તુલસીપત્રવિચ્છેદં શાલગ્રામે કરોતિ યઃ । તસ્ય જન્માન્તરે કાન્તે સ્ત્રીવિચ્છેદો ભવિષ્યતિ
જે શાલગ્રામશિલા પર તુલસીનું પાન તોડી નાખે છે, એના આવનારા જન્મમાં, હે સુન્દરી, પત્નીથી વિયોગ અવશ્ય થાય છે.
તુલસીપત્રવિચ્છેદં શઙ્ખે યો હિ કરોતિ ચ । ભાર્યાહીનો ભવેત્સોઽપિ રોગી ચ સપ્તજન્મસુ
જે શંખ પર તુલસીનું પાન તોડી નાખે છે, તે પણ સાત જન્મ સુધી પત્ની વિહોણો અને રોગી રહે છે.
શાલગ્રામં ચ તુલસીં શઙ્ખં ચૈકત્ર એવ ચ । યો રક્ષતિ મહાજ્ઞાની સ ભવેચ્છ્રીહરેઃ પ્રિયઃ
જે વ્યક્તિ શાલગ્રામ, તુલસી અને શંખને એક સાથે સાચવે છે, એ મહાજ્ઞાની શ્રીહરિને પ્રિય બને છે.
સકૃદેવ હિ યો યસ્યાં વીર્યાધાનં કરોતિ ચ । તદ્વિચ્છેદે તસ્ય દુઃખં ભવેદેવ પરસ્પરમ્
જો કોઈ પુરુષ સ્ત્રીમાં એકવાર પણ વીર્યસ્નાન કરે, તો પછી બંનેને વિયોગ થવાથી પરસ્પર દુઃખ જ થાય છે.
ત્વં પ્રિયા શઙ્ખચૂડસ્ય ચૈકમન્વન્તરાવધિ । શઙ્ખેન સાર્ધં ત્વદ્ભેદઃ કેવલં દુઃખદસ્તથા
તુ એક મન્વંતર સુધી શંખચૂડાને પ્રિય રહી, પણ શંખ સાથે તારો વિયોગ માત્ર દુઃખદાયક જ રહ્યો.
ઇત્યુક્ત્વા શ્રીહરિસ્તાં ચ વિરરામ ચ નારદ । સા ચ દેહં પરિત્યજ્ય દિવ્યરૂપં વિધાય ચ
આ રીતે કહીને શ્રીહરી ચૂપ રહી ગયા, હે નારદ. અને એ સ્ત્રીએ પોતાનું શરીર છોડી દૈવી રૂપ ધારણ કર્યું.
યથા શ્રીશ્ચ તથા સા ચાપ્યુવાસ હરિવક્ષસિ । સ જગામ તયા સાર્ધં વૈકુણ્ઠં કમલાપતિઃ
જેમ શ્રીલક્ષ્મી હરીના વક્ષ પર રહે છે, તેમ એ પણ ત્યાં રહી. કમલાપતિ એના સાથે વૈકુંઠે ગયા.
લક્ષ્મીઃ સરસ્વતી ગઙ્ગા તુલસી ચાપિ નારદ । હરેઃ પ્રિયાશ્ચતસ્રશ્ચ બભૂવુરીશ્વરસ્ય ચ
લક્ષ્મી, સરસ્વતી, ગંગા અને તુલસી—હે નારદ, આ ચારેય શ્રીહરિના પ્રિય બની.
સદ્યસ્તદ્દેહજાતા ચ બભૂવ ગણ્ડકી નદી । ઈશ્વરઃ સોઽપિ શૈલશ્ચ તત્તીરે પુણ્યદો નૃણામ્
તુરંત એ શરીરમાંથી ગંડકી નદી ઉત્પન્ન થઈ; અને ભગવાન પોતે એના કાંઠે પર્વત બની, જે લોકો માટે પુણ્યદાયક છે.
કુર્વન્તિ તત્ર કીટાશ્ચ શિલાં બહુવિધાં મુને । જલે પતન્તિ યા યાશ્ચ ફલદાસ્તાશ્ચ નિશ્ચિતમ્
હે મુનિ, ત્યાં કીટો ઘણા પ્રકારની શિલાઓ બનાવે છે; જે શિલાઓ પાણીમાં પડે છે, તે નિશ્ચિતપણે ફળદાયી બને છે.
સ્થલસ્થાઃ પિઙ્ગલા જ્ઞેયાશ્ચોપતાપાદ્રવેરિતિ । ઇત્યેવં કથિતં સર્વં કિં ભૂયઃ શ્રોતુમિચ્છસિ
જેઓ જમીન પર રહે છે, તેઓ પીળા અને દુઃખથી દુષિત ગણાય છે; આ રીતે બધું કહ્યું—હવે તને વધુ શું સાંભળવું છે?
તુલસીપૂજાવિધિવર્ણનમ્ નારદ ઉવાચ તુલસી ચ યદા પૂજ્યા કૃતા નારાયણપ્રિયા । અસ્યાઃ પૂજાવિધાનં ચ સ્તોત્રં ચ વદ સામ્પ્રતમ્
તુલસીપૂજાની રીતનું વર્ણન નારદે પૂછ્યું: જયારે તુલસી, જે નારાયણને પ્રિય છે, તેની પૂજા કરવાની હોય, ત્યારે એ પૂજાવિધી અને સ્તોત્ર મને કહો.
કેન પૂજા કૃતા કેન સ્તુતા પ્રથમતો મુને । તત્ર પૂજ્યા સા બભૂવ કેન વા વદ મામહો
હે મુનિ, સૌપ્રથમ તુલસીની પૂજા કોણે કરી અને સ્તુતિ કોણે કરી? એ પૂજનીય કેવી રીતે બની, એ પણ મને કહો.
સૂત ઉવાચ નારદસ્ય વચઃ શ્રુત્વા પ્રહસ્ય મુનિપુઙ્ગવઃ । કથાં કથિતુમારેભે પુણ્યાં પાપહરાં પરામ્
સૂતે કહ્યું: નારદના વચન સાંભળી, મુનિશ્રેષ્ઠે સ્મિત સાથે પુણ્યદાયક અને પાપનાશક કથા કહેવાનું શરૂ કર્યું.
શ્રીનારાયણ ઉવાચ હરિઃ સંપૂજ્ય તુલસીં રેમે ચ રમયા સહ । રમાસમાનસૌભાગ્યાં ચકાર ગૌરવેણ ચ
શ્રીનારાયણે કહ્યું: હરીએ તુલસીની પૂજા કરીને રમા સાથે આનંદ કર્યો; અને રમા જેટલું જ સૌભાગ્ય ધરાવતી તુલસીનું માન આપ્યું.
સેહે ચ લક્ષ્મીર્ગઙ્ગા ચ તસ્યાશ્ચ નવસઙ્ગમમ્ । સૌભાગ્યગૌરવં કોપાત્તે ન સેહે સરસ્વતી
લક્ષ્મી અને ગંગાએ એનું નવું સંગમ સહન કર્યું, પણ સરસ્વતી ગુસ્સાથી એનું સૌભાગ્ય અને માન સહન કરી શકી નહીં.
સા તાં જઘાન કલહે માનિની હરિસન્નિધૌ । વ્રીડયા ચાપમાનેન સાન્તર્ધાનં ચકાર હ
માનીનિએ, હરિની હાજરીમાં, ઝઘડામાં તેને માર્યું; શરમ અને અપમાનથી, એ અદૃશ્ય થઈ ગઈ.
સર્વસિદ્ધેશ્વરી દેવી જ્ઞાનિનાં સિદ્ધિયોગિની । જગામાદર્શનં કોપાત્સર્વત્ર ચ હરેરહો
દેવી, સર્વ સિદ્ધિઓની સ્વામી અને જ્ઞાનીઓની સિદ્ધિ આપનાર, હરિથી રીસાઈને, સર્વત્ર અદૃશ્ય થઈ ગઈ.
હરિર્ન દૃષ્ટ્વા તુલસીં બોધયિત્વા સરસ્વતીમ્ । તદનુજ્ઞાં ગહીત્વા ચ જગામ તુલસીવનમ્
હરિએ તુલસીને ન જોઈ, સરસ્વતીને સમજાવ્યું; પછી તેની મંજૂરી લઈને, તુલસીના વનમાં ગયો.
તત્ર ગત્વા ચ સુસ્નાતો હરિઃ સ તુલસીં સતીમ્ । પૂજયામાસ તાં ધ્યાત્વા સ્તોત્રં ભક્ત્યા ચકાર હ
ત્યાં પહોંચી અને સ્નાન કરીને, હરિએ સતી તુલસીની પૂજા કરી, ધ્યાન ધરી, ભક્તિપૂર્વક સ્તોત્ર રચ્યું.
લક્ષ્મીમાયાકામવાણીબીજપૂર્વં દશાક્ષરમ્ । વૃન્દાવનીતિ ઙેઽન્તં ચ વહ્નિજાયાન્તમેવ ચ
લક્ષ્મી, માયા, કામ અને વાણીથી શરૂ થતો, 'વૃંદાવની' અને 'અગ્નિમાં જન્મેલી'થી પૂર્ણ થતો, દશ અક્ષરોનો મંત્ર.
અનેન કલ્પતરુણા મન્ત્રરાજેન નારદ । પૂજયેદ્યો વિધાનેન સર્વસિદ્ધિં લભેદ્ ધ્રુવમ્
એ ઇચ્છાપૂર્તિ કરનાર રાજમંત્રથી, નારદ, જે યોગ્ય રીતે પૂજા કરે, તે નિશ્ચિતપણે સર્વ સિદ્ધિ મેળવે છે.
ઘૃતદીપેન ધૂપેન સિન્દૂરચન્દનેન ચ । નૈવેદ્યેન ચ પુષ્પેણ ચોપચારેણ નારદ
ઘીનો દીવો, ધૂપ, સિંદૂર, ચંદન, નૈવેદ્ય, ફૂલ અને યોગ્ય સેવા સાથે, નારદ.
હરિસ્તોત્રેણ તુષ્ટા સા ચાવિર્ભૂતા મહીરુહાત્ । પ્રસન્ના ચરણામ્ભોજે જગામ શરણં શુભા
હરિના સ્તોત્રથી પ્રસન્ન થઈ, એ વૃક્ષમાંથી પ્રગટ થઈ, આનંદિત થઈ, તેના ચરણોમાં શરણ આવી.
વરં તસ્યૈ દદૌ વિષ્ણુઃ સર્વપૂજ્યા ભવેરિતિ । અહં ત્વાં ધારયિષ્યામિ સુરૂપાં મૂર્ધ્નિ વક્ષસિ
વિષ્ણુએ તેને વર આપ્યો: 'તુ સર્વેની પૂજ્ય બનશે; હું તને સુંદર રૂપે મારા માથા અને છાતી પર ધારણ કરીશ.'
સર્વે ત્વાં ધારયિષ્યન્તિ સ્વમૂર્ધ્નિ ચ સુરાદયઃ । ઇત્યુક્ત્વા તાં ગૃહીત્વા ચ પ્રયયૌ સ્વાલયં વિભુઃ
સર્વ દેવતાઓ તને પોતાના માથા પર ધારણ કરશે; આમ કહી, તેને લઈને, વિભુ પોતાના ધામે ગયા.
નારદ ઉવાચ કિં ધ્યાનં સ્તવનં કિં વા કિં વા પૂજાવિધાનકમ્ । તુલસ્યાશ્ચ મહાભાગ તન્મે વ્યાખ્યાતુમર્હસિ
નારદે પૂછ્યું: 'તુલસી માટે કયું ધ્યાન, સ્તવન કે પૂજાની રીત છે, હે મહાભાગ્યવતી? કૃપા કરીને મને સમજાવો.'
શ્રીનારાયણ ઉવાચ અન્તર્હિતાયાં તસ્યાં ચ હરિર્વૃન્દાવને તદા । તસ્યાશ્ચક્રે સ્તુતિં ગત્વા તુલસીં વિરહાતુરઃ
શ્રીનારાયણે કહ્યું: 'જ્યારે એ અદૃશ્ય હતી, ત્યારે હરિ વૃંદાવનમાં ગયો અને તુલસીની વિયોગમાં સ્તુતિ કરી.'
શ્રીભગવાનુવાચ વૃન્દરૂપાશ્ચ વૃક્ષાશ્ચ યદૈકત્ર ભવન્તિ ચ । વિદુર્બુધાસ્તેન વૃન્દાં મત્પ્રિયાં તાં ભજામ્યહમ્
ભગવાને કહ્યું: 'જ્યાં વૃંદારૂપ વૃક્ષો એકસાથે હોય, ત્યાં જ્ઞાની જાણે છે કે એ મારી પ્રિય વૃંદાની પૂજા હું કરું છું.'
પુરા બભૂવ યા દેવી ત્વાદૌ વૃન્દાવને વને । તેન વૃન્દાવની ખ્યાતા સૌભાગ્યા તાં ભજામ્યહમ્
જે દેવી એક વખત વૃંદાવનના વનમાં હતી, તેથી એ 'વૃંદાવની' તરીકે પ્રસિદ્ધ છે, સુભાગ્યવતી; હું તેની પૂજા કરું છું.