બલં ચ સ્વર્ગણાનાં ચ વર્ધયામાસ તેજસા । સોઽયમેકશ્ચ યુયુધે દાનવાનાં ગણૈઃ સહ
સ્કંદે પોતાના તેજથી દેવતાઓની શક્તિ અને તેજ વધાર્યું; અને એ એકલો જ દાનવોની સેના સામે લડ્યો.
અક્ષૌહિણીનાં શતકં સમરે ચ જઘાન સઃ । અસુરાન્પાતયામાસ કાલી કમલલોચના
યુદ્ધમાં તેણે સો સેના ટોળાંનો નાશ કર્યો; કમળ જેવી આંખોવાળી કાળી દેવીએ અસુરોને ધરાશાયી કર્યા.
પપૌ રક્તં દાનવાનામતિકુદ્ધા તતઃ પરમ્ । દશલક્ષગજેન્દ્રાણાં શતલક્ષં ચ કોટિશઃ
પછી કાળી દેવી અત્યંત ક્રોધિત થઈને દાનવોનું લોહી પી ગઈ; તેણે દસ લાખ હાથીઓને કરોડો સંખ્યામાં પકડી લીધા.
સમાદાયૈકહસ્તેન મુખે ચિક્ષેપ લીલયા । કબન્ધાનાં સહસ્રં ચ નનર્ત સમરે મુને
એક હાથથી એ બધાને ઉઠાવી મઝામાં પોતાના મોઢામાં નાખી દીધા; યુદ્ધમાં, હે મુનિ, તેણે હજાર કટેલા ધડ સાથે નૃત્ય કર્યું.
સ્કન્દસ્ય શરજાલેન દાનવાઃ ક્ષતવિગ્રહાઃ । ભીતાશ્ચ દુદ્રુવુઃ સર્વે મહારણપરાક્રમાઃ
સ્કંદના તીરોની વરસાદથી દાનવો ઘાયલ થઈ ગયા અને બધા મહાવીર પણ ડરીને ભાગી ગયા.
વૃષપર્વા વિપ્રચિત્તિર્દમ્ભશ્ચાપિ વિકઙ્કણઃ । સ્કન્દેન સાર્ધં યુયુધુસ્તે સર્વે વિક્રમેણ ચ
વૃષપર્વા, વિપ્રચિત્તિ, દંભ અને વિકણક—આ બધાએ સ્કંદ સાથે બહાદુરીથી યુદ્ધ કર્યું.
મહામારી ચ યુયુધે ન બભૂવ પરાઙ્મુખી । બભૂવુસ્તે ચ સંક્ષુબ્ધાઃ સ્કન્દસ્ય શક્તિપીડિતાઃ
મહામારી પણ યુદ્ધમાં ડટી રહી, કદી પીઠ ફેરવી નહીં; સ્કંદની શક્તિથી તેઓ બધા ગભરાઈ ગયા.
ન દુદ્રુવુર્ભયાત્સ્વર્ગે પુષ્પવૃષ્ટિર્બભૂવ હ । સ્કન્દસ્ય સમરં દૃષ્ટ્વા મહારૌદ્રં સમુલ્બણમ્
તેઓ ડરથી ભાગ્યા નહીં; સ્વર્ગમાં ફૂલોની વરસાદ થઈ, જ્યારે સ્કંદનું ભયાનક અને ભયપ્રદ યુદ્ધ જોયું.
દાનવાનાં ક્ષયકરં યથા પ્રાકૃતિકો લયઃ । રાજા વિમાનમારુહ્ય ચકાર બાણવર્ષણમ્
આ યુદ્ધ દાનવો માટે વિનાશક હતું, જાણે પ્રલય આવી હોય; રાજાએ પોતાના રથ પર ચડી તીરોની વરસાદ કરી.
નૃપસ્ય શરવૃષ્ટિશ્ચ ઘનસ્ય વર્ષણં યથા । મહાઘોરાન્ધકારશ્ચ વહ્ન્યુત્થાનં બભૂવ ચ
રાજાની તીરોની વરસાદ મેઘના વરસાદ જેવી હતી; ભયાનક અંધકાર છવાઈ ગયો અને અગ્નિ પ્રગટ્યો.
દેવાઃ પ્રદુદ્રુવુઃ સર્વેઽપ્યન્યે નન્દીશ્વરાદયઃ । એક એવ કાર્તિકેયસ્તસ્થૌ સમરમૂર્ધનિ
નંદીશ્વર સહિત બધા બીજા દેવતાઓ ભાગી ગયા; માત્ર કાર્તિકેય જ યુદ્ધના મથાડે અડગ રહ્યો.
પર્વતાનાં ચ સર્પાણાં શિલાનાં શાખિનાં તથા । નૃપશ્ચકાર વૃષ્ટિં ચ દુર્વારાં ચ ભયઙ્કરીમ્
રાજાએ પર્વતો, સાપો, પથ્થરો અને વૃક્ષોનો ભયાનક અને અપરાજેય વરસાદ વરસાવ્યો.
નૃપસ્ય શરવૃષ્ટ્યા ચ પ્રહિતઃ શિવનન્દનઃ । નીહારેણ ચ સાન્દ્રેણ પ્રહિતો ભાસ્કરો યથા
રાજાની તીરોની વરસાદથી શિવપુત્ર ઘેરી ગયો, જેમ ઘનઘોર ધુમ્મસમાં સૂર્ય છૂપાઈ જાય છે.
ધનુશ્ચિચ્છેદ સ્કન્દસ્ય દુર્વહં ચ ભયઙ્કરઃ । બભઞ્જ ચ રથં દિવ્યં ચિચ્છેદ રથપીઠકાન્
એ ભયાનક રાજાએ સ્કંદનું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું, તેનું દિવ્ય રથ તોડી નાખ્યું અને રથના ભાગો પણ ચકનાચૂર કરી દીધા.
મયૂરં જર્જરીભૂતં દિવ્યાસ્ત્રેણ ચકાર સઃ । શક્તિં ચિક્ષેપ સૂર્યાભાં તસ્ય વક્ષસ્ય ઘાતિનીમ્
દિવ્ય અસ્ત્ર વડે તેણે મોરવાહનને ચકનાચૂર કરી દીધો; પછી સૂર્ય જેવી તેજસ્વી શક્તિ સ્કંદના છાતી પર ફેંકી.
ક્ષણં મૂર્ચ્છાં ચ સમ્પ્રાપ બભૂવ ચેતનઃ પુનઃ । ગૃહીત્વા તદ્ધનુર્દિવ્યં યદ્દત્તં વિષ્ણુના પુરા
થોડા ક્ષણ માટે સ્કંદ બેહોશ થયો, પછી ફરી સંભળ્યો; અને વિષ્ણુએ અગાઉ આપેલું તે દિવ્ય ધનુષ્ય હાથમાં લીધું.
રત્નેન્દ્રસારનિર્માણયાનમારુહ્ય કાર્તિકઃ । શસ્ત્રાસ્ત્રં ચ ગૃહીત્વા ચ ચકાર રણમુલ્બણમ્
કાર્તિકે યે રત્નો અને ધાતુઓથી બનેલા સુંદર રથ પર બેઠા, શસ્ત્રો અને અસ્ત્રો હાથમાં લઈને ભયાનક યુદ્ધ કરવા લાગ્યા.
સર્પાંશ્ચ પર્વતાંશ્ચૈવ વૃક્ષાંશ્ચ પ્રસ્તરાંસ્તથા । સર્વાંશ્ચિચ્છેદ કોપેન દિવ્યાસ્ત્રેણ શિવાત્મજઃ
શિવપુત્રે ક્રોધથી દિવ્ય અસ્ત્ર વડે સાપો, પર્વતો, વૃક્ષો અને પથ્થરો બધાને કાપી નાખ્યા.
વહ્નિં નિર્વાપયામાસ પાર્જન્યેન પ્રતાપવાન્ । રથં ધનુશ્ચ ચિચ્છેદ શઙ્ખચૂડસ્ય લીલયા
પારજન્યના વરસાદથી તેણે અગ્નિને બુઝાવી દીધી અને સહેલાઈથી શંખચૂડનો રથ અને ધનુષ્ય તોડી નાખ્યા.
સન્નાહં સારથિં ચૈવ કિરીટં મુકુટોજ્જ્વલમ્ । ચિક્ષેપ શક્તિં શુક્લાભાં દાનવેન્દ્રસ્ય વક્ષસિ
પછી તેણે દાનવોના રાજાના કવચ, સારથી અને તેજસ્વી મુગટને સફેદ તેજવાળી શક્તિ ફેંકી તેના છાતી પર ઘા કર્યો.
મૂર્ચ્છાં સમ્પ્રાપ્ય રાજા ચ ચેતનશ્ચ બભૂવ હ । આરુરોહ યાનમન્યદ્ધનુર્જગ્રાહ સત્વરઃ
રાજા બેભાન થઈ ગયા, પણ પછી સંભળી ગયા; તરત જ બીજો રથ ચઢ્યા અને ધનુષ્ય પકડી લીધું.
ચકાર શરજાલં ચ માયયા માયિનાં વરઃ । ગુહં ચચ્છાદ સમરે શરજાલેન નારદ
માયાના મહારથીએ યુક્તિથી તીરોની ઝમાવટ કરી, હે નારદ, યુદ્ધમાં ગુહાને એ તીરોના જાળથી ઢાંકી દીધો.
જગ્રાહ શક્તિમવ્યગ્રાં શતસૂર્યસમપ્રભામ્ । પ્રલયાગ્નિશિખારૂપાં વિષ્ણોશ્ચ તેજસાઽઽવૃતામ્
પછી તેણે શાંતિથી એક એવી શક્તિ ઉઠાવી, જે સો સૂર્ય જેટલી તેજસ્વી હતી, પ્રલયના અગ્નિ જેવી જ્યોતવાળી અને વિષ્ણુના તેજથી આવૃત હતી.
ચિક્ષેપ તાં ચ કોપેન મહાવેગેન કાર્તિકે । પપાત શક્તિસ્તદ્ગાત્રે વહ્નિરાશિરિવોજ્જ્વલા
પછી તેણે ભારે ક્રોધ અને જોરથી એ શક્તિ કાર્તિકેયા તરફ ફેંકી; એ શક્તિ અગ્નિની જ્વાળાની જેમ તેજથી તેના શરીરે વાગી.
મૂર્ચ્છાં સમ્પ્રાપ શક્ત્યા ચ કાર્તિકેયો મહાબલઃ । કાલી ગૃહીત્વા તં ક્રોડે નિનાય શિવસનિધૌ
શક્તિ વાગતાં પરાક્રમી કાર્તિકેય બેભાન થઈ ગયા; કાળી તેમને ગોદમાં લઈ શિવની પાસે લઇ ગઈ.
શિવસ્તં ચાપિ જ્ઞાનેન જીવયામાસ લીલયા । દદૌ બલમનન્તં ચ સમુત્તસ્થૌ પ્રતાપવાન્
શિવે પોતાના જ્ઞાનથી સહેલાઈથી તેમને જીવતા કર્યા, અનંત બળ આપ્યું અને તે પરાક્રમી પુનઃ ઊભા થયા.
કાલી જગામ સમરં રક્ષિતું કાર્તિકસ્ય યા । વીરાસ્તામનુજગ્મુશ્ચ તે ચ નન્દીશ્વરાદયઃ
કાળી કાર્તિકેયને બચાવવા યુદ્ધમાં ગઈ, અને નંદીશ્વર અને અન્ય વીરGANો પણ તેની સાથે ગયા.
સર્વે દેવાશ્ચ ગન્ધર્વા યક્ષરાક્ષસકિન્નરાઃ । વાદ્યભાણ્ડાશ્ચ બહુશઃ શતશો મધુવાહકાઃ
બધા દેવો, ગંધર્વો, યક્ષો, રાક્ષસો, કિન્નરો અને અનેક વાદ્ય વગાડનારા સંગીતકારો તથા સૈંકડો મધપાન કરનારા ત્યાં ભેગા થયા.
સા ચ ગત્વાથ સંગ્રામં સિંહનાદં ચકાર ચ । દેવ્યાશ્ચ સિંહનાદેન પ્રાપુર્મૂર્ચ્છાં ચ દાનવાઃ
કાળી યુદ્ધમાં પહોંચી અને સિંહની દહાડ કરી; દેવીના એ દહાડથી દાનવો બેભાન થઈ ગયા.
અટ્ટાટ્ટહાસમશિવં ચકાર ચ પુનઃ પુનઃ । દૃષ્ટ્વા પપૌ ચ માધ્વીકં નનર્ત રણમૂર્ધનિ
તે વારંવાર ભયાનક અને ભયાવહ હાસ્ય હસવા લાગી; પછી મધ પીધું અને યુદ્ધના મેદાનમાં નૃત્ય કર્યું.