રાજા તસ્મૈ દદૌ તાં ચ રત્નભૂષણભૂષિતામ્ । સોઽપિ સાર્ધં કૌતુકેન તાં ગૃહીત્વા ગૃહં યયૌ
રાજાએ તેને રત્નભૂષણોથી સજાવી, સત્યવાનને આપી; અને તે આનંદથી તેને લઈને પોતાના ઘરે ગયો.
સ ચ સંવત્સરેઽતીતે સત્યવાન્ સત્યવિક્રમઃ । જગામ ફલકાષ્ઠાર્થં પ્રહર્ષં પિતુરાજ્ઞયા
એક વર્ષ પછી, સત્યવાન, સત્યમાં અડગ, પોતાના પિતાની આજ્ઞાથી, આનંદપૂર્વક ઇંધણ માટે લાકડાં લેવા ગયો.
જગામ સાધ્વી તત્પશ્ચાત્સાવિત્રી દૈવયોગતઃ । નિપત્ય વૃક્ષાદ્દૈવેન પ્રાણાંસ્તત્યાજ સત્યવાન્
સાવિત્રી, સતી પત્ની, દૈવી વ્યવસ્થાથી તેના પાછળ ગઈ; અને ભાગ્યવશ, સત્યવાન વૃક્ષ પરથી પડી ગયો અને પોતાના પ્રાણ છોડ્યા.
યમસ્તં પુરુષં દૃષ્ટ્વા બદ્ધ્વાઙ્ગુષ્ઠસમં મુને । ગૃહીત્વા ગમનં ચક્રે તત્પશ્ચાત્પ્રયયૌ સતી
યમરાજે એ પુરુષને જોઈ, તેના અંગૂઠા જેટલા આત્માને બાંધી, તેને લઈને ચાલવા લાગ્યા; સતી પત્ની તેના પાછળ ગઈ.
પશ્ચાત્તાં સુદતીં દૃષ્ટ્વા યમઃ સંયમનીપતિઃ । ઉવાચ મધુરં સાધ્વીં સાધૂનાં પ્રવરો મહાન્
પછી, યમરાજ, સંયમના સ્વામી, એ સુંદર સતીને જોઈ, ધર્મમાં શ્રેષ્ઠ એવી સાવિત્રીને મીઠા શબ્દોમાં બોલ્યા.
ધર્મરાજ ઉવાચ અહો ક્વ યાસિ સાવિત્રિ ગૃહીત્વા માનુષીં તનુમ્ । યદિ યાસ્યસિ કાન્તેન સાર્ધં દેહં તદા ત્યજ
ધર્મરાજે કહ્યું: અરે, સાવિત્રી, તું માનવ શરીર લઈને ક્યાં જઈ રહી છે? જો તારે પતિ સાથે જવું હોય, તો આ શરીર છોડી દે.
ગન્તું મર્ત્યો ન શક્નોતિ ગૃહીત્વા પાઞ્ચભૌતિકમ્ । દેહં ચ મમ લોકં ચ નશ્વરં નશ્વરઃ સદા
મૃત્યુશીલ માણસ પાંજરે બંધાયેલું શરીર લઈને જઈ શકતો નથી; મારું લોક અને આ શરીર, બંને નાશવંત છે, હંમેશા નાશ પામે છે.
ભર્તુસ્તે પૂર્ણકાલો વૈ બભૂવ ભારતે સતિ । સ્વકર્મફલભોગાર્થં સત્યવાન્ યાતિ મદ્ગૃહમ્
ભારે સતી, તમારા પતિનો સમય પૂર્ણ થયો છે; પોતાના કર્મના ફળ ભોગવવા માટે, સત્યવાન મારા ઘરે આવી રહ્યો છે.
કર્મણા જાયતે જન્તુઃ કર્મણૈવ પ્રલીયતે । સુખં દુઃખં ભયં શોકઃ કર્મણૈવ પ્રણીયતે
કર્મથી જ જીવ જન્મે છે, અને કર્મથી જ નાશ પામે છે; સુખ, દુઃખ, ભય અને શોક—all કર્મથી જ આવે છે.
કર્મણેન્દ્રો ભવેજ્જીવો બ્રહ્મપુત્રઃ સ્વકર્મણા । સ્વકર્મણા હરેર્દાસો જન્માદિરહિતો ભવેત્
કર્મથી જીવ ઇન્દ્ર બની શકે છે, પોતાના કર્મથી બ્રહ્માના પુત્ર બની શકે છે; પોતાના કર્મથી હરિનો દાસ, અથવા જન્મ-મૃત્યુથી મુક્ત પણ બની શકે છે.
સ્વકર્મણા સર્વસિદ્ધિમમરત્વં લભેદ્ ધ્રુવમ્ । લભેત્સ્વકર્મણા વિષ્ણોઃ સાલોક્યાદિચતુષ્ટયમ્
પોતાના કર્મથી માણસે સર્વ સિદ્ધિઓ અને અમરપણું ચોક્કસ મેળવે છે; પોતાના કર્મથી જ તે વિષ્ણુના લોકમાં રહેવું સહિત ચાર પ્રકારની નજીકતા પ્રાપ્ત કરે છે.
સુરત્વં ચ મનુત્વં ચ રાજેન્દ્રત્વં લભેન્નરઃ । કર્મણા ચ શિવત્વં ચ ગણેશત્વં તથૈવ ચ
કર્મ દ્વારા માણસ દેવ, મનુષ્ય અથવા રાજા બની શકે છે; એ જ રીતે, કર્મથી શિવ અથવા ગણેશનું સ્થાન પણ મળે છે.
કર્મણા ચ મુનીન્દ્રત્વં તપસ્વિત્વં સ્વકર્મણા । સ્વકર્મણા ક્ષત્રિયત્વં વૈશ્યત્વં ચ સ્વકર્મણા
કર્મથી મહાન ઋષિ અથવા તપસ્વી બનવું મળે છે; પોતાના કર્મથી જ ક્ષત્રિય કે વૈશ્ય બનવું પણ શક્ય છે.
કર્મણૈવ ચ મ્લેચ્છત્વં લભતે નાત્ર સંશયઃ । સ્વકર્મણા જઙ્ગમત્વં શૈલત્વં ચ સ્વકર્મણા
કર્મથી જ મ્લેચ્છ બનવું મળે છે—આમાં કોઈ શંકા નથી; પોતાના કર્મથી જ જીવંત પ્રાણી કે પર્વતનું રૂપ પણ મળે છે.
કર્મણા રાક્ષસત્વં ચ કિન્નરત્વં સ્વકર્મણા । કર્મણૈવાધિપત્યં ચ વૃક્ષત્વં ચ સ્વકર્મણા
કર્મથી રાક્ષસ બનવું મળે છે, અને પોતાના કર્મથી જ કિન્નર પણ; માત્ર કર્મથી અધિપતિ બનવું કે પોતાના કર્મથી વૃક્ષનું રૂપ પણ મળે છે.
કર્મણૈવ પશુત્વં ચ વનજીવી સ્વકર્મણા । કર્મણા ક્ષુદ્રજન્તુત્વં કૃમિત્વં ચ સ્વકર્મણા
માત્ર કર્મથી પશુ બનવું મળે છે, અને પોતાના કર્મથી જ વનવાસી પણ; કર્મથી નાના જીવ કે પોતાના કર્મથી કીટ પણ બની શકાય છે.
દૈતેયત્વં દાનવત્વમસુરત્વં સ્વકર્મણા । ઇત્યેતદુક્ત્વા સાવિત્રીં વિરરામ સ વૈ યમઃ
પોતાના કર્મથી દૈત્ય, દાનવ કે અસુર બનવું મળે છે; આમ કહીને યમએ સાવિત્રી સાથે વાત કરવી બંધ કરી.
ઇતિ શ્રીમદ્દેવીભાગવતે મહાપુરાણેઽષ્ટાદશસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં નવમસ્કન્ધે સાવિત્ર્યુપાખ્યાને યમસાવિત્રીસંવાદવર્ણનં નામ સપ્તવિંશોઽધ્યાયઃ
આ રીતે, શ્રીમદ દેવીભાગવત મહાપુરાણના નવમા સ્કંધમાં, સાવિત્રીની વાર્તામાં, યમ અને સાવિત્રીના સંવાદનું વર્ણન કરતો સત્તાવીસમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
સાવિત્ર્યુપાખ્યાને યમસાવિત્રીસંવાદવર્ણનમ્ શ્રીનારાયણ ઉવાચ યમસ્ય વચનં શ્રુત્વા સાવિત્રી ચ પતિવ્રતા । તુષ્ટાવ પરયા ભક્ત્યા તમુવાચ મનસ્વિની
સાવિત્રીની વાર્તામાં, યમ અને સાવિત્રીના સંવાદનું વર્ણન: શ્રી નારાયણ કહે છે—યમના વચન સાંભળીને, પતિવ્રતા સાવિત્રીએ પરમ ભક્તિથી યમની સ્તુતિ કરી અને મનથી શાંતિ પામી, તેને કહ્યું.
સાવિત્ર્યુવાચ કિં કર્મ તદ્ભવેત્કેન કો વા તદ્ધેતુરેવ ચ । કો વા દેહી ચ દેહઃ કઃ કો વાત્ર કર્મકારકઃ
સાવિત્રી કહે છે: કર્મ શું છે? કોણ કરે છે? એનું કારણ શું છે? કોણ શરીરધારી છે, અને શરીર શું છે? આમાં કર્મ કરનાર કોણ છે?
કિં વા જ્ઞાનં ચ બુદ્ધિઃ કા કો વા પ્રાણઃ શરીરિણામ્ । કાનીન્દ્રિયાણિ કિં તેષાં લક્ષણં દેવતાશ્ચ કાઃ
જ્ઞાન શું છે, બુદ્ધિ શું છે? શરીરધારીઓમાં પ્રાણ કોણ છે? ઇન્દ્રિયો કઈ છે? એના લક્ષણો શું છે, અને એના દેવતાઓ કોણ છે?
ભોક્તા ભોજયિતા કો વા કો વા ભોગશ્ચ નિષ્કૃતિઃ । કો જીવઃ પરમાત્મા કસ્તન્મે વ્યાખ્યાતુમર્હસિ
ભોગવાળો કોણ છે, અને ભોગ આપનાર કોણ છે? ભોગ શું છે, અને મુક્તિ શું છે? જીવ કોણ છે, અને પરમાત્મા કોણ છે? કૃપા કરીને આ બધું મને સમજાવો.
ધર્મ ઉવાચ વેદપ્રણિહિતો ધર્મઃ કર્મ યન્મઙ્ગલં પરમ્ । અવૈદિકં તુ યત્કર્મ તદેવાશુભમેવ ચ
ધર્મ કહે છે: જે ધર્મ વેદમાં નિર્ધારિત છે, તે સર્વથી શુભ કર્મ છે; અને જે કર્મ વેદ મુજબ નથી, એ તો અશુભ જ છે.
અહૈતુકી દેવસેવા સંકલ્પરહિતા સતી । કર્મનિર્મૂલરૂપા ચ સા એવ પરભક્તિદા
કોઈ ઈચ્છા વગર, નિસ્વાર્થ રીતે દેવોની સેવા કરવી, જે કર્મનું મૂળ રૂપ છે—એ જ પરમ ભક્તિ આપે છે.
કો વા કર્મફલં ભુઙ્ક્તે કો વા નિર્લિપ્ત એવ ચ । બ્રહ્મભક્તો યો નરશ્ચ સ ચ મુક્તઃ શ્રુતઃ શ્રુતૌ
કર્મનું ફળ કોણ ભોગવે છે, અને કોણ નિર્લિપ્ત રહે છે? જે પુરુષ બ્રહ્મમાં ભક્તિ ધરાવે છે, તે શાસ્ત્રોમાં મુક્ત ગણાયો છે.
જન્મમૃત્યુજરાવ્યાધિશોકભીતિવિવર્જિતઃ । ભક્તિશ્ચ દ્વિવિધા સાધ્વિ શ્રુત્યુક્તા સર્વસમ્મતા
તે જન્મ, મૃત્યુ, વૃદ્ધાપન, રોગ, દુઃખ અને ભયથી મુક્ત રહે છે. હે સદ્ગુણી, ભક્તિ બે પ્રકારની છે, જેમ શાસ્ત્રોમાં લખ્યું છે અને સર્વે સ્વીકાર કરે છે.
નિર્વાણપદદાત્રી ચ હરિરૂપપ્રદા નૃણામ્ । હરિરૂપસ્વરૂપાં ચ ભક્તિં વાઞ્છન્તિ વૈષ્ણવાઃ
ભક્તિ મુક્તિનું સ્થાન આપે છે અને મનુષ્યોને હરિનું રૂપ આપે છે; વૈષ્ણવો એવી ભક્તિ ઈચ્છે છે, જે હરિનું સ્વરૂપ છે.
અન્યે નિર્વાણમિચ્છન્તિ યોગિનો બ્રહ્મવિત્તમાઃ । કર્મણો બીજરૂપશ્ચ સતતં તત્ફલપ્રદઃ
અન્ય યોગીઓ અને બ્રહ્મજ્ઞાનીઓ મુક્તિ ઈચ્છે છે; કર્મનું બીજરૂપ સતત પોતાનું ફળ આપે છે.
કર્મરૂપશ્ચ ભગવાન્પરાત્મા પ્રકૃતિઃ પરા । સોઽપિ તદ્ધેતુરૂપશ્ચ દેહો નશ્વર એવ ચ
ભગવાન કર્મરૂપ છે, પરમાત્મા અને સર્વોપરી પ્રકૃતિ પણ છે. એ બધાનો કારણ પણ એ જ છે. શરીર તો નાશવાન છે.
પૃથિવી વાયુરાકાશો જલં તેજસ્તથૈવ ચ । એતાનિ સૂત્રરૂપાણિ સૃષ્ટિરૂપવિધૌ સતઃ
પૃથ્વી, વાયુ, આકાશ, પાણી અને અગ્નિ—આ પાંચ તત્વો સુક્ષ્મ રૂપે સર્જનના તાંતણે રહેલા છે.