પૂર્ણમબ્દશતં ચૈવ તદ્ભોજી તત્ર તિષ્ઠતિ । કૃમિયોનિં શતાબ્દં ચ વ્રજેદ્ભૂત્વા તતઃ શુચિઃ
ત્યાં, પૂરા સો વર્ષ સુધી એ જ ખાઈને રહે છે; પછી સો વર્ષ માટે કીડા તરીકે જન્મે છે, અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
સન્તાડ્ય ચ ગુરું વિપ્રં રક્તપાતં ચ કારયેત્ । સ ચ તિષ્ઠત્યસૃક્કુણ્ડે તદ્ભોજી શતવત્સરમ્
જે વ્યક્તિ ગુરુ અથવા બ્રાહ્મણને માર મારે છે, અથવા લોહી વહાવે છે, તે અસૃકુંડમાં સો વર્ષ સુધી એ જ ખાઈને રહે છે.
તતો લભેદ્વ્યાઘ્રજન્મ સપ્તજન્મસુ ભારતે । તતઃ શુદ્ધિમવાપ્નોતિ માનવશ્ચ ક્રમેણ હ
પછી તે ભારતમાં સાત જન્મ સુધી વાઘ બને છે; પછી માણસ ક્રમથી શુદ્ધ થાય છે.
યોઽશ્રુ તત્યાજ ગાયન્તં ભક્તં દૃષ્ટ્વા સગદ્ગદમ્ । શ્રીકૃષ્ણગુણસઙ્ગીતે હસત્યેવ હિ યો નરઃ
જે વ્યક્તિ શ્રીકૃષ્ણના ગુણોની સંગીતમાં ગદગદ અવાજે ગાતા ભક્તને જોઈને, આંખમાં આંસુ છોડે છે અથવા હસે છે—
સ વસેદશ્રુકુણ્ડે ચ તદ્ભોજી શતવર્ષકમ્ । તતો ભવેચ્ચ ચાણ્ડાલસ્ત્રિજન્મનિ તતઃ શુચિઃ
એ વ્યક્તિ અશ્રુકુંડમાં રહે છે અને ત્યાંનું ખોરાક એક સો વર્ષ સુધી ખાય છે; પછી તે ત્રણ જન્મ સુધી ચાંડાળ બને છે અને પછી શુદ્ધ થાય છે.
કરોતિ શઠતા તદ્વન્નિત્યં સુહૃદિ યો નરઃ । કુણ્ડં ગાત્રમલાનાં ચ સ પ્રયાતિ શતાબ્દકમ્
જે માણસ પોતાના મિત્ર સાથે હંમેશા દગો કરે છે અને શરીરના મલથી બનેલા કુંડમાં સ્નાન કરે છે, તે ત્યાં એક સો વર્ષ સુધી રહે છે.
તતઃ સ ગાર્દભીં યોનિમવાપ્નોતિ ત્રિજન્મનિ । ત્રિજન્મનિ ચ શાર્ગાલીં તતઃ શુદ્ધો ભવેદ્ ધ્રુવમ્
પછી તે ત્રણ જન્મ સુધી ગધેડી બની જાય છે; ત્રણ જન્મ સુધી શિયાળ બની જાય છે; પછી નિશ્ચયે શુદ્ધ થાય છે.
બધિરં યો હસત્યેવ નિન્દત્યેવાભિમાનતઃ । સ વસેત્કર્ણવિટ્કુણ્ડે તદ્ભોજી શતવત્સરમ્
જે વ્યક્તિ ગર્વથી બહેરાને હસે છે કે અપમાન કરે છે, તે કર્ણવિટકુંડમાં રહે છે અને ત્યાંનું ખોરાક એક સો વર્ષ સુધી ખાય છે.
તતો ભવેત્સ બધિરો દરિદ્રઃ સપ્તજન્મસુ । સપ્તજન્મન્યઙ્ગહીનસ્તતઃ શુદ્ધિં લભેદ્ ધ્રુવમ્
પછી તે સાત જન્મ સુધી બહેરો અને ગરીબ બને છે; સાત જન્મ સુધી અંગહીન બને છે; પછી નિશ્ચયે શુદ્ધ થાય છે.
લોભાત્સ્વભરણાર્થાય જીવિનં હન્તિ યો નરઃ । મજ્જાકુણ્ડે વસેત્સોઽપિ તદ્ભોજી લક્ષવત્સરમ્
જે માણસ લોભથી પોતાના દાગીના માટે જીવને મારી નાખે છે, તે મજ્જાકુંડમાં રહે છે અને ત્યાંનું ખોરાક લાખ વર્ષ સુધી ખાય છે.
તતો ભવેચ્ચ શશકો મીનશ્ચ સપ્તજન્મસુ । ત્રિજન્મનિ વરાહશ્ચ કુક્કુટઃ સપ્તજન્મસુ
પછી તે સાત જન્મ સુધી સસલું અને માછલી બને છે; ત્રણ જન્મ સુધી વરાહ બને છે; સાત જન્મ સુધી કુકડો બને છે.
એણાદયશ્ચ કર્મભ્યસ્તતઃ શુદ્ધિં લભેદ્ ધ્રુવમ્ । સ્વકન્યાપાલનં કૃત્વા વિક્રીણાતિ ચ યો નરઃ
કર્મના કારણે તે હરણ અને અન્ય પ્રાણીઓમાં પણ જન્મે છે; પછી નિશ્ચયે શુદ્ધ થાય છે. જે માણસ પોતાની દીકરીને ઉછેરીને પછી વેચી દે છે—
અર્થલોભાન્મહામૂઢો માંસકુણ્ડં પ્રયાતિ સઃ । કન્યાલોમપ્રમાણાબ્દં તદ્ભોજી તત્ર તિષ્ઠતિ
એ ખૂબ મૂર્ખ માણસ ધનના લોભથી માંસકુંડમાં જાય છે; દીકરીના શરીર પર જેટલા વાળ હોય, એટલા વર્ષ સુધી ત્યાં રહે છે અને ત્યાંનું ખોરાક ખાય છે.
તસ્ય દણ્ડપ્રહારં ચ કુર્વન્તિ યમકિઙ્કરાઃ । માંસભારં મૂર્ધ્નિ કૃત્વા રક્તભારં લિહેત્ક્ષુધા
યમના સેવકો તેને દંડથી માર્યા કરે છે; તે માથા પર માંસનો ભાર રાખે છે અને ભૂખથી રક્તનો ઢગ લપલપાવે છે.
તતો હિ ભારતે પાપી કન્યાવિટ્કૃમિગો ભવેત્ । ષષ્ટિવર્ષસહસ્રાણિ વ્યાધશ્ચ સપ્તજન્મસુ
પછી ભારતમાં, પાપી વ્યક્તિ દીકરીના વિટમાં કીડા બનીને સાઠ હજાર વર્ષ સુધી રહે છે અને સાત જન્મ સુધી શિકારી બને છે.
ત્રિજન્મનિ વરાહશ્ચ કુક્કુટઃ સપ્તજન્મસુ । મણ્ડૂકો હિ જલૌકાશ્ચ સપ્તજન્મસુ ભારતે
ત્રણ જન્મ માટે વરાહ બને છે; સાત જન્મ માટે કુકડો બને છે; ભારતમાં સાત જન્મ માટે માંડૂક અને જલાઉક બને છે.
સપ્તજન્મસુ કાકશ્ચ તતઃ શુદ્ધિં લભેદ્ ધ્રુવમ્ । વ્રતાનામુપવાસાનાં શ્રાદ્ધાદીનાં ચ સઙ્ગમે
સાત જન્મ માટે કાગડો બને છે; પછી નિશ્ચયે શુદ્ધ થાય છે. ઉપવાસ, વ્રત અને શ્રાદ્ધ વગેરે સમયે—
કરોતિ યઃ ક્ષૌરકર્મ સોઽશુચિઃ સર્વકર્મસુ । સ ચ તિષ્ઠતિ કુણ્ડે ચ નખાદીનાઞ્ચ સુન્દરિ
જે shaving કરે છે, તે બધા કર્મોમાં અશુદ્ધ બને છે; ઓ સુંદરે, તે નખ અને અન્ય કુંડમાં રહે છે.
તદ્દૈવદિનમાનાબ્દં તદ્ભોજી દણ્ડતાડિતઃ । સકેશં પાર્થિવં લિઙ્ગં યો વાર્ચયતિ ભારતે
તે ત્યાં દેવો ગણતાં જેટલા દિવસ હોય, એટલા દિવસ સુધી રહે છે, ત્યાંનું ખોરાક ખાય છે અને દંડથી માર ખાય છે. જે ભારતમાં વાળવાળું પૃથ્વીથી બનેલું લિંગ પૂજે છે—
સ તિષ્ઠતિ કેશકુણ્ડે મૃદ્રેણુમાનવર્ષકમ્ । તદન્તે યાવનીં યોનિં પ્રયાતિ હરકોપતઃ
તે વાળના સંખ્યાબર વર્ષ માટે કેશકુંડમાં રહે છે, ધૂળથી ઢંકાયેલું; પછી શિવના ક્રોધથી યવન સ્ત્રીના ગર્ભમાં જાય છે.
શતાબ્દાચ્છુદ્ધિમાપ્નોતિ રાક્ષસઃ સ ભવેદ્ ધ્રુવમ્ । પિતૄણાં યો વિષ્ણુપદે પિણ્ડં નૈવ દદાતિ ચ
એક સો વર્ષ પછી તે શુદ્ધ થાય છે; નિશ્ચયે રાક્ષસ બને છે.
સ ચ તિષ્ઠત્યસ્થિકુણ્ડે સ્વલોમાબ્દં મહોલ્બણે । તતઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય કુખઞ્જઃ સપ્તજન્મસુ
જે વ્યક્તિ વિષ્ણુપદે પિતૃઓને પિંડ આપતો નથી, તે પોતાના શરીરના વાળ જેટલા વર્ષ માટે ભયાનક અસ્થિકુંડમાં રહે છે; પછી સારા જન્મમાં, સાત જન્મ સુધી લંગડો અને ખંજ બન્યો રહે છે.
ભવેન્મહાદરિદ્રશ્ચ તતઃ શુદ્ધો હિ દેહતઃ । યઃ સેવતે મહામૂઢો ગુર્વિણીં ચ સ્વકામિનીમ્
જે માણસ ખૂબ ભટકેલો હોય અને ગર્ભવતી સ્ત્રી અથવા પોતાની પ્રેમિકા સેવા કરે, તે ગરીબીમાં પડી જાય છે, ભલે તેનું શરીર શુદ્ધ હોય.
પ્રતપ્તે તામ્રકુણ્ડે ચ શતવર્ષં સ તિષ્ઠતિ । અવીરાન્નં ચ યો ભુઙ્ક્તે ઋતુસ્નાતાન્નમેવ ચ
જે માણસ નિર્બળ માણસ અથવા સ્ત્રીના માસિક દરમિયાનના ખોરાક ખાય છે, તે ગરમ તાંબાના પાત્રમાં શત વર્ષ સુધી રહે છે.
લોહકુણ્ડે શતાબ્દં ચ સ ચ તિષ્ઠતિ તપ્તકે । સ વ્રજેદ્રજકીં યોનિં કાકાનાં સપ્તજન્મસુ
તે માણસ ગરમ લોખંડના પાત્રમાં શત વર્ષ સુધી રહે છે; પછી ધોબણની ગર્ભમાં જાય છે અથવા સાત જન્મ સુધી કાગડો બને છે.
મહાવ્રણી દરિદ્રશ્ચ તતઃ શુદ્ધી ભવેન્નરઃ । યો હિ ચર્માક્તહસ્તેન દેવદ્રવ્યમુપસ્મૃશેત્
જે માણસ ચામડાથી લિપ્ત હાથથી દેવતાનું અર્પણ સ્પર્શે છે, તે મહા ઘાવોથી પીડિત અને ગરીબ બને છે, પછી શુદ્ધ થાય છે.
શતવર્ષપ્રમાણં ચ ચર્મકુણ્ડે સ તિષ્ઠતિ । યઃ શૂદ્રેણાભ્યનુજ્ઞાતો ભુઙ્ક્તે શૂદ્રાન્નમેવ ચ
જે માણસ શૂદ્રની મંજૂરીથી અથવા શૂદ્રના ખોરાક ખાય છે, તે ચામડાના પાત્રમાં શત વર્ષ સુધી રહે છે.
સ ચ તપ્તસુરાકુણ્ડે શતાબ્દં તિષ્ઠતિ દ્વિજઃ । તતો ભવેચ્છૂદ્રયાજી બ્રાહ્મણઃ સપ્તજન્મસુ
તે દ્વિજ પણ ગરમ દારૂના પાત્રમાં શત વર્ષ સુધી રહે છે; પછી બ્રાહ્મણ સાત જન્મ સુધી શૂદ્ર માટે યજ્ઞ કરે છે.
શૂદ્રશ્રાદ્ધાન્નભોજી ચ તતઃ શુદ્ધો ભવેદ્ધ ્રુવમ્ । વાગ્દુષ્ટઃ કટુકો વાચા તાડયેત્સ્વામિનં સદા
જે માણસ શૂદ્રના શ્રાદ્ધના ખોરાક ખાય છે, તે પણ એ જ રીતે શુદ્ધ થાય છે; અને જે વાણીમાં કઠોર હોય, હંમેશા પોતાના સ્વામીને મારતો હોય.
તીક્ષ્ણકણ્ટકકુણ્ડે સ તદ્ભોજી તત્ર તિષ્ઠતિ । તાડિતો યમદૂતેન દણ્ડેન ચ ચતુર્ગુણમ્
એવો માણસ તીક્ષ્ણ કાંટાવાળા પાત્રમાં રહે છે, અને યમના દૂતના દંડથી ચાર ગણા દંડ ભોગવે છે.