શ્રીનારાયણ ઉવાચ પુરા બભૂવ ગોલોકે સા ગઙ્ગા દ્રવરૂપિણી । રાધાકૃષ્ણાઙ્ગસમ્ભૂતા તદંશા તત્સ્વરૂપિણી
શ્રીનારાયણે કહ્યું: પહેલાં ગોલોકમાં, ગંગા પ્રવાહી સ્વરૂપે હતી, રાધા-કૃષ્ણના અંગમાંથી ઉત્પન્ન, તેમનો અંશ અને સ્વરૂપ હતી.
દ્રવાધિષ્ઠાતૃદેવી યા રૂપેણાપ્રતિમા ભુવિ । નવયૌવનસમ્પન્ના સર્વાભરણભૂષિતા
તે સર્વ પ્રવાહોની દેવી છે, પૃથ્વી પર અનન્ય રૂપવાળી, કાયમ યુવાન અને સર્વ આભૂષણોથી શોભાયમાન છે.
શરન્મધ્યાહ્નપદ્માસ્યા સસ્મિતા સુમનોહરા । તપ્તકાઞ્ચનવર્ણાભા શરચ્ચન્દ્રસમપ્રભા
શરદના મધ્યાહ્ને ખીલેલા કમળ જેવું મુખ, હંમેશા સ્મિત અને મનોહર, તપેલા સોનાની જેમ રંગ અને શરદચંદ્ર જેવી તેજસ્વી છે.
સ્નિગ્ધપ્રભાતિસુસ્નિગ્ધા શુદ્ધસત્ત્વસ્વરૂપિણી । સુપીનકઠિનશ્રોણિઃ સુનિતમ્બયુગંધરા
તેનો તેજ કોમળ અને અત્યંત નરમ છે, સ્વભાવથી શુદ્ધ સત્વવાળી છે; તેની કટિ સુમજ્જબાન અને મજબૂત છે, તથા સુંદર નિતંબ ધરાવે છે.
પીનોન્નતં સુકઠિનં સ્તનયુગ્મં સુવર્તુલમ્ । સુચારુનેત્રયુગલં સુકટાક્ષં સુવંક્રિમમ્
તેણાં ઊંચાં, ગાઢ અને ગોળ સ્તન, સુંદર અને મોહક નજરવાળી આંખો, તથા મનોહર વક્ર કાયાએ—
વંક્રિમં કબરીભારં માલતીમાલ્યસંયુતમ્ । સિન્દૂરબિન્દુલલિતં સાર્ધં ચન્દનબિન્દુભિઃ
તેણાં વાળ ઘણા અને લહેરિયા, માળતીનાં ફૂલોની વેણીથી શોભતા, માથા પર સિંધૂરની રેખા અને ચંદનનાં ટપકાંથી સુશોભિત—
કસ્તૂરીપત્રિકાયુક્તં ગણ્ડયુગ્મં મનોરમમ્ । બન્ધૂકકુસુમાકારમધરોષ્ઠં ચ સુન્દરમ્
મસ્તક પર કસ્તૂરીનાં ટપકાંથી શોભતા, મનોહર ગાલ અને બંધૂક ફૂલ જેવી લાલચટ્ટ ઓઠ સાથે—
પક્વદાડિમબીજાભદન્તપંક્તિસમુજ્જ્વલમ્ । વાસસી વહ્નિશુદ્ધે ચ નીવીયુક્તે ચ બિભ્રતી
પાકેલા દાડમનાં દાણાં જેવી ચમકતી દાંતની પંક્તિ, અગ્નિમાં શુદ્ધ થયેલા અને કમરપટ્ટા સાથેના વસ્ત્રો પહેરેલા—
સા સકામા કૃષ્ણપાર્શ્વે સમુવાસ સુલજ્જિતા । વાસસા મુખમાચ્છાદ્ય લોચનાભ્યાં વિભોર્મુખમ્
એ કામનાથી ભરપૂર, કૃષ્ણજીની બાજુએ લજ્જાવાન બની બેઠી, વસ્ત્રથી ચહેરો ઢાંકી અને આંખે ભગવાનનું મુખ નિહાળી રહી—
નિમેષરહિતાભ્યાં ચ પિબન્તી સતતં મુદા । પ્રફુલ્લવદના હર્ષાન્નવસઙ્ગમલાલસા
એની આંખો જરાય ન ઝપકતી, આનંદથી કૃષ્ણજીનું મુખ નિહાળી રહી, એનું ચહેરું આનંદથી ખીલી ઉઠ્યું, નવી મિલન માટે આતુર—
મૂર્ચ્છિતા પ્રભુરૂપેણ પુલકાઙ્કિતવિગ્રહા । એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર વિદ્યમાના ચ રાધિકા
પ્રભુના રૂપથી મોહિત થઈ, એના શરીરે રોમાંચ છવાઈ ગયો અને એ બેભાન થઈ ગઈ; એ જ સમયે રાધિકા પણ ત્યાં હાજર હતી—
ગોપીત્રિંશત્કોટિયુક્તા ચન્દ્રકોટિસમપ્રભા । કોપેનારક્તપદ્માસ્યા રક્તપઙ્કજલોચના
રાધિકા, ત્રીસ કરોડ ગોપીઓ સાથે, કરોડ ચંદ્ર જેવી તેજસ્વી, ગુસ્સામાં કમળ જેવા હોઠ લાલ અને આંખો લાલપંક જેવી—
પીતચમ્પકવર્ણાભા ગજેન્દ્રમન્દગામિની । અમૂલ્યરત્નનિર્માણનાનાભૂષણભૂષિતા
પીત ચંપા ફૂલ જેવી કાંતિવાળી, હાથીની જેમ મંદગતિએ ચાલતી, અમૂલ્ય રત્નોથી બનેલા વિવિધ આભૂષણોથી શોભાયમાન—
અમૂલ્યરત્નખચિતમમૂલ્યં વહ્નિશૌચકમ્ । પીતવસ્ત્રસ્ય યુગલં નીવીયુક્તં ચ બિભ્રતી
અમૂલ્ય રત્નોથી જડિત, અગ્નિમાં શુદ્ધ થયેલા પીતાંબરના જોડા વસ્ત્રો અને કમરપટ્ટા પહેરેલા—
સ્થલપદ્મપ્રભામુષ્ટં કોમલં ચ સુરઞ્જિતમ્ । કૃષ્ણદત્તાર્ઘ્યસંયુક્તં વિન્યસન્તી પદામ્બુજમ્
એના પદપદ્મ જમીન પરના કમળ જેવી કાંતિવાળા, કોમળ અને સુંદર રંગવાળા, કૃષ્ણજીના અર્ઘ્યથી પવિત્ર થયેલા, એણે જમીન પર મૂકી દીધા—
રત્નેન્દ્રસારનિર્માણવિમાનાદવરુહ્ય સા । સેવ્યમાના ચ ઋષિભિઃ શ્વેતચામરવાયુના
રત્નરાજના સારથી બનેલા વિમાનમાંથી નીચે ઉતરી, ઋષિઓ દ્વારા સેવા પ્રાપ્ત કરતી અને સફેદ ચામરાથી પંખા કરવામાં આવતી—
કસ્તૂરીબિન્દુભિર્યુક્તં ચન્દનેન સમન્વિતમ્ । દીપ્તદીપપ્રભાકારં સિન્દૂરં બિન્દુશોભિતમ્
માથા પર કસ્તૂરીના ટપકાં, ચંદનથી સુગંધિત, તેજસ્વી દીવાના પ્રકાશ જેવી કાંતિ અને સિંધૂરના ટપકાંથી શોભાયમાન—
દધતી ભાલમધ્યે ચ સીમન્તાધઃસ્થલોજ્જ્વલે । પારિજાતપ્રસૂનાનાં માલાયુક્તં સુવંક્રિમમ્
માથાના મધ્યમાં, વાળની સીમાની નીચે તેજસ્વી, પારિજાતના ફૂલોની વેણીથી શોભતા વક્ર વાળ—
સુચારુકબરીભારં કમ્પયન્તી સુકમ્પિતા । સુચારુરાગસંયુક્તમોષ્ઠં કમ્પયતી રુષા
સુંદર અને ઘણા વાળ એના હલનચલનથી ધ્રુજી ઉઠ્યા, અને ગુસ્સામાં એના લાલચટ્ટ ઓઠ પણ ધ્રુજી ઉઠ્યા—
ગત્વોવાસ કૃષ્ણપાર્શ્વે રત્નસિંહાસને શુભે । સખીનાં ચ સમૂહૈશ્ચ પરિપૂર્ણા વિભોઃ પ્રિયા
એ કૃષ્ણજીની બાજુએ રત્નસિંહાસન પર જઈને બેઠી, સખીઓના સમૂહથી ઘેરાયેલી, ભગવાનની પ્રિય—
તાં દૃષ્ટ્વા ચ સમુત્તસ્થૌ કૃષ્ણઃ સાદરપૂર્વકમ્ । સમ્ભાષ્ય મધુરાલાપૈઃ સસ્મિતશ્ચ સસંભ્રમઃ
તેણે રાધિકાને જોઈ, કૃષ્ણજી સન્માનપૂર્વક ઊભા થયા, મીઠા શબ્દોથી વાત કરી, સ્મિત અને ઉત્સાહથી ભરપૂર—
પ્રણેમુરતિસન્ત્રસ્તા ગોપા નમ્રાત્મકન્ધરાઃ । તુષ્ટુવુસ્તે ચ ભક્ત્યા ચ તુષ્ટાવ પરમેશ્વરઃ
ગોપો ખૂબ ડરેલા, નમ્રતાથી ગળું વાળી નમસ્કાર કર્યા, ભક્તિથી સ્તુતિ કરી, અને પરમેશ્વર કૃષ્ણજીયે પણ એનું સ્તુતિ કરી.
ઉત્થાય ગઙ્ગા સહસા સ્તુતિં બહુ ચકાર સા । કુશલં પરિપપ્રચ્છ ભીતાતિવિનયેન ચ
ગંગાએ અચાનક ઊભી થઈને ઘણી સ્તુતિઓ કરી અને ખૂબ ડર અને વિનમ્રતાથી તેની સુખ-સુવિધા વિશે પૂછ્યું.
નમ્રભાગસ્થિતા ત્રસ્તા શુષ્કકણ્ઠોષ્ઠતાલુકા । ધ્યાનેન શરણાયત્તા શ્રીકૃષ્ણચરણામ્બુજે
ગંગા નમ્રતાથી માથું ઝુકાવી, ડરીને, સુકાઈ ગયેલા ગળા, હોઠ અને તાળુ સાથે ઊભી રહી; ધ્યાનમાં શ્રીકૃષ્ણના પદપદ્મોમાં શરણાગત થઈ.
તાં હૃત્પદ્મસ્થિતાં કૃષ્ણો ભીતાયૈ ચાભયં દદૌ । બભૂવ સ્થિરચિત્તા સા સર્વેશ્વરવરેણ ચ
કૃષ્ણે, જે તેના હૃદયકમળમાં નિવાસ કરે છે, તેને ડરથી મુક્તિ આપી; સર્વેશ્વરના આશીર્વાદથી તેનું મન સ્થિર થયું.
ઊર્ધ્વસિંહાસનસ્થાં ચ રાધાં ગઙ્ગા દદર્શ સા । સુસ્નિગ્ધાં સુખદૃશ્યાં ચ જ્વલન્તીં બ્રહ્મતેજસા
ત્યાં ગંગાએ ઊંચા સિંહાસન પર બેસેલી રાધાને જોયી, જે અત્યંત સૌમ્ય, જોવામાં આનંદદાયી અને બ્રહ્મના તેજથી પ્રકાશમાન હતી.
અસંખ્યબ્રહ્મણઃ કર્ત્રીમાદિસૃષ્ટેઃ સનાતનીમ્ । સદા દ્વાદશવર્ષીયાં કન્યાભિનવયૌવનામ્
અનંત બ્રહ્માઓની સર્જનહાર, અનાદિ સર્જનાની મૂળ અને સદા બાર વર્ષની કન્યા જેવું નવયૌવન ધરાવનારી.
વિશ્વવૃન્દે નિરુપમાં રૂપેણ ચ ગુણેન ચ । શાન્તાં કાન્તામનન્તાં તામાદ્યન્તરહિતાં સતીમ્
વિશ્વની સભામાં રૂપ અને ગુણે બેનમૂન, શાંત, પ્રિય, અનંત, શુદ્ધ અને અનાદિ-અનંત એવી.
શુભાં સુભદ્રાં સુભગાં સ્વામિસૌભાગ્યસંયુતામ્ । સૌન્દર્યસુન્દરીં શ્રેષ્ઠાં સર્વાસુ સુન્દરીષુ ચ
શુભ, કલ્યાણકારી, સૌભાગ્યશાળી, પોતાના સ્વામીના પરમ સૌભાગ્યથી યુક્ત અને સર્વ સુંદરાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવી.
કૃષ્ણાર્ધાઙ્ગાં કૃષ્ણસમાં તેજસા વયસા ત્વિષા । પૂજિતાં ચ મહાલક્ષ્મીં લક્ષ્મ્યા લક્ષ્મીશ્વરેણ ચ
કૃષ્ણના અર્ધાંગરૂપ, તેજ, વય અને કાંતિમાં કૃષ્ણ સમાન, મહાલક્ષ્મી તરીકે લક્ષ્મી અને લક્ષ્મીનાથ દ્વારા પૂજિત.