યો દદાતિ બ્રાહ્મણાય દિવ્યાં શય્યાં મનોહરામ્ । મહીયતે ચન્દ્રલોકે યાવચ્ચન્દ્રદિવાકરૌ
જે કોઈ બ્રાહ્મણને દિવ્ય અને મનોહર પથારી આપે છે, તે ચંદ્ર અને સૂર્ય રહે ત્યાં સુધી ચંદ્રલોકમાં સન્માન પામે છે.
યો દદાતિ પ્રદીપં ચ દેવેભ્યો બ્રાહ્મણાય ચ । યાવન્મન્વન્તરં સોઽપિ વહ્નિલોકે મહીયતે
જે કોઈ દેવતાઓ કે બ્રાહ્મણને દીવો આપે છે, તે મન્વંતર સુધી અગ્નિલોકમાં સન્માન પામે છે.
કરોતિ ગજદાનં ચ યદિ વિપ્રાય ભારતે । યાવદિન્દ્રો નરસ્તાવદિન્દ્રસ્યાર્ધાસને વસેત્
જો કોઈ ભારતભૂમિમાં બ્રાહ્મણને હાથી આપે છે, તો ઇન્દ્રના રાજ સુધી તે ઇન્દ્રના અર્ધ સિંહાસન પર વસે છે.
ભારતે યોઽશ્વદાનં ચ કરોતિ બ્રાહ્મણાય ચ । મોદતે વારુણે લોકે યાવદિન્દ્રાશ્ચતુર્દશ
જે કોઈ ભારતભૂમિમાં બ્રાહ્મણને ઘોડો આપે છે, તે ચૌદ ઇન્દ્રના સમય સુધી વરુણલોકમાં આનંદ પામે છે.
પ્રકૃષ્ટાં શિબિકાં યો હિ દદાતિ બ્રાહ્મણાય ચ । મોદતે વારુણે લોકે યાવદિન્દ્રાશ્ચતુર્દશ
જે કોઈ બ્રાહ્મણને સુંદર શિબિકા આપે છે, તે ચૌદ ઇન્દ્રના સમય સુધી વરુણલોકમાં આનંદ પામે છે.
પ્રકૃષ્ટાં વાટિકા યો હિ દદાતિ બ્રાહ્મણાય ચ । મહીયતે વાયુલોકે યાવન્મન્વન્તરં સતિ
જે કોઈ બ્રાહ્મણને સુંદર બગીચો આપે છે, તે મન્વંતર સુધી વાયુલોકમાં સન્માન પામે છે.
યો દદાતિ ચ વિપ્રાય વ્યજનં શ્વેતચામરમ્ । મહીયતે વાયુલોકે વર્ષાણામયુતં ધ્રુવમ્
જે વ્યક્તિ બ્રાહ્મણને સફેદ યાકની પૂંછડાવાળું પંખો આપે છે, તે નિશ્ચયે વાયુદેવોના લોકમાં દસ હજાર વર્ષ સુધી સન્માન પામે છે.
ધાન્યં રત્નં યો દદાતિ ચિરઞ્જીવી ભવેત્સુધીઃ । દાતા ગ્રહીતા તૌ દ્વૌ ચ ધ્રુવં વૈકુણ્ઠગામિનૌ
જે ધાન્ય કે રત્ન આપે છે, તે લાંબુ જીવન અને બુદ્ધિ મેળવે છે; દાતા અને ગ્રહીતા બંને નિશ્ચયે વૈકુંઠમાં પહોંચે છે.
સતતં શ્રીહરેર્નામ ભારતે યો જપેન્નરઃ । સ એવ ચિરજીવી ચ તતો મૃત્યુઃ પલાયતે
જે વ્યક્તિ ભારતભૂમિમાં શ્રીહરિના નામનું સતત જપ કરે છે, તે લાંબુ જીવન મેળવે છે અને મૃત્યુ તેની પાસેથી દૂર ભાગે છે.
યો નરો ભારતે વર્ષે દોલનં કારયેત્સુધીઃ । પૂર્ણિમારજનીશેષે જીવન્મુક્તો ભવેન્નરઃ
જે વિવેકી માણસ ભારતભૂમિમાં પૂર્ણિમાની રાતે દોલા ઉત્સવનું આયોજન કરે છે, તે જીવતો મુક્ત થાય છે.
ઇહલોકે સુખં ભુક્ત્વા યાત્યન્તે વિષ્ણુમન્દિરમ્ । નિશ્ચિતં નિવસેત્તત્ર શતમન્વન્તરાવધિ
આ લોકમાં સુખ ભોગવીને, અંતે તે વિષ્ણુના મંદિરમાં જાય છે અને ત્યાં નિશ્ચયે એક શત મન્વંતર સુધી રહે છે.
ફલમુત્તરફલ્ગુન્યાં તતોઽપિ દ્વિગુણં ભવેત્ । કલ્પાન્તજીવી સ ભવેદિત્યાહ કમલોદ્ભવઃ
ઉત્તર ફાળ્ગુણીમાં મળતું ફળ બે ગણી વધારે હોય છે; તે કલ્પના અંત સુધી જીવતો રહે છે, એવું કમલોદભવ કહે છે.
તિલદાનં બ્રાહ્મણાય યઃ કરોતિ ચ ભારતે । તિલપ્રમાણવર્ષં ચ મોદતે શિવમન્દિરે
જે વ્યક્તિ ભારતભૂમિમાં બ્રાહ્મણને તલ આપે છે, તે જેટલા તલ આપે છે એટલા વર્ષ સુધી શિવના મંદિરમાં આનંદ પામે છે.
તતઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય ચિરઞ્જીવી ભવેત્સુખી । તામ્રપાત્રસ્ય દાનેન દ્વિગુણં ચ ફલં લભેત્
પછી ઉત્તમ જન્મ મેળવીને, તે લાંબુ જીવન અને સુખ મેળવે છે; તાંબાના પાત્રનું દાન કરીને, તે બે ગણી વધારે ફળ મેળવે છે.
સાલંકૃતાં ચ ભોગ્યાં ચ સવસ્ત્રાં સુન્દરીં પ્રિયામ્ । યો દદાતિ બ્રાહ્મણાય ભારતે ચ પતિવ્રતામ્
જે વ્યક્તિ ભારતભૂમિમાં બ્રાહ્મણને સુંદર, સજાવટવાળી, વસ્ત્ર પહેરેલી, પતિવ્રતા અને આનંદદાયી પત્ની આપે છે, તે આશીર્વાદ પામે છે.
મહીયતે ચન્દ્રલોકે યાવદિન્દ્રાશ્ચતુર્દશ । તત્ર સ્વર્વેશ્યયા સાર્ધં મોદતે ચ દિવાનિશમ્
તે ચંદ્રલોકમાં ચૌદ ઇન્દ્રો reger કરે ત્યાં સુધી સન્માન પામે છે અને સ્વર્ગની રાણી સાથે દિવસ-રાત આનંદ માણે છે.
તતો ગન્ધર્વલોકે ચ વર્ષાણામયુતં ધ્રુવમ્ । દિવાનિશં કૌતુકેન ચોર્વશ્યા સહ મોદતે
પછી ગંધર્વલોકમાં, તે નિશ્ચયે દસ હજાર વર્ષ સુધી ઉર્વશી સાથે દિવસ-રાત આનંદમાં રહે છે.
તતો જન્મસહસ્રં ચ પ્રાપ્નોતિ સુન્દરીં પ્રિયામ્ । સતીં સૌભાગ્યયુક્તાં ચ કોમલાં પ્રિયવાદિનીમ્
પછી, હજાર જન્મ સુધી, તે સુંદર, પતિવ્રતા, સૌભાગ્યવતી, કોમળ અને મીઠી બોલતી પત્ની મેળવે છે.
પ્રદદાતિ ફલં ચારુ બ્રાહ્મણાય ચ યો નરઃ । ફલપ્રમાણવર્ષં ચ શક્રલોકે મહીયતે
જે વ્યક્તિ બ્રાહ્મણને સુંદર ફળ આપે છે, તે ફળના વજન જેટલા વર્ષ સુધી ઇન્દ્રલોકમાં સન્માન પામે છે.
પુનઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય લભતે સુતમુત્તમમ્ । સફલાનાં ચ વૃક્ષાણાં સહસ્રં ચ પ્રશંસિતમ્
પછી ફરી ઉત્તમ જન્મ મેળવીને, તે ઉત્તમ પુત્ર અને હજાર સરાહેલા ફળવાળા વૃક્ષો મેળવે છે.
કેવલં ફલદાનં વા બ્રાહ્મણાય દદાતિ ચ । સુચિરં સ્વર્ગવાસં ચ કૃત્વા યાતિ ચ ભારતે
જો માત્ર ફળનું દાન બ્રાહ્મણને આપે છે, તો પણ તે લાંબો સમય સ્વર્ગમાં રહે છે અને પછી ભારતભૂમિમાં જન્મે છે.
નાનાદ્રવ્યસમાયુક્તં નાનાસસ્યસમન્વિતમ્ । દદાતિ યશ્ચ વિપ્રાય ભારતે વિપુલં ગૃહમ્
જે વ્યક્તિ ભારતભૂમિમાં બ્રાહ્મણને અનેક વસ્તુઓ અને અનાજથી ભરેલું વિશાળ ઘર આપે છે,
સુરલોકે વસેત્સોઽપિ યાવન્મન્વન્તરં શતમ્ । તતઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય સ મહાધનવાન્ભવેત્
તે દેવલોકમાં એક શત મન્વંતર સુધી રહે છે અને પછી ઉત્તમ જન્મ મેળવીને ખૂબ ધનવાન બને છે.
યો નરઃ સસ્યસંયુક્તાં ભૂમિં ચ રુચિરાં સતિ । દદાતિ ભક્ત્યા વિપ્રાય પુણ્યક્ષેત્રે ચ ભારતે
જે વ્યક્તિ ભારતભૂમિમાં પવિત્ર સ્થળે ભક્તિપૂર્વક બ્રાહ્મણને પાકવાળી સુંદર જમીન આપે છે,
મહીયતે ચ વૈકુણ્ઠે મન્વન્તરશતં ધ્રુવમ્ । પુનઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય મહાંશ્ચ ભૂમિપો ભવેત્
તે વ્યક્તિને વૈકુંઠમાં નિશ્ચિતપણે સો મન્વંતર સુધી બહુ માન મળે છે; પછી તે શુભ જન્મ પામી, પૃથ્વી પર મહાન રાજા બને છે.
તં ન ત્યજતિ ભૂમિશ્ચ જન્મનાં શતકં પરમ્ । શ્રીમાંશ્ચ ધનવાંશ્ચૈવ પુત્રવાંશ્ચ પ્રજેશ્વરઃ
પૃથ્વી તેને સો જન્મ સુધી કદી છોડતી નથી; તે ધનવાન, સમૃદ્ધ, પુત્રવંત અને પ્રજાનો સ્વામી બને છે.
યો વ્રજં ચ પ્રકૃષ્ટં ચ ગ્રામં દદ્યાદ્ દ્વિજાય ચ । લક્ષમન્વન્તરં ચૈવ વૈકુણ્ઠે સ મહીયતે
જે કોઈ સુંદર ગૌચર કે ગામ બ્રાહ્મણને આપે છે, તેને વૈકુંઠમાં લાખ મન્વંતર સુધી બહુ માન મળે છે.
પુનઃ સુયોનિં સમ્પ્રાપ્ય ગ્રામલક્ષસમન્વિતમ્ । ન જહાતિ ચ તં પૃથ્વી જન્મનાં લક્ષમેવ ચ
પછી તે શુભ જન્મ પામી, લાખ ગામો સાથે જન્મે છે; અને પૃથ્વી તેને લાખ જન્મ સુધી કદી છોડતી નથી.
સુપ્રજં ચ પ્રકૃષ્ટં ચ પક્વસસ્યસમન્વિતમ્ । નાનાપુષ્કરિણીવૃક્ષફલવલ્લીસમન્વિતમ્
તેને ઉત્તમ સંતાન, ભરપૂર પાકી પાક, અનેક કમળવાળી તળાવો, ફળવૃક્ષો અને વેલીઓ મળે છે.
નગરં યશ્ચ વિપ્રાય દદાતિ ભારતે ભુવિ । મહીયતે સ કૈલાસે દશલક્ષેન્દ્રકાલકમ્
જે કોઈ ભારતભૂમિ પર બ્રાહ્મણને શહેર આપે છે, તેને કૈલાસ પર દસ લાખ ઇન્દ્રના આયુષ્ય જેટલો સમય બહુ માન મળે છે.