દેવાઃ પ્રદુદ્રુવુઃ સર્વેઽપ્યન્યે નન્દીશ્વરાદયઃ । એક એવ કાર્તિકેયસ્તસ્થૌ સમરમૂર્ધનિ
નંદીશ્વર સહિત બધા બીજા દેવતાઓ ભાગી ગયા; માત્ર કાર્તિકેય જ યુદ્ધના મથાડે અડગ રહ્યો.
પર્વતાનાં ચ સર્પાણાં શિલાનાં શાખિનાં તથા । નૃપશ્ચકાર વૃષ્ટિં ચ દુર્વારાં ચ ભયઙ્કરીમ્
રાજાએ પર્વતો, સાપો, પથ્થરો અને વૃક્ષોનો ભયાનક અને અપરાજેય વરસાદ વરસાવ્યો.
નૃપસ્ય શરવૃષ્ટ્યા ચ પ્રહિતઃ શિવનન્દનઃ । નીહારેણ ચ સાન્દ્રેણ પ્રહિતો ભાસ્કરો યથા
રાજાની તીરોની વરસાદથી શિવપુત્ર ઘેરી ગયો, જેમ ઘનઘોર ધુમ્મસમાં સૂર્ય છૂપાઈ જાય છે.
ધનુશ્ચિચ્છેદ સ્કન્દસ્ય દુર્વહં ચ ભયઙ્કરઃ । બભઞ્જ ચ રથં દિવ્યં ચિચ્છેદ રથપીઠકાન્
એ ભયાનક રાજાએ સ્કંદનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું, તેનું દિવ્ય રથ તોડી નાખ્યું અને રથના ભાગો પણ ચકનાચૂર કરી દીધા.
મયૂરં જર્જરીભૂતં દિવ્યાસ્ત્રેણ ચકાર સઃ । શક્તિં ચિક્ષેપ સૂર્યાભાં તસ્ય વક્ષસ્ય ઘાતિનીમ્
દિવ્ય અસ્ત્ર વડે તેણે મોરવાહનને ચકનાચૂર કરી દીધો; પછી સૂર્ય જેવી તેજસ્વી શક્તિ સ્કંદના છાતી પર ફેંકી.
ક્ષણં મૂર્ચ્છાં ચ સમ્પ્રાપ બભૂવ ચેતનઃ પુનઃ । ગૃહીત્વા તદ્ધનુર્દિવ્યં યદ્દત્તં વિષ્ણુના પુરા
થોડા ક્ષણ માટે સ્કંદ બેહોશ થયો, પછી ફરી સંભળ્યો; અને વિષ્ણુએ અગાઉ આપેલું તે દિવ્ય ધનુષ્ય હાથમાં લીધું.
રત્નેન્દ્રસારનિર્માણયાનમારુહ્ય કાર્તિકઃ । શસ્ત્રાસ્ત્રં ચ ગૃહીત્વા ચ ચકાર રણમુલ્બણમ્
કાર્તિકે યે રત્નો અને ધાતુઓથી બનેલા સુંદર રથ પર બેઠા, શસ્ત્રો અને અસ્ત્રો હાથમાં લઈને ભયાનક યુદ્ધ કરવા લાગ્યા.
સર્પાંશ્ચ પર્વતાંશ્ચૈવ વૃક્ષાંશ્ચ પ્રસ્તરાંસ્તથા । સર્વાંશ્ચિચ્છેદ કોપેન દિવ્યાસ્ત્રેણ શિવાત્મજઃ
શિવપુત્રે ક્રોધથી દિવ્ય અસ્ત્ર વડે સાપો, પર્વતો, વૃક્ષો અને પથ્થરો બધાને કાપી નાખ્યા.
વહ્નિં નિર્વાપયામાસ પાર્જન્યેન પ્રતાપવાન્ । રથં ધનુશ્ચ ચિચ્છેદ શઙ્ખચૂડસ્ય લીલયા
પારજન્યના વરસાદથી તેણે અગ્નિને બુઝાવી દીધી અને સહેલાઈથી શંખચૂડનો રથ અને ધનુષ્ય તોડી નાખ્યા.
સન્નાહં સારથિં ચૈવ કિરીટં મુકુટોજ્જ્વલમ્ । ચિક્ષેપ શક્તિં શુક્લાભાં દાનવેન્દ્રસ્ય વક્ષસિ
પછી તેણે દાનવોના રાજાના કવચ, સારથી અને તેજસ્વી મુગટને સફેદ તેજવાળી શક્તિ ફેંકી તેના છાતી પર ઘા કર્યો.
મૂર્ચ્છાં સમ્પ્રાપ્ય રાજા ચ ચેતનશ્ચ બભૂવ હ । આરુરોહ યાનમન્યદ્ધનુર્જગ્રાહ સત્વરઃ
રાજા બેભાન થઈ ગયા, પણ પછી સંભળી ગયા; તરત જ બીજો રથ ચઢ્યા અને ધનુષ્ય પકડી લીધું.
ચકાર શરજાલં ચ માયયા માયિનાં વરઃ । ગુહં ચચ્છાદ સમરે શરજાલેન નારદ
માયાના મહારથીએ યુક્તિથી તીરોની ઝમાવટ કરી, હે નારદ, યુદ્ધમાં ગુહાને એ તીરોના જાળથી ઢાંકી દીધો.
જગ્રાહ શક્તિમવ્યગ્રાં શતસૂર્યસમપ્રભામ્ । પ્રલયાગ્નિશિખારૂપાં વિષ્ણોશ્ચ તેજસાઽઽવૃતામ્
પછી તેણે શાંતિથી એક એવી શક્તિ ઉઠાવી, જે સો સૂર્ય જેટલી તેજસ્વી હતી, પ્રલયના અગ્નિ જેવી જ્યોતવાળી અને વિષ્ણુના તેજથી આવૃત હતી.
ચિક્ષેપ તાં ચ કોપેન મહાવેગેન કાર્તિકે । પપાત શક્તિસ્તદ્ગાત્રે વહ્નિરાશિરિવોજ્જ્વલા
પછી તેણે ભારે ક્રોધ અને જોરથી એ શક્તિ કાર્તિકેયા તરફ ફેંકી; એ શક્તિ અગ્નિની જ્વાળાની જેમ તેજથી તેના શરીરે વાગી.
મૂર્ચ્છાં સમ્પ્રાપ શક્ત્યા ચ કાર્તિકેયો મહાબલઃ । કાલી ગૃહીત્વા તં ક્રોડે નિનાય શિવસનિધૌ
શક્તિ વાગતાં પરાક્રમી કાર્તિકેય બેભાન થઈ ગયા; કાળી તેમને ગોદમાં લઈ શિવની પાસે લઇ ગઈ.
શિવસ્તં ચાપિ જ્ઞાનેન જીવયામાસ લીલયા । દદૌ બલમનન્તં ચ સમુત્તસ્થૌ પ્રતાપવાન્
શિવે પોતાના જ્ઞાનથી સહેલાઈથી તેમને જીવતા કર્યા, અનંત બળ આપ્યું અને તે પરાક્રમી પુનઃ ઊભા થયા.
કાલી જગામ સમરં રક્ષિતું કાર્તિકસ્ય યા । વીરાસ્તામનુજગ્મુશ્ચ તે ચ નન્દીશ્વરાદયઃ
કાળી કાર્તિકેયને બચાવવા યુદ્ધમાં ગઈ, અને નંદીશ્વર અને અન્ય વીરGANો પણ તેની સાથે ગયા.
સર્વે દેવાશ્ચ ગન્ધર્વા યક્ષરાક્ષસકિન્નરાઃ । વાદ્યભાણ્ડાશ્ચ બહુશઃ શતશો મધુવાહકાઃ
બધા દેવો, ગંધર્વો, યક્ષો, રાક્ષસો, કિન્નરો અને અનેક વાદ્ય વગાડનારા સંગીતકારો તથા સૈંકડો મધપાન કરનારા ત્યાં ભેગા થયા.
સા ચ ગત્વાથ સંગ્રામં સિંહનાદં ચકાર ચ । દેવ્યાશ્ચ સિંહનાદેન પ્રાપુર્મૂર્ચ્છાં ચ દાનવાઃ
કાળી યુદ્ધમાં પહોંચી અને સિંહની દહાડ કરી; દેવીના એ દહાડથી દાનવો બેભાન થઈ ગયા.
અટ્ટાટ્ટહાસમશિવં ચકાર ચ પુનઃ પુનઃ । દૃષ્ટ્વા પપૌ ચ માધ્વીકં નનર્ત રણમૂર્ધનિ
તે વારંવાર ભયાનક અને ભયાવહ હાસ્ય હસવા લાગી; પછી મધ પીધું અને યુદ્ધના મેદાનમાં નૃત્ય કર્યું.
ઉગ્રદંષ્ટ્રા ચોગ્રદણ્ડા કોટવી ચ પપૌ મધુ । યોગિનીડાકિનીનાં ચ ગણાઃ સુરગણાદયઃ
ભયાનક દાંત અને ભયાનક દંડ ધરાવતી કોઠવી પણ મધ પીવા લાગી; યોગિનીઓ, ડાકિનીઓ અને દેવગણોએ પણ મધ પીતું.
દૃષ્ટ્વા કાલીં શઙ્ખચૂડઃ શીઘ્રમાજૌ સમાયયૌ । દાનવાશ્ચ ભયં પ્રાપૂ રાજા તેભ્યોઽભયં દદૌ
કાળીને જોઈને શંખચૂડ ઝડપથી યુદ્ધમાં આવ્યો; દાનવો ડરી ગયા, પણ રાજાએ તેમને નિર્ભયતા આપી.
કાલી ચિક્ષેપ વહ્નિં ચ પ્રલયાગ્નિશિખોપમમ્ । રાજા નિર્વાપયામાસ પાર્જન્યેન ચ લીલયા
કાળીએ પ્રલયના અગ્નિ જેવી જ્વાળા ફેંકી, પણ રાજાએ સહેલાઈથી વરસાદથી એ અગ્નિને બુઝાવી દીધી.
ચિક્ષેપ વારુણં સા ચ તીવ્રં ચ મહદદ્ભુતમ્ । ગાન્ધર્વેણ ચ ચિચ્છેદ દાનવેન્દ્રશ્ચ લીલયા
પછી તેણે ભયાનક અને અદ્ભુત વારુણ અસ્ત્ર ફેંક્યું, પણ દાનવોના રાજાએ ગાંધર્વ અસ્ત્ર વડે સહેલાઈથી તેને તોડી નાખ્યું.
માહેશ્વરં પ્રચિક્ષેપ કાલી વહ્નિશિખોપમમ્ । રાજા જઘાન તં શીઘ્રં વૈષ્ણવેન ચ લીલયા
કાળી, અગ્નિની જ્વાળાની જેમ તેજસ્વી, મહેશ્વર બાણ ફેંકી દીધો; રાજાએ વૈષ્ણવ બાણથી તેને તરત જ સરળતાથી નિષ્ફળ કરી દીધો.
નારાયણાસ્ત્રં સા દેવી ચિક્ષેપ મન્ત્રપૂર્વકમ્ । રાજા નનામ તદ્ દૃષ્ટ્વા ચાવરુહ્ય રથાદસૌ
પછી દેવીએ મંત્રોચ્ચાર સાથે નારાયણ બાણ છોડ્યો; તે જોઈને રાજાએ નમન કર્યું અને રથમાંથી નીચે ઉતરી આવ્યો.
ઊર્ધ્વં જગામ તચ્ચાસ્ત્રં પ્રલયાગ્નિશિખોપમમ્ । પપાત શઙ્ખચૂડશ્ચ ભક્ત્યા તં દણ્ડવદ્ભુવિ
પ્રલય અગ્નિ જેવી જ્વાળાવાળું તે બાણ ઉપર તરફ ઉડી ગયું; શંખચૂડાએ ભક્તિથી જમીન પર દંડવત્ પ્રણામ કર્યો.
બ્રહ્માસ્ત્રં સા ચ ચિક્ષેપ યત્નતો મન્ત્રપૂર્વકમ્ । બ્રહ્માસ્ત્રેણ મહારાજો નિર્વાપં ચ ચકાર સઃ
પછી દેવીએ મંત્રોચ્ચારપૂર્વક કાળજીપૂર્વક બ્રહ્માસ્ત્ર છોડ્યું; મહારાજાએ પણ પોતાના બ્રહ્માસ્ત્રથી તેને નિર્વૃત્ત કરી દીધું.
તદા ચિક્ષેપ દિવ્યાસ્ત્રં સા દેવી મન્ત્રપૂર્વકમ્ । રાજા દિવ્યાસ્ત્રજાલેન તન્નિર્વાણં ચકાર ચ
એ સમયે દેવીએ મંત્રોચ્ચાર સાથે દિવ્યાસ્ત્ર ફેંક્યું; રાજાએ દિવ્યાસ્ત્રોના જાળથી તેને નિર્વૃત્ત કરી દીધું.
તદા ચિક્ષેપ શક્તિં ચ યત્નતો યોજનાયતામ્ । રાજા દિવ્યાસ્ત્રજાલેન શતખણ્ડાં ચકાર હ
પછી દેવીએ મહેનતપૂર્વક યોજન જેટલી લાંબી શક્તિ ફેંકી; રાજાએ દિવ્યાસ્ત્રોના જાળથી તેને સો ટુકડામાં વિખેરી નાખી.