દ્વારદેશે દ્વિચક્રં ચ સશ્રીકં ચ સમં સ્ફુટમ્ । વાસુદેવં તુ વિજ્ઞેયં સર્વકામફલપ્રદમ્
દ્વાર પાસે બે ચકરાવાળી, સુંદર અને સ્પષ્ટ આકૃતિને વાસુદેવ તરીકે ઓળખવી, જે સર્વ ઇચ્છિત ફળ આપે છે.
પ્રદ્યુમ્નં સૂક્ષ્મચક્રં ચ નવીનનીરદપ્રભમ્ । સુષિરચ્છિદ્રબહુલં ગૃહિણા ચ સુખપ્રદમ્
પ્રદ્યુમ્ન એ સૂક્ષ્મ ચક્ર છે, જે તાજા વાદળ જેવી ઝાંખી ધરાવે છે, અનેક છિદ્રો અને ખાડાઓથી ભરપૂર છે અને ગૃહસ્થોને આનંદ આપે છે.
દ્વે ચક્રે ચૈકલગ્ને ચ પૃષ્ઠં યત્ર તુ પુષ્કલમ્ । સઙ્કર્ષણં સુવિજ્ઞેયં સુખદં ગૃહિણાં સદા
જ્યાં બે ચક્ર એક જ જગ્યાએ જોડાય છે અને પાછળ ભાગ વિશાળ છે, ત્યાં સંકર્ષણને ઓળખવું, જે ગૃહસ્થોને હંમેશા સુખ આપે છે.
અનિરુદ્ધં તુ પીતાભં વર્તુલં ચાતિશોભનમ્ । સુખપ્રદં ગૃહસ્થાનાં પ્રવદન્તિ મનીષિણઃ
અનિરુદ્ધ પીળા રંગનો, ગોળ અને ખૂબ જ સુંદર છે; વિદ્વાનોએ કહ્યું છે કે તે ગૃહસ્થોને સુખ આપે છે.
શાલગ્રામશિલા યત્ર તત્ર સન્નિહિતો હરિઃ । તત્રૈવ લક્ષ્મીર્વસતિ સર્વતીર્થસમન્વિતા
જ્યાં શાલગ્રામ શિલા હોય છે, ત્યાં હરિ હાજર રહે છે; ત્યાં લક્ષ્મી પણ સર્વ તીર્થો સાથે વસે છે.
યાનિ કાનિ ચ પાપાનિ બ્રહ્મહત્યાદિકાનિ ચ । તાનિ સર્વાણિ નશ્યન્તિ શાલગ્રામશિલાર્ચનાત્
જેવા પણ પાપો હોય, બ્રાહ્મણ હત્યા જેવા પણ, શાલગ્રામ શિલાની પૂજા દ્વારા એ બધા નાશ પામે છે.
છત્રાકારે ભવેદ્રાજ્યં વર્તુલે ચ મહાશ્રિયઃ । દુઃખઞ્ચ શકટાકારે શૂલાગ્રે મરણં ધ્રુવમ્
છત્રી જેવી આકૃતિ રાજય આપે છે, ગોળ આકૃતિ મહાન સમૃદ્ધિ આપે છે; શાકટ જેવી આકૃતિ દુઃખ આપે છે અને શૂળની ટોચથી નિશ્ચિત મૃત્યુ થાય છે.
વિકૃતાસ્યે ચ દારિદ્ર્યં પિઙ્ગલે હાનિરેવ ચ । ભગ્નચક્રે ભવેદ્વ્યાધિર્વિદીર્ણે મરણં ધ્રુવમ્
વિકૃત મોઢું હોય તો ગરીબી આવે છે, પીળા રંગથી નુકસાન થાય છે; તૂટેલા ચક્રથી રોગ થાય છે અને ફાટેલા ચક્રથી નિશ્ચિત મૃત્યુ થાય છે.
વ્રતં દાનં પ્રતિષ્ઠા ચ શ્રાદ્ધં ચ દેવપૂજનમ્ । શાલગ્રામસ્ય સાન્નિધ્યાત્પ્રશસ્તં તદ્ભવેદિતિ
વ્રત, દાન, પ્રતિષ્ઠા, શ્રાદ્ધ અને દેવપૂજા—આ બધું શાલગ્રામ શિલાની હાજરીમાં શ્રેષ્ઠ ગણાય છે.
સ સ્નાતઃ સર્વતીર્થેષુ સર્વયજ્ઞેષુ દીક્ષિતઃ । સર્વયજ્ઞેષુ તીર્થેષુ વ્રતેષુ ચ તપઃસુ ચ
જે વ્યક્તિ સર્વ તીર્થોમાં સ્નાન કરે છે, સર્વ યજ્ઞોમાં દીક્ષા લે છે, સર્વ વ્રત, તીર્થ અને તપ કરે છે—
પાઠે ચતુર્ણાં વેદાનાં તપસાં કરણે સતિ । તત્પુણ્યં લભતે નૂનં શાલગ્રામશિલાર્ચનાત્
અને ચારેય વેદોનું પઠન અને તપ કરે છે—એ વ્યક્તિ શાલગ્રામ શિલાની પૂજાથી એ જ પુણ્ય પામે છે.
(શાલગ્રામશિલાતોયૈર્યોઽભિષેકં સદા ચરેત્ । સર્વદાનેષુ યત્પુણ્યં પ્રદક્ષિણં ભુવો યથા શાલગ્રામશિલાતોયં નિત્યં ભુઙ્ક્તે ચ યો નરઃ । સુરેપ્સિતં પ્રસાદં ચ લભતે નાત્ર સંશયઃ
જે શાલગ્રામ શિલાના પાણીથી હંમેશા અભિષેક કરે છે, તે સર્વ દાન અને ભૂમિની પરિક્રમાનો પુણ્ય પામે છે; જે શાલગ્રામ શિલાનું પાણી નિયમિતપણે પીવે છે, તે દેવો ઇચ્છે તેવી કૃપા નિશ્ચિતપણે પામે છે.
તસ્ય સ્પર્શં ચ વાઞ્છન્તિ તીર્થાનિ નિખિલાનિ ચ । જીવન્મુક્તો મહાપૂતોઽપ્યન્તે યાતિ હરેઃ પદમ્
સર્વ તીર્થો એના સ્પર્શની ઇચ્છા કરે છે; જીવતમાં મુક્ત અને પવિત્ર હોય છતાં અંતે હરિના સ્થાનમાં પહોંચે છે.
તત્રૈવ હરિણા સાર્ધમસંખ્યં પ્રાકૃતં લયમ્ । યાસ્યત્યેવ હિ દાસ્યે ચ નિયુક્તો દાસ્યકર્મણિ
ત્યાં હરિ સાથે મળીને અસંખ્ય પ્રાકૃત લય પામે છે અને દાસ્યમાં નિમાયેલો દાસ્યકર્મ કરે છે.
યાનિ કાનિ ચ પાપાનિ બ્રહ્મહત્યાસમાનિ ચ । તં દૃષ્ટ્વા ચ પલાયન્તે વૈનતેયાદિવોરગાઃ
જેવા પણ પાપો હોય, બ્રાહ્મણ હત્યા સમાન પણ, તેને જોઈને બધા પાપો વિનેતેય જેવા ઉરગાઓની જેમ ભાગી જાય છે.
તત્પાદરજસા દેવી સદ્યઃપૂતા વસુન્ધરા । પુંસાં લક્ષં તત્પિતૄણાં નિસ્તરેત્તસ્ય જન્મતઃ
એના પગની ધૂળથી, હે દેવી, ધરા તરત પવિત્ર થાય છે; એના જન્મથી લાખ પિતૃઓ મુક્તિ પામે છે.
શાલગ્રામશિલાતોયં મૃત્યુકાલે ચ યો લભેત્ । સર્વપાપવિનિર્મુક્તો વિષ્ણુલોકં સ ગચ્છતિ
જે મૃત્યુ સમયે શાલગ્રામ શિલાનું પાણી મેળવે છે, તે સર્વ પાપોથી મુક્ત થઈ વિષ્ણુના લોકમાં જાય છે.
નિર્વાણમુક્તિં લભતે કર્મભોગાત્પ્રમુચ્યતે । વિષ્ણોઃ પદે પ્રલીનશ્ચ ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ
તે નિર્વાણ મુક્તિ પામે છે, કર્મફળમાંથી છૂટે છે અને વિષ્ણુના સ્થાનમાં લીન થાય છે—આમાં કોઈ શંકા નથી.
શાલગ્રામશિલાં ધૃત્વા મિથ્યાવાક્યં વદેત્તુ યઃ । સ યાતિ કુમ્ભીપાકે ચ યાવદ્વૈ બ્રહ્મણો વયઃ
જે વ્યક્તિ શાલગ્રામશિલા હાથમાં લઇને ખોટું બોલે છે, તે બ્રહ્માજીના આયુષ્ય જેટલા લાંબા સમય સુધી કુંભીપાક નામના નરકમાં જાય છે.
શાલગ્રામશિલાં ધૃત્વા સ્વીકારં યો ન પાલયેત્ । સ પ્રયાત્યસિપત્રં ચ લક્ષમન્વન્તરાવધિ
જે વ્યક્તિ શાલગ્રામશિલા સ્વીકારીને પણ પોતાનું વચન નથી રાખતો, તે લાખો મન્વંતર સુધી અસિપત્ર નામના નરકમાં જાય છે.
તુલસીપત્રવિચ્છેદં શાલગ્રામે કરોતિ યઃ । તસ્ય જન્માન્તરે કાન્તે સ્ત્રીવિચ્છેદો ભવિષ્યતિ
જે શાલગ્રામશિલા પર તુલસીનું પાન તોડી નાખે છે, એના આવનારા જન્મમાં, હે સુન્દરી, પત્નીથી વિયોગ અવશ્ય થાય છે.
તુલસીપત્રવિચ્છેદં શઙ્ખે યો હિ કરોતિ ચ । ભાર્યાહીનો ભવેત્સોઽપિ રોગી ચ સપ્તજન્મસુ
જે શંખ પર તુલસીનું પાન તોડી નાખે છે, તે પણ સાત જન્મ સુધી પત્ની વિહોણો અને રોગી રહે છે.
શાલગ્રામં ચ તુલસીં શઙ્ખં ચૈકત્ર એવ ચ । યો રક્ષતિ મહાજ્ઞાની સ ભવેચ્છ્રીહરેઃ પ્રિયઃ
જે વ્યક્તિ શાલગ્રામ, તુલસી અને શંખને એક સાથે સાચવે છે, એ મહાજ્ઞાની શ્રીહરિને પ્રિય બને છે.
સકૃદેવ હિ યો યસ્યાં વીર્યાધાનં કરોતિ ચ । તદ્વિચ્છેદે તસ્ય દુઃખં ભવેદેવ પરસ્પરમ્
જો કોઈ પુરુષ સ્ત્રીમાં એકવાર પણ વીર્યસ્નાન કરે, તો પછી બંનેને વિયોગ થવાથી પરસ્પર દુઃખ જ થાય છે.
ત્વં પ્રિયા શઙ્ખચૂડસ્ય ચૈકમન્વન્તરાવધિ । શઙ્ખેન સાર્ધં ત્વદ્ભેદઃ કેવલં દુઃખદસ્તથા
તુ એક મન્વંતર સુધી શંખચૂડાને પ્રિય રહી, પણ શંખ સાથે તારો વિયોગ માત્ર દુઃખદાયક જ રહ્યો.
ઇત્યુક્ત્વા શ્રીહરિસ્તાં ચ વિરરામ ચ નારદ । સા ચ દેહં પરિત્યજ્ય દિવ્યરૂપં વિધાય ચ
આ રીતે કહીને શ્રીહરી ચૂપ રહી ગયા, હે નારદ. અને એ સ્ત્રીએ પોતાનું શરીર છોડી દૈવી રૂપ ધારણ કર્યું.
યથા શ્રીશ્ચ તથા સા ચાપ્યુવાસ હરિવક્ષસિ । સ જગામ તયા સાર્ધં વૈકુણ્ઠં કમલાપતિઃ
જેમ શ્રીલક્ષ્મી હરીના વક્ષ પર રહે છે, તેમ એ પણ ત્યાં રહી. કમલાપતિ એના સાથે વૈકુંઠે ગયા.
લક્ષ્મીઃ સરસ્વતી ગઙ્ગા તુલસી ચાપિ નારદ । હરેઃ પ્રિયાશ્ચતસ્રશ્ચ બભૂવુરીશ્વરસ્ય ચ
લક્ષ્મી, સરસ્વતી, ગંગા અને તુલસી—હે નારદ, આ ચારેય શ્રીહરિના પ્રિય બની.
સદ્યસ્તદ્દેહજાતા ચ બભૂવ ગણ્ડકી નદી । ઈશ્વરઃ સોઽપિ શૈલશ્ચ તત્તીરે પુણ્યદો નૃણામ્
તુરંત એ શરીરમાંથી ગંડકી નદી ઉત્પન્ન થઈ; અને ભગવાન પોતે એના કાંઠે પર્વત બની, જે લોકો માટે પુણ્યદાયક છે.
કુર્વન્તિ તત્ર કીટાશ્ચ શિલાં બહુવિધાં મુને । જલે પતન્તિ યા યાશ્ચ ફલદાસ્તાશ્ચ નિશ્ચિતમ્
હે મુનિ, ત્યાં કીટો ઘણા પ્રકારની શિલાઓ બનાવે છે; જે શિલાઓ પાણીમાં પડે છે, તે નિશ્ચિતપણે ફળદાયી બને છે.