, અને પછી ધીમે ધીમે શુદ્ધ થાય છે.